Ekde ĝia kreo, du kontraŭaj tendencoj kunestas en la sino de nia movado, kvazaŭ ne povintus ekzisti unu sen la alia. Unuflanke, Esperanto ŝajnas ankrita en la pasinta jarcento. Revuoj, organizoj, agmanieroj… Sufiĉas rigardi la plimulton de la retejoj por konstati, ke ĝenerale ili malmodernas. Aliflanke, historie esperantistoj ĉiam rolis inter tiuj, kiuj enkondukis novaĵojn. Temas pri pioniroj de ŝanĝoj, kiujn poste brakumos la cetera socio. En granda mezuro, ili ankoraŭ rolas tiele.

Homoj, kiuj identigas sin kun unu el tiuj du tendencoj, konsideras la alian tiom for de ilia realo, ke malfacilas dialogi… kvankam parolante la saman lingvon. Kiel trovi ekvilibron? Ĉu ili estas akordigeblaj? Kiel kombini iliajn plej interesajn elementojn por konstrui pli koheran kaj potencan movadon? Miaopinie, ambaŭ tendencoj necesas (iagrade) por la daŭrigado kaj estonteco de Esperanto.

Unue, tradicio. Eble la plej granda kritiko, kiun suferis la esperantistoj ekde la komenco, estis ĝuste la manko de kundividita tradicio. Multe penis Zamenhof tiurilate, kaj multon kunkreis malsamaj generacioj de esperantistoj. Jen fierinda riĉeco el kiu endas konstrui. Tradicio nepras, interalie, ĉar ĝi ebligas al ni kolektivan identecon, kiun ĉiu socia movado bezonas por la supervivado. Tamen ne ĉio povas esti nur tradicio. Alikaze, Esperanto iĝus nature anakronisma.

Ekzemple, ĝis kioma grado havas sencon la ekzisto de centoj de revuoj lokaj, regionaj, naciaj, internaciaj, sennaciaj?.. Kiam mi decidis verki ĉi tiun tekston, la unua demando estis: en kiu revuo mi publikigos ĝin? Kompreneble, mi celas, ke homoj kiuj interesiĝas pri tiaj aferoj legu min. Tamen la komunumoj de legantoj estas tiel fragmentitaj, ke plimulto el ili nur legas unu aŭ du revuojn. Se estintus malpli da revuoj, sed pli prestiĝaj, la debatoj (ambaŭ per kaj por Esperanto) pli vivus, pli intensus, pli signifus. Tial estus bezonate ekzercado de humileco kaj de kunlaboro inter malsamaj asocioj por unuigi kelkajn el iliaj eldonaj projektoj. Nuntempe tio ne okazas. Fakte tiuj, kiuj formulas interesajn opiniojn, ne legas unu la aliajn. La plej riĉenhavaj dialogoj aperas eventuale en maltaŭgaj forumoj, kiel sociaj retejoj.

Due, moderneco. La sukceso de Esperanto en ĝiaj unuaj jardekoj ŝuldis interalie al la fakto, ke oni komprenis ĝin kiel parton de revolucio en la kampo de komunikado. Tiusence ĝi kuraĝis proponi pionere ideojn, kiuj poste ĝeneraliĝis kaj akceptiĝis de la cetera socio. Ekzemple, la unuaj internaciaj organizoj pri skoltismo kaj vegetarismo kreiĝis en la kadro de la Esperanto-movodo. Pli freŝdate, la projektoj kiel Pasporta Servo dum la Malvarma Milito aŭ Amikumu en la erao de la cifereca komunikado montras, ke la ideo de novigado restis, ĉar ĝi enestas en la DNA de la Esperanto-movado.

Nu, por proponi ion novan kaj profit-donan en temo tiel multdimensia kiel Esperanto, endas koni ĝian historion. Se ne, en plej bona okazo oni riskas reinventi la radon. Aldone, ekkonstrui kastelojn en la aero danĝeras. Ili estas strategioj ofte destinataj al fiasko ekde la komenco, tiel provokante frustriĝon. Kutime, temas pri personaj agoj kiuj fine bruligos iliajn ĉefrolulojn, ofte kapablegajn homojn kun granda energio, kiun bone direktite povintus esti eksterordinare produktivaj… dum ili ĝenas aliajn nerimarkatajn aktivulojn, kiuj realigas konstantan silentan verkadon. Tiusence, tia agado kreas nebezonatan streĉitecon ene de la movado (foje tio ja necesas) kaj samtempe konfuzas la eksteran mondon, montrante bildon de la Esperanta komunumo ne ĉiam senpartia. Por reveni al la titolo de ĉi tiu artikoleto, se TEJO sufiĉe bone konus nian historion, eble ĝia decido pri amike rilati kun la Civito estus alia.

Konklude, la ideo de novigado estas ŝlosila elemento de la Esperanta identeco, kaj indas plifortigi ĝin. Sed ĝi devus baziĝi sur la sperto kolektita en 130 jaroj de la historio. Nur tiel eblos kunigi tiujn du (ŝajne) kontraŭajn tendencojn por atingi virtan ekvilibron.

Xavi Alcalde

Ĝi estas artikolo el la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2017).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2017, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2017/01/alcalde

Klaku la supran bildon por vidi la abonmanierojn

TEJO (intervjuas Stela): Saluton Ana, ni komencu per la bazoj. Kiam vi komencis volontuli en TEJO kaj vi restas kiom longe?

Ana Stretcu: Mi komencis la 26an de septembro 2016 kaj restas unu jaron, do ĝis septembro 2017.

TEJO: Ĉu vi jam volontulis antaŭe en alia organizo?

Ana: Jes, mi volontulis kiam mi estis adoleskulino sed kompreneble ne estis tiel serioze. Mi ankaŭ volontulis poste, sed ne en organizoj (kaj tiam mi okupiĝis pri personaj rilatoj kaj merkatiko).

TEJO: Kiaj organizoj estis tiuj?

Ana: Lokaj kluboj en Bukureŝto kaj en la urbo Brăila en Rumanio.

TEJO: Kion vi studis aŭ faris antaŭ veni al TEJO?

Ana: Mi studis fremdajn lingvojn, kaj poste sociologion ĉe la Universitato de Bukareŝto.

TEJO: Do, kaj ĉu mi bone scias, ke antaŭ komenci volontuli en TEJO vi tute ne parolis Esperanton?

Ana: Jes, vi pravas. Mi komencis lerni Esperanton nur post mi estis akceptita de TEJO. Do mi lernis 2 semajnojn hejme kaj poste mi venis ĉi tien.

TEJO: Nekredeble! Do kial vi elektis TEJO-n?

Ana: Hehe. Nu, mi aŭdis pri Esperanto kiam mi studis fremdajn lingvojn, ke ĝi helpus pli bone lerni aliajn lingvojn, sed mi ne havis tempon tiam kaj mi forgesis pri ĝi. Post 2 jaroj, mi estis en Rumanio, mi ĵus finis miajn studojn, mi revenis el Pollando kie mi studis 6 monatojn, kaj mi volis denove labori kun interesaj homoj el diversaj landoj kiel mi alkutimiĝis. Kaj BAM! Mi vidis sur la intereto ke TEJO serĉas volontulon, mi memoris pri Esperanto, mi legis iomete pli, mi ŝatis kion mi legis kaj pri Esperanto, kaj pri TEJO. Kaj tio estis mia vojo

TEJO: Belege! Kaj kiel plaĉas al vi la lingvo kaj la laboro nun, ke vi jam fizike estas en Roterdamo kaj uzas ĝin ĉiu tage?

Ana: Pri la lingvo, kion mi plej ŝatas estas la fleksebleco, vi simple povas krei vortojn eĉ se vi nur konas kelkajn regulojn. Kaj mia laboro plaĉas al mi pli kaj pli. Nun mi komencis labori pli kun KER, do mi zorgos pri komunikado kun aliaj organizoj ekstere de la Esperanto movado kaj tion mi tre ŝatas: kunlabori kun aliaj por fari ion mojosa (eventoj, projektoj ktp.).

TEJO: Kiel ni imagu vian tagon? Kion faras vi kaj pri kio okupiĝas la aliaj volontuloj?

Ana: Nu ni havas komunan taskojn kiel trakti retpoŝtmesaĝojn, aŭ simple helpi en CO kiam kolegoj ĝin bezonas, aŭ ekzemple zorgi pri la nova volontula domo. Sed ni havas ankaŭ pli specifajn taskojn. Ekzemple kiel mi jam diris, mi zorgas pri komunikado kun aliaj organizoj, miaj kolegoj KuboF kaj Ale spertas pri komputiloj aferoj. Ĵeremi kiel denaskulo pli bone konas la movadon ol ni kaj li havas multe pli da informoj pri kiel aferoj funkcias, kiu scias fari kion, kiu zorgas pri kio, kiu konas kiun ktp.

Dankon por la intervjuo, Ana. Multajn sukcesojn en via laboro, kaj nome de TEJO ni deziras al vi feliĉan naskiĝtagon!

Fonto: http://tejo.org/internacia-tago-de-volontulado-ekkonu-ana-stretcu/

TEJO estis konfirmita en ties plenumorgano, kaj ekhavas gvidan rolon en ĝi. Aliaj organizoj en la plenumorgano estas YFJ (Forumo Junulara-Eŭropa). YWCA (Asocio de Junaj Kristanaj Virinoj), IFMSA (Internacia Federacio de Asocioj de Medicinaj Studentoj), IFM-SEI (Internacia Falk-Movado – Internacia Socialisma Edukado) kaj IYCS (Internaciaj Junaj Katolikaj Studentoj).

“Ni jam laboras por surtabligi en UN gravajn temojn, kiel ekzemple la aktiva engaĝigo de junularo en la planado kaj agadoj rilataj la Daŭripovajn Evoluigajn Celojn, – komentas Francesco Maurelli. – Nome de IKRJO en la venontaj tagoj mi sendos leteron al S-ro Frederick Shava, Prezidanto de EKOSOK, cele al kunlaboro kadre de la januara
Junulara Forumo ĉe UN Nov-Jorko”.

“Mi fieras pri la laboro de TEJO en Eksteraj Rilatoj, – aldonas Michael Boris Mandirola, prezidanto de TEJO kaj respondeculo pri KER. – Tiu ĉi atingo montras kiom TEJO estas serioze konsiderata tutmonde. Ni plulaboru kunlabore kun la tutmonda junularo por konstrui pli justan mondon”.

Se vi volas finance subteni la agadon de TEJO pri eksteraj rilatoj, bv. konsideri donaci tra UEA kun priskribo: “TEJO-KER” (UEA-konto: tejker). Pagmanieroj estas priskribitaj ĉe http://uea.org/alighoj/pag_manieroj.html.

Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2016, №646.

Tutmonda Esperantista Junulara Organizo volas retroiri tien, de kie ĝi venis: sendependiĝi de UEA por esti denove memstara organizo kiel en la komenco. La sendependiĝo de TEJO tamen estas absurda kontraŭdiro, ĉar ankaŭ ekster UEA ĝi volas resti ene de ĝi.

Laŭ la statuto de UEA ĝi ja estas integra, nedisigebla parto de UEA. Memstarigo de TEJO postulus ŝanĝon en la statuto de UEA, sed tio necesigus plurjaran proceduron. TEJO tamen volas sendependiĝi ankoraŭ ĉi-jare, sed esti sendependa ene de alia sendependa organizo ne eblas. Tiel diras ordinara logiko kaj estus strange, se la nederlanda juro sekvus aliajn regulojn.

Laŭ la laborgrupo, kiu estis elektita por prepari la sendependiĝon, iu granda paŝo necesas pro la reguloj de eŭropaj instancoj, de kiuj TEJO ricevas subvenciojn. Ĝi ne diris, kial tio subite iĝis necesa, kvankam dum jardekoj eŭropa mono venis senprobleme. La laborgrupo skribis, ke la membrosistemo de TEJO ne ebligas atingi la minimuman membronombron, kiun Bruselo postulas. Tiu minimumo estas laŭdire 5000 membroj en la EU-landoj, sed en 2014 TEJO havis tutmonde nur 1926 individuajn kaj aligitajn membrojn. Ĉar la TEJO-membraro plu konsistus el la junaj membroj de UEA – el kiuj eble milo en EU – TEJO restus same for de la minimumo kiel nun. Jesuo manĝigis 5000 homojn per kvin panoj kaj du fiŝoj, sed montri al EU milon kiel kvinmilon ne eblas per kosmetikaj tuŝoj en la statistikoj; necesas groteska falsado.

Kiu volas sendependan TEJOn? Mankas signoj pri amasa postulado flanke de junaj esperantistoj. Eĉ male, en la komitato de TEJO aperis duboj kaj rezisto. La aŭtoritato de la nova TEJO-prezidanto Mandirola, verva advokato de la afero, suferis baton en la unua grava voĉdono post lia elekto, ĉar la komitato ne pretis blinde aprobi la kontrakton, per kiu la estraroj de UEA kaj TEJO devus reguligi la novan aranĝon. Kun granda plimulto la komitatanoj decidis, ke la ankoraŭ farota kontrakto estu submetita al ilia voĉdonado. Tiel ili montris pli da respondeco ol iliaj gekolegoj ĉe UEA, kiuj ja akceptis ĉion, kvankam pro tempomanko ili apenaŭ povis legi tion, kion ili lastmomente ricevis por decido. Se en tia situacio la komitatanoj de UEA estus pli konsciaj pri sia digno kiel anoj de la supera organo de la Asocio, la sola decido, kiun ili povus fari, estus prokrasti la aferon al la sekva UK por povi trankvile pristudi ĉion.

Ju pli TEJO iam kreskis, des pli ĝi ligiĝis al UEA kaj fine tute integriĝis kun ĝi. En la UK en Hago en 1964 la voĉo de Lapenna rompiĝis, kiam li diris, ke TEJO atingis 10 mil membrojn. Restas kvinono. La TEJO-estroj bonŝancas ne havi sian Corsetti, kiu skoldus, ke TEJO ne kreas novajn esperantistojn. Iam TEJO eldonis Ĉu vi parolas tendare? kaj Kontakto havis spacon por komencantoj, sed nun gejunuloj lernas la lingvon en la reto. Ke TEJO-anoj sidas en eŭropaj junularaj loĝioj, nek antaŭenigas la lingvon nek signifas ion al gejunuloj, al kiuj TEJO donas ĉiam malpli da io konkreta. Eŭropumado iĝis al ĝi pli grava ol la agonianta Pasporta Servo kaj UK allogas pli da gejunuloj ol IJK. Se restos tiel, TEJO iĝos superflua.

Komitatano Z

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/09/kz-12/

Legu kelkajn pli fruajn Vortojn de Komitatano Z:

Lasu la Universalan Kongreson en paco!
La vana instruo de Franz Jonas
Aŭskultante ĉe la Ronda Tablo
Fieron sentu ni interne
Esperanto plej gravas – kaj unue Esperanto
Ricevinte la revuon de Valle
Atendante la revuon de Valle
Ĉu io nun estas nova?
Antaŭraporto el Rejkjaviko
De B al Buller
Al pli azia estonteco de UEA
Survoje al la Fettes-erao
Hundoj bojas, karavano vojas
Lingvaj dorsosakuloj

Ĉirkaŭ 300 personoj el pli ol 50 landoj partoprenis en la 71-a Internacia Junulara Kongreso en Vizbadeno, Germanio. En la lastaj kvar jaroj la kongreso ĉirkaŭiris la mondon, okazinte – post Kievo (Ukrainio) – en Hanojo (Vjetnamio), Nazareto (Israelo) kaj Fortalezo (Brazilo). Nun ĝi revenis al Eŭropo, tamen ne plene al la kutima por Eŭropo grandeco. Kaj tio eĉ malgraŭ la plej granda en la lastaj jaroj karavano – 59 personoj (tiel!) venis al la IJK kune, rekte el la 100-a Universala Kongreso en Lillo (Francio).

Kiel kongresejo servis komforta junulargastejo, kiun por la kutimaj kondiĉoj de IJK oni povas nomi luksa. Ĉiutaga purigado de la ĉambroj ne apartenas al ordinaraĵoj en junularaj renkontiĝoj. Tio, siavice, influis la kongresan kotizon, kiu estis iom alta.

Multaj elektis tendumi apud la kongresejo – kio estis malpli kosta, sed evidentiĝis ankaŭ pli danĝera. Dum la semajno iuj eksteruloj eniris la kampadejon kaj priŝtelis kelkajn tendojn.

Tumultaj elektoj

En la IJK okazis la komitata kunveno de TEJO: kadre de tri kunsidoj estis traktitaj dek tri tagorderoj, inter kiuj elekto de la nova estraro. Romualda Jeziorowska, la ununura membro de la Elekta Komisiono, kiu partoprenis en la kongreso, prezentis al la Komitato la raporton laŭ kiu kandidatiĝis naŭ personoj. La Komisiono rekomendis elekti ok el ili – do, esence pligrandigi la nombron de la estraranoj je unu. Jeziorowska argumentis, ke la kandidatoj estas valoraj – oni profitu de la kapablaj kaj laboremaj homoj – kaj kun proponitaj ok estraranoj oni povus havi seksan ekvilibron kun kvar viroj kaj kvar virinoj.

Spite tiun rekomendon la Komitato decidis malgrandigi la estraron ĝis 5 personoj. Tion pravigis ŝparoj je la vojaĝkostoj por la estraraj kunvenoj, kiuj en TEJO okazas du fojojn jare. Sed tio ne estis la lasta devio de la Komitato al la rekomendoj de la Elekta Komisiono.

En la dua kunsido Rogier Huurman prezentis petskribon subskribitan de 13 personoj – komitatanoj, anstataŭantoj kaj unu estrarano – laŭ kiu vicprezidanto Michael Boris Mandirola kandidatiĝu por la posteno de prezidanto por doni al la Komitato elekteblon. Dume Łukasz Żebrowski, la prezidanto 2011–2013 kaj 2013–2015, kandidatiĝu ankaŭ por simpla estraraneco. TEJO volas sendpendiĝi de UEA kaj en la proponata nova statuto troviĝas artikolo, kiu limigas la prezidantecon ĝis du sinsekvaj oficperiodoj. – Kvankam tiu leĝo ankoraŭ ne validas, ni kondutu laŭ la ĝia spirito – klarigis Huurman, la iniciatinto de la petskribo. Ĉe la kandidatiĝo de Mandirola reagis alia kandidato, Costanza Schönfeld: – Mi retiros mian kandidatiĝon, se Michael Boris estos elektita prezidanto.

La sekreta voĉdono tamen ne kondukis al elekto. Żebrowski ricevis subtenon de 10 komitatanoj, Mandirola – 9. Kun 5 sindetenoj kaj 2 nevalidaj voĉoj mankis la postulata subteno de minimume duono de la ĉeestantoj. Ambaŭ kandidatoj prezentis sin denove. Żebrowski emfazis, ke la organizo sub lia prezidado daŭre progresis kaj li volas realigi pliajn planojn: – Se la komitatanoj estas kontentaj pri mia laboro kaj pri la evoluoj en TEJO sub mia gvido, ili reelektu min por ke mi daŭrigu. Mandirola atentigis pri la laborstilo kiu distingas la kandidatojn: – Por mi tre grava estas la ekstera mondo, dum Łukasz fokusiĝas al la interno. Krome, okaze de problemoj li prezentas al la Komitato solvojn, kiujn la Komitato akceptu aŭ rifuzu, dum mi preferas labori grupe kaj kune kun la komitatanoj serĉi respondojn al problemaj demandoj.

En la dua voĉdono ĉiuj voĉdoniloj estis validaj kaj la sindetenoj falis ĝis 3. Mandirola ricevis 14 voĉojn kaj Żebrowski – 8. Tiel TEJO ekhavis novan prezidanton. Tuj post la elekto plia homo retiris sian kandidatiĝon – Tobiasz Kubisiowski, kandidato por la posteno de ĝenerala sekretario. Por tiu funkcio estis elektita per 21 voĉoj Arina Osipova el Rusio. La nova kasisto iĝis Cédric Marchal el Belgio (23 voĉoj).

Tiam sian kandidatiĝon subite retiris ankaŭ Alexandre Raymond, estrarano pri informado, kulturo kaj Pasporta Servo en la oficperiodo 2013–2015. Por la Estraro restis du liberaj lokoj kaj du kandidatoj – ambaŭ elektiĝis: Ariadna García Gutiérrez el Kubo kun 23 voĉoj, kaj Juliana Evandro el Brazilo kun 16.

La Estraro de TEJO 2015–2017

Prezidanto: Michael Boris Mandirola (Italio) – kunordigo, eksteraj rilatoj, aktivula trejnado, rilatoj kun UEA
Ĝenerala Sekretario: Arina Osipova (Rusio) – edukado, kongresoj, rilatoj kun ILEI kaj Fondumo Zamenhof
Kasisto: Cédric Marchal (Belgio) – financoj, subvencipetado, rilatoj kun UEA
Vicprezidanto: Juliana Evandro (Brazilo) – informado, kulturo, homaj rimedoj, adoleska agado, Pasporta Servo
Ariadna García Gutiérrez (Kubo) – landa agado, scienca kaj faka agado

Alia tikla punkto estis la sendependiĝo disde UEA. La proponata statuto, kiun kelkajn tagojn pli frue akceptis la Komitato de UEA, ne ricevis la verdan lumon de TEJO. Malgraŭ la insisto de la nova prezidanto, la Komitato decidis prokrasti la debaton. La komitatanoj postulis pli da tempo por konatiĝi kun la proponata statuto kaj ankaŭ la kontrakton, kiun TEJO intencas subskribi kun UEA kaj kiu difinos detalojn de la kunlaboro. Por tia proceduro voĉdonis 14 komitatanoj, dum 6 tuj esprimis sian subtenon por la proponata statuto. La Komitato de TEJO revenos al tiu temo kaj decidos pri ĝi en reta voĉdono.

En la kongreso okazis kunsidoj de Adoleska Komisiono, Komisiono de Aziaj Junuloj kaj Amerika Komisiono. Aparte kunvenis aktivuloj engaĝitaj en la grandan projekton de TEJO pri trejnado de trejnistoj, kiu ricevis financan subtenon de la Eŭropa Unio.

AMO-fotado

Inter 15 kaj 20 interesitojn altiris la 14-a AMO-seminario (Seminario pri Aktivula Maturigo), kiu ĉi-foje temis pri fotado. Sub la temo “Kiel foti mojose” sep gvidantoj instruis same pri la teknikoj de fotado kaj filmado, kiel pli vaste pri merkatiko. Priparolon de kutimaj eraroj sekvis la praktika parto. En la fono daŭre estis la bezonoj de la Esperanto-movado – reklamado de E-aranĝoj, raportado pri ili, varbado por la E-kursoj.

KLF pli kuirarta ol kultura

Kadre de la 71-a IJK okazis ankaŭ KLF. Malantaŭ ĉi tiu akronimo ne staris, kiel kutime, Kultura kaj Lingva Festivalo, sed Kulinara Lingva Festivalo. La ideo, tamen, restis la sama. La kongresanoj prezentis dekojn da landoj en la publika spaco, urbocentre, proksime al la ĉefa stacidomo. Ne mankis manĝaĵoj (precipe dolĉaj!) nek trinkaĵoj (precipe alkoholaj!). La Festivalo ne altiris grandan atenton de vizbadenanoj, sed venis televida skipo, kiu elsendis poste la materialon registritan tie. La tuto donis tre pozitivan impreson, gajan kaj diversecan.

Post la Festivalo oni iris al proksima klubejo, kie okazis koncerto de Jonny M kaj diskejo de DĴ Leo. La klubejo estis malfermita ankaŭ al neesperantistoj, kiuj por la plezuro gustumi Esperanto-muzikon devis pagi 5 eŭrojn.

Al tutmonda justeco, egalecen!

La kongresa temo, “Tutmonda justeco”, ne estis tre amplekse traktita. Apud la prelegoj pri iniciatoj por justa mondo kaj evolua kunlaboro (ambaŭ de Ulrich Matthias) kaj rajto je kono (de Michael Boris Mandirola) abundis programeroj pri seksegaleco kaj GLAT (akronimo por gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj), prizorgataj de Paulína Kožuchová kaj Rolando Bonkorpa el Egalecen. Ilia aktivado estis rimarkebla ankaŭ sur kelkaj nomŝildaj: laŭ la propono de Egalecen, menciita en la kongresa libro, homoj metis sur sian nomŝildon la preferatan pronomon, kun prefero al “genroneŭtrala” ri. “Enkonduko al neduumaj genroj” de Bonkorpa kaptis grandan atenton de la publiko – ĝi ricevis tiom da laŭdoj, ke oni petis la preleginton ripeti sian prezenton.

La nokta vivo

Eble la plej grava en IJK – kaj certe plej multnombre partoprenata – estas la vespera-nokta programo. La kutimaj trinkejo kaj gufujo, en kiuj ĉiam svarmas homoj, kaj la koncertoj: Asorti, Martin Wiese, JoMo, Ŝanĝo, Inicialoj DC… Unu vesperon okazis kvizo laŭ la modelo de “Famili-duelo”, televidprogramo konata en 57 landoj. Ekzempla demando: Nomu ion, kio estas malfacile lernebla. La respondoj? “La rusa lingvo” (23), “la angla lingvo” (22), “flugi” (20), “la ĉina lingvo” (18), “la franca lingvo” (17). La enketitoj, kiuj respondis la demandojn, estis inter la partoprenantoj de la kongreso – ĉiu aliĝinto ricevis antaŭ la IJK retmesaĝon kun ligilo al la enketilo.

Pli ol abunda estis la programo de la kinejo, kiun prizorgis Nils Klünder. La listo de la montrataj filmoj ampleksis 25 titolojn, inter kiuj iuj en la “plej altkvalita 3D-tekniko”.

Kaj ĝis Vroclavo!

La sekva IJK okazos en Vroclavo, kaj la pollandanoj estis inter la plej aktivaj en Vizbadeno (Foto: Kasia Wróblewska el la Reta fotaro de Pola Esperanto-Junularo: fotoj.pej.pl)

La venonta IJK okazos en Vroclavo (Pollando), 16–23 jul 2016, tuj antaŭ la 101-a Universala Kongreso en Nitro (Slovakio). Pli da informoj – paŝon post paŝo – aperos en la retejo http://ijk2016.tejo.org.

Paweł Fischer-Kotowski

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/08/ijk-71/

Mandirola kandidatiĝis por la posteno surloke kaj ricevis pli da voĉoj (14) ol la ĝisnuna prezidanto Łukasz Żebrowski (8). Por tio necesis tamen du sekretaj voĉdonoj, ĉar en la unua neniu el la kandidatoj ricevis pli ol 50% de la voĉoj (Mandirola: 9, Żebrowski: 10). La Komitato signife malgrandigis la estraron: el la sepkapa organo ĝi iĝis kvinpersona, malgraŭ la rekomendo de la Elekta Komisiono elekti 8 estraranojn.

La novaj estraranoj kaj ilia taskodivido estas:

prezidanto Michael Boris Mandirola (Italio): kunordigo, eksteraj rilatoj, aktivula trejnado, rilatoj kun UEA;

vicprezidanto Juliana Evandro (Brazilo; 16 voĉoj): informado, kulturo, homaj rimedoj, adoleska agado, Pasporta Servo;

ĝenerala sekretario Arina Osipova (Rusio; 21 voĉoj): edukado, rilatoj kun ILEI kaj Fondumo Zamenhof;

kasisto Cédric Marchal (Belgio; 23 voĉoj): subvencipetado, rilatoj kun UEA;

Ariadna García Gutiérrez (Kubo; 23 voĉoj): landa agado, scienca kaj faka agado.

La Komitato elektis ankaŭ novan Elektan Komisionon, kiu konsistas el Rogier Huurman (19 voĉoj), Paweł Fischer-Kotowski (18) kaj Alexandre Raymond (13).

En la tagordo de la Komitato troviĝis la demando pri la jura sendependiĝo, por kiu TEJO ricevis en la antaŭa semajno aprobon de la Komitato de UEA. Tamen, la supera organo de la junulara sekcio de UEA ne pretis alpreni decidon jam nun, sed taskis al la Estraro finpretigon de la kontrakto inter UEA kaj TEJO. Nur tiam ĝi konsideros ĉiujn dokumentojn – la statuton kaj la kontrakton – kaj decidos pri ili en reta voĉdono. Tiun solvon subtenis 14 komitatanoj, dum 6 preferis tujan aprobon de la statuto.

[Komitatanoj kunsidas. Ĉe la prezida tablo Łukasz Żebrowski (verda ĉemizo) kaj maldekstre de li Michael Boris Mandirola. (Foto: Pradip Ghimire)]

En la kongreso estis akceptita la aliĝpeto de Benina Organizo de Junaj Esperantistoj (BOJE) kiel nova landa sekcio.

La 71a IJK en la germana urbo Wiesbaden komenciĝis la 2an kaj daŭros ĝis la 9a de aŭgusto. Partoprenas ĉ. 300 esperantistoj el pli ol 50 landoj, plejparte sub 30 jaroj. En 2016 la kongreso okazos en Vroclavo.

uea.org/gk/585a1

Fonto: Gazetaraj Komunikoj de UEA, 2015, №585

Ĉiu kun komputilo: de maldekstre: Stefan MacGill (UEA), Michael Boris Mandirola (vicprezidanto de TEJO). Radojica Petrović (ILEI), Nico Huurman (kasisto de TEJO), Tomasz Szymula (Ĝenerala Sekreario de TEJO), Veronika Poór (TEJO). La prezidanto de TEJO ne aperas en la bildo.

(GAZK 7) La estraro de TEJO revenis post jaro kunveni denove en Novara, Italio. De la 6a ĝis la 8a de marto kunvenis kvin el la sep estraranoj, plus TEJO-volontulo kaj observantoj de UEA kaj ILEI. La protokolado kaj taskmastrumado okazis pere de la interaktiva komputila programo Trello, tiel ke la protokolado, la registro de plenumitaj taskoj kaj la laborplano por la sekva periodo estis interaktive kaj real-tempe kreitaj. TEJO subvencipetis al la Eŭropa Volontula Servo (EVS) kaj pere de tio sukcesis ricevi monsumojn por alpreni du volontulojn por plenumi praktikajn taskojn por junaj esperantistoj.

TEJO konstatis, ke ekzistas komputile KATO-paro. KATO 1 estas dokument-stokejo, kaj KATO 2 skribkomunika programo – por eviti konfuzon, la dua eknomiĝas KATIMO. Okazas laboroj por certigi la okazigon en 2015 de muzika konkurso, kun perreta prijuĝo malferma al ĉiu. Sekvis diskutoj pri kulturo kaj buĝetaj pretigoj, pri la pretigo de nova enketilo por la Landaj Sekcioj, realigataj pere de la reteja programo KODEJO. Estis decidita programo de reprezentiĝoj de TEJO en Esperanto-renkontiĝoj de nun ĝis la IJK.

Plurfoje kaj diversteme oni aldonis aliajn junulojn per skajpo (el Brazilo, Skotlando) kaj estraranojn de UEA en Kanado, Meksikio kaj Ĉilio por duonhora interparolo.

Inter TEJO, UEA kaj ILEI okazis planado de AMO-seminarioj en IJF post tri semajnoj, kaj diskutoj pri ebloj de AMO en IJK en Wiesbaden (Germanio), kaj eble jarŝanĝe en JES en Eger (Hungario) aŭ en Sudorienta Eŭropo.

Inter TEJO kaj UEA, pri reformo de membro-kategorioj okazis instigoj, ke la koncerna komisiono en UEA aktiviĝu, tiel ke ĝis Lillo la Komitato de UEA havu voĉdoneblan proponon. Laborgrupo proponos kelkajn modifojn al la Interna Regularo de TEJO, tiun same la Komitato devas aprobi.

Inter TEJO kaj ILEI okazis intensaj diskutoj kaj interkonsentoj, i. a. pri edukaj programeroj en la IJK en 2016 en Wroclaw, Pollando, prezentiĝo de TEJO en ILEI-konferencoj, kaj la kunligo en 2017 de IJK kaj ILEI-konferenco en Afriko en du sinsekvaj semajnoj.

Łukasz Żebrowski (prezidanto de TEJO)
Radojica Petrović (estrarano de ILEI)
Stefan MacGill (vic-prezidanto de UEA)

Konstanta referenco

Pola Esperanto-Junularo proponis okazigi la kongreson en 2016 en tiu urbo, ĉar en la sama jaro ĝi estos ankaŭ la Eŭropa Kultura Ĉefurbo, apud Donostio en Hispanio. Alia avantaĝo estas proksimeco al Nitra (Slovakio) – la kongresurbo de la 101a Universala Kongreso de Esperanto.

La lasta IJK en Pollando okazis en Zakopane en la 2005a jaro.

Paweł Fischer-Kotowski

Ĝi estas artikolo el la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/11/tejo/

Ĉio komenciĝis per simpla mesaĝo sendita en februaro en la interreto sub la titolo “Partoprenu IJK-n!” Mi serĉis en la reto: kiam kaj kie okazos la kongreso, kiom da tagoj ĝi daŭros, kiom kostus… Feliĉe iu klarigis al mi, ke tio estas ne nur kuraĝigo, sed ankaŭ konkurso, kiu povas faciligi la partoprenon en la kongreso, kiun mi volonte vizitus.

Mi povas memfide diri, ke la rapida respondo de la organiza teamo, kiu preskaŭ tuj trovis por mi taskojn plenumendajn dum la kongreso, malebligis mian retiriĝon, malgraŭ ke en la laborejo mi ne plu havis feritagojn, kaj dum la somerferioj mi devus skribi tezon… Sed mi ankaŭ devas estri la gufujon, fari kunsidon de sonĝoj, skribi raportojn! Tiel komenciĝis nekredebla aventuro kun mia unua, kaj la 69a por la mondo, Internacia Junulara Kongreso en Israelo.

La kibuco Afikim, la urbocentro de Nazareto, kaj finfine nur la rando de tiu ĉi lasta – feliĉe kun la helpo de organizantoj kaj gastigantoj, neniu devis maltrankviliĝi atingante la IJK-ejon. Dum la antaŭkongresaj vojaĝoj ni ĉiuj tenis niajn dikfingrojn por vjetnaminoj, kaj kiam malgraŭ seriozaj problemoj en la ambasadejo, ĉiuj sukcesis alveni – la ĝojo ne konis limojn.

Malgraŭ problemoj la vjetnaminoj sukcese venis al Israelo. (Foto: Anna Maria Koniecpolska-Lachowska)

La 19an de aŭgusto ĉiujn 80 partoprenantojn salutis la organizantoj: Oded, Eran, Dror, Sergeo, malproksima kunorganizanto Karina de Pollando. La muziko de loka artisto helpis al la antaŭkongresanoj rememori la etoson de la araba distrikto en Hajfo, Tel-Avivan varman plaĝon kaj buntajn budojn en “Via Dolorosa” en Jerusalemo. De tie ni venis rekte al la kongreso.

Ravitaj, ni troviĝis sub la protektaj flugiloj de Dorotka, Tina, Łukasz, kiuj ĉion faris, por ke ni konu bone ne nur Israelon, sed ankaŭ unu la aliajn. Inaŭguritaj malfrue vespere trinkejo kaj kaŝita sub la olivarboj gufujo donis sufiĉe unikan ritmon al ĉiuj alvenantaj, varmaj noktoj.

Matenmanĝo – tagmanĝo – vespermanĝo, konsistantaj el multaj legomoj kaj tradiciaj arabaj pladoj digestiĝis dum la matenaj klasoj kaj ankaŭ posttagmezaj – ĉefe kunsidoj de TEJO. Kiel multe da lernindaj aferoj! Kurso por komencantoj, kurso por tiuj, al kiuj, malgraŭ la sperto, ankoraŭ mankas familiareco kun “-ig” kaj “-iĝ”, trejnadoj de Mirinda kaj Klera – kiel efektivigi lecionojn, prelegoj pri la historio, nuntempo kaj eĉ la estonteco de la lando en kiu ni estis… Sed ankaŭ tiaj interesaĵoj kiel pluramemo – kun memorinda diskuto: kial homoj komplikas la vivon per monogamaj rilatoj, kial per poligamiaj. Por eviti almenaŭ iujn komplikaĵojn venis volontulo Quentin kun la bonaj novaĵoj: “TEJO PROTEKTAS VIN!” skribita sur ne-hazardaj memoraĵoj.

Posttagmanĝaj TEJO-kunsidoj, en kiuj partoprenis estraranoj, komitatanoj kaj anstataŭantoj, kun multaj fortaj debatoj – malgraŭ la varmega klimato – estas, laŭ mi, la plej bona maniero por lerni pli kaj implikiĝi en la organizo. Legante tiun ĉi tekston, vi ekscios, kio okazis dum la kongreso, sed vi ne sentos la komunumon kaj subitan deziron engaĝiĝi en tiun movadon. Simile pri TEJO, legado de raportoj eldonitaj ĉe la paĝaro povas doni scion pri agadoj kaj planoj, sed nur kunvenoj, diskutoj, voĉdonoj, eĉ kvereloj alproksimigas.

Eĉ kun tiel bona kompanio kaj kun tia plena horaro, estas malfacile resti en unu loko, kiam ĉie estas Israelo, la Sankta Lando, la lulilo de kulturoj kaj religioj. La organizantoj certigis, ke dum la kongreso kaj dum la antaŭ- kaj postkongresaj vojaĝoj ili montros al ni diversajn vizaĝojn de la lando: ni ekkonis la kulturon kaj tradiciajn dancojn de ĉerkesoj, druzoj, vizitis Nazaretajn preĝejojn, moskeon, sinagogon; sabate piediris en forlasitaj (pro ŝabato) stratoj de Safedo, naĝis en la rivero Jordano.

Esperantistoj naĝas en Jordano (Foto: Anna Maria Koniecpolska-Lachowska)

Dum la vesperoj mi ne povis kredi, de kie estas ĉi tiu energio kiu igis nin post longa tago ankoraŭ salti supren kaj danci laŭ la ritmo de labambo. Eble pro la teo farita de herboj, kolektitaj de Tali, trinkataj en la gufujo?

Jam pasis multe da tempo ekde kiam ni revenis al la ĉiutaga vivo, sed mi kredas, ke ne nur mi povas ankoraŭ reaŭdi la voĉon de Michael Boris, anoncanta ke la lupoj denove pretas mortigi iun dum la nokto (trankviliĝu, tio estis nur ludo gvidita de Michael), la sonon de Jordano, de la gitaro de Oded kaj de tute ĥaosaj kantoj pri la ordo en vortaro kiu plaĉas al ni; mi kredas ke multaj homoj dissemitaj tra la mondo havas sub la palpebroj bildojn de dancantaj esperantistoj kun ĉerkesoj, de tradiciaj vestoj de vjetnaminoj, de pajlaj ĉapeloj de la venontjara IJK-gastigantaro – brazilanoj. Mi certas, ke ne nur mi havas bonajn travivaĵojn montrante la fotojn pri geamikoj, parolante pri tiu eksterordinara vojaĝo kun la aliaj. Mi devas nur aldoni unu plian frazon: “Partoprenu IJK-on!”

Anna Maria Koniecpolska-Lachowska

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/09/228ijk/

Inaŭguro de la 68a IJK en Hanojo: prezidanto de LKK Phượng Nguyễn (en Esperanto: Flama Floro) kaj vicprezidanto de TEJO Michael Boris Mandirola. (Foto: Lê Minh Thu)

La ĉi-jara Internacia Junulara Kongreso komenciĝis la 5an de aŭgusto, unu tagon post la fermo de la 97a Universala Kongreso en la sama urbo, Hanojo – ĉefurbo de Vjetnamio. La samlokiĝon kaŭzis neatendite deviga ŝanĝo de planoj pri IJK, kiu origine devis okazi en Japanio; la japanaj gejunuloj komence de la jaro informis al TEJO ke ili ne sukcesos organizi la kongreson, kaj sekve vjetnamoj kuraĝe transprenis la taskon, kaj ene de duonjaro brile sukcesis.

Venis al la kongreso 145 partoprenantoj el 27 landoj.

La oficiala malfermo de la kongreso okazis la matenon de 6a de aŭgusto. En la domo de Unuiĝo de Amikecaj Organizoj, kun ĉeestantaj gravuloj kaj reprezentantoj de amaskomunikiloj, Nguyễn Thi Phượng (Flama Floro, prezidantino de LKK) kaj Michael Boris Mandirola (vicprezidanto de TEJO) inaŭguris la 68an IJK-on. Sekvis la unua kunsido de la Komitato de TEJO, kiun momente vizitis la prezidanto de UEA Probal Dasgupta, salutinta la Komitaton nome de UEA. Posttagmeze okazis Lingva Festivalo, gvidita de Olga Ŝilajeva, kadre de kiu la kongresanoj povis partopreni prezentojn pri diversaj lingvoj kaj lingvajn fulm-kursojn. La pli malfrua hanoja surakva pupteatraĵo, tradicia vjetnama arto, altiris tiom da interesiĝantoj ke eĉ ne sufiĉis biletoj por ĉiuj.

La venontan matenon oni kune ekskursis al Maŭzoleo de Ho Chi Minh kaj al la Literatura Templo – la unua universitato de Vjetnamio. La ekskurson akompanis forta pluvo, tute kutima en Vjetnamio por tiu ĉi periodo de la jaro, sed sufiĉe surpriza por la eŭropanoj. Posttagmeze estis organizita aŭkcio, la celo de kiu estis kolekti monon por la apudhanoja orfejo “S.O.S.” – estis vendataj libroj, ĉapeloj, memoraĵoj, ludoj, alkoholaĵoj kaj aliĝnumero 1 al la venontjara IJK; sume oni sukcesis kolekti pere de la aŭkcio pli ol 350 eŭrojn (preskaŭ 9,000,000 dongoj). Tiuj estis transdonitaj al la orfejo la venontan tagon.

Antaŭ la komenciĝo de la vespera programo tiutaga Michael Boris Mandirola solene transdonis al Rafael Henrique Zebretto kaj Alvaro Motta diplomojn pri elstara agado – distingon aljuĝatan fare de la Estraro de UEA. Ili ricevis tiujn ĉi diplomojn pro la sindediĉa laboro por Esperanto antaŭ kaj kadre de la tutmonda pridaŭripova konferenco Rio+20 en Brazilo.

La sekva tago komenciĝis per vizito de la Etnologia Muzeo, prezentanta la historion de la nacioj kiuj loĝis kaj loĝas en Vjetnamio (nur en la nord-okcidenta regiono troviĝas 5 minoritatoj). Posttagmeze la Komitato de TEJO estis diskutanta la jaran raporton de 2011/2012 kaj la Estraran laborplanon por 2012/2013; dume la ceteraj partoprenantoj ĝuis tre interesan koncerton kun Vjetnamaj tradiciaj muzikiloj. Sekvis diverstemaj prelegoj, kaj la tago estis konkludita en burĝa restoracio Sen (“lotuso” en la vjetnama), kiu ofertis nelimigitan elekton de manĝoj de diversaj tipoj kaj pluraj kuirartoj. Rizo, insektoj, viandaĵoj el strangaj korpopartoj, vegetaĵoj el strangaj plantoj, ĉiuj videblis sur la teleroj. La okupitajn per maĉado kongresanojn surprizis granda naskiĝtaga kuko – evidente, la Vjetnama Esperanto-Junulara Organizo havis jubileon! Post kantado de “Feliĉan naskiĝtagon!”, spontanee ekis kanto-batalo inter vjetnamoj kaj “cetero de la mondo”. Se tio ne sufiĉus, ĉirkaŭ la deserta tablo ariĝis granda rondo kaj oni ekdancis La Bambon rekte en la restoracio.

Tio ne malhelpis la ĵaŭdan matenon komenci eĉ antaŭ la 6a horo. Ĉiuj kongresanoj estis veturigitaj al Ba Vì – montara regiono okcidente de Hanojo. Tie, en leĝera etoso, okazis pluraj ludoj, konkursoj, dancadoj kaj noktaj babiladoj. La pluvego sekvis la IJK-n ankaŭ tien kaj meze de teama tasko-konkuro komplete ĉiujn malsekigis. Kombinante akvon kun akvo, la partoprenantoj ensaltis la naĝejon, kaj tie kunnaĝis La Bambon – verŝajne unika okazaĵo en la historio de IJK-oj.

Post la ripoza dua tago en Ba Vì, reveninte en Hanojon, oni spektis monologon pri la sendependeco de Brazilo, kiun sekvis prezento de tradicia brazila kampara geedziĝo kun ties gaja kampara danco Kvadrilo – ĝin partoprenis preskaŭ ĉiuj kongresanoj. La venonta mateno alportis kun si la solenan fermon de la 68a IJK kaj transdonon de la kongresa flago al Israelo – lando de la venontjara kongreso.

Estis anoncita la kongresa rezolucio, kiun aprobis pli antaŭe la komitatanoj:

La komitato de TEJO kunveninta en Hanojo, Vjetnamujo, kadre de la 68a Internacia Junulara Kongreso, ĝojas je la plenumo de valoroj kiel Amikeco, Frateco kaj Amo, kiuj estas bazaj valoroj por la Esperanto-movado kaj kiuj plene ĉefrolas en internaciaj Esperanto-renkontiĝoj.

La internacia junulara Esperanto-movado povas fieri pri tio, kaj ekzempli al la mondo pri sia internacikomunumeco. Tio tamen ne estas nur celo en si mem, sed ankaŭ inspiro kaj motivigo por junaj aktivuloj labori kaj kontribui al la disvastigo de Esperanto kiel interhoma komunikilo kaj solvo al internacikomunikaj problemoj.

En la junulara movado jam estas kutime labori kaj por evoluigo kaj fortigo de la Esperanto-komunumo kaj kulturo, samkiel por la disvastigo de la lingvo internacia, neŭtrale homa. Ni kredas ke la TEJO-agado povas esti pli komplete kaj amplekse difinita kiel raŭmisma finvenkismo.

Sergeo Gōren, Paweł Fischer-Kotowski, Karina Mąkosa

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/09/216ijk/