Audrys Antanaitis en la mezo de la malferma rondo en Aukštadvaris (Foto: Gražvydas Jurgelevičius)

Meze de majo en la sudlitovia urbeto Aukštadvaris (proksime de Birštonas, la urbo de BET-52) okazis la 8a Litovia Ĵurnalista Esperantista Seminario.

Venis trideko da partoprenantoj (tiom da dormolitoj estis en la vilaĝa turisma bieno). Dominis amatoraj ĵurnalistoj, partoprenis ses membroj de la Tutmonda Ĵurnalista Esperantista Asocio (TEĴA) kaj kelkaj iliaj amikoj. La programo estis tradicia – ĵurnalista laboro, praktikado de la lingvo kaj distraĵoj. Se necesus telegrafe raporti, sufiĉus kelkaj ŝlosilaj vortoj: malfermo, diskutoj, tagmanĝo, paroligoj, kvizo, banejo, kantado, prelego kaj fermo.

Sed la esperantista seminario tute neatendite ricevis apartan gravecon pro tio, ke en ĝi estis proklamita laŭreato de grava premio de la Litovia Ĵurnalista Asocio (LĴA).

Ĉi tiu asocio ĉiujare elektas ĵurnaliston, kiu distingiĝas profesie, estimas la homan dignon, estas honesta, okupas en la vivo civitane aktivan kaj senkompromisan pozicion, kaj ankaŭ elstaras pro la senriproĉa uzado de la litova lingvo.

En la malfermo de la seminario estraranino de LĴA kaj prezidantino de ĝia Vilna filio, Aldona Armalė, anoncis, ke la titolo Ĵurnalista Etalono 2015 estas atribuita al la ĵurnalisto kaj esperantisto Audrys Antanaitis, al kiu ŝi enmanigis la diplomon kaj premion.

De maldekstre: Gražina Opulskienė, Jaronimas Laucius, Aida Čižikaitė (Foto: Jūratė Pauliutė)

La sukceson de la tradicia seminario antaŭdecidis la iniciatemo de la partoprenantoj. Ĉi-jare la programon vigligis du konataj esperantistinoj, kiuj unuafoje partoprenis la seminarion: Gražina Opulskienė kaj Aida Čižikaitė. Gražina gvidis paroligan rondeton kaj Aida prezentis la Afrikan projekton de ILEI “Per Esperanto ne por Esperanto”.

La Esperanto-kvizo komenciĝas (Foto: Gražvydas Jurgelevičius)

La seminarion organizis la fako de esperantistaj ĵurnalistoj de LĴA, kiun gvidas la prezidanto de TEĴA Audrys Antanaitis. Nia fako dankas al la verkisto Jeronimas Laucius, kiu gvidis priesperantan kvizon, al la pedagogo Algimantas Piliponis kaj dezajnisto Kazys Svidenis, kiuj gvidis la seminarion “Signifo de la Montevidea rezolucio de Unesko”.

Oni prave asertas, ke pozitivaĵoj plej bone estas percepteblaj, kiam la stomako estas sata. Specialan dankon, do, al Regina Dovidavičiūtė, kiu tion prizorgis. Cetere, ŝi estas konsilia vicprezidanto de la Nacia Asocio de la Universitatoj de la Tria Aĝo.

Vytautas Šilas

Ĉi tiu artikolo aperis en la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/06/litovio-10/

Partoprenantoj tuj post la malfermo, ankorau mankas esperantistoj el Kaŭno kaj Šiauliai (Foto: Virginija Valuckienė)

La 11–12an de majo en vilaĝa ripozejo ĉe la sud-orienta Litovia urbeto Aukštadvaris okazis Tendaro-seminario de Litoviaj esperantistaj ĵurnalistoj. Jam la sesa sub la mecenateco de la Negoca Parko Gariūnai. Esperantistaj ĵurnalistoj profitis la emon de tiu ĉi entrepreno al subteno de kulturaj iniciatoj. Ja nur kelkaj partoprenantoj de nia tradicia aranĝo povus pagi la tutan sumon de la reala estado en la somerumejo.

Kunveturis amatoraj kaj profesiaj ĵurnalistoj, aliaj kunlaborantoj de amaskomunikiloj. Bunta publiko: studentoj, oficistoj, entreprenistoj, medicinistoj, juristoj kaj veraj ĵurnalistoj mem. Ĉiujn ilin unuigis inklino al ĵurnalismo kaj Esperanto. Kvinopoj venis el Kaŭno kaj Panevėžys, unu el Šiauliai, la ceteraj el Vilno – entute 35 personoj.

Ĉe la malfermo, kun levo de la Esperanto-standardo kaj peresperantaj aklamoj, ni honoris la prezidanton de Vilna Esperantista Societo, Algimantas Piliponis (membro de TEĴA). Pro la duobla jubileo – 70-jariĝo kaj 30-jara rezervo ĝis la 100-jariĝo!

Krom esperantistoj novaj kaj malnovaj estis ankaŭ kelkaj amikoj de Esperanto. Kiam veraj esperantistoj diskutis en Esperanto, la novicoj samtempe partoprenis lecionon de Esperanto, kiun donis la veterano Vytautas Šilas. La plej atendata programero estis priesperanta kvizo, kiun en la litova lingvo gvidis la verkisto Jeronimas Laučius. Ja ĉiu respondinto (preskaŭ ĉiu tendarano) el la manoj de Audrys Antanaitis, iniciatinto de la ĵurnalistaj tendaroj, ricevis libran premion!

Prezidanto de TEĴA, iniciatinto de ĵurnalistaj tendaroj Audrys Antanaitis (staranta dekstre) en la kvizo (Foto: Virginija Valuckienė)

Nia tendaro-seminario, same kiel la antaŭaj, enhavis programeron celitan al altigo de ĵurnalista kompetenteco. Jen okazis leciono pri fotado, kiun gvidis Stasys Paškevičius – spertulo pri arta fotado, amiko de Esperanto, kunlaborinto de Litova Stelo. Lia leciono elvokis grandan interesiĝon.

Kiel vi konkludis, aŭ nur konjektis, krokodilado en nia aranĝo, ho ve, estis fenomeno tute natura. La “verda policisto” el la tradicia esperantista boatado tra Ignalinaj lagoj Alekseo Karpovas preferis malatenti la deliktulojn. Kiam li sidis solece sur la lagobordo, kaj iu interesiĝis kion li faras ĉi tie, li seriozmiene respondis: “mi fortimigadas krokodilojn”. Al la rimarko, ke en la lago krokodiloj forestas li klarigis: “ĝuste pro tio ili forestas!”

Oni diras, ke nenio pli familiigas homojn ol la komuna manĝopreparado, komuna manĝado kaj komuna kantado. Post traĝuo de banejo ni rostis ŝaŝlikojn, kuntrinkis bieron kaj kunkantis. Vespere ĉiuj kantis nur en Esperanto. Dum la antaŭaj seminarioj la kantadon gvidis Vida Čojienė, la edzino de la litoviĝinta korea esperantisto ĵurnalisto Taesok Čojus. Ĉi-jare ŝi devis esti for, tial Vitas Šilas dum du semajnoj penis restarigi sian gitarumkapablon. Ŝajne sukcese, ĉar oni kantis longe kaj kontente.

Vitas Ŝilas gitarakompanas komunan kantadon (Foto: Stasys Paškevičius)

La kunestadon kronis kvarkilometra piedekskurso al mitologia geologia aŭ meteora fenomenaĵo – ronda 40 metrojn profunda “Diabla kavo”. Cetere, ĝi estas en la listo de la cent plej protektataj Eŭropaj memorigaĵoj.

Finfine, ni atentu Dion mem. Litovaj meteologoj unuanime prognozis pluvadon kaj malvarmecon sabate-dimanĉe. Spite al ili ambaŭ tendaraj tagoj estis varmaj kaj sunaj. Iom pluvis nur nokte. Dimanĉe en apuda romkatolika kirko okazis festado okaze de la centjariĝo de la preĝejo ne nur kun ekleziaj, sed ankaŭ kun popolaj kantoj. La paroĥestro dankis eĉ al la Ruslanda caro, kiu permesis ĉi tie konstrui la kirkon, al tiuj kiuj helpis konstrui kaj vivteni ĝin. Ne laste al Dio mem. Verŝajne la religia festo influis la bonan veteron kaj la eblon por ni ĝui la estadon en la somerumejo pliajn du horojn, ol preskribis la kontrakto (la placon kaj la vojon ŝtopis la kermeso, kaj ni neniel povis forveturi…). Mi rememoris la popolan konkludon: “Al tiuj, kiuj mem agopenas ankaŭ Dio helpvenas”.

Vytautas Šilas

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/05/224litva/

Libroj kaj aliaj dokumentoj de/pri Zamenhof (Fotis Valentina Kulikauskienė)

Ampleksa ekspozicio dediĉita al la 125-jariĝo de Esperanto kaj iniciatita de Litoviaj ĵurnalistoj-esperantistoj, ekfunkciis en la vasta vestiblo de la prestiĝa biblioteko de la Litovia Scienca Akademio.

La 6an de aprilo okazis la solena inaŭguro, kiun ĉeestis membroj de la Akademio, scivolaj legantoj kaj reprezentantoj de la Vilna esperantistaro. Post sonigo de la esperantista himno La Espero, la malfermajn paroladojn diris la direktoro de la biblioteko, konata sciencisto pri historio de litova literaturo, tradukisto el la latina kaj helena lingvoj d-ro Sigitas Narbutas, kaj prezidanto de la Tutmonda Esperantista Ĵurnalista Asocio (TEĴA) kaj samtempe vicprezidanto de la Litova Ĵurnalista Asocio Audrys Antanaitis.

La ekspozicio, kiu funkcios dum du semajnoj, kiel sian anoncafiŝon utiligis la jubilean bildon de la brita esperantisto Peter Oliver. Eksponitaj estis ĉefe Litoviaj publikaĵoj. Multaj lernolibroj, inter ili, la unua porlitova lernolibro de Esperanto (1890), statutoj kaj jarraportoj de la unuaj Vilna kaj Kaŭna Esperanto-societoj, eldonaĵoj de la antaŭmilita kaj nuna Litova Esperanto Asocio (LEA) kaj ties revuo Litova Stelo.

Lerniloj de Esperanto (Fotis Valentina Kulikauskienė)

Inter kelkaj arkivaĵoj estis, ekzemple, la responda letero de la Esperantista Interhelpo pri iniciato de LEA aranĝi Litovian civitanecon al membroj de Zamenhofa familio por savi ilin. En aparta stando estas materialo pri UEA kaj ties Universalaj Kongresoj. Kompreneble, estis prezentitaj ankaŭ kelkaj gravaj forpasintaj litovaj esperantistoj, iliaj publikaĵoj.

Litovaj membroj de TEĴA

Ĉi tiu artikolo aperis en la maja kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/04/211vilno/