Fragmento el la komuna foto (Sendis Gražina Opulskienė)

Laŭ la kutima land-ordo de la Baltiaj Esperanto-Tagoj, post la 28a BET, okazinta en 1991 en Tartu (Estonio), la 29a BET devus okazi en Litovio. Tamen ankoraŭ en 1990 Litova Esperanto-Asocio (LEA) ricevis de SAT proponon gastigi en 1992 la 65an Kongreson de SAT. Estus ege malfacile aŭ tute neeble okazigi en Litovio du grandajn internaciajn aranĝojn en la sama jaro. LEA do decidis kunigi tiujn du aranĝojn kaj en la programo de la 65a kongreso de SAT konservi laŭeble ĉiujn tradiciajn programerojn de BET. Kaj tio estis realigita. Ankaŭ la partoprenantaro de la 65a kongreso de SAT estis esence BETa. Tial oni povas konkludi, ke reale la tradicio de BEToj daŭris kaj ne estis rompita, kvankam la 29a BET okazis nur en 1993 en Priekuli (Latvio). Pro tio la 65a kongreso de SAT ĉiam aperas en la statistiko de BEToj kaj ankaŭ en nia serio pri la Litoviaj BEToj.

65a Kongreso de SAT

Okazis en urbeto de Litova Agrikultura Akademio apud urbo Kaunas la 5an-15an de aŭgusto 1992. La Akademio disponigis al kongresanoj sufiĉe da vastaj aŭditorioj, apude situantajn studentajn hejmojn por loĝado, studentajn manĝejojn kun relative bonaj pladoj por relative malalta prezo. Ŝatantoj de komforto loĝis en hoteloj de Kaunas.

Al la Kongreso aliĝis 617 personoj, venis 452, 165 personojn detenis diversaj kaŭzoj, pleje verŝajne psikologiaj – la timo de supozata nestabila situacio en la lando, antaŭnelonge akirinta sendependecon, ankoraŭ kun multaj garnizonoj de la soveta armeo. Certe, la timon spertis pleje okcidentanoj. Tamen, kiuj venis, estis ĝojigitaj per malaltaj por ili prezoj: “Per tri markoj aŭ dek frankoj oni povis en restoracion inviti kaj duope bone kaj abunde festeni”,– skribis pri siaj impresoj en Kaunas la kongresano Vilhelmo Lutermano (supozeble Wilhelm Luthermann el Germanio) en la septembra (9a) numero de “Sennaciulo”. Certe neniu ian malagrablaĵon spertis pro la supozata nestabileco.

En la solena malfermo, la Kongreson salutas nia rusa peranto, kamarado Leo Vulfoviĉ (Sennaciulo, 1992, №10)

Kontraŭe, al kongresanoj el najbaraj landoj, precipe el la tute antaŭnelonge estintaj kun Litovio en la sama kaldrono, nomita Sovetunio, la prezoj kaj baroj estis pli malfacile venkeblaj. Ekzemple, el Ukrainio (verŝajne ankaŭ el aliaj ekssovetiaj respublikoj) oni ne rajtis sendi perpoŝte aliĝkotizon. Ĝin oni “kontrabandis” helpe de personoj, veturantaj al Litovio, eĉ ne esperantistoj. Malgraŭ tio el Ukrainio venis 57 personoj, el Rusia Federacio 109, Tatarstano 2, Kazaĥstano 1, Belorusio 12, Latvio 14, Estonio 7. Certe, la plej facila aliĝo estis por litovoj, tamen da ili (registritaj) estis relative malmulte – nur 100. El okcidentanoj rekordis francoj – da ili per aŭtobuso kaj aliaj rimedoj venis 38. Laŭvice ni menciu Svedion – 10, Germanion – 8, Nederlandon – 8. Interesan bunton prezentas aliaj landoj, “sendintaj” nur po 1 ĝis 5 delegitojn: Aŭstralio, Aŭstrio, Belgio, Brazilo, Britio, Bulgario, Ĉeĥio-Slovakio, Ĉinio, Hindio, Hispanio, Hungario, Kroatio, Portugalio, Svislando, Usono. Entute estis reprezentitaj 28 landoj el 4 kontinentoj.

La ĉiutaga kongresa gazeto “Kongresvoĉo”, redaktata de Petras Čeliauskas donis precizan laŭprocentan statistikon de la kongresanoj laŭ sekso (virinoj, kiel ĉie, dominis), laŭ aĝo (superis 25-50-jaruloj), laŭ profesio (superis oficistoj}. Bedaŭrinde, mankas sciigoj, kian profesion okupis membroj de SAT. Tiun demandon iom nebule tuŝas ankaŭ la estimata Vilhelmo: “la plej granda parto de la alvenintoj ne venis pro SAT kaj ties celoj, sed simple por renkontiĝi en Esperanta etoso”. Li bedaŭras ankaŭ malabundan partoprenon en ĝeneralaj kunvenoj de SAT. Da ili laŭ la programo estis kvin, krom kunsidoj de diversaj sekcioj: pacista, naturista, amikeca reto, sindikatista, liberecana, liberpensula, landa komitato. Kunvenoj kaj prelegoj de vegetaranoj, medicinistoj, diplomatoj, literaturistoj, historiistoj, politikistoj, etnistoj kaj iuj aliaj okazis supozeble ekster programo de SAT mem. Preskaŭ ĉiutage okazis prelegoj pri ekologio, inter ili tiaj specifaj kiel “Vera kaj falsa ekologio” de Gilbert R. Ledon el Brazilo, “Ekologia pasportado de transporto” de Tatjana Bočkova el Moskvo.

El la ĉiuvesperaj koncertoj kaj teatraĵoj ni emfazu tiun de revivigita centjara Sankt-Peterburga societo “Espero”, kies violonistino 12-jara Tatjana Koĵevatova estis tondre aplaŭdata. Ŝi estas invitita por perfektiĝi al muzika lernejo en Strasburg, Germanio. El la sama rusa urbo nin ravis solisto Dĵalil Begiŝev per italaj kantoj kaj la ensemblo “Prima” per religiaj kantoj sub gvidado de esperantistino Jelena Petrenko. Precipe litovojn surprizis interpreto de poezio de Eduardas Mieželaitis en teatra prezentado “Virino – kvar bildoj” de polo Jerzy Fornal kaj en “Ponto” de kroatino Vida Jerman. Pupteatro el Ternopil prezentis “Bonan tagon, tigro”, grupo el Slavjansk (ambaŭ el Ukrainio) – “Historio kun metranpaĵo” (la francdevena vorto „metranpaĵo“, transprenita el la rusa lingvo, signifas laboriston de presejo, en Esperanto – enpaĝigisto, paĝopreparisto. A.V.). Litovoj ne nur prezentis siajn kantojn, eĉ instruis ilin. Estis instruata ankaŭ la litova lingvo. Komuna diversnacia koncerto de kongresanoj okazis lastan ĵaŭdon, la 13an de aŭgusto.

Slavjanskanoj tuj post la koncerto (Sennaciulo, 1992, №10)

La kongresanoj konatiĝis ne nur kun Kaunas – la ĉefurbo de Esperanto en Litovio, sed ĝuis tuttagajn ekskursojn ankaŭ al la politika nuntempa ĉefurbo Vilnius kaj la antikva ĉefurbo Trakai, al la subĉiela etnografia muzeo Rumšiškės kun aŭtentikaj vilaĝoj el diversaj regionoj de Litovio, la perŝipan sur la rivero Nemunas al la Kurŝa Terlango.

Ĉiutage funkciis perfektigaj kaj paroligaj kursoj, okazis kelkaj prelegoj pri metodiko de instruado.

La malfermo estis multe pli impona ol la fermo. Dum la inaŭgura himno staris en la prezido (atentu la foton) administranto de Kaunas-a distrikto Povilas Vengeliauskas, prezidanto de Kaunas-a distrikto Vidmantas Vitkauskas, urbestro de Kaunas esperantisto Arimantas Račkauskas, la ĉefa organizanto de la Kongreso, vicprezidanto de Litova Esperanto-Asocio Povilas Jegorovas, vicprezidanto de Supera Konsilio de Litova Respubliko Kazimieras Motieka, prezidanto de LEA Algimantas Laurynas Skūpas, ĝenerala sekretario de SAT Kreŝimir Barković, membroj de la Plenumkomitato de SAT: Guy Cavalier, Jacques Bannier.

En la Deklaracio plene presita en “Kongresvoĉo” №11 kaj en “Sennaciulo” №9, la Kongreso alvokas ĉiujn landojn observi homrajtojn sendepende de nacieco kaj al solidareco kun laboruloj de ekssocialismaj landoj, trafintaj en malbonajn kondiĉojn dum transiro al merkatekonomio.

La Kongreso estis vaste kaj detale lumigita en televizio, radio kaj gazetaro de Litovio, precipe dank’ al la energia organizanto de la Kongreso Povilas Jegorovas. La Redakcion [de Litova Stelo] atingis 14 gazetoj kun priskriboj de la kongreso, inter ili tiel prestiĝaj kaj popularaj kiel la ŝtata “Lietuvos aidas” , la ĉefurbaj “Respublika”, “Vakarinės Naujienos”, “Gimtasis Kraštas”, ne menciante tiujn de Kaunas mem. Longajn raportojn presis ankaŭ gazetoj de relative malproksimaj lokoj, ekz. en Klaipėda, Pasvalys.

Adomas Vaitilavičius

Fonto: Litova Stelo, 1992, №4, p. 5-8.

La supran materialon kompilis kaj redaktis Povilas Jegorovas kaj Aleksander Korĵenkov. Reagoj de partoprenintoj estas bonvenaj.

Pliaj informoj pri BET-52 kaj pri BEToj ĝenerale estas legeblaj en speciala rubriko de nia retejo.

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2016/02/bet-31/

Enkonduko de la ĉeforganizinto

La 26a BET, okazinta en aŭgusto 1989 en Noreikiškės apud Kaŭno, per kelkaj siaj trajtoj estis tre grava, tial ĝi bezonas apartan enkondukon. Unue, ĝi estis la lasta BET dum la sovetia periodo en Litovio. Due, ĝi estis la plej granda en la historio de BET-oj – ĝin partoprenis 608 esperantistoj. Trie, ĝi estis vere internacia, ĉar krom sovetianoj ĝin partoprenis esperantistoj el Bulgario, GDR, FRG, Ĉeĥoslovakio, Pollando, Hungario kaj Belgio. Post la disfalo de Sovetunio la partoprenantaro de BET-oj draste falis pro aperintaj limoj, bezonataj vizoj, signifa altiĝo de prezoj k. s. Nur post kelkaj jaroj la kvanto de esperantistoj dum BET-oj rekreskis.

La jaro 1989 estis tre maltrankvila jaro plena da multaj gravegaj kaj skuaj historiaj politikaj eventoj en tiutempaj baltiaj respublikoj de Sovetunio. Proksimiĝis sendependiĝo de Litovio. Ĉiutage kreskis kaj forte evoluis naciliberiga movado en Litovio. Proksimiĝis disfalo de Sovetunio. Tia situacio, kompreneble, ne povis ne tuŝi esperantistojn. Fine de 1988 en la 24a restariga kongreso de Litova Esperanto-Asocio estis likvidita Litovia filio de ASE (Asocio de sovetiaj esperantistoj) kaj estis restarigita la memstara Litova Esperanto-Asocio funkciinta inter 1919 kaj 1940. Tiamanere Litova Esperanto-Asocio rompis la subiĝajn rilatojn kun ASE kaj komencis kunlaborajn rilatojn kun ASE kiel kun egalrajta asocio de najbara lando. En la 74a Universala Kongreso de Esperanto en Brighton (Britio) somere de 1989 la komitato de UEA kuraĝe akceptis kiel aliĝintajn landajn asociojn Litovan Esperanto-Asocion kaj Latvian Esperanto-Asocion, kvankam tiutempe Litovio kaj Latvio ankoraŭ ne estis sendependaj landoj.

Eventuale pro tio pri la 26a BET, malgraŭ ĝia elstareco, ni ne trovis multajn publikaĵojn en la tiutempa gazetaro. Ni trovis nur unu mallongan artikoleton en loka litova gazeto kaj iom pli longan artikolon en latva porjunulara gazeto. Horizonto de Soveta Litovio ne plu aperadis, ankaŭ Litovio hodiaŭ, kiu estis sovetieca propagandilo, ĉesis ekzisti. Litova stelo ankoraŭ ne estis restarigita. Pro la streĉitaj rilatoj inter ASE kaj Litova Esperanto-Asocio jam ne eblis kaj ne estis deziro uzi la tribunon de „Informa bulteno de ASE“. Sendube, devis aperi eble eĉ multaj publikaĵoj pri BET-26 en loka gazetaro de tiutempa vastega Sovetunio, sed nun trovi ilin estas tre malfacila kaj temporaba afero.

Povilas Jegorovas

Esperantistoj en Noreikiškės

Ĉirkaŭ 600 esperantistoj el 11 sovetuniaj respublikoj kaj ankaŭ el GDR, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Pollando, Bulgario, Belgio, FRG renkontiĝis en la 26a Baltia tendaro. En diversaj sekcioj kaj seminarioj estis traktitaj aktualaj demandoj de la movado, oni parolis pri medicinaj kaj ideologiaj, sciencaj kaj teknikaj, sociaj demandoj. Ankaŭ estis enhavoriĉa kultura programo. Koncertis koruso de bulgaraj esperantistoj, spektaklon en Esperanto ludis pupteatro de Panevėžys. Dum la tendaro estis eldonata bulteno, en kiu kune kun esperantistaj problemoj estis prezentita la socia vivo de nia respubliko.

T. Ž.

Fonto: Tėviškės žinios (Distrikta gazeto de Kaunas), 29 aŭg 1989, №104.

Tradukis el la litova lingvo Povilas Jegorovas

Esperantista forumo en Kaŭnas

Ekde la 11a ĝis la 20a de aŭgusto en Kaŭno okazis BET-26 (Baltia Esperanto-Tendaro). La unuan fojon ĝin partoprenis 60 eksterlandaj esperantistoj el sep landoj. La partoprenantoj venis el 131 urboj de USSR kaj el 28 eksterlandaj urboj.

De la tribuno sonis opinio, ke tiajn forumojn oni ne plu konsideru tendaroj, sed kongresoj. Do – ne BET, sed BEK? Por la vasta komunumo de esperantistoj pordojn gastame malfermis Litovia Agrikultura Akademio, kiu disponigis al la organizantoj de la aranĝo studentajn komunloĝejojn, manĝejojn, bufedojn, salonojn, ankaŭ teknikon por demonstrado, aŭdioaparataron kaj eĉ busojn por veturigi partoprenantojn al manĝejoj kaj ekskursoj. Ambicie! Nun ni devas pensi, kiel tian aranĝon realigi ĉe ni. Antaŭ du jaroj ni sukcese aranĝis ĝin surbaze de la teknikumo en Saulaine kun 406 partoprenantoj. Sekvontjare denove estos nia vico… Ĉu al simila ago pretas nia LAA aŭ alia altlernejo? Eble teknikumo, novkonstruita mezlernejo kaj Baltia eksperimenta stacio de maŝinoj en Priekuļi? Sed eble ankoraŭ iu alia en alia loko? Karaj mastroj, vian komplezemon volonte akceptus Latvia Esperanto-Asocio! Ĝi fondiĝis surbaze de la Latvia Filio de la Asocio de Sovetiaj Esperantistoj kaj fine de la pasinta jaro iĝis sendependa unuo. Ankaŭ la Esperanto-asocioj de Litovio kaj Estonio fine de la pasinta jaro deklaris sian suverenecon. Tial kun daŭraj aplaŭdoj estis akceptita informo de P. Jegorovas – delegito de la Universala Kongreso de Esperanto – ke la Litovia kaj Latvia asocioj estas akceptitaj kiel membroj de la Universala Esperanto Asocio.

Dum ĉiuj tagoj de la tendaro okazis intensa laboro en sekcioj. En la grupo de komencantoj grandan amon kaj respekton akiris la Pollanda esperantistino Ewa Bondar, kiu montris elstaran talenton, instruante laŭ tiel nomata Cseh-metodo. Sukcese laboris grupoj de paroliga perfektigo, sekcio de tradukantoj kaj Somera Universitato. Lecionojn prezentis altnivelaj instruistoj, profesoroj kaj kandidatoj de sciencoj. La unuan fojon por la plejmulto de la partoprenantoj estis ebleco partopreni Diservon en Esperanto. Elĉerpajn respondojn al ĉiuj demandoj dum speciale organizita renkontiĝo donis E. Klumbys – reprezentanto de la estraro de “Sajūdis”, deputito de la Supera Soveto de USSR.

La lingvo Esperanto estas kaj restas fenomeno. Esperantistoj ĝin lernas ĉeeste kaj koresponde. Unufoje semajne ili kolektiĝas en siaj kluboj. Ĉiumonate okazas iu granda aranĝo, internaciaj korespondadoj kaj turismaj interŝanĝoj. Nun eblas aboni periodaĵojn kaj dum lastaj tri jaroj akiri literaturon en Esperanto. Tio ligas kaj tenas kune la entuziasmulojn. Ĉi-aŭtune rekomenciĝos ĉeestaj kaj korespondaj kursoj. Se vi ekinteresiĝas – sekvu reklamon!

Jāzeps Šlars

Tradukis el la latva Margarita Želve

Fonto: Padomju Jaunatne, 12 sep 1989.

Fotoj

Povilas Jegorovas – la ĉeforganizinto de la plej amasa BET.

De maldekstre Petras Čeliauskas (Švėkšna, Litovio), Rima Skudžinskienė (Raseiniai, Litovio), Dmitrij Cibulevskij (Harkovo, Ukrainio), Jerzy Uśpieński (Varsovio).

Esperanto-kurso en Noreikiškės.

Parolas Michael Cwik el Bruselo.

Esperanto-koruso el Bulgario.

Koncertas latvaj esperantistoj.

Kantas partoprenantoj de la unua BET (1959), de maldekstre: Laanest Lembe (Estonio), Zenonas Sabalys (Litovio), Biruta Rozenfelde (Latvio).

La fotoj estas prenitaj el la fotokolekto de la latva esperantisto Aleksandrs Strautmanis (1912-1995). La kolekto estas gardata en la Esperanto-domo en Kaŭno. La fotojn elektis kaj komentis Povilas Jegorovas.

La supran materialon kompilis kaj redaktis Povilas Jegorovas kaj Aleksander Korĵenkov. Reagoj de partoprenintoj estas bonvenaj.

Pliaj informoj pri BET-52 kaj pri BEToj ĝenerale estas legeblaj en speciala rubriko de nia retejo.

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2016/02/bet-29/

BET-20. Grupfoto. Por pligrandigi la foton musklaku ĝin.

La organizantoj de la 52aj Baltiaj Esperanto-Tagoj, kiuj okazos la 2-10an de julio 2016 en Birštonas (Litovio), decidis aperigi en La Balta Ondo informojn pri ĉiuj BEToj, kiuj okazis en Litovio. Jam aperis en nia retejo raportoj kaj fotoj pri BET-3 (Molėtai, 1961), BET-6 (Veisiejai, 1964), BET-9 (Vilno, 1967), BET-12 (Kretinga, 1970), BET-17 (Viekšniai, 1976).

Post BET-18 en Latvio (1977) kaj BET-19 en Estonio (1978), la 20a BET devis okazi en Litovio en 1979, sed oni ne permesis organizadon de BET en 1979, 1980, 1981 kaj 1982. BET-20 povis okazi nur la 1–10an de julio 1983 en Noreikiškės, apudurbo de Kaŭno. Ĉi-sube ni aperigas du artikolojn pri BET-20, kiuj reciproke kompletigas unu la alian.

La 20a tendaro de esperantistoj de Baltaj landoj

De la 1a ĝis la 10a de julio 1983 en Noreikiškės [Norejkiŝkes] apud Kaŭno okazis la 20a tendaro de esperantistoj de Baltaj respublikoj. La devizo de la tendaro estis “Por paco kaj amikeco inter popoloj!” Ĝin organizis Litovia filio de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj (ASE), celante ne nur profundigon de la lingvoscio, sed ankaŭ plifortigon de la ideologia kaj politika rolo de Esperanto. Tia direkto de la tendaro konvenas al nia tempo, kiam la Esperanto-movado akiris novajn formojn kaj novan enhavon.

La tendaron partoprenis 307 reprezentantoj de 13 nacioj el 10 sovetiaj respublikoj. La organiza komitato de la tendaro (vicprezidanto de Litovia filio de ASE P. Jegorovas, membro de Klaipėda Esperanto-klubo V. Baniulaitis, prezidanto de Kaŭna Esperanto-klubo E. Laiconas kaj aliaj) faris grandan laboron. La organizan komitaton efike helpis la Respublika Konsilantaro de Sindikatoj, Litova Societo de Amikeco kaj Kulturaj Rilatoj kun Eksterlando, Centra Komitato de Lenina Komunista Junularunio (Komsomolo) de Litovio, Rektora Administracio de Litova Agrikultura Akademio (kiu gastame akceptis partoprenintojn de la tendaro) – ili ĉiuj aktive aliĝis al plena efektivigo de la planita programo.

La ceremonion de la malfermo de la tendaro partoprenis la prezidanto de Litova Societo de Amikeco kaj Kulturaj Rilatoj kun Eksterlando R. Petrauskas, provizora rektoro de Litova Agrikultura Akademio P. Bėčius, membro de la estraro de ASE kaj funkciulo de Komitato de Junularaj Organizaĵoj de Sovetunio V. Verigin, funkciuloj de Litova Societo de Amikeco kaj Kulturaj Rilatoj kun Eksterlando, reprezentantoj de Leningrada, Ukrainia, Latvia kaj Estonia filioj de ASE, prezidantoj de urbaj Esperanto-kluboj el Kujbiŝevo, Odeso, Tbiliso kaj aliaj.

Konforme al la programo de la tendaro estis organizitaj kelkaj amasaj politikaj aranĝoj. Unuavice estas notinda la pacdefenda mitingo la 6an de julio, kiun ĉeestis ĉiuj partoprenantoj de la tendaro. Inter la parolintoj menciindas: docento V. Ĥromov (Talino), inĝeniero V. Titov (Leningrado), instruistinoj E. Anosova (Seversk, Donecka regiono), T. Vasjanina (Ĉuvaŝio), M. Vaŝĉinina (Strij, Lvova regiono), Leningrada poeto M. Denisov, membro de estraro de ASE J. Ojalo (Talino), kamarado M. Cuckiridze (Tbiliso). La mitingo finiĝis per komuna voĉdono uzante specialajn bultenojn “Mi voĉdonas por paco” kaj certe estis ideologie kaj politike altnivela.

En la tendaro estis aranĝita vespero dediĉita al la 30-jariĝo de la Mondpaca Esperantista Movado (MEM). Dum la vespero membro de la Internacia Komitato de MEM, prezidanto de Litovia filio de ASE docento de Vilna Ŝtata Universitato L. Skūpas prelegis pri la historio, taskoj kaj rezultoj de la movado. Ankaŭ interese pasis renkontiĝo kun partoprenintoj de la Granda Patria Milito: ili prezentis siajn rememorojn, aparte pri la Leningrada blokado, substrekante la gravecon de gardado kaj plifortigo de paco. Fine de la renkontiĝo estis prezentitaj du filmoj sonigitaj en Esperanto: “Viva Lenin” kaj “La tutpopola heroaĵo”. Ankaŭ menciindas la kvizo “Kion Vi scias pri la Soveta Litovio?” kiun partoprenis 90 personoj. En la komplika kvizo venkis V. Titov kaj J. Ojalo.

Al la tendaranoj estis prezentitaj diversaj prelegoj. Membro de la societo “Scio” A. Gulbinskienė prezentis prelegon “Karl Marx kaj la hodiaŭa mondo”, membro de la sama societo I. Korotkov prezentis prelegon “Batalo de la Komunista Partio de Soveta Unio kaj de la Sovetia Registaro por paco kaj senarmigo”, J. Ŝitov el Lvovo – prelegon “Historia graveco de la 2a Kongreso de Ruslanda Socialdemokrata Laborista Partio”, V. Verigin – prelegon “La internacia jaro de komunikado”.

Dum la tendaro funkciis somera universitato. En la tri fakoj de la universitato (lingvistika, literatura kaj sciencteknika) estis prezentitaj 40 prelegoj: 13 lingvistikaj, 9 literaturesploraj, 13 sciencteknikaj kaj 5 pri ĝeneralaj sciencaj temoj. La prelegojn ĉeestis ĉirkaŭ 160 aŭskultantoj. Inter la plej interesaj prelegoj menciindas “Pri la semantika signifo de refleksiva verbo en franca kaj litova lingvoj kaj en Esperanto” (L. Skūpas), “Idiomaĵoj en Esperanto” (G. Noreikaitė), “Modernismo de franca teatro de la dudeka jarcento” (N. Korĵenevskaja, Ufa), “Pri litovaj kuracaj herboj” (A. Inokaitienė).

Por la partoprenantoj estis aranĝitaj kursoj por perfektigo de Esperanto-scioj. Entute laboris ok grupoj, kiujn gvidis spertaj pedagogoj (doc. A. Kerner, V. Cvetkova kaj aliaj). 66 instruistoj partoprenis du seminariojn, kie estis diskutataj problemoj de metodoj de la lingvoinstruado kaj priparolita la neceso de eldono de lernolibroj kaj aliaj instrumaterialoj, pri atestado de instruistoj ktp.

Tre gravaj estis tri seminarioj por estraranoj de Esperanto-kluboj. Prezidantino de Ukrainia filio de ASE E. Majburova tre interese rakontis pri la agado de Esperanto-kluboj de la respubliko. E. Majburova substrekis gravecon de ideologia laboro en la kluboj lige kun la efektivigo de la rezolucioj de la junia (1983) plenkunsido de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Soveta Unio; ŝi kritikis la klubojn, kiuj praktikas nur distran aŭ turisman agadon, rakontis pri la respublika seminario de klubprezidantoj kaj la seminario por Esperanto-instruistoj. J. Ojalo rakontis pri la agado de estoniaj kluboj, pri la lerneja konkurso ktp. Partoprenantoj de la seminarioj eksciis pri agado de la Esperanto-kluboj en Vilno, Kaŭno, Kujbiŝevo kaj kelkaj aliaj urboj, pri la sabataj ordigoj de la teritorio, kiujn aranĝis moskvaj Esperanto-volontuloj, pri partopreno de leningradaj esperantistoj en marŝo por la paco, pri ciklo de publikaj prelegoj “Rolo de Esperanto en la batalo por paco” prezentita en Kujbiŝevo, pri la internacia ekspozicio de infanaj desegnaĵoj kiun aranĝis Esperanto-klubo de Pasvalys (Litovio). Estis interesaj raportoj pri internacia edukado (Kuršėnai, Lvovo, Panevežys, Samarkando k. a.), pri temaj vesperaranĝoj dediĉitaj al diversaj landoj, pri internaciaj rilatoj, pri la ĝemeliĝoj de Esperanto-kluboj de diversaj landoj: Minska Esperanto-klubo kun Potsdama Esperanto-klubo (GDR), Kieva Esperanto-klubo kun Kioto Esperanto-klubo (Japanio), Klaipėda Esperanto-klubo kun Debrecena Esperanto-klubo (Hungara Popola Respubliko) ktp.

Estis aranĝitaj tri seminarioj por tradukistoj. Ilin gvidis verkistino N. Andrianova (Ukrainio) kaj instruisto P. Čeliauskas (Litovio). La partoprenantoj diskutis la malfacilaĵojn de tradukado, la problemon de eldono de literaturo en Esperanto en sovetiaj respublikoj (krom Estonio, kie la eldonado estis sufiĉe bone organizita).

Ankaŭ la kultura programo estis sufiĉe riĉenhava. Ĉiuvespere okazis koncertoj. Estis aranĝitaj konkursoj de politika kanto kaj arta legado. Interesaj programoj estis prezentitaj dum vesperoj de Ruslando, Ukrainio, Litovio. Precipe menciindas la alta nivelo de Lvova amatora grupo (Ukrainio) kaj de la grupo el Klajpeda Esperanto-klubo (Litovio). Tre interesa estis la teatraĵo “La ŝlosilo de abismo“ (de Krzysztów Gruszczińsky) en Esperanto kiun prezentis amatora grupo el Paneveĵisa Esperanto-klubo (ĝin reĝisoris profesia aktoro de Paneveĵisa drama teatro). Post la koncertoj estis bruligataj lignofajroj de amikeco, la junularo kantis kaj dancis. Dum ekskurso en Kaŭno la tendaranoj vizitis la muzeon de la 9a fortikaĵo – la estinta koncentrejo, kie hitleranoj mortigis milojn da senkulpaj homoj.

La ceremonion de la fermo ĉeestis sekretario de la respublika konsilantaro de sindikatoj R. Baltrušaitis. La plej aktivaj esperantistoj (lokaj kaj gastantaj) ricevis memordonacetojn. La tendaro pruvis la neceson de tiaj renkontiĝoj en estonteco. Ili ne nur prezentas eblecon por profundigi la lingvoscion, sed ankaŭ estas lernejoj de ideologia-politika kaj organiza agado, helpas eduki sovetiajn esperantistojn en la spirito de sovetia patriotismo kaj proleta internaciismo, kontribuas al aktivigo de la agado de Esperanto-kluboj.

La stafeto de la tendaro estis transdonita al esperantistoj de Latvia SSR.

L. Skūpas
membro de la Internacia Komitato de MEM
prezidanto de Litovia filio de ASE

Fonto: Informa bulteno de ASE (Moskvo), 1983, №8-9.
Tradukis el la rusa Inita Tamošiūnienė

La 20a kunflugo

La 1–10an de julio 1983 en la urbeto de la Litovia Agrikultura Akademio en Kaŭna distrikto okazis la 20a tradicia Balta kunflugo – tendaro de esperantistoj. Ĝia devizo – “Por kunlaboro inter popoloj, por paco, por amikeco”. La aranĝo estis dediĉita al celebrado de la Internacia Jaro de Komunikado.

En la malfermo parolis respondeca funkciulo de Komitato de Junularaj Organizaĵoj de USSR V. Verigin, la prezidanto de Litovia Societo de Amikeco kaj Kulturaj Ligoj kun Eksterlandoj R. Petrauskas, la prezidanto de Litovia Filio en Asocio de Sovetiaj Esperantistoj L.-A. Skūpas, vicrektoro de Litovia Agrikultura Akademio P. Bėčius, reprezentantoj de esperantistaj organizaĵoj el Latvio, Estonio, Ukrainio, Kartvelio kaj aliaj respublikoj.

Al la jubilea kunflugo venis 307 partoprenantoj el 10 Sovetuniaj respublikoj.

Okazis mitingo por paco kaj senarmiĝo, la monumento de V.Lenin en Kaunas estis omaĝita per floroj. Okazis renkontiĝo kun veteranoj de la Granda Patria Milito, kunveno dediĉita al la 30-jara jubileo de MEM, sportaj aranĝoj, vesperoj de poezio kaj amatora arto, ekskursoj al la 9a fortikaĵo en Kaŭno, vizitindaj lokoj de revolucia pasinteco , aliaj vidindaĵoj, muzeoj.

La laboro de la somera universitato pasis en tri sekcioj: lingvistika, literatura, sciencpopulara. Oni aŭskultis 40 lekciojn: 13 pri lingvistikaj temoj, 9 – literaturaj, 13 – sciencaj kaj teknikaj temoj. El la pli interesaj ni menciu: “La semantika signifo de refleksivaj verboj en la lingvoj franca, litova kaj Esperanto” (doc. L. A. Skūpas) , “Problemo de frazeologismoj en Esperanto” ( G. Noreikaitė), “La modernismo de franca teatro en la 20a jarcento” (N. Korĵenevskaja el Ufa), “La kuracaj herboj de Litovio” (farmaciistino A. Inokaitienė).

Funkciis 8 grupoj por perfektiĝo en la lingvokono. Instruis spertaj pedagogoj esperantistoj – doc. A. Kerner, V.Cvetkova kaj aliaj. Estis organizitaj du seminarioj por instruistoj, kiujn partoprenis 66 personoj.

Pasis viglaj diskutoj pri enhavo kaj formo de la agado de Esperanto-kluboj. Kun granda atento estis auskultitaj opinioj de prezidantino de Ukrainia Filio de ASE J. Majburova, verkistino el Kiiv N. Andrianova, prezidanto de Tallinna Esperanto-klubo J. Ojalo, doc. V. Hromov el Tallinn, instruistino T. Vasjanina el Ĉuvaŝio, M. Cuckiridze el Tbilisi, instruistino M. Vaŝĉiŝina el Lviv, instruisto P. Čeliauskas el la distrikto Šilutė.

En la preparo kaj efektivigo de la kunflugo precipe multe laboris la vicprezidanto de Litovia filio de ASE P. Jegorovas, membro de Klaipėda Esperanto-klubo V. Baniulaitis, prezidanto de Kaŭna E-klubo E. Laiconas, ankaŭ gastoj el Riga T. Bercis, V. Titov el Leningrad. La kunflugo kontribuis al fortigo de la ligoj kaj kunlaborado de sovetiaj esperantistoj por gardo de la paco en la tuta mondo.

L. A. Skūpas

Fonto: Horizonto de Soveta Litovio, 1983, №7.

Fotoj pri BET-20

En la solena inaŭguro. Parolas Talis Bercis (Rigo), en la prezidio plej madekstre estas Jekaterina Majburova (Kievo).

Pli ol 300 personoj partoprenis.

Grupo el Armenio.

Parolas Vjaĉeslav Ĥromov (Talino), sidas Laurynas Algimantas Skūpas (Vilno) kaj Povilas Jegorovas.

Viktoras Baniulaitis kaj Povilas Jegorovas.

En la solena fermo: Povilas Jegorovas enmanigas dankfolion al Jaan Ojalo (Talino).

Povilas Jegorovas parolas en la solena fermo. En la prezidio de maldekstre: Telesforas Lukoševičius (Panevėžys), Viktoras Baniulaitis (Klaipėda), Adomas Vaitilavičius (Vilno), Jekaterina Majburova (Kievo), Romualdas Baltrušaitis (Vilno), Laurynas Algimantas Skūpas (Vilno), Nadija Andrianova (Kievo).

La fotoj estas prenitaj el la fotokolekto de la latva esperantisto Aleksandrs Strautmanis (1912-1995). La kolekto estas gardata en la Esperanto-domo en Kaŭno. La fotojn elektis kaj komentis Povilas Jegorovas.

La supran materialon kompilis kaj redaktis Povilas Jegorovas kaj Aleksander Korĵenkov. Reagoj de partoprenintoj estas bonvenaj.

Pliaj informoj pri BET-52 kaj pri BEToj ĝenerale estas legeblaj en speciala rubriko de nia retejo.

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2016/01/bet-25/