14 freŝnovaj kantoj, interalie, kunlabore kun La Perdita Generacio, Dolchamar kaj jOmO, dancigaj ritmoj kaj bone pripensitaj tekstoj atendas vin. Aldone estas kaptipovaj, kunkantindaj melodioj, kiuj sen via volo ekdancigas viajn piedojn.

La plej vigla kanto Ni estas fortaj jam havis sukceson en indonezia kongreso. Pliaj verkoj estas ekzemple la kanto Por mia patro, kiun Jonny M verkis por sia mortinta patro, la socio-kritika Ribeluloj kun Dolchamar, aŭ la kanto Bam bam, kiu temas pri la konservado de la medio kaj vegana manĝaĵo.

Jonny M jam faris koncertojn ĉie en la mondo, kaj kun tiu ĉi nova, mojosa verko li denove koncertos tra Esperantujo. Se vi volas viglan dancadon kaj kunkantantajn homojn en via kongreso, ne hezitu inviti lin!

Jonny M en tiu albumo estas:

Aŭtoro, ĉefvoĉoj: Jonas Marx.
Fonvoĉoj: Tabea Thomaschke kaj G-NA.
Gastaj kantistoj: La Perdita Generacio (Tomio Frejarö, Anna Burenius…) en Alte kaj espere, Dolchamar (Patrik Austin) en Ribeluloj. JoMo (voĉo kaj gitaro) en Bonvenon.
Registrita en Körner Studio (Kolonjo, Germanio)

La albumo Kreaktiva estas disponebla por la publiko ĉe Vinilkosmo en diversaj formatoj (sekvu la ligojn indikitajn por cxiu formato):
http://www.vinilkosmo-mp3.com/eo/popo-roko-hiphopo-elektronik/jonny-m-205/2-kreaktiva.html

Krome la albumo disponeblas en la justa elsendfluejo 1D tusx (touch) alirebla tra la ABONKLUBO de Vinilkosmo:

http://www.vinilkosmo-mp3.com/eo/vinilkosmo-abonklubo/abonoj-abonklubo.html

Flo!
nome de la tuta teamo de Vinilkosmo

La koncerto estis parto de la neesperantista projekto “Budapeŝta Printempa Festivalo”, kies direktoro Lengyel Márton estis esperantisto. La koncerto mem okazis en unu el la plej elegantaj urbocentraj koncertejoj Vigadó en Budapeŝto, kie la spektejo estis plenŝtopita de esperantistoj. Szilvási László prizorgis la sonregistradon de la koncerto, kiu estis eldonita tiam de lia entrepreno Lingvo-Studio en muzika sonkasedo kiel historia dokumento de nia esperantista kultur-historio.

La sonkasedo jam de multaj jaroj ne plu estas aĉetebla. Ĉi jare la eldonejo decidis liberigi la sondosierojn en la originala kvalito por libera uzo – do ili staras nun je via ĝuo kiel senpaga Kristnaska donaco de la eldonejo.

Aŭskultu la koncerton ĉe: http://www.eventoj.hu/mesio/

Pri la projekto “Mesio” Roberto Poort kompilis apartan retpaĝon ĉe lia Aŭd-Vida Studio.

Fonto: Ret-Info / Lingvo-Studio, L.S./

Por la jara abono (ekde 10 eŭroj) iru ĉe: http://www.vinilkosmo-mp3.com/eo/vinilkosmo-abonklubo/abonoj-abonklubo.html

Por demandoj skribu al ni

Flo Martorell

Serĉante materialon pri Zamenhofoj, mi vizitadis en Moskvo la Ruslandan Ŝtatan Bibliotekon (RGB), kiu antaŭe estis konata kiel la biblioteko Lenin. En ĝi estas pluraj verkoj de nia Ludoviko, de lia patro kaj de aliaj Zamenhofoj. Mi utiligis, speciale ĉe kompilado de la bibliografio de M. F. Zamenhof (parto 1, parto 2), ankaŭ la bibliotekan retkatalogon kaj, ricevinte la menditajn librojn mi plurfoje konstatis ke la katalogo enhavas erarojn.

Sciante pri oftaj eraroj, mi ne multe atentis jenan muzikan eldonaĵeton:

«Розеноер И. Белла серо я л’урбетто: Дума: Для голоса и ф.-п. / Слова Заменгофа. – СПб.: Иогансен, ценз. 1886. – 3 с. МЗ 188/1188».

Dum kelkaj lastaj jaroj mi ne estis en Moskvo, kaj ĉar ĉi-somere mia edzino Halina pro siaj sociaj taskoj (ŝi estas vicprezidantino de Ruslanda asocio de renmalsanuloj) devis viziti Moskvon, mi petis ŝin, se ŝi trovos tempon, viziti la bibliotekon kaj trovi ĉi tiun verkon.

Post iom da aventura serĉado, ŝi ricevis ĝin. Temas pri grandformata tripaĝa “kajero”, kiu enhavas okversan kantaĵon de Zamenhof kun muziknotoj de I. Rozenoer. Ĝi estas verkita en unu plia Praesperanto, kiun ni nomu Praesperanto III, aldone al Praesperanto I (Lingwe Uniwersala, 1878) kaj Praesperanto II (Lingvo Universala, 1881). Kurioze, la tuta teksto estas presita per literoj de tiutempa rusa alfabeto, dum la muzikaj indikoj (italaj) estas latinliteraj.

Sur la kovropaĝo estas jena ruslingva teksto (por ne turmenti la nerusajn legantojn mi latinliterigas ĝin kun traduko/klarigo inter krampoj):

La Mondo Lingo.
Vsemirnyj jazyk g-na Zamengofa. (Tutmonda lingvo de s-ro Zamenhof)
Lá dinko. – Duma. (Penso)
Bella sero ja l’urbetto.
Prekrasnyj veĉer. (Belega vespero)
Slova g. Zamengofa, (Vortoj de s-ro Zamenhof)
Muzyka I. Rozenoera. (Muziko de I.Rozenoer)
Sobstvennostj avtora. (Propraĵo de la aŭtoro)
Cena 40 kop. (Prezo 40 kopekoj)
S. Peterburg, u A. Iogansena (S. Peterburgo, ĉe [= eldonita de] A. Iohansen)
Litografija g. Ŝmidta, Kirpiĉ. per. 1 (Presejo de s-ro Ŝmidt, str. Kirpiĉnyj. 1)

En la fino de la lasta paĝo oni legas, ke la 9an de aŭgusto 1886 ĝi estis permesita de la Peterburga cenzuro.

En la dua kaj la tria paĝoj estas kantoteksto, kiun mi reskribas per literoj Esperantaj.

Bella sero ja l’urbetto
Lue njo brué
E missino i rondetto
Dolĉe deklamé
Ŝo pri vivo detruatta
Sente rakontá
E ma vundo la kaŝatta
Ree mon dolá.

Laŭ la ritmo, estas klare, ke lastaj vortoj en la parnombraj versoj havas akcenton je la lasta silabo, do, oni legu: brué, deklamé; rakontá, dolá. La lasta verso “Ree mon dolá” estas kantenda dufoje.

Sub la titolo, antaŭ la muziknotoj estas la ruslingva traduko, kiun mi laŭvorte tradukas al Esperanto.

Bela vespero ekster la urbeto –
Ĉirkaŭe nenio bruas,
Kaj fraŭlino en rondeto
Dolĉe deklamas.
Ŝi pri vivo detruita
Kun sento rakontadis,
Kaj mia vundo kaŝita
Denove min ekdoloris.

Sed jam sen legi la tradukon, ĉiu esperantisto, kiu almenaŭ unu fojon legis la Unuan Libron, tuj konstatas, ke ĉi tiu Dinko (anglismo el “think”, same kiel “miss”ino por fraŭlino) estas nenio alia ol la ĝermo de la unua strofo de Mia penso, kiun, danke al Gaston Waringhien, ni bone konas laŭ Pinto de Hemza en Praesperanto II, verkita en aŭgusto 1882 (Vidu en Lingvo kaj vivo, p. 30-31).

Bella sero jal urbetto
Lue fio brué
E il rondo un puettaŭ
Dolće deklamé.
E pri vivo pri nantassa
Sente śo pallá
E ma blesso ne koprassa
Plescie veksá.

Tiuj malmultaj el niaj legantoj, kiuj neniam legis la Unuan Libron, ĝuu fine la netan version el la jaro 1887a.

Sur la kampo, for de l’ mondo,
Antaŭ nokto de somero,
Amikino en la rondo
Kantas kanton pri l’ espero.
Kaj pri vivo detruita
Ŝi rakontas kompatante, –
Mia vundo refrapita
Min doloras resangante.

Ĉu ĉio klaras? Preskaŭ ĉio, sed restas almenaŭ unu problemeto. Post la rusa traduko estas jena referenco: «“Novosti”, la 24a de julio 1886.» Temas pri Novosti i Birĵevaja gazeta (Novaĵoj kaj Borsa Ĵurnalo). Ĉi tiu Peterburga ĵurnalo aperis du fojojn ĉiutage, sed la atenta legado montris, ke en neniu el la du eldonoj (serĉitaj laŭ la Julia kaj Gregoria kalendaroj) estas informoj ligeblaj kun ĉi tiu Zamenhofa eldonaĵo (informoj pri apudurbaj koncertoj, en kiuj eble fraŭlinoj dolĉe deklamis, kaj anoncoj pri lingvaj kursoj, inter kiuj ne menciiĝas La Monda Lingvo, ne estas konsiderindaj).

Ni esperas, ke inter la esperantistoj – kiuj ŝajne estas tre muzikemaj – troviĝos kapablulo, kiu laŭ la originaj muziknotoj belvoĉe kantos la Dinkon kun pianakompano jam je la nuna Zamenhofa Tago.

Aleksander Korĵenkov

Ĝi estas artikolo el la postkongresa aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №8-9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/12/zamenhof-11

Post entrudiĝo en la retejo www.vinilkosmo-mp3.com ni devis ĝisdatigi kaj resekurigi ĝin kaj ni profitis la okazon por fari kelkajn modifojn kaj aldonojn (renovigo de la logotipo, aldono de fizika disko, reeldonoj de bitaj albumoj el elĉerpitaj KDoj, reorganizo de paĝoj en la retejo, ktp.). Do bonvenon al la 3a versio de nia muzika platformo!

La 27an de septembro 2016 la brazila bando BaRok-Projekto kune kun Vinilkosmo lanĉis la oficiale aperon de la KD-albumo Sovaĝa animo en Brazilo kaj ĉe Vinilkosmo ĉe ĉi tiu ligo.

Tiu ĉi disko estas la unua fizika disko vendita en nia platformo, kiu ĝis nun distribuis nur bitan muzikon. Ankaŭ estontaj fizikaj diskoj disponeblos tie. Dume ĉiuj aliaj antaŭe eldonitaj KDoj dispobelas daŭre en la reta diskoservo.

Krome por inaŭguri la 3an version de nia retejo, estis reeldonitaj bitforme du elstaraj albumoj En la spegulo kaj Povus esti simple de la fama bando Persone el Svedio. La albumoj fragmente aŭskulteblas kaj mendeblas ĉe: http://www.vinilkosmo-mp3.com//eo/popo-roko-hiphopo-elektronik/persone-107.html.

Ĉio legeblas pli detale kaj kun pli da ligoj en la blogo de Vinilkosmo.

Ĉiuj novaperintaj albumoj disponeblas ankaŭ por la aliĝantoj al la Abonklubo de Vinilkosmo en la justa elsendfluejo 1D tuŝ en la Vinilkosmo-areo.

Bonan malkovrojn aŭ remalkovrojn dum via vizito!

Plej muzike
La teamo de Vinilkosmo

Esperanto ĉeestis ĉi-jare en la tradicia festivalo Przystanek Woodstock (stacio Woodstock), okazinta la 14–16an de julio en Kostrzyn nad Odrą ĉe la limo de Pollando kaj Germanio.

Indas substreki, ke pri enkonduko de Esperanta agado al ĉi tiu precipe junulara Festivalo longe klopodis la 88-jara esperantisto Kazimiro Krzyżak kaj realigis la ideon Centro de Interkultura Edukado Nowy Sącz (CEM) kiel “multkulturan vilaĝon Esperanto”. Ĉi tiu “vilaĝo” situis en la plej prestiĝa zono de la festivala tereno: sur monteto de ASP (Akademio de Belartoj), kie lokiĝis ĉ. 60 institucioj / organizoj el kampo de edukado, kulturo, arto. La vilaĝo Esperanto konsistis el du grandaj kaj kvar malgrandaj tendoj.

Nia 18-persona teamo dum tri tagoj diversmaniere informadis pri Esperanto per grandaj afiŝoj, informiloj kaj per lecionoj de Stano Marček en ĉi tiu festivalo, vizitita de kelkaj centmiloj da muzikemuloj. Tio estas probable la plej grava atingo de informado pri Esperanto dum multaj jaroj. Ni esperas, ke venontjare la laborteamo plijuniĝos kaj ni denove proponas kunlaboron al junularo.

Ni dankas al UEA, kiu parte helpis nin monsubtenante konstruadon de la Tendumejo, al la estraro de CEM kaj al individuaj mondonacintoj.

Halina Komar

Foto: Andrzej Sochacki

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/09/pollando-6

Kun la artistino Suzana (Zuzanna Kornicka) mi interkonatiĝis en 2007 dum mia unua ARKONES en Poznano. Ŝi kantis en la Miela Vespero kaj ankaŭ prezentis solkoncerton.

Inter la dek naŭ kanzonoj de ŝia unua disko aperas kelkaj bone konataj melodioj, ekzemple, Mariŝa kaj Guantanamera. Ĉiuj kantoj estas akompanataj per gitarludo de Suzana mem.

Kiel novajn kantojn mi ŝatus mencii Kapti la trajnon al iu ajn loko, Preskribo por mond’, Tre malgaja malnovtipa kanto. La muziko estas agrabla, la kanzonoj bone elektitaj kaj bone vicigitaj. La kanzonistino transdonas profundajn pensojn de la aŭtoroj, kaj gravajn mesaĝojn.

Mi menciu ankaŭ israelajn kantojn, kantataj de nia artistino: Bonvenon paco sur Vi, Halleluja, Fratoj, ni ĝoju kune (Hava Nagila). Ankaŭ italdeneva kanto estas aŭskultebla: Adiaŭ! (Bella ciao!). Ne mankas polaj kantoj: Muroj, aŭ simpla turisma kanto Ho, kia ĉarm’. Estas prezentata ankaŭ la cigana kulturo kun la kanto Ni ciganoj.

Zbigniew Galor esperantigis kvar kantotekstojn, ankaŭ tiun de Nigra bluso je la kvara matene. La tekston de Ravegaj tagoj tradukis en nian lingvon E. Wojtakowski.

Estus bone havi kantlibreton kun la tekstoj de la kantoj.

Anna Bartek

Ĉi tiu artikolo aperis en la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/07/recenzo-67

JoMo: jOmO okcitanas. 12 muzikaĵoj. Daŭro: 33 min. Produktita de Vinilkosmo en 2016. Albumo ref.: VKKD 128-063.

Krom se ĉi tiu estas via unua kontakto kun Esperanto, aŭ vi pasigis la lastajn dudek jarojn sur Marso, ĉu necesas prezenti la ĉiokapablan JoMon, faman poligloton kaj muzikiston sen kulturaj baroj?

JoMo jam kutimigis nin al surprizoj, kaj la nova albumo ne estas escepto. La stelulo de la albumo estas la okcitana sakŝalmo, kelkfoje nomata “la craba” (kapro) en la okcitana, sed pli komune nomata la “bodèga”, tiel baptita de tiuj kiuj kreis kaj postvivigis ĝin. La grupo Brankabodegaires (Okcitane: sakŝalmistoj), kun kiu JoMo regule ludas en la stratoj, karnavaloj, festoj, kaj paradoj en Laŭrages’, estis honorgasto ĉe la registrado de jOmO okcitanas.

La tre gaja, ĝoja kaj danciga repertuaro havas siajn radikojn en tradiciaj okcitanaj kantoj. La tuto portata de la sonoj de diversaj instrumentoj, kiujn JoMo ŝatas, kaj senmortigita de Triboulet en lia legenda “Studio de La Trappe”, promesas brui, laŭ la okcitana esprimo!

La tekstoj montras diversajn aspektojn de la okcitana kulturo, de sociaj luktoj ĝis la pasio por rugbeo, tra la tradicioj de vino kaj karnavaloj kaj la lukto por la postvivigo de la okcitana lingvo. Cetere, en sia malmulta libera tempo JoMo pretigis manlibron pri la okcitana lingvo en Esperanto. La libro aperos baldaŭ post la eldono de jOmO okcitanas.

La bitalbumo aperis la 1an de aprilo, la K-disko aperis la 15an de junio.

Espo Despo: Bosniumas. 12 titoloj. Daŭro: 48 min 14 sek. Kunproduktita de Vinilkosmo kaj Espo Despo en 2016. Albumo ref.: VKKD129-064.

La albumo Bosniumas estas la rezulto de granda amo kaj bona ekzemplo de sukcesa kunlaboro. Ĝi apenaŭ realiĝus, se Amir Hadžiahmetović, gitaristo kaj kantisto de Espo Despo, ne renkontiĝus en 2006 kun Branko Miljko, blinda esperantisto el Sarajevo. Eksciinte, ke Amir faras muzikon, Branko donacis al li kolekton de siaj Esperantaj tradukoj de bosniaj sevdalinkoj. Sevdalinkoj, konataj ankaŭ kiel sevdah-muziko, estas tradicia kaj plej populara formo de popolmuziko en Bosnio-Hercegovino. Kelkajn monatojn poste Branko forpasis, sed pluvivis la ideo uzi la tradukojn, kunigi ilin kun la jarcentoj-malnovaj melodioj, kaj samtempe doni al la kantoj freŝajn kaj modernajn aranĝojn. Fine venis ĝusta momento por realigo.

La bitalbumo aperis la 15an de junio, la disko aperos meze de julio.

Solotronik: Kompendium: Virtuala albumo. 9 titoloj. Daŭro: 48 min 39 sek. Kunproduktita de Solotronik kaj Vinilkosmo en 2016. Albumo ref.: VKVA014-065.

Solotronik konstatis, ke preskaŭ ĉiuj en Esperantujo apenaŭ konektiĝas al la alternativa muziko, sed preferas pli popularajn muzikstilojn. Ja la Solotronika muziko ĉiam estas avangarda, miksanta la elektronikan kaj eksperimentan muzikon kun la klasiko kaj iom da popo.

La nova albumo estas eksploda kaj polemika pro originalaj temoj. Solotronik malamas stultan poezion sen profunda senco kaj materiistan literaturon de diplomitoj, kiuj servas nur por ornami la aeron per vortoj “belegaj”, kiuj donas emon dormi.

La situacio en la mondo nun devigas nin pripensi nian estontecon, kaj temoj kiel “Nova Monda Ordo” parolas pri alveno de ununura registaro por la tuta mondo kun striktaj militismaj reguloj por ĉiuj, enplanto de RFID-etikedo (Radio-Frekvenca IDentigo) en la manon por kontroli nin kaj por detrui nin aŭtomate kaj elektronike laŭnecese. Orwell, Verne, kaj Asimov “avertis” nin, la fantazio ne ekzistas, ĉio iom post iom plenumiĝas; Usono jam aprobis tiun diablan ilon, venontjare ili komencos enplanti ĝin.

La bitalbumo aperis la 15an de junio.

BaRok-Projekto: Sovaĝa animo. 11 titoloj. Daŭro: 53 min 43 sek. Kunproduktita de Vinilkosmo kaj BaRok-Projekto en 2016. Albumo ref.: VKKD130-066.

Sovaĝa animo pritraktas la brazilan tupian mitologion en ia sona rito, kiu ofertas ensorĉajn ripetfrazojn, potencan voĉon, pezan kaj potencan metalmuzikon kaj allogajn tekstojn. Arte produktita de la sperta Marco Aquilino kaj mastrigita en Francio de Triboulet en “Studio de la Trappe”, ĉi tiu koncepta albumo reflektas nian prapatrecon kaj prezentas parton de la grandega brazila panteono. Ĝi estas la unua plena albumo de potenca metalo eldonita en Esperantio.

La bitalbumo aperos la 13an de julio. La disko aperos en Brazilo kaj ĉe Vinilkosmo en aŭgusto 2016.

Mendu la kvar albumojn ĉe Vinilkosmo
http://www.vinilkosmo.com
http://vinilkosmo-mp3.com
Retpoŝte: vinilkosmo@esperanto.org

Flo!

Ĉi tiu artikolo aperis en la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/07/vinilkosmo-4

Kadre de la 52aj Baltiaj Esperanto-Tagoj, kiuj okazos la 2–10an de julio 2016 en la litovia kuracurbeto Birštonas, koncertos du lokaj ensembloj Lendrūnas (vidu la supran foton) kaj Raskila.

Lendrūnas

La popolmuzika ensemblo Lendrūnas ludas verkojn de litovaj komponistoj kaj aranĝitajn popolajn kantojn. La ensemblo strebas konservi la muzikilan konsiston de tradicia popolmuzika ensemblo. Lendrūnas partoprenas en diversaj regionaj kaj respublikaj festoj kaj konkursoj por popolmuzikaj ensembloj: en Jurbarkas, Nida, Varėna, Utena, Anykščiai, Širvintos, Trakų Vokė, Lazdijai, Kaŭno, Kelmė.
La gvidanto de la ensemblo estas Algimantas Jazbutis. La popolmuzika ensemblo estas honorita per la premio La Ora Birdo (Aukso paukštė) – la plej alta honoraĵo por litoviaj amatoraj artkolektivoj kaj ties gvidantoj.

Raskila

Per popolaj kantoj, dancoj, muziko, ludoj kaj rakontoj refreŝigi siajn korojn kaj tiujn de apudestantoj – estas la celo de la ensemblo Raskila. Ĉar en la ensemblo estas ne nur loĝantoj de Birštonas, en ĝia repertuaro estas diversperioda muziko el diversaj etnografiaj regionoj de Litovio. Tamen la plejparto de la repertuaro estas folkloraj trezoroj de la suda Litovio. La popola muziko estas ludata per harmoniko, violonoj, tamburo, litovaj popolaj blovinstrumentoj lumzdelis (fluto), birbine (zumblovilo).

Raskila dum 25 jaroj de sia agado partoprenis en multaj famaj aranĝoj – kantfestoj de litovoj de la mondo, festivaloj “Skamba skamba kankliai” (Sonas sonas kankloj), “Dzūkų godos” (Revoj de dzukoj), “Plaukia sau laivelis” (Jen flosas la boato), “Atvažiuoja žolynai” (Alveturas floroj), internaciaj folkloraj festivaloj Baltica, Europeade. Ĝi koncertis en diversaj landoj, internaciaj aranĝoj kaj festivaloj. La ensemblo estas ofte invitata koncerti kaj gvidi vesperkunvenojn en diversaj aranĝoj. Nuntempe en Raskila muzikas 19 partoprenantoj. Ili aĝas de 14 ĝis 45 jarojn. La ensemblon gvidas Roma Ruočkienė kaj Algirdas Seniūnas. En marto 2015 al la kolektivo estis enmanigita premio La Ora Birdo.

Estas interese, ke la nomoj de la du ensembloj estas botanikaj. Lendrūnas estas kalamagrostido (Latine: calamagrostis, Ruse: вейник), kaj Raskila estas alkemilo (Latine: alchemilla; Ruse: манжетка, росятник).

Tradukis el la litova lingvo Antanas Grincevičius

Pliaj informoj pri BET-52 kaj pri BEToj ĝenerale estas legeblaj en speciala rubriko de nia retejo.
Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2016/05/bet-52/

Malverŝajnas, ke Martin Wiese bezonas detalan prezenton antaŭ la esperantista aŭskultantaro. La ĉefkantisto (kaj, fakte, la ĉefmotoro) de la popularega bando Persone eldonas jam la duan albumon subtene de kelkopo da kontribuintoj, grupe nomataj kiel La Talpoj. Feliĉe, nek Wiese, nek liaj helpantoj okupiĝas pri la t. n. “talpa laboro” – la rezulto estas same bonkvalita kaj aŭskultinda, kiel la antaŭa disko Pli ol nenio.

Wiese, la aŭtoro de ĉiuj tekstoj kaj muzikoj, restas fidela al siaj kutimoj kaj al sia stilo: ankaŭ tiu ĉi albumo (same kiel la antaŭa) tre similas sone kaj etose al la pli fruaj albumoj de Persone. Nu, eble nur la aldoniĝo de iom da singardaj sintezilaj sonoj konstatindas – pri la cetero la stilo restis preskaŭ senŝanĝa kaj tuj rekonebla. Tamen, eĉ ene de tiu sufiĉe fiksa stilo restas multe da spaco por variado: ritmaj, iom bruaj kaj “mez-pezaj” rokaj pecoj alternas kun ĉarmaj akustikaĵoj; post iom agresema raŭkado la kantisto povas plenumi la tutan kanton falsete (ne false, temas pri la speco de voĉo!). Malgraŭ la bunteco de la sonoj, ĉiujn kantojn daŭre superkovras iom melankolia kaj morna tono, tamen kun oftaj maĵoraj kaj eĉ ĝojigaj koloroj. Certe, tiu muziko apenaŭ povas krei festan etoson aŭ distri; ĝi multe pli bone taŭgos por la trankvilaj momentoj, kiam necesas iom ripozi kaj mediti.

Tekste la kantoj estas iom pli optimismaj: inter la daŭra introverta mempristudo kaj iom dolorplenaj rememoroj pri la feliĉaj pasintaĵoj ofte aperas instigaj kaj optimismigaj notoj. Foje sonas ankaŭ iom kritikaj vortoj rilate la vivon de la moderna socio, sed la skrupula fosado en la “superbazaro” de la koro kaj cerbo estas eksterdube la domina temo.

Kvalite la tekstoj, laŭ mi, iom malgajnas al la muziko, ĉar estas sufiĉe simplaj kaj foje eĉ naive taglibrecaj, tamen tion kompensas ilia sincereco. Foje la aŭtoro sukcesas trovi tiel taŭgajn vortojn, ke la linioj eksonas preskaŭ kiel aforismoj (ekzemple, “Da ĝojo kaj melankoli’ mi volas pli, mi volas pli”, “La vivo estas nur deĵor’”). Ĉiuokaze, la tekstoj estas en bona akordo kun la muziko. Iujn raportindajn misojn en la tekstolibreto mi ne kaptis.

Necesas konkludi, ke Superbazaro iĝis sufiĉe tipa kaj facile prognozebla postsekvanto de la antaŭa albumo de Wiese (kaj ankaŭ de la tuta Persone-tradicio). Mi ne kuraĝus paroli pri iu evoluo, ĉar troveblas neniuj frapaj ŝanĝoj, sed ankaŭ pri iu ajn malprogreso tute ne temas. Wiese tenas sin ĉe la fiksa maniero kaj daŭre fosas sian propran sulkon, eltirante el la ŝatata stilo ĉiam pli novajn nuancojn. La albumo nepre havendas al ĉiuj ŝatantoj de la Persone-ecaj sonoj kaj humoroj. Sed eĉ preter ies personaj preferoj mi aŭdacu aserti, ke Superbazaro nepre vizitindas kaj aŭskultindas – la kreado de Martin Wiese apartenas al la plej pintaj atingoj de la ĝisnuna Esperanta muziko.

Paŭlo Moĵajevo

Ĉi tiu artikolo aperis en la marta kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №3.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/03/recenzo-65