La nova publika MASI-aranĝo – Festo de libroj en diversaj lingvoj je la nomo de Ludoviko Zamenhof – sukcese pasis la 18an de decembro 2016 en la moskva kinejo “Kosmo”. Klaras, ke la Zamenhof-festo estas vaste celebrata en Esperantujo, kaj ĉiu esperantisto scias, ke ĝi estas ankaŭ la Tago de la Esperanta Libro, sed ekster la esperantista mondeto neniu havas tiujn scion.

Mi ne scias pri la tuta Ruslando, sed en Moskvo dum la lasta duonjarcento neniam okazis iu evento honore al Zamenhof por la urbanoj. Sed ĉu povas ekzisti pli taŭga informa preteksto? Sed kiel allogi publikon al priesperantaj aranĝoj? Devus esti kroma allogaĵo… Ĉe tio konvenis la sperto de la Moskva Esperanto-Asocio (MEA MASI) popularigi Esperanton dum la amasaj Moskvaj Lingvaj Festivaloj.

La novan eventon ni nomis iom nekutime por la rusa orelo: “Festo de libroj en diversaj lingvoj”. Kial ne en fremdaj? Unue, ĉar Esperanto ne estas fremda lingvo. Due, lingvoj de multaj ruslandaj popoloj estas por ili malfremdaj, kvankam ofte nur malmulte sciataj. Kaj ni deziris disponigi la spacon de nia festo ne nur al fremdaj lingvoj, sed ankaŭ al la malfremdaj kaj al Esperanto.

La plena nomo de la evento estas “Festo de libroj en diversaj lingvoj je la nomo de Ludoviko Zamenhof”. Ĉar ĝuste Zamenhof iniciatis la neŭtralan lingvon, al kiu estas tradukata literaturo klasika kaj nuntempa. Do, la Esperanta literaturo prezentas al la leganto literaturon, originale verkitan en diversaj lingvoj. Tial la festo de libroj en diversaj lingvoj havas firman bazon por porti la nomon Zamenhof, des pli, ke ni okazigas ĝin en la Zamenhof-Tago kaj en la esperantista Tago de la Libro.

Ĉi tiun klarigon ricevis ĉiuj invititoj, ankaŭ tiuj, kiuj eble neniam aŭdis la vortojn “Zamenhof” kaj “Esperanto”. Ne gravas, ke, probable, ili venis ne por ekscii pri Esperanto, sed ĉar ili interesiĝas pri libroj en iuj lingvoj. Veninte, ili neeviteble aŭdas klarigojn, vidas afiŝojn pri la Zamenhof-Tago kaj sub la verda standardo la plej libroriĉan tablon kun Esperanta literaturo; ili ankaŭ aŭdas Esperantan paroladon, ĉar duono el la ĉeestantoj estas esperantistoj. Ĉiuj povas tuj lerni legadon en Esperanto, aŭskulti rakontojn pri Esperantaj literaturaĵoj en la “Rondo de legado”, gajni esperantlingvan libron en kvizoj kaj partopreni etan Esperantan teatraĵon; ili vidas amikemon de la Esperanto-mondo al la mondoj de alilingvaj literaturoj kaj reciprokan amikemon de aliaj literaturoj al Esperanto. Fine kelkaj diras: Esperanto ekinteresis min, mi eĉ ekdeziris ĝin lerni.

Jen la esenco. Restas raporti pri kelkaj konkretaĵoj.

La festo daŭris ses horojn. En la vasta salono samtempe laboris kelkaj teritorioj kun siaj programoj. Sur la “Podio” seninterrompe po 30 minutoj okazis prelegoj (du el ili – pri la evoluo de la Zamenhofa idearo kaj pri la Esperanta biblioteko – estis prezentitaj de la Esperanto-akademiano Nikolao Gudskov), kvizoj kaj deklamadoj en diversaj lingvoj. Ĉe la tablo “Rondo de legado” ĉiun kvaronhoron ŝanĝiĝis rakontantoj pri libroj, legitaj en diversaj lingvoj. Konstante laboris temaj libraj tabloj: “Tablo pri Esperanto”, “Tablo pri libroj en la slavaj lingvoj”, “Tablo pri tekstoj en sanskrito”, “Tablo pri libroj en la maria lingvo”, “Tablo pri tradukarto”, “Tablo pri rapida instruado de legado por infanoj kaj plenkreskuloj”, “Tablo kun ekspozicio de libroj en diversaj lingvoj”.

Tablo pri libroj en la maria lingvo (Foto: Irina Gonĉarova)

La feston partoprenis ĉ. 50 homoj, preskaŭ ĉiuj venis de la Moskvaj Lingvaj Festivaloj. Ĝin organizis tri MASIanoj (mi dankas al Sofja Zareckaja kaj Maksim Silantjev), la programojn gvidis ok homojn. La etoso estis malstreĉa kaj hejmeca, por ĉiu programero sufiĉis gastoj, ĉiuj gvidantoj sukcesis realigi ĉion planitan kaj esprimis firman deziron partopreni samtipan eventon en la sekva jaro. Ankaŭ la publiko aspektis interesita kaj kontenta.

Do, estas ĉiuj premisoj, ke la festo transformiĝu al festivalo kun pli varia programo, pli da partoprenontoj kaj gastoj. Lige kun tio ni havas multe da interesaj ideoj – sed pri tiuj vi legos en sekvaj artikoloj.

Irina Gonĉarova,
kunordiganto de MEA MASI,
Iniciatinto de la Festo

La supran foton faris Maskim Silantjev.

Ĝi estas artikolo el la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2017).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2017, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/12/masi-21

Klaku la supran bildon por vidi la abonmanierojn

La dek-unua LF en Moskvo (Foto: Darja Morgunova)

La 20an de novembro en la Ruslanda ĉefurbo pasis la 11a Moskva Lingva Festivalo. En la duan jardekon de sia historio la festivalo eniris nesenprobleme. Unu tagon antaŭ ĝi la administracio de la universitato, kun kiu estis traktita kaj jam aranĝita la festivalo, malpermesis okazigi ĝin en sia ejo. Por nuligi la eventon aŭ remeti ĝin aliloken la organizantoj havis la vendredan vesperon kaj la sabatan tagon. Konservi la daton estis tre grave, ĉar la festivalo estis tre vaste anoncita interrete kaj ĉar kelkaj prelegontoj kaj gastoj el aliaj urboj jam venis al Moskvo aŭ estis venontaj.

Post tranokta interkonsilado la kvar ĉeforganizantoj decidis riski kaj transmeti la festivalon en alian, iom pli malgrandan edukejon. Nuliginte la tradiciajn multhomajn solenaĵojn – la Malfermon kun parado de la lingvoprezentantoj kaj Fermon kun granda koncerto – sed preskaŭ sen perdoj en la laborprogramo, ni okazigis la festivalon en la Centro de pedagogia majstreco (CPM). Vere: “kiu ne riskas, tiu ne trinkas ŝaŭmvinon”. Laŭ multaj partoprenintoj la festivalo grave gajnis pro tiuj ŝanĝoj: la malpli granda ejo evidentiĝis pli oportuna por orientiĝi, la aparataro bone funkciis en ĉiuj klasoj, la etoso iĝis eĉ pli hejmeca kaj samideana, ol kutime. La festivalo tiom plaĉis al ĉiuj, ke ni eĉ pripensos transiron al malpli grandaj festivalejoj por estonto.

En la nelonga malfermo salutis kaj bondeziris la festivalon ĝia direktoro Irina Gonĉarova kaj la vicdirektoro Anton Somin, ankaŭ nia savinto Vitalij Arnold – la direktoro de CPM. Post dek minutoj en 17 cambroj de la Centro komenciĝis la programo: lingvoprezentadoj, lingvistikaj prelegoj, majstroklasoj kaj iom da nacikulturaj distraĵoj. Entute la festivalo liveris al la interesiĝantoj 130 kvardekminutajn aranĝojn. El 64 lingvaj prezentoj 24 okazis dufoje, kaj prezento de Esperanto – trifoje. La festivalon kronis komuna lingva kvizo por ĉiuj. En la organizado partoprenis 35 homoj (21 el ili estas esperantistoj) kaj deko da volontuloj. La prelegantoj estis ĉirkaŭ 100. La gastoj apenaŭ kalkuleblas, ĉar la festivalo estas senpaga, sed estis disprenitaj ĉ. 800 programfolioj. Post la oficiala programo la organizantoj kaj prelegantoj estis regalitaj en la manĝejo, ni tostis per ŝaŭmvino kaj sukoj, multe kaj bele kantis, farinte por ni mem la amikan koncerton.

Tra la festivalo la Esperanta spirito ŝvebis ĉie – kaj apud la Esperanta stando kun libra ekspozicio, kaj en paroloj de la organizantoj, kaj en la programfolioj kun reklamoj de Esperanto-aranĝoj, videblaj en ĉies manoj.

La evento de tiu ĉi festivalo estas ĝia preskaŭsamaĝulo, la 11-jara Petro Fedosov, la plej juna lingvoprezentanto tra la historio de MLF kaj eble eĉ tra la 20-jara historio de ĉiuj lingvaj festivaloj en la mondo. Fluparolanta esperantisto-aŭtodidakto ekde la fino de la pasinta jaro, Peĉjo prezentis Esperanton, kaj faris tion kun nekredebla majstreco. Admirojn kaj gratulojn!

Petro Fedosov, la plej juna lingvoprezentanto en MLF (Foto: Aspiranto)

Fine mi volonte mencias, ke unu tagon antaŭ MLF-11, la 19an de novembro, sabate, en la Siberia urbo Novosibirsko okazis la unua Lingva Festivalo. Ni ankoraŭ ne scias la detalojn, sed kore salutas la kuraĝon de la organizanto Katerina Arbekova kaj deziras al la nova festivalo longan vivon! Intertempe la moskva teamo de prelegantoj jam prepariĝas stari norden, al la Granda Novgorodo, por kontribui al la programo de la 5a tiea festivalo, okazonta la 27an de novembro.

Vastiĝon al la Festivala Movado!

Irina Gonĉarova
direkoro de MLF
kunordiganto de MEA MASI
http://www.lingvafestivalo.info/

Ĝi estas artikolo el la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2017).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2017, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/11/masi-20

Esperanton kvinfoje prezentos la masianoj Irina Gonĉarova, Tatjana Stepanova kaj la 11-jara mirinfano Peĉjo Fedosov. Tra la tuta tago la gastoj kaj prelegantoj havos etajn memorigojn pri ĉefa rolo de esperantistoj en la festivalo. Bonvenon!

Irina Gonĉarova
Direktoro de MLF

La 16an de oktobro, dimanĉe, en la moskva kinejo Kosmo dum ses horoj pasis nova Esperanta aranĝo por ekstera publiko. Ĝia ĉefa intenco estis konatigi interesiĝantojn kun Esperanto kaj kaŝitajn esperantistojn – kun iom da moskva esperantistaro. Dum ses horoj ĉirkaŭ 20 junaj esperantistoj komunikiĝis inter si kaj kun proksimume samnombraj gastoj.

Indas rimarki, ke logi moskvanojn por dediĉi siajn dimanĉajn horojn al iu ajn aranĝo surfone de la giganta distraĵ-konkurenco estas granda problemo. Estis elspezitaj multe da tempo kaj energio por reklamado en popularaj afiŝretejoj. Rezulte venis la homkvanto, optimuma por la salono estinta en nia dispono. Ĉe la enirejo de Kosmo kaj en la vestiblo kun kinejaj kasoj kaj enirejoj en la spektejojn pendis du niaj afiŝoj kaj al la dua etaĝo, kie ni troviĝis, gvidis belaj bone videblaj verdaj steloj, gluitaj sur la planko de la enirpordo ĝis nia laborspaco.

Krom seninterrompaj konsultadoj por interesiĝantoj en la programo estis paroligaj ekzercoj por neesperantistoj, prelegetoj, prezentadoj de filmetoj, teatraĵo, libra ekspozicio, stando “Mia Vorto” kaj por neokupataj esperantistoj – prezentadoj de kelkaj lingvoj fare de invititaj fakuloj: la itala, la franca, la japana kaj la klingona. Dum la tuta tempo por ĉiuj funkciis senpaga regalado ĉe speciale aranĝita manĝotablo.

La ĉefa evento estis la solena malfermo de la unua Moskva parola Esperanta klubo por memlernantoj – EPoKo. Ĝuste tiu ĉi programero allogis plej grandan publikon. Parte estis atingita nia celo kapti moskvanojn-memlernantojn, kiuj ankoraŭ ne emas aparteni aŭ iu Esperanto-organozaĵo aŭ kurso, sed pretas veni al publika senpaga aranĝo. En la malfermo de EPoKo estis multaj komunikaj ludoj, dum kiuj la novuloj miksiĝis kun junaj Esperanto-parolantaj MASIanoj, kaj tio lasis tre bonan impreson. Ni partoprenigis ĉiujn ĉeestantojn en amasa amuza skeĉo laŭ la rusa fabelo Rapo. Okazis ankaŭ enmanigo de diplomoj pro KER-ekzameno surfone de granda Esperanta flago, tenata de ĉeestantoj. Kronis la feston la distondo de la verda rubando, simbolanta la Malfermon de la nova EPoKo. Ties kunvenoj estas planataj unu fojon monate.

La anoncoj aperos en la retejo de MEA MASI http://www.ek-masi.weebly.com kaj en la socia reto VKontakte: https://vk.com/mea_masi

Bonvenon, se tiutempe vi estos en Moskvo!

Irina Gonĉarova
kunordiganto de MEA MASI

Ĝi estas artikolo el la novembra-decembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №11-12.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/11/masi-18

La 23an de aprilo, sabate, en la Ruslanda urbo Kaluga (160 km sud-okcidente de Moskvo) okazis la 5a Lerneja Lingva Festivalo. La specialaĵo de la Kaluga festivalo, kompare kun aliaj lingvaj festivaloj en Ruslando, estas ĝia mallongeco (nur tri blokoj po 40 minutoj) kaj relative malgranda kvanto da prezentitaj lingvoj (27). Ĉi-jare la festivalo pasis en la gimnazio №19 kaj kolektis ĉirkaŭ 300 gastojn, ĉefe lernejanojn.

En la solena malfermo Moskva Esperanta Asocio MEA MASI kiel la organizanto de la festivalo estis menciita unuavice, kaj la estro de la fako pri la ĝenerala kaj aldona edukado de la urba departemento pri edukado Jelena Zinovjeva diris multajn dankajn vortojn al ni. Kial? Ĉar antaŭ ses jaroj al la 1a Moskva Lerneja Lingva Festivalo venis grupo da Kalugaj lernejaj metodikistoj por decidi, ĉu okazigi lingvajn festivalojn en ilia urbo. Post longaj konsultadoj, nia kuraĝigo kaj promeso helpi la pozitiva decido estis akceptita. Ekde tiam MEA MASI traktas sia devo subteni la Kalugan festivalon organize kaj enhave – kaj senriproĉe faras tion jam dum kvin jaroj.

Ĉi-foje el Moskvo venis naŭ lingvaj prezentantoj de la Moskva Lingva Festivalo, kiuj faris iom pli ol duonon de la festivala programo.

Kaluga: Irina Gonĉarova prezentas Esperanton (Foto: Aleksej Filippov)

En la malfermo mi emfazis la rolon de esperantistoj en la historio de la festivala movado kaj bele reklamis Esperanton por allogi la publikon. Miajn du prezentadojn de Esperanto ĉeestis sume ĉ. 15 gejunuloj. Kaj, kiel ĉiam, ĉiujn rekordojn superis la juna esperantisto, masiano Kuzma Smirnov, al kies tri prezentadoj (la klingona, skotangla kaj la lingvoj de Tolkien) venis sume pli ol cent homoj.

La Moskva grupo en Kaluga (Foto: Aleksej Filippov)

La Moskva grupo tre varme akceptita en Kaluga. Krom la kutimaj senpagaj regaloj matenmanĝe kaj tagmanĝe kaj financa kompenso de la vojaĝkostoj, ni ricevis donace riĉenhavan ekskurson tra la ĉarma urbo. Ni ĝuis dankan kaj estimplenan rilaton al ni flanke de la oficistoj de la urba departemento pri edukado kaj de multnombraj laborantoj gimnaziaj. Koran dankon al ili ĉiuj! Kaj, certe, ankaŭ al la Moskva lingvoprezentista teamo! Tamen la plej grava por ni estas la entuziasmo de la kaluganoj mem daŭrigi la festivalan agadon.

Irina Gonĉarova
kunordiganto de MEA MASI,
direktoro de la Moskva Lingva Festivalo
kunordiganto de la Lingva Festivalo en Kaluga

Fotoj de Aleksej Filippov

Legu ankaŭ:

Dennis Keefe: Lingvaj Festivaloj kaj merkatiko: Vojaĝo de provlecionoj al landaj televidoj
Irina Gonĉarova: La kvara Lerneja Lingva Festivalo en Kaluga
MASI 20-jara. Bela juna aĝo! (Intervjuo kun Irina Gonĉarova)

Ĝi estas artikolo el la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/04/masi-17

Ĝuste tiun feliĉon jam la dekan fojon organizas por si kaj por ĉiuj alvenantoj la Moskva Esperanto-Asocio MASI, organizante la lingvajn festivalojn.

La jubilea Moskva Lingva Festivalo (MLF-10) okazis la 20an de decembro 2015 en la Ruslanda Ŝtata Sociscienca Universitato (RGGU). Kaj…Nenio speciale raportinda! La sama kvanto da programeroj, kiel dum la kelkaj lastaj MLF — ĝuste 100: 70 lingvoj, 20 prilingvistikaj prelegoj, 10 praktikaĵoj, kelkaj nekalkulindaj distraĵoj. La sama kvanto da kontribuantoj — 130: 100 prelegantoj, 20 organizantoj, 10 artistoj kaj nekalkulebla kvanto da volontuloj. Ĉirkaŭ 1000 vizitintoj. 10 laborhoroj tra la tuta dimanĉo, inkluzivantaj la malfermon kun la parado de la instruantoj, 7 lernoblokojn po 15 lecionoj, la fermon kun la koncerto kaj enmanigo de la diplomoj al ĉiuj kontribuantoj. Trifoja prezentado de Esperanto fare de diversaj instruistoj, unu prelego pri Esperantujo, ĉiamfunkcianta stando kun Esperanto-filmetoj kaj interaktiva fotoekspozicio Mia Vorto, flugfolioj kun reklamo de Esperanto-eventoj, grandaj sloganoj pri Esperanto en la koncerta salono kaj multfoja menciado de esperantistoj dum la malfermo kaj fermo.

Tamen estis kelkaj specialaĵoj. Ekzemple, dum la malfermo la salutvideoj de Dennis Keefe el Florido, de la LF-organizantoj el Sidnejo kaj de LF-aspiranto Syauqi Stya-Lacksana (Uki) el Indonezio, ankaŭ la vivaj gratuloj de la direktoro de la Instituto pri lingvistiko ĉe RGGU d-rino Nina Sumbatova kaj de la lanĉinto de LF en Ruslando Aleksandr Blinov. La agrablaj momentoj, kiuj solenigas kaj riĉigas la ĝeneralan etoson kaj fortigas la Esperantan akcenton…

Iuj povus trovi en mia priskribo signojn de stagnado kaj laciĝo: dum tiom da jaroj nenio nova?! Kial ni, la organizantoj, mem ne tediĝas pro tiu rutino? Ĉu ne venis la ĝusta momento anonci la Festivalon finita? Mi mem ne sukcesas finformuli la demandon, ĉar mi ja scias la respondon. Mi spertas ĝin. Ĉiujare kaj ĉiufoje novaj prelegantoj proponas siajn prelegojn pri lingvoj kaj lingvistiko, novaj entuziasmaj aktivuloj aliĝas al la organiza teamo, novaj ardaj volontuloj venas por helplaboroj, novaj centoj kaj centoj aliĝas kiel gastoj… Denove kaj denove ni aŭdas admirajn dankojn — kaj sinproponojn por kontribuoj… Sur tiu ĉi fono ĉesi ne endas! Ĉiu festivalo nur aldonas al la organiza teamo la novan entuziasmon! Sur tiu ĉi fono eblas nur pensi pri plialtigo de la kvalito, pri iomaj modifoj de organizaj formoj, pri ŝanĝoj de la strukturo… Kaj pri novaj tiaspecaj aranĝoj. Ĉar en mia multdekjara sperto de la Esperanto-aktivado ekzistis nenio tiel alloga, tiel amasa kaj tiel sukcesa por popularigo de Esperanto inter la ĝusta, multnombra kaj danka publiko, kiel la Moskvaj Lingvaj Festivaloj. Do — daŭron kaj longan gloran vivon al MLF!

La 11a Moskva Lingva Festivalo okazos la 30an de oktobro 2016 en la Ruslanda akademio de ekonomio kaj ŝtata servo ĉe la Prezidento de la Ruslanda Federacio ((Российская академия народного хозяйства и государственной службы при Президенте Российской Федерации)

Irina Gonĉarova
kunordiganto de MEA MASI
direktoro de MLF
http://www.lingvafestivalo.info/

Fotoj de Darja Morgunova (la prezentantoj) kaj Anna Silantjeva (la publiko).

Ĝi estas artikolo el la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/01/masi-16

Ĉi-jare festas sian dudekjariĝon MASI – la plej aktiva esperantista kolektivo en Ruslando. Ĝia fondinto kaj senŝanĝa gvidanto, Irina Gonĉarova, malgraŭ sia nepriskribebla okupateco, sukcesis trovi tempon por respondi kelkajn niajn demandojn.

Kiel kaj kiucele fondiĝis MASI?

Kiucele aperas organizaĵoj? Normale – por plenumi iujn aktualajn taskojn, ĉu ne? MASI fondiĝis, kiam nia vigla grupo konstatis, ke ĝi dum preskaŭ unu jaro plenumas certajn movadajn taskojn kaj entuziasmas konkeri la novajn… La konsciiĝo riveliĝis komence de januaro 1995, dum la revena vojo el Tübingen al Moskvo post la 38a IS, kiun amase partoprenis rusiaj esperantistoj, ĉefe junaj, aliĝintaj al tiu ĉi vojaĝo, organizita de ni por ĉiuj dezirantoj.

Sed kiuj estas “ni”?

Deko da gestudentoj kaj kelkaj profesoroj de la Moskva aŭtomobil-konstrua instituto, kurte – MASI (la rusa lingvo akcentas en similaj sigloj la literon, signantan la organizaĵon, do, niaokaze “I” = Instituto). Al ĉiuj Esperanto-aktivaĵoj de tiu ĉi grupo ekde la unua kunveno aliĝis ankaŭ eksterinstitutaj junaj moskvaj geesperantistoj.

La ideon fondi esperantistan klubon en la instituto subtenis la tiama rektoro Jurij Avraamov, la vicrektoro pri scienco Anatolij Ŝljapin (mem bone ellerninta Esperanton) kaj la tuta Scienca Konsilio. La 24an de februaro 1995 en la biblioteka salono de MASI en ĉeesto de kelkdeko da studentoj, instituta administrantaro, altrangaj reprezentantoj de aliaj superaj lernejoj kaj raportistoj de la unua ŝtata televidkanalo Ostankino la Esperanto-klubo de MASI (EK MASI) estis solene fondita. La verdan rubandon tondis György Nanovfszky – la tiama ambasadoro de Hungario en Ruslando. Sub lia gvido la unuaj klubanoj eĉ recitis ĵuron pri fideleco al Esperanto… Rezultis vere solena festo! Jen tiel en la instituto MASI fondiĝis la esperantista MASI – Moskva Amikaro de Studantoj kaj Instruantoj.

La vortoj “gestudentoj”, “profesoroj”, “studantoj” kaj “instruantoj” sugestas, ke en la instituto oni instruis Esperanton?

Jes, sed temas ne nur pri tio. La vortoj “Studantoj” kaj “Instruantoj” signifas, ke ĉiu aktivemulo dum niaj Esperanto-aranĝoj estas bonvena instrui la aliajn pri siaj propraj sciencaj aŭ kulturaj kompetentoj, pri siaj interesoj kaj hobioj, tial ĉiu havas eblecon iĝi en iu programero instruanto, en la alia – studanto, sendepende de sia rango aŭ posteno ie ajn ekster Esperantujo.

Ni mem kapablis realigadi riĉegajn kelktagajn programojn – similajn al la nunaj internaciaj Esperanto-renkontiĝoj (kiel SES, JES aŭ IJK). En Rusio tiam tiaspecaj aranĝoj kaj la miriga formo de intelektula tempopasigo ne estis konataj, kaj junaj esperantistoj de la tuta lando strebis ilin viziti. Temas ĉefe pri StRIGoj (Studa Renkontiĝo de Iniciatema Generacio), kiuj furoris dum dek jaroj (1996-2006), kolektante de 36 (en 1996) ĝis ĉ. 300 (en 2006) partoprenantojn. Dum StRIGoj estis striktaj reguloj pri senkrokodilado kaj nepra partopreno de programeroj; en la unua duontago pasis diversnivela Esperanto-instruado. Dum StRIGoj estis trovitaj multaj netrivialaj metodelementoj de Esperanto-instruado – ja tiu devis esti nepre maltradicia… Ja la tradiciajn metodojn multaj el la StRIGaj studantoj ricevadis de mi en la instituto MASI, kiu dumtempe transformiĝis al la Moskva Ŝtata Industria Universitato (ruse: MGIU).

Nun pri “gestudentoj” kaj “profesoroj”… Nu jes, dum 17 jaroj (1994-2011) mi oficiale instruis Esperanton en MASI/MGIU kiel devigan studobjekton por studentoj de diversaj teknikaj fakoj, kaj la plena kurso foje daŭris tri jarojn…

Sonas tute surprize. Kiel tio eblis?

Longa historio… Pri studentoj kaj profesoroj! En 1991 la konata interlingvisto kaj esperantisto, d-ro Sergej Kuznecov fondis organizaĵon, nomitan Asocio Subtena de la Akademio Internacia de la Sciencoj (AsAIS), kaj invitis min kiel administran direktoron. En la tempo de la perestrojko la allogaj ebloj de tiu ĉi novtipa internacia instanco allogis multajn entreprenemajn administrantojn, kaj tre rapide al la Asocio aliĝis kelkdeko da altlernejoj el la tuta lando, ankaŭ el Moskvo, kompreneble. Sed nepra kondiĉo de AIS por ĉi tiu asocio estis posedo de Esperanto – unuavice, de profesoroj, por ke ili povu kompetente ekzameni studentojn en Esperanto.

La avangarda instituto sur tiu vojo iĝis MASI, kie estis organizita koncerna Esperanto-kurso. Instrui oni invitis min. Tial miaj unuaj MASI-studantoj estis profesoroj – la rektoro, la vicrektoroj, la katedrestroj kaj aliaj – ĉirkaŭ 15 homoj. Mi rektmetode instruis dum unu monato, kaj la rapidaj bonaj rezultoj tiel impresis la lernintojn, ke oni invitis min por etate instrui Esperanton al studentoj… La unua, eksperimenta, grupo estis formita el la dek plej brilaj studentoj de la dua lernojaro, kaj ili lernis kun mi ĉirkaŭ tri jarojn, ĝis la fina diplomdefendo laŭ la AIS-reguloj. Por akcepti la ekzamenojn venis komisiono el AIS-Senatanoj kun la prezidanto de AIS profesoro Helmar Frank. La ekzamenoj pasis en tri lingvoj kaj estis tre sukcesaj. Intertempe mi instruis ankaŭ al aliaj studentaj grupoj de MASI, laŭ diverslongaj programoj. Multaj centoj da studentoj ricevis sufiĉe firmajn sciojn pri Esperanto dum tiuj jaroj…

Ĉu vi instruis Esperanton nur en MASI?

Ekde 1977 mi seninterrompe aktivas en la landa movado kiel organizanto de Esperanto-aranĝoj kaj Esperanto-instruisto. Paralele kun ĉeesta instruado en Moskvo, mi dum tri jaroj (1988-1991) laboris en la kooperativo KOPSO pri koresponda Esperanto-instruado.

Ankaŭ en ĉi-printempa FaRo de MASI gejunuloj lernis Esperanton entuziasme kaj gaje.

En 2002 mi ellaboris metodon de rapida rekta Esperanto-instruado “Faru la Rondon!” (FaRo). Kun tiu kurso mi faris monatan turneon en Norvegio. En la nuna jaro okazos jam la 45-a FaRo. Post ĉiu FaRo okazas gramatika daŭriga kurso, post tiu – la perfektiga. Sennombre mi instruis plej diversmaniere en Esperanto-kursoj kaj dum Esperanto-aranĝoj, por ĉiuj aĝkategorioj kaj niveloj. Dekoj da miaj kursfinintoj prezentas la plej grandan parton de la tuta rusia KER-ekzamenitaro.

Kiujn lernolibrojn vi uzas?

En FaRo – neniujn. Post ĉiu leciono mi disdonas la printitajn tekstojn, inter la lecionoj mi laboras kun la lernantoj rete. Sed en MASI mia lernolibro (1995) ricevis stampon de la Ministerio pri Supera Klerigado, kiu rekomendis ĝin kiel lernilon por la studentoj de altlernejoj. La lernolibro estis reeldonita en MGIU en 2004. Mi verkis ankoraŭ kelkajn Esperanto-lernolibrojn, unu el kiuj aperis en 2006 en la granda eldonejo AST kaj estis rapide elaĉetita en librovendejoj tra la tuta lando.

Kvankam Moskvo estas la plej granda urbo en Eŭropo, verŝajne estas malfacile dum dudeko da jaroj regule trovi dezirantojn lerni la lingvon. Kiel vi trovas ilin, aŭ: kiel ili trovas vin?

Mi ne konas iun plej sukcesan rimedon. Ĉiu venas laŭ sia propra pado. Sed estas unu strangaĵo… Eĉ se venas nur tri homoj por la kurso (kaj bezonatas minimume ses) – mi anoncas la komencon, kaj iel okazas, ke al la leciono venas la necesa homkvanto. Nu, ne akceptu tion kiel rekomendon, ĉar eble, tio funkcias nur ĉe mi… Ĉio cetera estas ordinara: anoncoj en la reto, publikaj prelegoj en junularujoj, prezent-lecionoj kaj aktiva promociado de Esperanto dum la Lingvaj Festivaloj…

Bonvolu pli detale rakonti pri la Lingvaj Festivaloj, ja MASI okazigas pli ol unu festivalon jare.

Grandioza temo. Por prluraj paĝoj de La Ondo… Jes, la Lingvaj Festivaloj estas la ĉefa soci-utila atingo de MEA MASI, pri kiu eblas fieri. La Moskva Lingva Festivalo (MLF) estas la plej granda LF en la lando (ĉ. 100 programeroj por ĉ. 1000 partoprenantoj) kaj unu el la plej klerigaj (malpli da distraĵoj, pli da sciencaj informoj). MLF okazas unu fojon jare, kaj fine de 2015 ni planas okazigi jam la dekan. Dum la lastaj kvar jaroj ni kunorganizas LF-on por lernejanoj en Kaluga.

Moskvaj festivalanoj multe kaj bonkvalite kontribuas al la programoj de ĉiuj ĉefaj rusiaj LF (en Ĉeboksari, Sankt-Peterburgo, Novgorodo), ankaŭ en eksterlando: la vicdirektoro de MLF Anton Somin jam la trian jaron laŭ la modelo de la MLF okazigas brilajn festivalojn en la Belarusia Ŝtata Universitato en Minsko. Mi ŝatus substreki, ke la promociado de Esperanto dum ĉiuj niaj festivaloj estas eksterordinare ampleksa.

Ĝenerale, oni lernas la lingvojn por uzi ilin. Kiel MASIanoj uzas Esperanton?

Nia tasko estas ne nur instrui, sed krei medion por praktikado de la lingvo. Niaj kelktagaj lingvaj mergiĝoj kaj instruaj renkontiĝoj (la tradicia februara renkontiĝo APERo kaj Alternativa Lingva Trejnado ALTe kun rigora lingva disciplino), lingva praktikado dum kunvenoj, gastakceptoj kaj vojaĝoj, legado, tradukado, ret-agado k. s. – ĉio tio ĉeestas. Dum kelkaj jaroj ni havis belan muzik-dancan Esperanto-teatron, kies prezentadojn povis spekti partoprenantoj de SES, JES, IJK, REK. Nun ni klopodas konkeri novajn terenojn: temas pri voĉigo de filmoj kaj sonregistrado de Esperantaj literaturaĵoj, kreo de Esperanto-biblioteko en urba biblioteko. En la pasinta jaro apud Moskvo sukcese okazis la unua internacia Esperanto-lernejo SES-Rusio.

Ĉi tiu grandioza aktivado apenaŭ eblus sen planado kaj kunordigado, ĉu ne?

La bazaj planeroj estas klaraj, ili ripetiĝas de jaro al jaro: februare APERo, marte/aprile aliurbaj LF, maje VsPLESk (tradicia renkontiĝo de amikoj de Esperanto en la urbo Pljos) kaj vojaĝo al EsPrimo (tradicia Ural-Siberia renkontiĝo), KER-ekzameno; somere vojaĝoj, septembre lanĉo de kursoj kaj novaj projektoj, oktobre MLF, novembre ALTe, decembre eksterlandaj vojaĝoj. Plus konstanta instruado, klubaj kunvenoj kaj cetera ĉiutaga aktivado. Ĉiun apartan aranĝon, jes, necesas plani, speciale se ĝi estas nova.

Kunplanas multaj niaj aktivuloj. Ofte temas pri ĵusaj aŭ antaŭjaraj kursfinintoj. Danke al tio nia organizaĵo ĉiam restas juna. Ekzistas konstantaj membroj kun pli ol dek-jara sperto kaj eĉ tri membroj, kiuj aliĝis ĉe la fondo, sed ili ne multe partoprenas en la organizado kaj restas ĉefe “konsumantoj”.

MASI ĵus iĝis 20-jara. Bela juna aĝo! Mi deziras, ke MASI estu ĉiam juna, tamen mi kaptas la okazon kore danki ĉiujn masianojn, kiuj kontribuis al nia glora historio!

Kiuj partneroj reale kunlaboras kun vi?

Ĉu temas pri organizaĵoj? Vi ridos, sed mi povas nomi kun plena certeco nur Sezonojn. La eldonejo regule interesiĝas pri nia agado, publikigas niajn artikolojn en La Ondo de Esperanto kaj en La Balta Ondo, donacadas librojn al la biblioteko, foje subtenas morale.

Amikajn interrilatojn ni havas kun la Urala-Siberia movado, sed ĉefe temas pri niaj vizitadoj al iliaj aranĝoj kun programkontribuoj, mi ne nomus tiaĵojn “kunlaboro”. Por vere kunlabori necesas krei novajn komunajn projektojn, kaj ni penas, sed dume ne tre sukcese, ni nur palpas tiun vojon. Sed ni ne cedos! Ni esperas ekhavi komunajn projektojn ne nur kun rusiaj movadanoj, sed ankaŭ kun eksterlandaj, ne nur kun esperantistaj organizaĵoj, sed ankaŭ kun neesperantistaj.

Kion vi mem dezirus al MEA MASI okaze de la 20-jariĝo?

Mi respondus: por MEA MASI – 5K: Komunumo. Konsciiĝo. Kapabliĝo. Kunlaboro. Kresko.

Intervjuis Aleksander Korĵenkov

Legu ankaŭ:

La kvara Lerneja Lingva Festivalo en Kaluga
Jubileaj eventoj dum APERo-9
La 9a Moskva Lingva Festivalo: plia paŝo al rekono
La unua SES ekster Slovakio
ALTE: Nova inicato de MASI
Libera Esperanto-Biblioteko: Donaco de Sezonoj

Ĉi tiu intervjuo aperis en la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/07/masi-15/

Lingvemaj lernejanoj plenigis la aŭlon de la gimnazio №19 en la malfermo de la 4a Lerneja LF. Nun ili scias, kio estas Esperanto. (Foto: Irina Gonĉarova)

La 18an de aprilo, sabate, en la malnova urbo Kaluga (160 km sud-okcidente de Moskvo) okazis la 4a Lerneja Lingva Festivalo, kiu naskiĝis helpe de la Moskva Esperanta Asocio MASI (MEA MASI) — organizanto de la Moskva Lingva Festivalo. MEA MASI estas konstanta kunorganizanto de la Kaluga festivalo, menciata en ties programo kune kun la Departemento pri edukado de la urbo Kaluga.

La festivala programo en Kaluga skeme ripetas tiun de la Moskva festivalo: malfermo kun allogaj anoncoj fare de la lingvaj prezentontoj, tri blokoj de la lingvaj prezentoj (po 14 samtempaj 40-minutaj programeroj en unu bloko), kaj fine — koncerto kun enmanigo de dankfolioj al la instruintoj. Ĉi-foje la dankfoliojn ricevis 11 moskvaj festivalanoj, kiuj realigis 24 el 40 Kalugaj programeroj. Inter la 11 instruintaj moskvanoj estis kvin esperantistoj-masianoj. Kiel ĉiam, dufoje estis prezentita Esperanto, al la tre atenta kaj dankema juna publiko, vere impresita de la konatiĝo kun la elstara lingva fenomeno kaj ĝia historio.

La festivalon ĉi-foje akceptis la urba gimnazio №19, kiu apenaŭ kapablis enloki ĉiujn dezirantojn. La presitaj programoj ne sufiĉis, la seĝoj dum kelkaj prezentoj en niaj klasoj ne sufiĉis. 95% de la vizitintoj estis lernejanoj 11–17-jaraj, mem elektintaj tiel pasigi la sabatan matentagon. Nature, ilin speciale logis la lingvoprezentoj de la samaĝuloj: la 14-jara okklasano Ivan Sapogov (la novgreka lingvo) kaj la 17-jara Kuzjma Smirnov (la klingona kaj skotangla) — ambaŭ esperantistoj-masianoj. Dum la prezentado de Esperanto la geknaboj multe demandis pri tiuj ĉi junuloj — iliaj ekzemploj inspiris multajn lerni Esperanton.

Irina Gonĉarova
kunordiganto de MEA MASI
direktoro de Moskva Lingva Festivalo
prezentanto de Esperanto en la Kaluga Lerneja LF

Legu ankaŭ:

Dennis Keefe: Lingvaj Festivaloj kaj merkatiko: Vojaĝo de provlecionoj al landaj televidoj
Irina Gonĉarova: La tria lerneja LF en Kaluga
Irina Gonĉarova: Lerneja Lingva Festivalo en Kaluga

Ĉi tiu artikolo aperos en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/04/masi-14/

Irina Gonĉarova prezentas Esperanton al lingvemuloj en la ĉefurbo de Belarusio

La 29an de marto en la Belarusia Ŝtata Universitato sukcese okazis la vica Minska Lingva Festivalo. La festivalo, antaŭ du jaroj iniciatita de Anton Somin – talenta lingvisto kaj la vicdirektoro de la Moskva Lingva Festivalo – rapide evoluas, iĝante pli kaj pli riĉ-enhava kaj amasa. En la tria Minska LF ĉirkaŭ 700 homoj vizitis 50 prilingvajn lecionojn kaj lingvistikajn prelegojn.

Ĉi-foje granda grupo de moskvaj esperantistoj vizitis la Festivalon en la ĉefurbo de Belarusio. La direktoro de la Moskva Lingva Festivalo Irina Gonĉarova salutis la Minskan Festivalon kaj rakontis, ke ĝuste antaŭ 20 jaroj, en marto 1995, en Francio esperantistoj okazigis la unuan en la mondo Lingvan Festivalon. Tri membroj de MEA MASI kontribuis al la programo: Anastasija Golc prezentis la estonan lingvon; la talenta 17-jara interlingvisto Kuzjma Smirnov trifoje kolektis grandajn aŭskultantarojn rakontante pri la keltaj lingvoj, skot-angla kaj klingona, ĉiam kun admiraj reeĥoj; Irina Gonĉarova dufoje rakontis pri Esperanto sume al ĉirkaŭ kvindek homoj. La publiko estis atenta, sincere interesata, reagema kaj fine oni multe aplaŭdis. Ses aliaj MASIanoj ĉeestis kiel gastoj, seninterrompe dum ses horoj vizitante diversajn programerojn. Ni ĉiuj povas atesti, ke la Festivalo pasis modele!

Vivu Lingvaj Festivaloj!

Irina Gonĉarova
Direktoro de la Moskva Lingva Festivalo
Kunordiganto de MEA MASI

Legu ankaŭ

Dennis Keefe: Lingvaj Festivaloj kaj merkatiko: Vojaĝo de provlecionoj al landaj televidoj
Vjaĉeslav Ivanov: Sankt-Peterburgo: Rekorde granda lingva festivalo
Irina Gonĉarova: La 9a Moskva Lingva Festivalo: plia paŝo al rekono
Vjaĉeslav Ivanov: Minsko: La unua lingva festivalo

Ĉi tiu artikolo aperos en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/04/minsko/

La 20-23-an de februaro 2015 en la apudmoskva ripozejo “Jerŝovo” jubile pasis Antaŭprintempa Esperanta Renkontiĝo APERo-9 — la tradicia sezonŝanĝa lingvomergiĝo de la Moskva Esperanta Asocio MASI. Ĉi-jara APERo estis neordinara: la organiza kolektivo ekfestis sian 20-jariĝon.

La jubilea programo plene okupis la sabatan tagon. Kompreneble, ni komencis de la rakonto pri MASI, ĝia misio, ĝiaj tradiciaj aranĝoj, pasintaj atingoj kaj stabila evoluo. Sekvis gratulvortoj de la gastoj. Necesas mencii, ke unu el la specialaĵoj de APERoj estas la fiksita kvanto de la partoprenantoj (ne pli ol 40), ĉar ĉe plia anaro malfacilas konservi la ĉefan trezoron de la aranĝo — la striktan lingvan disciplinon. Aldona ĝojo de ĉi-jara renkontiĝo estis pli amasa veno de aliurbanoj (11 homoj el naŭ urboj, inter kiuj du eksterlandanoj — el Latvio kaj Italio).

Gaste por la festa tago venis kun siaj gratuloj konataj rusiaj aktivuloj Garik Kokolija, Mikaelo Ĉertilov, Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova. Gravan parton de la jubileaj solenaĵoj konsistigis mesaĝoj, fotoj kaj filmetoj de kelkaj samideanoj. Elkore ni dankas al Germain Pirlot el Oostende (Belgio), Nelly Darbois el Shamberio (Francio) kaj Tereza el Val-de-Marne (Francio) kaj al la nialandaj samideanoj Raja Kudrjavceva el Jekaterinburg, Nikolao Gudskov el Moskvo, Mikaelo Bronŝtejn el Tiĥvin.

Por la donaco masianoj anticipe mendis de la partoprenontoj prezentadon de ideoj por la Esperanto-projektoj, kiujn ni povus realigi kune kun aliurbanoj. Al tiu temo estis dediĉita granda atento — trejnadoj, prezentoj, diskutoj, konkreta planado. Vespere kaj dum preskaŭ la tuta nokto ni festenis ĉe la riĉa dolĉa te-tablo, kaj por la multnombraj gratultostoj estis eĉ diversaj alkoholaĵoj, malkutimaj por MASI-aranĝoj. Amikoj, ni aŭdis tiom da admiroj kaj dankoj — ĝis la konfesoj, ke aliĝo al MASI ŝanĝis homajn vivojn al plia feliĉo — ke eblas elspiri kontente: ni ekzistis ne vane, kaj enspiri plenpulme — ni devas plu iri antaŭen!

La novajn inspirojn donacas alveno de la gejunuloj-novuloj — nunaj Esperanto-lernantoj. Tio atestas, ke MEA MASI kiel Esperanta organizaĵo iras ĝustan vojon kaj havas belajn perspektivojn! Du trionoj el la ĉeestintoj aĝis de 17 ĝis 35 jaroj, 20 homoj el 34 partoprenis APEROn la unuan fojon, por ok homoj ĝi estis la unua Esperanta aranĝo. La lingvan disciplinon helpis teni la ideala distribuo de la partoprenintoj laŭ la lingvaj niveloj: 10 komencantoj, 9 progresantoj, 15 fluparolantoj.

Por kompletigi la bildon ni listigu aliajn programerojn, kvankam kutimajn, sed ĉiam freŝajn danke al inventemo de la gvidantoj, novaj kontribuantoj kaj la aktiva engaĝiĝo de la danka kaj sprita publiko: lingvistikaj prelegoj, politikaj diskutoj, konkurso de interpretistoj, peĉakuĉo, voĉlegado, poezi-kanta vespero, skeĉoj, kvizoj, “Homlupoj”, tabloludoj, promenado al la noblula bieno, manlaboroj (perlumado, desegnado, kreado de marionetoj, plektado de sonĝkaptiloj), komuna kantado, flugigo de lanternoj ktp. Ĉio pasis en gaja, hejmeca, vere familia etoso, kun ĉiamaj kantadoj, ŝercoj, ridoj kaj reciproka admirado de ĉies talentoj. Nur tiuj, kiuj havis similan sperton, povas vere trasenti tion, pri kio mi penas rakonti vorte… Simple: ni ĉiuj estis tre feliĉaj dum tiuj tri tagoj!

APERO-10 pasos post unu jaro en la samaj datoj en la sama loko. Venu!

Irina Gonĉarova,
kunordiganto de MEA MASI

Fotoj de Julia Samsonova

Ĉi tiu artikolo aperis en la aprila-maja kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №4-5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/03/masi-13/