Kvankam malfacilas priskribi ĝian etoson kaj ĝiajn multajn nuancojn, jen
eta resumo de la aranĝo, laŭ diversaj rilatoj:

La taga programo estis abunda kaj interesa. Dank’ al la kunordigado
de la respondeculoj, Paweł kaj Karina, kaj al la kontribuoj de multaj partoprenantoj, ĉiuj povis elekti la plej taŭgajn programerojn por si mem. Lingvemuloj povis sekvi multajn lingvajn kursojn, ricevi valorajn konsilojn dum la prelegoj pri lingvo-lernado kaj praktiki siajn kapablojn en la aligatorejo. Novuloj ne restis forlasitaj: Dorota kaj ŝia grupo de “anĝeloj”, aparte zorgis pri ili, kaj helpis orientiĝi en la nekonata medio. E@I gvidis seminarion pri moderna ĵurnalismo, kaj multaj aliaj prelegoj kaj diskutoj okazis: certe ne mankis ŝanco por lerni kaj pliriĉigi siajn spertojn pri diversaj temoj. Kompreneble, estis organizitaj samtempe multaj aktivecoj por amuziĝi kaj malstreĉiĝi: danckursoj, ĵonglado, jogo, masaĝoj, ktp. Dum la tuttaga vizito al Cottbus, la ekskursantoj malkovris la lokajn vidindaĵojn kaj ekhavis interesajn informojn pri la nacia minoritato, la slava soraba popolo.

La riĉa vespera programo komenciĝis per solena malfermo, kun partopreno de urbaj aŭtoritatoj, koncerto de Kimo kaj interkonaj ludoj. La sekvan vesperon, oni amuziĝis spektante la kvizon de Rolf, kaj plenĝue ridante je la respondoj de la frenezaj konkursantoj.

Dum la semajno ludis pluraj el la plejkonataj artistoj en Esperantujo: La Perdita Generacio, Platano, Gijom kaj kelkaj germanaj bandoj. Koncertis gufuje La Kuracistoj kaj Inicialoj DC; Shenja kaj Lena emociis la publikon per iliaj melodioj dum la lasta nokto. Grupo da muzikemuloj havis eblecon ludi kune dum la Jam Sesio, kaj la diskejo funkciis ĝis la noktofino por ĉiuj dancemuloj. Estis ankaŭ filmejo, (homlup)ludejo, karaokeo, kaj eĉ… karesejo!

La Tutmonda Esperantista Junulara Organizo uzis la okazon renkontiĝi kun siaj membroj, aktivuloj, subtenantoj kaj ĝenerale kun la junuloj interesataj pri ĝia agado. Inter alie, ĉe la TEJO-budo, eblis (re)membriĝi, aliĝi al IJK, legi la renovigitan revuon Kontakto, ricevi informojn, kaj simple afable babili kun la TEJO-volontulino.

Krome, aparta programero estis aranĝita por malfermi konfronton kaj diskuton: dum la “TEJO-agoro” oni proponis kelkajn tiklajn demandojn pri la agado de TEJO, kaj homoj havis eblecon aŭdigi siajn opiniojn kaj sugestojn.

El Francio, Nederlando, Ukrainio k.a. multaj alvenis karavane: ili veturis longe kaj ofte malkonforte (des pli pro la neĝa vetero), sed certe ne nur por ŝpari iom da mono… vojaĝi kune ĉiam provizas homojn per belaj momentoj, kaj dum la irado oni plibone interkonatiĝas, oni subtenas reciproke, oni kunpartigas sperton kaj emociojn.

Tiuj, kiuj ne devis tuj forveturi hejmen, povis daŭrigi iom pli la festan etoson partoprenante al post-JESa renkontiĝo en Berlino.

Pretere dirite, pluraj homoj (antaŭ, dum aŭ post la reveno) estis trafitaj de iu malsano, kiu ŝajne propagiĝis ĉefe pro malvarmo, kaj pro la multaj kisoj dum la novjara balo. La simptomoj estis kutime febro, tuso, diverspecaj doloroj, sed ankaŭ granda melankolio!

Por konkludi, mi certas ke multo pli oni povos aŭdi en la rakontoj de ĉiuj ĉeestintoj, kiuj longe ŝatos rememori tiun ĉi intensan semajnon!

Manuela Ronco

Sur la foto: JES-2 en Berg: Iamaj kaj nunaj TEJO-volontuloj daŭre aktivas en Esperantujo — Chuck Smith, Anna Skudlarska, Marteno Miniĥ, Manuela Ronco, Paul Ebermann, Julia Noe, Alexandre Baudry. (Fotis Ivo Miesen)

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2011, №2 (196)
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2011/01/la-unua-jes-en-germanio/