La kongreson en la urbocentra sidejo de la Nacia Unuiĝo de Arkitektoj kaj Konstruinĝenieroj partoprenis 134 esperantistoj el dek landoj, inter ili 22 eksterlandanoj el Kanado, Usono, Germanio, Belgio, Brazilo, Islando, Nederlando, Hispanio kaj Ruslando.

La kongresan temon reĝisoris Maritza Gutiérrez González kun la kontribuo de Ismary Lezcano García kaj Maria Antonia Cartaya; ili revuis la situacion lingvan en Ameriko kaj la lingvan rolon en la formado de la identeco, emfazante la gravecon protekti la kulturan kaj lingvan diversecon, kaj ankaŭ en la kazo de Kubo, la ĉefajn demandojn nuntempajn pri la temo. Oni laboris en grupoj kiuj fine raportis al la pleno pri la debatitaj demandoj.

Elstaraj gastoj de la kongreso estis d-ino Sabine Fiedler el Germanio kaj d-ro Duncan Charters el Usono, kiuj prelegis pri siaj respektivaj agadkampoj, nome, la Esperanta frazeologio kaj Esperanto-instruado kaj teknologioj.

La kongreson ĉeestis d-ro Orlando Raola, prezidanto de Esperanto-USA, kiu estis unu el la prelegantoj lige al la kongresa temo pro la verkado de la nacia heroo de Kubo, José Martí.

Ili ĉiuj ankaŭ aktive partoprenis en la lingvistika simpozio pri Esperanto kiel lingva kaj socikultura fenomeno, okazinta antaŭ la kongreso, la 17an de novembro, en la Havana Universitato; tiun ĉi simpozion kunaŭpiciis la Instituto de Literaturo kaj Lingvistiko de Kubo, la Instituto pri Aplikata Lingvistiko kaj KEA; ĝin partoprenis kubaj fakuloj el la menciitaj institucioj, de la Pedagogia Universitato de Havano kaj de la Centra Universitato de Villa Clara.

La 18-19an de novembro okazis AMO-16 pri la temo “Konsciigo, kapabligo, komunumo; paŝoj al plia profesiiĝo”. La seminarion partoprenis 25 kubaj kaj kelkaj eksterlandaj observantoj. Ĝi estis tre vigla kaj instruoplena dutaga sesio, kie ĉiuj partoprenantoj multon lernis kaj interŝanĝis kun kolegoj kaj aktivuloj el la tuta lando.

Aliaj programeroj kongresaj estis laborkunsidoj de la kuba ILEI-sekcio, Junularo kaj la komitato de KEA, paroligaj kursoj kaj libroprezentado.

La interkona kaj arta vesperoj estis fokusitaj al la kongresa temo, tial plenaj je muziko, kubaj kantoj kaj dancoj, kiuj prezentis nian kulturan riĉecon deveninta el kunfandiĝo tiel hispana kiel afrika. Ekskursa programo antaŭ-, dum- kaj post-kongresa ne mankis.

La antaŭkongresaj eventoj kaj la kongreso ebligis la publikan aperon de Esperanto en radiaj kaj televidaj programoj tutlandaj kaj en la retejo de la nacia informagentejo.

La kongreso estis bela kaj unika, ĉar unuafoje en la historio de KEA grupo da usonaj esperantistoj sukcesis partopreni, karavane kaj tute leĝe, la kuban kongreson en kunfrata etoso.

Maritza Gutiérrez González

Ĉi tiu artikolo aperis en la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/12/kubo/

Nia skipo petas al vi kaj al cxiuj viaj geamikoj, sendi retmesaĝojn al la radiostacio por konfirmi ke vi aŭdas la elsendon kaj interesiĝas pri ĝia plua daŭrigo.

La retadreso al kiu vi devas skribi estas la jena: radiohc@enet.cu

Ni tre aprezos vian kontribuon!

Maritza Gutiérrez
La redaktorino
www.radiohc.cu/eo

La provinca filio el Santiago de Cuba ricevis diplomon pro la elstara agado dum 2012, la geinstruistoj ricevis rekonon nome de la Kuba ILEI-sekcio. Teatraĵoj, rakontoj kaj korusoj ne mankis, grupa gitarumado en la noktaj gufujoj altiris atenton ĝis la frumateno kaj forte konkurencis kun la diskejo. Elstare laboris la instruistaro, ĉar ĉi-jare amaso da lernantoj multe parolis Esperante. La grundo estas fruktodona, nun oni devas ekspluati ĝin.

Fakgrupoj multe agadis dum la renkontiĝo ĉefe KoNoA (Kubaj Naturamantoj) kaj KLERA (Kuba Ligo de Esperantistoj-Radioamatoroj). KoNoAanoj plantis Bombakson kaj kotonarbon. La radioamatoroj elsendis grupe unuafoje, ili profitis la okazon por varbi favore al Esperanto pere de amatoraj radiostacioj kaj sukcesis kontakti dekojn da amatoraj radiostacioj; restas plibonigi la teknikajn kondiĉojn por internaciaj kontaktoj.

KER 2014 estos pli bona ol la ĉijara, niaj spertoj kaj deziroj tion celos, restas al vi sperti la Kuban Esperanto-etoson. Mi konsilas al vi ne maltrafi KERon 2014. Pensu pri partopreno en unu el la plej amasaj aranĝoj en Ameriko.

Javier Ramos Nistal
Pedro Fernández Rodríguez

Ĝi estas artikolo el la aprila-maja kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №4–5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/04/223kubo/

La muzika ensemblo Amindaj estis kreita somere 2009 kaj unuafoje laŭte prezentis sin dum la Kubaj UK kaj IJK somere 2010. La kantistoj kaj muzikistoj devenas el Kubo, do ne mirindas, ke ilia preferata kaj dominanta stilo estas la tradicia Kuba muziko. La plimulto de la kantoj en la albumo estas originalaj (verkitaj kaj komponitaj de Julián Hernández Angulo), kvankam ankaŭ kelkaj tradukitaj kantoj (tradiciaj aŭ modernaj) estas prezentitaj sur la disko.

La albumo rezultis ege unustila. La muzikoj estas plaĉaj kaj variaj, riĉaj je Kubaj ritmoj kaj harmonioj, plenaj je la sonoj de tradiciaj Kubaj muzikiloj. Tamen, miaopinie, oni nur kun peno povas nomi la kantojn melodiaj – la muzikaj frazoj estas ĉefe recitativecaj kaj foje “hakitaj”, do iom malfacilas rekanti ilin, oni prefere aŭskultu la sonon, sed ne kunkantu (vere bela kanto Maria estas tre agrabla escepto). La versio de vaste konata al la esperantistaro La Bambo, prezentita sur la disko, estas rimarkeble malpli vigla kaj danciga, ol la populara versio de JoMo, tamen ankaŭ al ĝi ne mankas iu specifa kaj agrabla gusto. La kvalito de la kantado estas tre bona, multas plurvoĉaj pecoj, la prononco estas tre klara kaj bela. Ankaŭ la son-registrado estas senriproĉa.

La tekstoj estas sufiĉe simplaj lingve (eĉ seneraraj, eble nur unu-du-foje troveblas ne tre glataj sintaksaj strukturoj, sed entute la lingvaĵo estas mirinde bona) kaj enhave; ili temas plejparte pri amo aŭ pri “racia” aliro al la vivo – pri tio, ke ne necesas obsediĝi pri la vivproblemoj kaj malĝojoj, ke la laboremo, persisto kaj bonkoreco povas venki ĉiujn malfacilaĵojn. Iom pli elstaras kvalite la kanto Tiel la mondo iras, temanta pri la varieco de la vivo kaj enhavanta iom da pacismaj kaj kritikaj intonacioj. La diskon akompanas plaĉa tekstolibreto.

Resumante, mi kuraĝas diri, ke malgraŭ la tre bonaj plenumo kaj teknika realigo la albumo tamen ne rivelas al ni iun vere elstaran malkovron sur la tereno de la Esperanto-muziko. Tamen pro sia freŝa sono kaj alta kvalito la albumo ja meritas atenton de la Esperantaj muzikemuloj, speciale de tiuj, kiuj interesiĝas pri tradiciaj muzikaj ĝenroj.

Paŭlo Moĵajev

La disko estas mendebla ĉe Vinilkosmo

Ĉi tiu recenzo aperis en la marta kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №3.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/02/209amindaj/