Grupo da partoprenantoj antaŭ ekskurso

La 12-20an de julio 2016 en Jalto unuafoje okazis Krimeaj Esperanto-tagoj (KET), kiujn partoprenis 37 esperantistoj el Ruslando kaj kelkaj esperantistoj el Kanado, Germanio kaj Belgio. Magraŭ la invitoj el Ukrainio neniu venis.

En la programo, krom ekskursoj, okazis koncertoj de Pavel Moĵaev, Mikaelo Povorin, Aleksandr Ĥrustalov kaj poezia vespero de Ludmila Novikova. Okazis ankaŭ renkontiĝo kun la Jalta barda klubo. En la komuna koncerto krom la kantistoj, inter kiuj sin prezentis ankaŭ Evelina Sokolova, estis prezentitaj teatraĵetoj, preparitaj dum la renkontiĝo.

Tatjana Loskutova prelegis pri la temo “50 jaroj da vojaĝado tra landoj kaj kontinentoj kun helpo de Esperanto” en la Klubo de liberaj vojaĝoj “N. A. Borovko”, organizita antaŭ duonjaro de la Jalta Esperanto-klubo Tero ĉe la urba biblioteko, kies fondinto kaj unua direktoro estis la fama Esperanto-pioniro Nikolao Borovko.

Junaj partoprenantoj el Kanado

En la Somera universitato prelegis Jefim Zajdman (Lingvaj festivaloj kaj konkursoj de duoblaj tradukoj), Rustam Karapetjan (Kiel verki fabelojn), Aleksej Nistratov (Vojaĝo al Soloveck-insuloj).

Okazis du rondaj tabloj: “Monda situacio” (Eric Rademacher el Germanio) kaj “Strategio de Esperanto-movado en Rusio” (Mikaelo Ĉertilov). Vladimir Minin organizis konkurson de tradukistoj, kies gajnintoj estis tri moskvanoj: Mikaelo Povorin, Aleksej Nistratov, Aleksandr Lebedev. Boris Zozula mirigis per siaj multaj libroj, kiujn li donacis al la Jalta Esperanto-klubo kaj al la Jalta biblioteko. Al la organiza teamo multe helpis prezidanto de REU Svetlana Smetanina.

Jefim Zajdman

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №8-9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/08/krimeo-9

Laŭ la censo en ĉi tiu teritorio konstante loĝas 2 milionoj 284 mil 769 personoj. Sen mencii la demandon pri la ŝtata aparteno de ĉi tiu teritorio, ni vidu la rezulton de la censo en la nacia kaj lingva aspektoj kompare kun la censo en Ruslando (2010).

KRIMEAJ NACIOJ

Sian nacian apartenon en la censo ne indikis 87 mil 205 personoj, t. e. ĉ. 3,8% (en Ruslando ĉ. 4% en 2010 ne indikis sian naciecon). Inter la respondintoj la dek plej multnombraj naciaj grupoj en Krimeo kaj Ruslando estas jenaj:

LA LINGVOJ DE KRIMEO

La plej interesaj por la esperantistoj estas la respondoj pri la posedataj lingvoj (ne respondis al tiu demando 64 mil 892 personoj, aŭ 2,8%).

La plej sciataj lingvoj en Krimeo estas jenaj:

La altan lokon de la uzbeka lingvo kaŭzis tio, ke post la deportado (pretekste de kunlaboro kun la naziaj okupintoj) de la krimeaj tataroj el Krimeo al Uzbekistano ili dum duona jarcento loĝis en Uzbekistano (nur ĉ. 10 mil krimeaj tataroj libervole restas tie ĝis nun).

Kromaj tabeloj pri laŭnacia lingvoposedo montras, ke en ĉiuj naciaj grupoj pli ol 99% posedas la rusan lingvon, sed, malgraŭ pli ol du jardekoj da restado de Krimeo en Ukrainio, la ukraina lingvo ne ricevis similan popularecon; ĝin posedas nur 21,75% da krimeanoj. La posedon de la ukraina deklaris 18,5% da rusoj, 44,6% da ukrainoj (malpli ol duono), 13,6% da krimeaj tataroj, 9.2% da tataroj k. s.

Scion de Esperanto indikis 20 personoj: 17 en Respubliko Krimeo kaj 3 en Sebastopolo. Esperanto estas en la 84a loko en la lingvolisto. Ĉi tiu rezulto estas iomete pli alta ol tiu en la Ruslanda censo, en kiu Esperanton indikis 992 personoj (120a loko). Dum averaĝe unu ruslandano inter ĉ. 150 mil scias Esperanton, unu krimeano el 110 mil scias nian karan lingvon.

Kvankam probable ne ĉiuj konantoj de Esperanto estis censitaj, kaj inter la sciantoj eble ne ĉiuj indikis Esperanton, la nombroj 992 por Ruslando kaj 20 por Krimeo ŝajnas sufiĉe realismaj.

Detalaj tabeloj pri la Krimea censo estas konsulteblaj rete:

Aleksander Korĵenkov

Legu ankaŭ:
Aleksander Korĵenkov: Kiom da esperantistoj en Ruslando? Ne malpli ol 992
Jukka Pietiläinen: Kie la Ruslandaj esperantoparolantoj?

Ĉi tiu artikolo aperis en la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/12/krimeo-8

Post la referendumo en Krimeo kaj ŝanĝo de la potenco en Kievo, somere 2014 mi kaj estraranino de UkrEA, jaltanino Nastja L. estis organizantaj Ukrainian Esperanto-tendaron en Tarĥankut (Krimeo). Sed tiam Kievaj esperantistoj demandis, ĉu mi ricevis la rusan pasporton, kaj se jes – kial mi restas vicprezidanto kaj membro de UkrEA. Poste klariĝis, ke laŭ la statuto de UkrEA oni povas elasociigi min nur aŭtune en la vica kongreso. Al la kongreso mi, Nastja kaj la klubo Tero sendis sciigon, ke ni ĝisrevidas la asocion. Nuntempe en UkrEA restis nur du jaltaj esperantistoj.

Tuj post la referendumo (marto 2014) Garik Kokolia publike kondolencis al la krimeanoj, kio elvokis indignon de jaltaj esperantistoj. Kelkaj aliaj esperantistoj esprimis sian negativan rilaton al la referendumo. Sed venis gratulleteroj de kelkaj aktivuloj. La prezidantino de REU Svetlana Smetanina invitis la Jaltan klubon aliĝi al REU. Tamen en Moskvo malmultaj subtenis ŝin, kaj REU ne sendis al ni gratulon okaze de la referendumo en Krimeo. Pro tio la jaltaj esperantistoj decidis ne aliĝi al REU, sed kune kun alilokaj krimeaj esperantistoj fondi Krimean Esperanto-Centron (KEC).

Evidentiĝis, ke oficialigo de la Centro estas afero malfacila kaj temporaba, sed ni bezonis oficialiĝon laŭeble rapidan por efektivigi niajn planojn. Ni do decidis aliĝi al REU kaj faris tion antaŭ la Konferenco de REU. Nian proponon la konferenco akceptis kun aplaŭdoj.

UEA, kiu estas en konsultaj rilatoj kun UN, estas kontraŭ nia aliĝo al REU, ĉar UN konsideras Krimeon teritorio okupita de Rusio. Aliflanke, se KEC aliĝus al UkrEA, UEA ne estus kontraŭ, sed tio estus kontraŭ la leĝoj de Rusia Federacio.

Kiel solvi la problemon? Resti regiona filio de REU interne de Rusio, sed agi memstare en la teritorio de Krimeo. Sekvasomere ni organizos en Krimeo la kvaran tendaron IET (Internaciaj Esperanto-Tagnoktoj) kaj invitos ĉiujn dezirantojn partopreni ĝin.

Jefim Zajdman

Legu ankaŭ:

Nikolao Gudskov: REU konferencis en Ĉuvaŝio
La redaktoro de REGo ĉesis kunlabori kun REU pro ties decidoj pri Krimeo
La Krimea problemo submetita al UEA
Mark Fettes: Por UEA Krimeo restas parto de Ukrainio
Grigorij Arosev: Krimeo: UEA sekvu UEFA?
Krimeo: Osmo Buller klarigas
Giorgio Silfer: En la Esperanta Civito ne ekzistus “krimea problemo”

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/08/krimeo-7/

Konkrete: en Krimeo (kies reaparteno al Rusio ne estas ankoraŭ agnoskita de la internacia komunumo) vivas ankaŭ esperantistoj; REU akceptas la reproprigon de Krimeo fare de Rusio kaj pretas akcepti esperanto-societon el Krimeo, eĉ investi tie per okazigo de eventoj; UkrEA opinias tion jure kaj morale neakceptebla kaj petas la opinion de Roterdamo; UEA respondas, ke Krimeo daŭre apartenas al Ukrajno, ĉar tio estas la vidpunkto de Unuiĝintaj Nacioj.

La respondo de Fettes signifas, ke UEA neniam havas propran opinion kadre de internacia diplomatio, sed simple adoptas la opinion de UN, pli precize de la UN-majoritato. Tiu aŭtomata politika rezigno ĉi-kaze povas konduki al konflikto kun landa asocio, kiu ne respektus UN-orientiĝon.

La Esperanta Civito ne estas ligita al UN, sed jes al la Universala Deklaracio pri la Homaj Rajtoj, al kies principoj ĉiuj Civitaj normoj devas kongrui, laŭ la Konstitucio mem. Krome, la nuna Senato havas majoritaton (sed ankaŭ opozicion) kiu pledas por la respekto de la principo de memdeterminado de la popoloj. Tial la Esperanta Civito estas observanto ĉe UNPO, la organizo de nereprezentataj popoloj (kie situas, interalie, Tibeto kaj Tajvano).

En la Civito do plej gravas la opinio de la unuaj koncernatoj. Se REU decidis aligi krimean societon, tio ne estas konsiderenda, krom se la krimea societo mem faris la decidon aliĝi, libere kaj sendepende.

Dua grava elemento estas la historiaj precedentoj: ĉu ekzistas lokaj aŭ regionaj societoj kiuj membris en alilanda asocio? Triesta Esperanto-Asocio ne aliĝis al Itala Esperanto-Federacio, antaŭ 1920; sed ja restis membro de IEF dum la jaroj de la “libera teritorio”, tuj post la dua mondmilito. Tio okazis malgraŭ forta propagando de la tiama Jugoslavio, eĉ en esperanto: vidu la broŝuron Al kiu Triesto?, recenzitan de Clelia Conterno Guglielminetti en la organo de IEF. Jen do ekzemplo.

Fine, sed ne fone, tiajn kazojn solvus ne la ekzekutiva aŭ leĝodona povoj, sed la justica: la Konsulo transdonus la proteston de UkrEA (se ĝi estus paktinta establo) al la Kortumo, por ke ekestu arbitracio. Sed tian arbitracian instancon UEA ankoraŭ ne havas.

Konkludo: ŝajnas ke la strukturo mem de Universala Esperanto-Asocio ne helpas solvi tiajn problemojn, sed eĉ povas malpreventi, generi aŭ gangrenigi ilin.

Giorgio Silfer
Vickonsulo “ad acta”

Fonto: HeKo 578 4-C

Legu ankaŭ:

Nikolao Gudskov: REU konferencis en Ĉuvaŝio
La redaktoro de REGo ĉesis kunlabori kun REU pro ties decidoj pri Krimeo
La Krimea problemo submetita al UEA
Mark Fettes: Por UEA Krimeo restas parto de Ukrainio
Grigorij Arosev: Krimeo: UEA sekvu UEFA?
Krimeo: Osmo Buller klarigas

Pri la difino de landoj kaj iliaj limoj UEA sekvas la politikon de UN kaj ĝi ankaŭ devas sekvi pro sia oficiala statuso ĉe UN. Konata kazo estas Tajvano, kiun UN ne agnoskas suverena ŝtato. En la 1990-aj jaroj okazis, ke la oficejo de UN pri NRO-oj vidis, ke en iu statistiko de UEA Tajvano aperis kiel aparta lando. Sekve venis letero de UN kun la demando, ĉu UEA agnoskas Tajvanon. Mi respondis, ke la statistiko temis nur pri poŝta distribuado de la revuo de UEA. Tiurilate ankaŭ Reunio kaj Nov-Kaledonio estas apartaj “landoj” en la adresaro de UEA, same ankoraŭ en la 1990-aj jaroj Kanariaj Insuloj, sed en la oficiala statistiko de UEA Tajvano aperas kiel sub-ero sub Ĉinio kaj ne inter Tajlando kaj Tanzanio.

Per 100 voĉoj por, 11 kontraŭ kaj 58 sindetenoj la Ĝenerala Asembleo de UN alvokis pasintjare “ĉiujn ŝtatojn, internaciajn organizaĵojn kaj specialigitajn agentejojn ne agnoski ajnan ŝanĝon en la statuso de la Aŭtonoma Respubliko Krimeo kaj la urbo Sevastopolo surbaze de la referendumo de la 16-a de marto [2014]”. Tiun decidon UEA devas sekvi.

La Statuto de UEA (art. 13) diras: “Principe UEA akceptas el unu regno nur unu landan asocion, sed la Komitato rajtas akcepti plurajn”. (En la jure valida nederlandlingva statuto ‘regno’ estas ‘staat’, t. e. ŝtato.) Kiam Sovetio komencis disfali kaj landaj asocioj de unuopaj respublikoj petis aliĝon al UEA, la Komitato de UEA akceptis ilin post la deklaro de LA (Landa Asocio) de UEA en Sovetio (SEU), ke ĝi ĉesas aktivi en iliaj teritorioj. Tia deklaro de SEU en 1990 ebligis akcepti UkrEA kiel LA de UEA, ĉar ne plu temis pri du LA-oj en la sama “regno” Ukrainio. Ne gravis, ĉu SEU plu havis individuajn membrojn en Ukrainio aŭ ne. Ĉiu LA rajtas havi membrojn kie ajn. Eblas ankaŭ unuopaj eventoj ekster la propraj limoj (jam estis kongresoj kaj jarkunvenoj de LA-oj alilande), sed disvolvi konstantan organizitan aktivadon en teritorio de alia LA ne eblas.

REU kiel LA de UEA en Rusio estas la daŭriganto de SEU. La deklaro de SEU pri Ukrainio el 1990 devontigas REU en la demando pri Krimeo. Kiel Mark Fettes jam skribis, la Estraro nun esploras la aferon, i. a. la demandon, ĉu temas pri konstanta organizita agado de REU en Krimeo.

Entute temas pri serioza afero, kiun la respondeculoj de UEA devas trankvile kaj objektive esplori, sen miksi en ĝin siajn eventualajn personajn opiniojn kaj sintenojn. Kiel NRO kun oficiala statuso ĉe UN, UEA estas la sola reprezentanto de la Esperanto-komunumo, kiu estas rekonita de la internacia komunumo. Ĉe la decidoj, kiujn UEA faras, necesas konscii pri la devoj, kiuj sekvas el tio, kaj ankaŭ pri la decidoj, kiujn UEA mem faris antaŭe. La plej grava afero por UEA estas, ke la agado por Esperanto kresku kaj prosperu ankaŭ en Krimeo. Por tio la politiko de UN ne estas malhelpo.

Osmo Buller
Ĝenerala Direktoro de UEA

Legu ankaŭ:

Nikolao Gudskov: REU konferencis en Ĉuvaŝio
La redaktoro de REGo ĉesis kunlabori kun REU pro ties decidoj pri Krimeo
La Krimea problemo submetita al UEA
Mark Fettes: Por UEA Krimeo restas parto de Ukrainio
Grigorij Arosev: Krimeo: UEA sekvu UEFA?

Ĉe represo bonvolu nepre mencii la fonton: La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2015/08/krimeo-4/

Post aperigo de koncernaj novaĵoj en la Esperanto-gazetaro, ankaŭ en La Balta Ondo, kaj specife post legado de kelkaj komentoj kaj sintenoj, iĝis klare, ke baze en Esperantujo regas pli-malpli samaj opinioj kaj kun la sama proporcio, kiel tutmonde. Laborante en granda germana novaĵentrepreno, mi konstatas, ke el la Okcidento la subteno de la anekso estas minoritata, el Ukrainio – preskaŭ nula, dum el Rusio – amasa. Jes, laŭ kelkaj komentoj oni apenaŭ rajtas juĝi pri la tuta esperantistaro, tamen ial mi supozas, ke ĉi tie la tendencoj estas la samaj.

Mi prezidis REU en 2010–2013 kaj nun demandas min: kiel ni (du preziditaj de mi estraroj en malsamaj konsistoj) devus agi, se la situacio estiĝus tiam? Kiel civitano, mi draste malaprobas la anekson de Krimeo, kiel ĵurnalisto mi strebas esti objektiva, sed kio pri la rolo de gvidanto de socia organizaĵo, kia estis/-as REU? Iu skribis tute pravan aferon: rusia organizaĵo devas agi konforme al la rusiaj leĝoj, laŭ kiuj Krimeo nun estas parto de Rusio.

Interese, ke la krimean demandon REU alfrontis ne marte 2014, sed julie 2015 – do preskaŭ 1,5 jaroj post la anekso. Do longan tempon REU kvazaŭ ne rimarkis la problemon, kaj faris tute prave. Kial do ĝi nun rimarkis? Ĉar krimeaj esperantistoj sendis koncernan peton – aiĝi al REU kiel regiona organizaĵo (klubo aŭ asocio). Ĉu REU havis teorian eblecon ne akcepti la peton? Jes ja havis, sed por tio estis bezonata forta volo de ties gvidantoj, kiu ja evidente malestis. Sed oni (do ankaŭ en UEA) klare konsciu, ke la decido de REU estas tute natura, ne riproĉinda kaj, plej grave, leĝkonforma. Jes ja, REU estas integra parto de UEA, sed tio ne signifas, ke REU devas iri kontraŭ leĝoj de sia lando.

Se la problemo efektive aperus dum nia mandatperiodo, mi verŝajne farus jene: mi ĉiel strebus persvadi la konferencon prokrasti la la decidon pri la krimea peto kun la formulo, ke unue ni (REU) devas konsultiĝi kun UEA pri tio. Se tio ne funkcius kaj la konferenco malgraŭ tio akceptus la peton, mi sendube tuj demisius. Sed se tio funkcius, la solvo tuj fariĝus tasko de UEA, kaj fakte ĝi jam nun estas tia.

Ion konsili al Mark Fettes mi ne tro volas, sed laŭ mia kompreno UEA povus sekvi modelon de UEFA, la Eŭropa futbala unio. Fine de la jaro 2014 ĝi malpermesis al krimeaj futbalaj kluboj membri en RFS (Rusia futbala unio) kaj partopreni iun ajn rusian futbalan eventon – ĉampionadon aŭ pokalon. Samtempe UEFA esprimis pretecon finance helpi la krimean futbalon kaj establi lokan futbalan asocion, kiu estus ligita nek kun Ukrainio, nek kun Rusio. Simila vojo estas taŭga ankaŭ por UEA, kiu povas post traktadoj kun krimeaj esperantistoj iniciati kreon de aparta sendependa Krimea Esperanto-Asocio, kaj pripensi, kiaspecan helpon kaj apogon ĝi, UEA, povas doni al la novkreita organizaĵo. Tia neŭtrala kaj “sensanga” vojo estas la plej racia. Jes, tio sekvigas malpermeson, ke krimea klubo/asocio membru en REU, tamen UEA rajtas tion postuli, klare esprimante eventualajn sekvojn de malobeo. Same kiel REU rajtas ne obei la postulon de Roterdamo kaj eventuale eksmembriĝi el UEA. Mi opinias, ke UEA devas havi iom pli da kuraĝo ĉi-rilate.

Grigorij Arosev
(Berlino)

Legu ankaŭ:

Nikolao Gudskov: REU konferencis en Ĉuvaŝio
La redaktoro de REGo ĉesis kunlabori kun REU pro ties decidoj pri Krimeo
La Krimea problemo submetita al UEA
Mark Fettes: Por UEA Krimeo restas parto de Ukrainio

Ĉe represo bonvolu nepre mencii la fonton: La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2015/08/krimeo-4/

La prezidanto de UEA skribis:

En ĉiuj demandoj rilate al landlimoj ni sekvas la politikon de UN. Tio signifas ke por UEA Krimeo restas parto de Ukrainio. Kompreneble por ni ankaŭ gravas trovi solvojn kaj interkonsentojn, por ke ĉiuj esperantistoj, kie ajn ili loĝas, povu senti sin egalrajtaj partoprenantoj en la internacia movado. Ni ankaŭ komprenas, ke landa asocio povas fronti grandan politikan premon pri difinitaj demandoj.

Ni nun devos kolekti pli da informoj pri la situacio en REU kaj en Krimeo por decidi, kion fari. Evidente ni preferus trovi pacan interkonsenton kiu respektas la vidpunktojn de ĉiuj koncernaj aktivuloj kaj asocioj, sed la nepra bazo por tiu interkonsento estas la internacia juro.

D-ro Mark Fettes
Prezidanto
Universala Esperanto-Asocio

Ĉe represo bonvolu nepre mencii la fonton: La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2015/07/krimeo-3/

La prezidanto de UkrEA atentigis, ke la decido de REU “kontraŭstaras la tutan Eŭropan kaj plejparte tutmondan rilaton al anekso de parto de Ukrainio – Krimeo” kaj “ne kongruas kun la neŭtraleco de UEA kaj provokas malpacon inter Landaj asocioj”. Li petis la gvidantojn de UEA taksi la decidon de REU kaj sciigi la starpunkton de UEA al UEA-membroj.

REU kaj UkrEA estas aliĝintaj asocioj de UEA. La Komitato de UEA nun kunsidas en Lillo, kaj ĝi ankoraŭ havos la eblon kaj tempon esprimi sian opinion pri la peto de UkrEA, sed oni metos ĉi tiun demandon eksterplane en la tagordon. La prezidanto de REU, Svetlana Smetanina, ĝis nun ne komentis publike la “Krimeajn decidojn” de la Konferenco.

Ĉe represo bonvolu nepre mencii la fonton: La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2015/07/krimeo-2/

«Ekde la aŭgusta numero la subtitolo de Rusia Esperanto-Gazeto (REGo) “movada revuo en kunlaboro kun REU” ŝanĝiĝos al “movada revuo”. Per tio estos fiksita la fakta foresto de tiu kunlaboro flanke de REU dum sufiĉe longa periodo. Tamen la “Bulteno de REU” daŭre estos bonvena sur paĝoj de la revuo kaj aperados en REGo kaze de ĝia preparo fare de REU-Estraro aŭ komisiito».

Ĉi tiun ĉesigon de la formala kunlaboro, laŭ la klarigo de Kokolija, kaŭzis la 5a kaj la 6a decidoj de la ĵusa konferenco de REU (Ruslanda asocio aliĝinta al UEA), kiuj koncernas Krimeon (citataj senŝanĝe el la retejo de REU):

5. apogi kreon de Esperanta centro en Krimea Respubliko kaj registri ĝin kiel regiona organizo de REU;

6. organizi tutrusian Esperanto-aranĝon en Krimeo sekvan jaron.

Ĉi tiujn decidojn akceptis la konferenco kun 23 voĉdonrajtaj personoj; la nombroj de la voĉoj “por” kaj “kontraŭ” ne estas konataj.

En 2015 REU havas 23 individuajn membrojn, 3 mecenatojn kaj 58 dumvivajn membrojn. Krome al ĉi tiu asocio aliĝis 11 Esperanto-grupoj kun sume 79 membroj.

REGo ekaperis en oktobro 2000 kun la subtitolo Komuna eldono de REU kaj REJM. La eldonkvanto estis en 2004 300 ekzempleroj, en 2010 ĝi reduktiĝis al 260 ekzempleroj.

Dume oni ne scias la reagon de la Ukraina Esperanto-Asocio kaj de UEA al la menciitaj decidoj de REU.

Aleksander Korĵenkov

Ĉe represo bonvolu indiko la fonton: La Balta Ondo

Tri novaj esperantistinoj-fratinoj, Katinjo, Vulpido kaj Tenera; du el ili (ĝemeloj) unuafoje festis sian naskiĝtagon en Esperantujo.

Dum la dek unuaj tagoj de julio en la turista ripozejo Espero, sur la strato Esperanto en Tarĥankut (Krimeo) okazis esperantista renkontiĝo. Ĝin oni ekpreparis pasint-jare, sed pro la milito en Ukrainio la renkontiĝo iĝis malpli granda ol planite. Dudeko da esperantistoj el Jalto aktive partoprenis la programon. Inter la partoprenantoj estis nur sep eksterkrimeaj ruslandanoj, inkluzive de kelkaj aktivuloj el Ĉuvaŝio kaj pastro Ilja Smikov el la Moskva Eklezia Rusortodoksa Akademio.

Antaŭ la renkontiĝo, ĝia kunorganizanto kievanino Ivanna Romanova multe informis pri Esperanto en la urbo. Danke al ŝi okazis prelegoj pri Esperanto en la urba muzeo kaj en la ripozejo por multaj lernejanoj. La intensa paroliga kurso daŭris du semajnojn (eĉ post la fino de la renkontiĝo). Ĝin finis tri lernantinoj el la urbo kaj du ripozantoj el Ukrainio, kiuj ricevis diplomojn de la Krimea Esperanto-Centro. Ĉi tiu Centro aperis post la referendumo en Krimeo, ĝi estas neŭtrala kaj sendependa de la Esperanto-asocioj en Ukrainio kaj Ruslando. Ĉiutage okazis lingvaj ludoj; oni naĝis kaj ripozis ĉe la maro. Pavel Moĵajev el Simferopolo prezentis koncerton kaj multe kantis dum vespera ĉemara lignofajro.

La renkontiĝo montris, ke eĉ en tre malfacilaj kondiĉoj eblis okazigi esperantistan kunestadon. La aktivuloj de la Jalta Esperanto-Klubo, kiu estas kerno de la Krimea Esperanto-Centro, estas kontentaj, ke en Tarĥankut aperis la unuaj esperantistoj.

Jefim Zajdman

Ĉi tiu artikolo aperis en la aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/08/krimeo/