Unue, temas pri la loko. La 81a Itala Kongreso de Esperanto okazis en Fai della Paganella [fajdelapaganela] de la 23a ĝis la 30a de aŭgusto. Ĝi estas konata feri-loko en Norda Italujo en la mezo de la montoj Dolomitoj, karaj al ĉiuj ski-sportistoj. Unua malkongruo: esperantistoj kaj sportoj kutime ne kuniras.

Due, temas pri la partoprenantoj. Malgraŭ tio, ke EEU pluinformas ke la eŭropa kongreso de Esperanto okazis en Rijeka en julio, fakte ĝi okazis en Fai en aŭgusto. Aliĝis 220 homoj antaŭ la kongreso kaj pluraj surloke el preskaŭ ĉiuj landoj de Eŭropo kaj el ĉiuj kontinentoj, krom Afriko pro la konataj viz-problemoj. Fakte italaj partoprenantoj estis malpli ol la duono. La cetero estis ĉefe eŭropanoj, kiuj venis por ĝui internacian kongreson en bela feria etoso.

Trie, temas pri la programo. Ĝi kombinas la kutimajn tedetajn erojn (tio estas membrokunveno de la Itala Esperanto-Federacio, kunveno de la reprezentantoj de la grupoj ktp.) kun alispeca enhavo, pri kio konvenas diri ion pli detale.

En la programo ĉiam estas kursoj de Esperanto je pluraj niveloj kun internacie konataj instruistoj (Maria Butan kaj Rafael Mateos ĉi-jare). Finfine pluraj homoj venas por lerni aŭ por perfektigi sian Esperanton. Oni trovas altnivelajn kulturajn seminariojn. Ĉi-jare unu seminario estis pri la temo de la kongreso “Esperanto kaj novaj teknologioj”. Ĝin gvidis Ilona Koutny el la universitato en Poznano. La dua seminario estis unu el la AMO-seminarioj de UEA por plipretigi aktivulojn. Ĝin gvidis Stefan MacGill, vicprezidanto de UEA. Vi eble ne kredos, sed ambaŭ seminarioj havis multnombran kaj debateman publikon en ĉiuj sesioj.

Same interesata publiko partoprenis la prelegojn de la posttagmezo kaj eĉ pli la vesperajn programerojn. Specialaĵo de la italaj kongresoj la provo altiri gejunulojn per muzikaj prezentoj (ĉi-jare Ĵak Le Puil, JoMo kaj loka montara ĥoro Campanil bas) kaj ĉiujn per teatraj prezentoj (ĉi-jare Terura sonĝo, ĉeĥa spektaklo jam prezentita en UK, kaj Feliĉas ĉiuj, spektaklo de itala aktoraro, kiuj utiligas Esperanton kiel la lingvon de la enmigrintoj en spektaklo, kiu temas pri iliaj problemoj).

La nokta programo estas por junulara diboĉado. Kuraĝaj maljunuloj rajtas partopreni.

Al tio aldonu la libroservon kaj la libroprezentadon ĉiuvesperan.

Ni tamen forgesis la fortan punkton de la tuto: la ekskursojn. Ĉi-jare oni povis elekti inter montaj pejzaĝoj, rezervejoj kun ursoj kaj lupoj kaj aliaj bestoj ne kutimaj por urbanoj, batallokoj de la unua mondmilito kaj famaj art-riĉaj urboj de la regiono. Ĉiutage estis kelkaj ekskursoj kaj ili vokas al same granda publiko kiel la seminarioj. Mi ne aldonas “pli” por ne seniluziigi la gvidantojn de seminarioj.

Ĉar la urbeto estas malgranda, ĉiuj eksciis pri Esperanto, kaj kelkaj komercistoj provis saluti vin per “Bonan tagon” por altigi vian aĉetemon. La multenombraj banderoloj tra la urbocentro ne estis nerimarkitaj.

Sed kial mi tiom multe parolas al vi pri ĉi tiu kongreso? Simple por inviti vin al la venonta kongreso ĉe la Adriatika Maro en San Benetto del Tronto. Rigardu, post iom da tempo, ĉiam la paĝojn je la sama adreso http://kongreso.esperanto.it

Renato Corsetti

Fotoj de Ranieri Clerici

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/09/240italio/

Partoprenis 250 esperantistoj el 34 landoj, malgraŭ tio ke pro la kutimaj vizaj problemoj kelkaj afrikaj esperantistoj ne sukcesis atingi Eŭropon.

La recepto de la sukceso estas daŭre la sama, esence kulturo kaj maro.

La kongresa temo estis “Sin kompreni por sin respekti” kaj ĝi estis traktata en la inaŭgura parolado de Humphrey Tonkin (en italaj kongresoj laŭkutime emas festparoli nur prezidantoj aŭ eksaj prezidantoj de UEA) kaj en eĉ tro multaj kleraj prelegoj (mi neos, ke mi skribis tion, se la kongresaj organizantoj hazarde legos ĉi tiun artikolon). Al tio aldoniĝis du seminarioj semajnolongaj, unu gvidata de Paul Gubbins (Esperanto, fenestro al la Eŭropa kulturo) kaj unu gvidata de Maria Nuyanzina (Historio, teorio kaj praktiko de tradukado), kaj la jam kutima seminario pri lingvoinstruado de Katalin Kováts. Bonŝance estis ebleco forfuĝi la kulturon, se ĝi iĝis tro prema. La maro estis proksima kaj krome okazis kvin duontagaj kaj ses tuttagaj ekskursoj. Alivorte, homoj restis por la seminarioj nur pro ties elstareco. Apartan mencion meritas la ekskurso al Bordighera, ĉar tie estas muzeo, kiu portas la nomon de la fama esperantisto Clarence Bicknell, anglo sed pioniro de Esperanto en Italujo. Ankaŭ tie estis simpozio pri li kun kleraj paroladoj. Do, temis pri kultura ekskurso al la komenco de la itala Esperanto-movado.

Tria ingredienco de la itala kongreso jam de jaroj estas koncertoj kaj spektakloj. En Castellaro okazis ses koncertoj, el kiuj tri en la centra placo de la urbeto, ankaŭ por la neesperantista publiko. Koncertis Kim el Danlando, Guillaume Armide el Francujo, la grupo Kapriol’! el Nederlando, Maria Grazia Barboni kaj Manŭel Rovere el Italujo kaj Georgo Handzlik el Pollando. La teatraj spektakloj estis de Saŝa Pilipović kaj Georgo Handzlik. Al ili aldoniĝis pupteatra prezento.

Fine, se vi vespere ne sciis kion fari kaj ne volis naĝi sub la luno, vi povis partopreni la vesperan/noktan programon, kiu konsistis ne nur el amuzaj eroj (naciaj manĝoj) sed ankaŭ el tre seriozaj noktaj meditadoj pri la senco de Esperanto gvidataj de Davide Astori, konata itala lingvisto, kaj el praktikaj ekzercoj pri sorobano (Kimie Markarian).

Mi forgesis diri, ke estis ankaŭ kursoj de Esperanto por komencantoj, progresantoj kaj spertuloj (Mariana Berariu, Mariana Gencheva, Rafael Matéos).

Tio estis nur parto de la programo, sed mi ne rakontos pri aliaj eroj, ĉar vi certe ne kredus min pri tiom da riĉeco de la itala kongreso: libroservo, libroprezentado, prelegoj pri pluraj temoj (Ho Song, Maria Butan, José dos Santos, Robb Kavasnak, Humphrey Tonkin pri Ŝekspiro), infana programo, ktp.

Mi diru nur, ke dum unu semajno la ĉielblua marbordo iĝis verda marbordo, ĉar estis tre vizitata gazetara konferenco, du artikoloj en naciskalaj gazetoj, televida raporto de la nacia televido kaj deko da artikoloj ĉiutage en la gazetaro de la marbordo.

Vi ne povas pensi ne ĉeesti la venontjaran kongreson, kies recepto estos kulturo kaj montoj (ne iuj ajn montoj sed Dolomitoj).

Renato Corsetti

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/09/228itala/

Ĝi estas urbeto ĉe la Meza Maro, pli simila al Kalamato en Grekujo ol al Bolonjo en Italujo. La homoj estas similaj al la turkoj de Anatolio, al la grekoj, al la urbaj araboj de Norda Afriko. La maro estas la sama. Pro la varmo la publika vivo komenciĝas vespere post la 8a horo kaj daŭras ĝis la noktomezo.

Cetere en Mazaro mem vivas tre granda kaj integriĝinta komunumo de tunizianoj, kiuj transprenis la tradician ekonomian agadon, la fiŝkaptadon. “Integriĝinta” signifas, ke ĝi rajtas paroli la araban, havas siajn moskeojn, sed ankaŭ sendas siajn infanojn al la italaj lernejoj, lernis la lokan dialekton, ktp. Bela ekzemplo de multkultureco en la praktiko.

En tiu kunteksto inter la 18a kaj la 25a de aŭgusto okazis la 79a Itala Kongreso de Esperanto.

La urbestro alparolas la kongresanojn en la malfermo (Foto: Ranieri Clerici)

La ŝerca adjektivo en la titolo “kvazaŭitala” aludas al la fakto ke el la 340 partoprenintoj el 34 landoj pli ol du trionoj estis eksterlandanoj. La nombro 340, kiel decas en sudaj landoj, signifas “ne malpli ol”, ĉar ni ne scias la precizan nombron de la aliĝintoj (ni ne estas nord-eŭropanoj finfine).

La programo estis abundega. En unu tipa tago, la lundo, vi povis elekti ĉu viziti la ekspozicion pri Esperanto, kiu senmove restis je dispono de la civitanoj en la urbodomo, aŭ la libroservon, kiu senmove restis je dispono de la kongresanoj en la kongresejo. Vi povis partopreni la metodologian seminarion de Katalin Kováts pri lingvoinstruado aŭ la seminarion “Sed homoj kun homoj” de Kristin Tytgat kaj Elisabeth Schwarzer. Temis pri malfacila elekto. Ambaŭ estis tiom seriozaj, kiom oni povas timi, kaj ambaŭ estis finance subtenataj de EU-instancoj.

Gražina Opulskienė (la sesa de maldekstre) kun siaj kursanoj (Foto: Svetlana Smetanina)

Sed, se via intereso estis lingva, vi povis elekti inter la baza kurso pri Esperanto de Aida Čižikaitė, la progresiga kurso de Maria Butan kaj la superan kurson de Gražina Opulskienė. Sed, aliflanke, se vi estis neitalo kaj volis lerni la italan, jen por vi la kurso de Davide Astori.

Tio baze okazis ankaŭ en la posttagmezo, kiam aldoniĝis ankaŭ la kutimaj organizaj programeroj. En la lundo tiuj estis: asemblea kunveno de la Itala Instituto pri Esperanto, kunveno de la Itala Esperantista Junularo, kunveno de la delegitoj de UEA, de la asocio ARCI, prelego pri la nova entrepreno Kosmo, kiu serĉas subvenciojn por esperantistaj asocioj. Al tio aldoniĝis kulturaj prelegoj, pri muziko de la grupo Kajto, pri la esperantistoj kiel nova etno de Aleksander Melnikov, kaj prezentado de libroj en Esperanto.

Sed ne estis paco ankaŭ en la vespero. Post la vespera spektaklo por la neesperantista publiko oni provis kapti vin per kulturaj prelegoj pri la Meza Maro kaj per alloga junulara vespera programo. Ne demandu min, kion ili faris. Mi scias nur ke en la mateno iuj vekiĝis kun la naĝkostumoj de iuj aliaj en ĉambro de ankoraŭ aliaj kongresanoj. “Ili estas junaj”, – oni diras ĉirkaŭ la Meza Maro.

Ne mirige, ke multaj, eble tro multaj kongresanoj, estis tiel timigitaj de tia abunda programo, ke ili decidis ekskursi la tutan tagon.

En Sicilio oni povas ekskursi dum ĉiuj sep tagoj de la kongreso, ĉar la ondoj de fenicoj, grekoj, romanoj, araboj, normandoj kaj hispanoj postlasis tiom da temploj, moskeoj kaj katedraloj, kiom turismema turisto povas nur prirevi. Se italoj estus poloj, ili povus aranĝi tie tiom da turismo, kiom sufiĉus por bonfartigi la tutan landon, sed italoj kaj nuntempaj sicilianoj, kiel mi diris antaŭe, insiste misadministras Sicilion kaj revas pri helpoj el Bruselo.

Ĉiuokaze mi diru unu lastan aferon. Mi diris, ke la socia vivo okazas de la oka horo vespere ĝis noktomeze. Tiam familioj kun malgrandaj beboj kaj infanoj (mezmarano oni iĝas ne naskiĝas) promenas, aĉetas glaciaĵojn, esperas esti rigardataj de aliaj kaj rigardas aliajn. En ĉiu mezmara lingvo estas vorto aparta pri tiu speco de malrapida promenado (“dar vuelta” en la hispana). Kiam oni alvenas al la ĉefa placo oni rigardas la spektaklojn aranĝitajn de la urbestraro dum la somero.

Nun okazis, ke dum la kongresa semajno, tiuj koncertoj estis en Esperanto. De Jomo al Kajto kaj al Kim, por mencii nur tri tre konatajn. Tio kune kun la centoj da afiŝoj, kiujn la urbo afiŝis pri la kongreso, igis ĉiun mazaranon konscia pri la ekzisto de Esperanto.

“Se temas pri rozoj, ili certe floros”, – diras alia ĉi tiea proverbo, alivorte se iu devus fariĝi esperantisto, li certe post ĉi tiu anonckampanjo fariĝos esperantisto.

Mazaro estas por ni facila urbo, ĉar la urbestro estas konvinkita pri Esperanto, kaj revas fari el Mazaro specon de Herzberg, de Esperanto-urbo. Sed ni provas ankaŭ en similaj lokoj.

La venontan jaron venu al la kvazaŭitala kongreso en Kastelaro (Castellaro) apud Sanremo (San Remo) ĉe la lazura marbordo.

Renato Corsetti

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/09/la-79a-kvazauitala-esperanto-kongreso/

La volontulado okazas kadre de la projekto igi la urbon la Mediteranea centro de Esperanto!

Kion la volontulo devas fari?

• La ĉefa tasko de la volontulo estas instrui Esperanton en la lokaj lernejoj de lundo ĝis sabato,
• labori en la oficejo de Centro por Esperanto kaj Interkulturo,
• kolekti artikolojn de la lokaj gazetoj kaj puŝi ilian publikigon,
• pretigi raportojn.

Kion ni certigas por la volontulo?

• Repagon de la vojaĝkostoj,
  senpagan loĝadon,
  veturilon en la urbo (biciklon)
  poŝmonon (450 eŭroj) por ĉiu monato.

Kio bezonatas por la laboro?

• Bonega kono de la lingvo Esperanto
  Kapablo instrui per rekta metodo (instru-metodo uzanta nur Esperanton)

Se vi interesiĝas pri la volontulado, aŭ konas iun kiu povas esti interesita, demandu nin tuj, sendante retmesaĝon al cei@esperanto.it.

Se vi volas kandidatiĝi sendu al ni vivresumon kaj motivadan leteron al la sama adreso!

Informoj pri la Itala Kongreso de Esperanto ĉe
http://kongreso.esperanto.it

Laŭ INFORMITALE 169
Oficiala inform-servo de Itala Esperanto-Federacio.

La 17an de novembro 2011 la Itala Nacia Agentejo de la Programo de Tutviva Lernado komunikis la aprobon de la seminario Grundtvig, proponita de la Itala Instituto de Esperanto (IIE), kun la temo “Sed homoj kun homoj: la pluretna intuicio de Zamenhof”.

La seminario okazos de la 18a ĝis la 25a de aŭgusto 2012 en la sicila urbo Mazaradelvalo, kadre de la 79a Kongreso de Esperanto en Italio. Ĝi estos financita per 36 mil 120 eŭroj, kaj ĝi analizos la aktualecon de la pensado de Zamenhof, kun granda atento al multkulturismo kaj al pluretna mondo, kun rektaj ligoj al Esperanto-spertoj.

Denove ĝojiga sukceso por Kosmo, esperantista entrepreno kiu prizorgis la pretigon de la projektpropono, kunlabore kun IIE. “Per tiu ĉi plia sukceso ni pliproksimiĝas al la ronda cifero de 200.000 € akiritaj por Esperanto-agado”, – komentis Bruĉjo Kasini, kundirektoro de Kosmo kaj jam konata esperantisto ankaŭ per la eldonejo Edistudio. Prof. Fabrizio A. Pennacchietti, prezidanto de IIE, komentis: “Tiu ĉi sukceso montras, ke Esperanto-organizoj havas la eblecon akiri subvenciojn por financi siajn agadojn. Ĝi estas rekono de la plurjara agado de IIE en la kampo de plenkreska edukado. Ni atendas vin en Mazaradelvalo!”

Kosmo Strategio Ltd. estas skota esperantista entrepreno, kiu celas helpi la Esperanto-mondon akiri subvenciojn, mastrumi projektojn, plani agadojn. Oficiale registrita en aprilo 2011, ĝi havas kvar kunlaborantojn kaj havas rilatojn kun dekoj da organizoj, universitatoj kaj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj – ne nur Esperantistaj. La lastan monaton ĝi lanĉis partneran projekton inter Svisa Esperanto-Societo, Kataluna Esperanto-Asocio, Germana Esperanto-Asocio kaj Esperanto-France, financitan per 69.000 €.

“Mi estas tre feliĉa ne nur kiel entreprenisto, sed ĉefe kiel esperantisto! La kongreso en Mazaradelvalo estos granda ŝanco por relanĉi la Esperanto-movadon en Sicilio, kun favora subteno de la urbaj instancoj. Tiu ĉi subvencio certe helpos”, – aldonis Francesco Maurelli, kundirektoro de Kosmo.

Se vi aŭ via organizo interesiĝas, bonvolu kontakti: oficejo@kosmo.eu.com. En februaro estos interesaj limdatoj por Esperanto-organizoj, kiel ekzemple propono pri seminarioj aŭ pri partneraj projektoj. Ne lasu tiun monon nur al ne-esperantistoj

Pli da informoj pri la 79a Kongreso de Esperanto en Italio:
kongreso.esperanto.it

Kosmo Strategio Ltd.
oficejo@kosmo.eu.com

Laŭ UEA-membroj