Aleksander Korĵenkov prelegas pri la historio de Esperanto en seminario prepare al la 90a UK (Kaŭno, majo 2004)

La programo de la Baltiaj Esperanto-Tagoj (BET) estas komparebla kun la programo de la Universalaj Kongresoj de Esperanto. Dum BET okazas multaj kursoj, prelegoj, ekskursoj kaj koncertoj. Riĉan klerigan programon havos ankaŭ la 49a BET, kiu okazos ekde la 6a ĝis la 14a de julio en Utena (Litovio). Krom apartaj prelegoj de fakuloj el pluraj landoj, en la kleriga programo de BET-49 estos du prelegocikloj.

Ni jam informis pri la kvarprelega ciklo de Petras Čeliauskas “Kelkaj faktoj pri la litovaj lingvo kaj kulturo”. Krome, en Utena Aleksander Korĵenkov prezentos sian kvinprelegan kurson “Historio de Esperanto”.

La Ruslanda ĵurnalisto, redaktoro kaj histori-esploranto Aleksander Korĵenkov estas unu el la plej konataj fakuloj pri la historio de Esperanto. Li multe laboris en arkivoj kaj bibliotekoj, kie li malkovris interesajn dokumentojn, kiujn oni ne konis pli frue. Surbaze de siaj esploroj Korĵenkov verkis multajn artikolojn (ili aperis plejparte en la revuo La Ondo de Esperanto kiun li mem redaktas), kelkajn librojn, interalie:

• Esperanto post la jaro 2000 (1998)
• Esperanto en Ruslando (kune kun Halina Gorecka, 2000)
• Historio de Esperanto (2005; aperis ankaŭ serbe)
• Homarano (2009, 2a eldono 2011; aperis ankaŭ japane)
• Zamenhof (2010; aperis ankaŭ angle kaj slovake)

Krome, li editoris gravajn verkojn de Drezen (Historiaj studoj, 1992) kaj Zamenhof (Mi estas homo, 2006).

Ne laste pro sia historiista laboro Aleksander Korĵenkov ricevis la honoran titolon La Esperantisto de la Jaro 2009 kaj (kune kun sia edzino Halina Gorecka) iĝis laŭreato de la prestiĝa Esperanto-kulturpremio, kreita de la FAME-fondaĵo kaj la urbo Aalen (2010).

Dum tri jardekoj Aleksander Korĵenkov prelegis pri diversaj temoj, ligitaj kun la historio de Esperanto kaj ties aŭtoro Ludoviko Zamenhof en pluraj landoj de la mondo: Ruslando, Litovio, Pollando, Slovakio, Germanio, Finnlando, Hispanio, Britio…

Sian kurson pri la historio de Esperanto li prezentis unuafoje en la Somera Esperanto-Kursejo (Jekaterinburg, aŭgusto 1998). Ĝi estis kompletigita en 2003 kaj en 2004 por la instruista seminario de Litova Esperanto-Asocio en Kaŭno kaj por la kurso “Historio de Esperanto” en la Interlingvistikaj studoj ĉe la universitato Adam Mickiewicz (UAM) en Poznano, kie Korĵenkov estas gastprofesoro pri la historio de Esperanto.

La universitata kurso por studentoj, kiuj poste plenumas ekzamenon, estas sufiĉe ampleksa, sed por la ĝenerala publiko Aleksander koncizigis ĝin nur ĝis kvin unuhoraj lekcioj, kiujn li prezentos ĉi-jare en la 98a Universala Kongreso en Rejkjaviko. Sed la partoprenantoj de BET-49 havos la ŝancon viziti la kurson “Historio de Esperanto” de Korĵenkov du semajnojn antaŭ la Rejkjavika UK.

Jen plia kialo veni al Utena ĉi-julie!

Povilas Jegorovas

Legu pli pri la 49a BET:

BET-49
Vytautas Šilas: Utena – la urbo de la 49aj Baltiaj Esperanto-Tagoj
Povilas Jegorovas: Ekskurso en bierfarejo
Kvar prelegoj pri la litovaj lingvo kaj kulturo
Antanas Visockas: La tuttaga ekskurso
Povilas Jegorovas: Riĉa kultura programo

Informoj pri la aliĝo, loĝado, manĝado, invitiloj kaj la reta aliĝilo estas en la retejo de la Litova Esperanto-Asocio

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2013/04/bet-3

En la dumkongresaj paroligaj kursoj por komencantoj mi regule uzas fotojn de konataj movaduloj aŭ famaj personoj, ekzemple, por instrui la diferencon inter kio kaj kiu. Laste en Hanojo, kiam tiucele mi montris la foton de Probal Daŝgupta, la konstato, ke la persono estas viro, estis ankoraŭ ĝusta. Sed je la demando “Kiu li estas?” jam ne venis respondo. En la salono sidis trideko da personoj, kaj ne nur komencantoj, kiuj je unu tago antaŭe minimume dum du horoj sidis antaŭ la podia tablo, kie la estraro de UEA estis “ekspoziciita”. Nu, kion fari? Interne konsternite, tamen kun leĝera humuro mi donis la unuan movadhistorian lecionon en mia paroliga kurso. Eble post ĝi Probal estis pli ofte salutata de miaj kliniĝintaj komencantoj, kiuj balbute diris: “Saluton, Sinjoro prezidanto”.

Instrui lingvon sen ties kulturo kaj (movad)historio estas nenatura penso kaj malbona strategio. Malgraŭ tio la plimulto de la lernolibroj pri Esperanto neglektas tiun punkton aŭ limiĝas je prezento de la vivo de Zamenhof kaj kelkaj bazaj konoj.

Poste vakuo, nek pli da informoj, nek movadumado. Ne estas mirige do, ke la kursanoj ne ekhavas ligojn al la lernata lingvo kaj ties kulturo, kaj forlasas la kursojn.

La libro Bonvenon en nia mondo celas kompletigi la lernilojn, en kiuj mankas movadaj informoj; helpi tiujn kursgvidantojn, kiuj ne havas sufiĉe da spertoj kaj konoj propravive enmovadigi siajn kursanojn.

La kompilaĵo de Bent Jensenius, verkita komplete en facila Esperanto kaj jam uzebla ekde la nivelo B1, prezentas al la legantoj en 27 ĉapitroj gravajn, nuntempajn realaĵojn el la Esperanto-movado. La legaĵoj kaj sekvaj dialogoj pri la temoj formas la kernan parton de la libro. Kvankam la eldonaĵo ne celas esti lernolibro, la ĉefpartojn sekvas dialogoj kaj iom da didaktikaj demandoj por plifaciligi la prilaboradon de la lernitaĵoj. Fine de la libro troviĝas ideoj por rolludoj, aparte grupigitaj por A-roluloj kaj B-roluloj, tuŝantaj duonon de la ĉapitrotemoj. Bedaŭrinde mankas rememoriga numerigo de la temoj kaj ankaŭ ĉe la ĉapitroj ne estas indiko pri ekzisto de koncerna rolludo. Tiujn informojn la uzantoj mem devas kompletigi.

La unuopaj lecionoj ampleksas 3-4, kelkfoje iom pli da paĝoj, ĉiam inklude ilustraĵojn aŭ fotojn. Librokomence troviĝas enhavtabelo, sed pro la riĉeco de la informoj multe helpus en la uzo laŭtema indekso.

Pri la libro mi mem havas proprajn spertojn, ĉar mi uzis ĝin kiel akompanan materialon dum trisemajna intensa lingvokurso dum NASK. Ah, ĉu vi ne scias kio estas NASK? Nu, jes. Estus bone skribi, ke aĉetu la libron Bonvenon en nia mondo, kaj vi ekscios… sed bedaŭrinde ne. Tiu fama kursaro, kiu jam de pli ol 40 jaroj ekzistas en Usono, ne eniris la libron. Eble tial estis komence de mia kurso iom malfacile akceptigi la libron al miaj tieaj lernantoj. Ĝi estis kompletiga legolibro en la kurso, kies enhavon la kursanoj eksterlecione legis kaj prilaboris kaj ni nur pridiskutis la temojn en la lecionoj. Tiel la kursanoj ekhavis informojn pri kelkaj Esperanto-institucioj kaj organizaĵoj (UEA, Centra Oficejo, Akademio, Esperanto-Muzeoj), ekkonis kulturcentrojn kaj aranĝojn kiel Grezijono, Internacia Fervojista Ski-semajno ktp. La libro vekis ankaŭ legemon, prezentante la Esperanto-periodaĵojn kaj tuŝante la temon literaturo. Ne mankas en ĝi pruvoj pri apliko de la lingvo en la reto (kursoj de lernu.net, reta korespondado kaj babilado, Vikipedio); dum vojaĝoj (bicikle, piede, kaj per Pasporta Servo) kaj, ekzemple, por ĝemelurbaj rilatoj. Sceno de dumkongresa aŭkcio aŭ korvarmiga raporto pri Bona Espero portas la leganton al diversaj eroj de nia tutmonda movado kaj por lerta instruisto tuj donas ideojn por ekzercoj kaj aktivaĵoj.

Mia listo pri la temoj ne kompletas kaj ankaŭ la ĉi-supran grupigon mi mem devis improvizi, ĉar la libro sen ajna malkaŝebla logiko vicigas la temojn unu post la alia. La elekto de la aŭtoro kelkfoje ŝajnas subjektiva, sed estas tutnormale kaj bone, ja bonŝance ne eblas en 27 ĉapitroj prezenti nian riĉan kulturon kaj movadon. Ni nur malmodeste kuraĝas esperi, ke ĉe engrupa aŭ enklasa uzo de la libro la instruistoj ekhavos ideon kompletigi la materialon laŭ propraj spertoj kaj konoj, kaj eble aldonos ĉapitrojn pri NASK, SES kaj NR, edukado. net kaj pri la “Pinĉilumado”, Oomoto, Afrika Movado ktp. kaj prezentos kelkajn gravulojn de nia Esperantujo.

Bonvenon en nia mondo estas kiel libro kun receptoj. Elektu el ĝi eron laŭ ajna vicordo, bone pretigu ĝin, spicite per propraj gustoj kaj spertoj, forkonsum(ig)u ĝiajn erojn kaj ekhav(ig)u apetiton legi, informiĝi plu, partopreni en aranĝoj. Kaj tiel pli verŝajnas, ke viaj lernantoj ne nur la lingvon lernas, sed fariĝos ankaŭ esperantistoj.

Katalin Kováts

Ĉi tiu artikolo aperis en la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/12/recenzo-6/