Ekde 1983 ĉiujare komence de januaro esperantistaj vojaĝantoj kaj turistoj renkontiĝas ĉe la monto Poludnica (1.549 m) en la Malaltaj Tatroj (Slovakio). Ankaŭ ĉi-jara renkontiĝo, kiu okazis la 3–6an de januaro, estis fino de riĉa jaro 2014 kaj starto por la jaro 2015.

Pasint-jare esperantistoj plenumis kelkajn vojaĝprojektojn. Laŭ la projekto “La plej altaj pintoj de EU” supreniris esperantistoj al la du plej altaj balkanaj montoj: Musala (2.925 m) en la bulgara montaro Rila kaj Mitikas (2.917 m) en la greka montaro Olimpo. En la vico de la atingitaj montoj ili estas la 17a kaj 18a. Restas naŭ montoj. Ĉi-jare oni planas supreniri al la plej altaj pintoj sur la Britaj insuloj. La dua projekto estas “Mediteraneo”, kiu celas al la landoj ĉirkaŭ la maro kaj insuloj en ĝi. En 2014 esperantistaj vojaĝantoj vizitis Korsikon, kie ili turismis en insulaj montoj. Krom la du internaciaj projektoj estis plenumitaj du slovakaj projektoj: “Slovakaj montaroj” kaj “Ekkonu Altajn Tatrojn”.

Al turismaj renkontiĝoj kun longa historio apartenas “Ĉantorio” kaj MKR. La unua estis renkontiĝo ĉe la monto Ĉantorio sur la landlimo inter Ĉeĥio kaj Pollando. Ĝi okazis en junio. Kroataj esperantistoj sub la gvido de Vanja Radovanović organizis septembre en la aŭstra urbeto Silian la 25an Montkabanan renkontiĝon.

Unu el la ĉefaj punktoj de Poludnica 2015 estis la tradicia supreniro al la samnoma monto. La pinton sukcese atingis 21 suprenirantoj, kiuj ankaŭ konstruis Esperanto-obon. Oni alportis al ĝi 16,11 kg da ŝtonoj el diversaj lokoj, interalie, koralojn el Indonezio kaj ŝtoneton el la groto Bajdinskaja apud Bajkalo.

Jano Vajs

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/01/slovakio-6/

La Universalaj Kongresoj estas la ĉefaj manifestiĝoj de la Esperanto-komunumo. Ili havas riĉajn programojn kaj ofte okazas en landoj malproksimaj kaj interesaj. Do, la vizitantoj povas ĝui, krom la vivo en Esperanto-etoso, ankaŭ turismadon en lokoj, al kiuj ili alimaniere ne trafus. Kombino de tiuj du eroj – la esperantisma kaj turisma – faras ilin speciale allogaj. Sed, bedaŭrinde, ne ĉiuj kaj ne ĉiam sukcesas ilin viziti…

Do, por tiuj, kiuj ne vizitis la 98an UKon en Rejkjaviko, bona konsolo estos konatiĝo kun la riĉe kaj bele ilustrita broŝuro de Ján Vajs Ultima Thule (la nomo signifas duonmitan antikve priskribitan ekstreme nordan landon, kiun en la mezepoko oni, prave aŭ malprave, identigis kun Islando).

La broŝuro tre detale raportas pri la ĉefaj okazintaĵoj dum la kongreso; preterlasoj se estas, do nur neeviteblaj – ne eblas viziti ĉiujn paralele okazantajn dumkongresajn eventojn! Tamen ĉio plej grava estas menciita kaj fotita. Paralele estas raportoj pri la plej gravaj ekskursoj al la ĉefaj belaĵoj de la lando – varmaj fontoj kaj lagoj, akvofaloj, lafaj kampoj, gejseroj ktp. Ankaŭ pri la unutaga flugekskurso al Gronlando kun ties belaĵoj kaj indiĝenaj inuitoj. Skizo pri unikaj specialaĵoj de la islandaj historio kaj kulturo same ne mankas. Do, neĉeestinto povas sufiĉe bone kompreni, kia estis la kongreso kaj imagi, kiom belas la norda lando.

Kaj al mi, kiu ja estis en la Rejkjavika kongreso, la broŝuro refreŝigis la rememorojn pri Islando; spektinte la fotaĵojn mi kvazaŭ denove spiris la freŝan oceanan aeron… Tial la libreto ne malutilos kiel valora memoraĵo ankaŭ por tiuj, kiuj ĉeestis!

Nikolao Gudskov

Ĉi tiu recenzo aperis en la aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/09/recenzo-41/

La 4an de januaro, sabate, la partoprenantoj kaj interesuloj ekskursis tra la malnova historia vilaĝo Liptovský Ján. Ili vizitis la ekspozicion “Subtero sub turoj” pri minista tradicio en la supra Liptov-regiono. La dua ekskurscelo estis naturaj travertinaj krateroj, kie oni povas sin bani ankaŭ vintre. De tie kondukas vojeto tra kruta deklivo al nova elrigardejo, el kiu la vilaĝo estas kiel sur manplato kun preĝejoj, nobelaj vilaoj, hoteloj kaj aliaj allogaĵoj.

La oficiala malfermo de la renkontiĝo okazis en la ceremonia halo de la vilaĝa domo kun salutparoloj de la vilaĝestro Juraj Fiľo kaj reprezentanto de EEU Peter Baláž. En la halo estis instalita fotoekspozicio pri la Esperanta vojaĝprojekto “La plej altaj montopintoj de EU”, kiu prezentis la montojn Sinjal (Kroatio) kaj Pico da Montaña (Portugalio), atingitaj dum la jaro 2013. Sekvis kelkaj prelegoj.

La ĉefa dimanĉa programero estis supreniro al la montopinto Poludnica, kiun atingis 41 esperantistoj kaj simpatiantoj el sep landoj. Tie ili plu konstruis Esperanto-obon, al kiu ili alportis 37,39 kg da ŝtonoj el pluraj landoj. Pro la nekutime varma vetero neĝo estis nur en la pinta parto de la monto. Post la supreniro oni refreŝiĝis en la hotelo Máj en baseno kun minerala akvo kaj en saŭno. Vespera programo estis dediĉita al prelegoj.

La Fina Ven(k)o: esperantistoj sur la pinto de Poludnica (Foto: Vladimír Škuta)

Prelegoj daŭris lunde: entute dum tri tagoj estis prezentitaj 14 prelegoj kaj 3 filmetoj. Adam Wilkus post sia prelego organizis kvizon. Estis prezentitaj vojaĝplanoj por 2014, kaj estis lanĉita nova vojaĝlibro pri Islando Ultima Thule.

La tutan programon partoprenis 55 personoj el naŭ landoj. Ankaŭ la 33a Poludnica post unu jaro bonvenigos esperantistojn kaj simpatiantojn. Informoj pri ĝi baldaŭ aperos en la retejo http://poludnica.esperanto.sk

Jano Vajs

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/01/slovakio/