Du elstaraj instruistoj akceptis la inviton partopreni: Katalin Kováts (Hungario / Nederlando) kaj Sylvain Lelarge (Francio / Nederlando). La geedza paro jam de 15 jaroj kun granda sukceso gvidas la paroligajn kursojn dum UK, kaj diversajn lingvajn programojn dum Esperanto-aranĝoj. Katalin Kováts estas la redaktorino de Edukado.net, membro de la Akademio de Esperanto, kaj ofta gastinstruisto ĉe NASK. Ŝi instruos en la Supera Nivelo. Sylvain Lelarge estas profesia instruisto pri la franca lingvo, kaj li gvidos la meznivelan kurson – tio estos jam lia dua sperto kiel NASK-instruisto. Lee Miller (Usono), profesia interpretisto kaj unu el organizantoj de NASK, instruos en la Post-Baza nivelo.

Tuj antaŭ NASK samloke okazos la Landa Kongreso de Esperanto-USA, tiel ke oni povu veni por la Kongreso kaj resti por NASK. La kongresaj datoj estos 30a de junio ĝis la 3a de julio 2017. Studantoj por NASK alvenos la 4an de julio kaj foriros la 13an; lecionoj okazos inter la 5a kaj la 12a de julio. Vespere de la alventago, studantoj povos spekti la piroteknikaĵojn en la urbcentro. (La Universitato William Peace estas je la promendistanco de la urbocentro, kaj la piroteknikaĵoj estos videblaj de la kampuso.)

Dum la ok tagoj de instruado, lecionoj okazos matene, sed estos ankaŭ diversaj aliaj aktivaĵoj kaj programoj posttagmeze kaj vespere: prezentaĵoj, esplorado de la belaj muzeoj, butikoj kaj restoracioj de la urbo, ĉio en la piedira distanco de la kampuso. La baza kosto por 8-taga NASK estas $790 ($840 post la 1a de marto), kiu inkluzivas loĝadon, manĝadon, kaj instruadon. Estas aliaj eblecoj por lokanoj, kiuj ne loĝos ĉe la universitato. Petu la registrilon ĉe eddyellen@aol.com aŭ vizitu la retejon: nask.esperanto-usa.org/venonta.

ESF

Ni volonte akceptas pliajn geonklojn, kiuj post mallongaj testado kaj trejnado povus paroligi la genevojn. Tio estas bona okazo spertiĝi pri distanca instruado, kaj esti utila en la enmovadigo de novuloj.

Interesiĝantoj trovu informojn en la projektopaĝo. Komencintoj, kiuj ŝatus profiti el niaj servoj, estas bonvenaj.

Se vi volas subteni la projekton kaj helpi financi la konstruadon kaj la funkciigon de la programo, bonvolu kontribui finance.

Dankon al la jamaj subtenintoj http://edukado.net/ekparolu/subtenantoj el kiuj pluraj ankaŭ laboras kiel geonkloj de la projekto.

Pliaj informoj ĉe la paĝo de EKPAROLU!

Redaktoro de edukado.net

La konstruado de la kurso komenciĝis en septembro 2015. Ĝi certe ne kreskos tiom rapide, kiom la angla kurso kreskis, sed estas io pli grava ol la nombro de lernantoj, nome, la fakto, ke nun 400 milionoj da pliaj homoj povas lerni Esperanton per facila kaj amuza metodo. Duolingo jam montris sian gravecon por Esperanto per la anglalingva kurso, kiu en novembro 2016 atingis 600 mil lernantojn. Se la hispanlingva kurso atingus trionon de la sukceso de la alia kurso, ni povus alproksimiĝi al unu miliono da eklernintoj je la fino de 2017.

Estos interese vidi, kiel la hispanlingvaj lernantoj interkonatiĝos kun la anglalingvaj. Dum longa tempo Esperanto ne havis tiom da novaj parolantoj. Nia lingvo nun iĝas pli internacia kaj granda. Espereble, baldaŭ Duolingo decidos aldoni novan Esperantan kurson. Ne gravas, ĉu ĝi estos por ruslingvanoj, portugallingvanoj aŭ ĉinlingvanoj. Gravas la kreskado de nia kara lingvo tra la tuta mondo dum malmultaj jaroj.

Por montri, kion tio signifas por la Esperanto-movado, mi rakontu al vi ion, kio okazis al mi kelkajn tagojn post la lanĉo de la kurso.

Mi loĝas en malgranda urbo en Argentino, kie mi neniam trovis esperantiston. Antaŭ kelkaj tagoj mi renkontis amikinon mian kaj ŝian dekdu-jaran fratinon. Mi kompreneble iam parolis al tiu amikino pri Esperanto kaj pri mia laboro ĉe Duolingo por la kurso, kaj, ĉar ni malofte renkontiĝas, mi memorigis ŝin pri tio, kaj ŝia fratino subite diris hispane: “Ĉu Esperanto? Mi scias, kie oni povas lerni ĝin, en Duolingo”. Ŝi tute ne sciis, ke mi parolas ĝin kaj kunlaboras en Duolingo, sed ŝi konis Esperanton pro Duolingo! Tio estas la dua grava rezulto de la kursoj en Duolingo: reklamado.

Laŭ mia esperanteco, mia eco esti esperema, ĉiuj memoros tiun ĉi jardekon kiel la plej gravan por la historio de nia lingvo, danke al Duolingo kaj al la laboro de dekoj da homoj pri la kurso.

Lucas Cerante

Ĉi tiu artikolo aperis en la novembra-decembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №11-12.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/11/duolingo-2

La esplor-kampoj estas:

• Aplikoj de lingvoteknologio al Esperanto kun rezultaj vortaroj aŭ pli ĝeneralaj lingvosciencaj pritraktoj
• Interkultura edukado per Esperanto
• Instruado de Esperanto kaj iloj por instrui Esperanton
• Perfektigaj kursoj por instruantoj de Esperanto
• Retaj kursoj pri Esperanto
• Evoluo de la vorttrezoro de Esperanto tratempe kaj nuntempe

La kandidato anoncu sian intencon partopreni kaj sian temon ĝis 1a de januaro 2017. Tiu anonco estu dokumento proks. unupaĝa kun mencio pri la esplor-kampo elektita (vidu supre), prezento pri la preciza temo (200 ĝis 300 vortoj). Tiu dokumento entenu mallongan prezenton de la kandidato / kandidatino (nomoj, loĝlokoj antaŭaj kaj nuna, aĝo, retadreso), de liaj/ŝiaj antaŭaj studoj kaj esploroj, kaj aktivecoj en ligo kun Esperanto. Reago de ILEI sekvos ĝis la 15a de januaro.

La ILEI estraro kaj la familio La Torre starigos juĝ-komisionon en rilato kun la temo de la esplor-laboro.

La laboro devas esti nova esploro farota por la Premio.

La esplor-laboro devas esti dokumentita kaj priskribita en raporto de almenaŭ 20 A4-paĝoj, maksimume 30 paĝoj.

La litertipo estas libera, ĝi estu ne tro baroka. La marĝenoj estu normalaj, mezaj. La interlinia spaco estu 1,5.

La laboraĵo estu transdonita en reta formo al ilei.prezidanto@gmail.com ĝis la 30a de aprilo 2017, kaj en papera formo po unu ekzemplero al la familio La Torre, al ILEI kaj al la ĵurio (la kandidato ricevos la stratadresojn de la ricevontoj) (entute kvin ekzempleroj).

La anonco pri la gajninto okazos antaŭ la 30a de junio 2017.

La gajninto devos sendi ok paperajn ekzemplerojn de sia laboraĵo, tio estas po unu, al diversaj gravaj bibliotekoj en la mondo laŭ la programo de ILEI “Ni Savu Niajn Semojn”.

La premio konsistas el sumo de 500 EUR.

ILEI retenas al si la rajton eventuale publikigi la gajnintan raporton.

La premio estis transdonita la unuan fojon en 2015 okaze de la 48a ILEI-Konferenco en Oostende kaj anoncita en la 100a Universala Kongreso de UEA en Lille.

La konkurso okazadas poste ĉiun duan jaron. En ĉiu konkursjaro la premio estos transdonita en la tiujara konferenco de ILEI kaj vaste prezentita en la samjara Universala Kongreso de UEA.

Ekzistas interna regularo inter ILEI kaj la familio La Torre pri la starigo, konsisto kaj laboro de la ĵurio.

La programo komenciĝis sabate per interkona frandvespero. La partoprenantoj alportis el siaj landoj variajn manĝaĵetojn kaj trinkaĵojn por gustumigi al aliaj. La vesperon muzike animis Attila Schimmer el Aŭstrio. Dimanĉe okazis solena inaŭguro kun ĉeesto de la rektoro de la universitato kaj vicprezidanto de la departamenta konsilio. Vespere okazis Nacia Vespero.

La programo de la konferenco kaj de la lingva simpozio, kies temo estis “Novaj vojoj de lernado”, estis bunta kaj bone plenumita. Dum la semajno okazis kursoj, instruista trejnado, diversaj prelegoj, debatoj, diskutrondoj, atelieroj. Oni parolis pri instruistaj spertoj, Esperanto-centroj, interkultura edukado, universitata agado, projekto “Comenius”, interlingvistikaj studoj en Poznano, Esperanto en infanĝardeno, stilfiguroj, Esperanto en Afriko.

Oni povis lerni la hungaran lingvon eksprese. Estis prezentita la filmo Laŭ spuroj de Tibor Sekelj, eblis lerni ĉendancojn aŭ spertiĝi pri aikido. Estis prezentita la projekto “Jaro de la lernanto”, lanĉita en Nitro. Lingva festivalo okazis en bela loko de etnovilaĝa subĉiela muzeo “skanseno”. Prezentiĝis 26 lingvoj inkluzive de toki pona.

Ĉar la partoprenantaro de la konferencoj de ILEI kreskas, la komitato decidis nomi la venontan konferencon kongreso. Dum la korea vespero estis filme prezentita la venontjara kongresurbo Busan. La partoprenantoj ricevis USB-memorilon kun pliaj dokumentoj kaj dosieron pri Busan. Ĉe la fino du koreaj spertulinoj instruis al ni tradician maskodancon. La vespero finiĝis en agrabla etoso ĉe manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.

Dum la duontagaj ekskursoj ni promenis en la urbo Nyíregyháza kaj en la proksima sallaga bankuracejo Sóstó. La tuttaga ekskurso estis eventoriĉa. Ni vizitis la urbon Tokaj kaj ĝian faman vinkulturan regionon. En la vilaĝo Mád ni admiris riĉe pentritan barokan sinagogon de la 18a jarcento. En la urbo Abaújszánto ni vizitis muzeon kaj memorĉambron de Kálmán Kalocsay. La urbestro bonvenigis nin kaj regalis nin per aperitivo. Post bongusta tagmanĝo ni daŭrigis nian vojaĝon al la urbo Szerencsi, kie ni vizitis ĉokolad-fabrikon. Post la instrukcioj ni mem kreis dekoraĵojn sur ĉokolado kaj rememore kunportis ĝin. La lasta halto estis en la vilaĝo Tarcal, kie ni en privata vinkelo gustumis tri specojn de vinoj, kiujn oni poste povis aĉeti.

En la internacia vespero ni admiris orientstilan, nepalan kaj ĉinan dancojn, aŭskultis rakonton pri la slovaka popolo, spektis filmon pri Pakistano, ĝuis diversajn kantojn, gitarkaj violonludadon. Ĵaŭde okazis abunda bankedo. La adiaŭan vesperon gajigis muzikistoj, kaj la loka grupo prezentis folklorajn dancojn. Poste ĉiuj kundancis kaj kantis en Esperanto.

En la fermo Zsófia Kóródy prezentis novan maskoton por la instruado – amuzan muson. Post la ferma parolado la prezidantino de ILEI Mireille Grosjean disdonis atestilojn al la partoprenantoj de la kursoj kaj de la instruista trejnado.

Liba Gabalda

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №8-9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/08/ilei-10

Kiel ĉiam, ĉi-jare studantoj povis elekti el tri niveloj de kursoj: postbaza, meza kaj supera.

La post-bazan nivelon kune instruis Lee Miller kaj Ĵenja Bondelid, ambaŭ usonanoj. Tiu nivelo celis helpi studantojn, kiuj jam ekkonis la bazajn regulojn de la lingvo, pli bone regi kaj sekvi ilin kaj kuraĝiĝi pri parolado. Sur ĉiu muro de la klasĉambro videblis paperoj montrantaj la literon “N”: memorigiloj pri la akuzativo. Por iomete malpezigi la lecionojn, Ĵenja ankaŭ instigis la klason kanti simplajn Esperantajn kantojn.

Por instrui la mezan nivelon venis Tim Morley de Britujo. Unu el liaj metodoj estis starigi ludojn, kiuj paroligis la studantojn. Intertempe li “kolektis erarojn”, kiujn li aŭdis de la studantoj dum la ludoj. Poste li kaj la klasanoj diskutis la plej oftajn erarojn. Laŭ la sonoj de ridado en la meznivela klasĉambro kaj laŭ la komentoj de la klasanoj ĉe la manĝotabloj, tiu ĉi metodo multe plaĉis al la studantoj.

Bertilo Wennergren, rokmuzikisto kaj aŭtoro de PMEG, venis el Germanujopor gvidi la superan nivelon. Tamen, lia nomo por la nivelo, en kiu mi partoprenis, estis “ĥaosa nivelo”, ĉar li petis ke ni skribu demandojn sur slipoj kaj metu ilin en lian “magian ĉapelon”. Dum parto de ĉiu tago li hazarde elektis slipojn el la ĉapelo, kaj la klaso diskutis la demandojn pri tiklaj detaloj de la Esperanta gramatiko. La klaso ankaŭ debatis diversajn temojn kaj legis tekstojn, en kiujn li antaŭe enmetis gramatikajn erarojn, por trovi, kaj diskuti kiel korekti la erarojn.

Inter la NASKanoj estis kelkaj, kiuj komencis lerni Esperanton per la reta kurso de Duolingo. Hans Becklin, kiu eklernis per Duolingo antaŭ 11 monatoj, sed partoprenis la superan nivelon, ŝatis kelkajn ecojn de la NASKa kurso kiuj mankas en reta kurso kiel Duolingo. Li rakontis: “Duolingo estas kurso kun multe de la angla, en kiu oni povus studi tridek minutojn ĉiutage. NASK estas kurso sen uzo de la angla, kiu daŭras ok horojn dum la tuta tago. Sen NASK mi neniam povus studi kaj uzi Esperanton dum tuta semajno. Mi amikiĝis kun multaj esperantistoj de Usono kaj de aliaj landoj. Nia divido de kulturoj, pensoj, kaj tempo konvinkis min, ke Esperanto vere estas ponto super la memfaritaj muroj en nuntempa vivo”.

Alia interesa grupo inter la kursanoj estis kvin junuloj kiuj aĝis malpli ol 18 jaroj. Ĉe NASK ili devas esti akompanataj de sia patro aŭ patrino. La junuloj donis freŝan, kelkfoje amuzan senton al la pli aĝaj studantoj, kaj ankaŭ mem multe profitis la sperton. Leo Guth, unu el la junuloj, diris: “Mi ĝuegis la kurson! Krom la lerna valoro de la kurso, mi plej amis la homan flankon. Komence, mi estis tre timida renkonti aliajn esperantistojn kaj paroli kune realvive. Sed baldaŭ la aliaj partoprenantoj forigis ĉiom da miaj zorgoj. Ili neniam igis min senti min kiel infano”. Leo esperas vojaĝi al junularaj esperantistaj eventoj en Eŭropo estontece.

Krom la kursoj, aliaj programeroj okazis posttagmeze kaj vespere. Kelkaj el la temoj estis: Esperanto kiel hejmlingvo kun infanoj, la Ruĝa Kruco en Kubo, kartludoj kaj tabulaj ludoj, kaj Usona popolmuziko.

Samtempe kun NASK okazis la Kino-Teatro-Festivalo (KTF), kies ĉefa produkto estis radioprogramo en formo de amuza historia kvizo. Mi rolis en la programo, kaj esperas ke baldaŭ ĝi estos aŭskultebla rete.

Kvankam mi multe lernis, mi plej ĝuis du aferojn ĉe NASK ĉi-jare. La unua afero estis ke multaj homoj kunportis muzikilojn, kaj plenigis la vesperojn per muziko. Ni aŭskultis du koncertojn. La unuan koncerton prezentis multaj kantistoj kiuj kantis por ni kantojn de multaj landoj. La duan prezentis ĉefe Bertilo kaj Ĵenja, kiuj bele kantis ne nur kantojn verkitajn aŭ tradukitajn de Ber- tilo, sed ankaŭ novan Esperantan tradukon, kiun Lee Miller faris de la kanto “When I’m Sixty-Four” de la rokgrupo The Beatles.

La dua afero estis uzi Esperanton tuttage! Simple ludi kartludon, aŭ babili en trinkejo kun bonkoraj esperantistaj amikoj, novaj kaj malnovaj, vere feliĉigis mian koron. Mi ne volis foriri, kaj jam antaŭĝojas pri la kurso en 2017. Jam oni anoncis ke NASK okazos en la sama loko ankaŭ en la venontaj tri jaroj.

Brian Harmon

NASK: energio, gramatiko, muziko

Denove la Nord-Amerika Somera Kursaro (NASK) de Esperanto okazis en Raleigh, la ĉefurbo de la Usona ŝtato Norda Karolino. En la tereno de Universitato William Peace 53 studantoj el Kanado, Kubo, Brazilo kaj Usono studis de la 29a de junio ĝis la 6a de julio 2016.

Kiel ĉiam, ĉi-jare studantoj povis elekti el tri niveloj de kursoj: postbaza, meza kaj supera.

La post-bazan nivelon kune instruis Lee Miller kaj Ĵenja Bondelid, ambaŭ usonanoj. Tiu nivelo celis helpi studantojn, kiuj jam ekkonis la bazajn regulojn de la lingvo, pli bone regi kaj sekvi ilin kaj kuraĝiĝi pri parolado. Sur ĉiu muro de la klasĉambro videblis paperoj montrantaj la literon “N”: memorigiloj pri la akuzativo. Por iomete malpezigi la lecionojn, Ĵenja ankaŭ instigis la klason kanti simplajn Esperantajn kantojn.

Por instrui la mezan nivelon venis Tim Morley de Britujo. Unu el liaj metodoj estis starigi ludojn, kiuj paroligis la studantojn. Intertempe li “kolektis erarojn”, kiujn li aŭdis de la studantoj dum la ludoj. Poste li kaj la klasanoj diskutis la plej oftajn erarojn. Laŭ la sonoj de ridado en la meznivela klasĉambro kaj laŭ la komentoj de la klasanoj ĉe la manĝotabloj, tiu ĉi metodo multe plaĉis al la studantoj.

Bertilo Wennergren, rokmuzikisto kaj aŭtoro de PMEG, venis el Germanujopor gvidi la superan nivelon. Tamen, lia nomo por la nivelo, en kiu mi partoprenis, estis “ĥaosa nivelo”, ĉar li petis ke ni skribu demandojn sur slipoj kaj metu ilin en lian “magian ĉapelon”. Dum parto de ĉiu tago li hazarde elektis slipojn el la ĉapelo, kaj la klaso diskutis la demandojn pri tiklaj detaloj de la Esperanta gramatiko. La klaso ankaŭ debatis diversajn temojn kaj legis tekstojn, en kiujn li antaŭe enmetis gramatikajn erarojn, por trovi, kaj diskuti kiel korekti la erarojn.

Inter la NASKanoj estis kelkaj, kiuj komencis lerni Esperanton per la reta kurso de Duolingo. Hans Becklin, kiu eklernis per Duolingo antaŭ 11 monatoj, sed partoprenis la superan nivelon, ŝatis kelkajn ecojn de la NASKa kurso kiuj mankas en reta kurso kiel Duolingo. Li rakontis: “Duolingo estas kurso kun multe de la angla, en kiu oni povus studi tridek minutojn ĉiutage. NASK estas kurso sen uzo de la angla, kiu daŭras ok tagojn dum la tuta tago. Sen NASK mi neniam povus studi kaj uzi Esperanton dum tuta semajno. Mi amikiĝis kun multaj esperantistoj de Usono kaj de aliaj landoj. Nia divido de kulturoj, pensoj, kaj tempo konvinkis min, ke Esperanto vere estas ponto super la memfaritaj muroj en nuntempa vivo”.

Alia interesa grupo inter la kursanoj estis kvin junuloj kiuj aĝis malpli ol 18 jaroj. Ĉe NASK ili devas esti akompanataj de sia patro aŭ patrino. La junuloj donis freŝan, kelkfoje amuzan senton al la pli aĝaj studantoj, kaj ankaŭ mem multe profitis la sperton. Leo Guth, unu el la junuloj, diris: “Mi ĝuegis la kurson! Krom la lerna valoro de la kurso, mi plej amis la homan flankon. Komence, mi estis tre timida renkonti aliajn esperantistojn kaj paroli kune realvive. Sed baldaŭ la aliaj partoprenantoj forigis ĉiom da miaj zorgoj. Ili neniam igis min senti min kiel infano”. Leo esperas vojaĝi al junularaj esperantistaj eventoj en Eŭropo estontece.

Krom la kursoj, aliaj programeroj okazis posttagmeze kaj vespere. Kelkaj el la temoj estis: Esperanto kiel hejmlingvo kun infanoj, la Ruĝa Kruco en Kubo, kartludoj kaj tabulaj ludoj, kaj Usona popolmuziko.

Samtempe kun NASK okazis la Kino-Teatro-Festivalo (KTF), kies ĉefa produkto estis radioprogramo en formo de amuza historia kvizo. Mi rolis en la programo, kaj esperas ke baldaŭ ĝi estos aŭskultebla rete.

Kvankam mi multe lernis, mi plej ĝuis du aferojn ĉe NASK ĉi-jare. La unua afero estis ke multaj homoj kunportis muzikilojn, kaj plenigis la vesperojn per muziko. Ni aŭskultis du koncertojn. La unuan koncerton prezentis multaj kantistoj kiuj kantis por ni kantojn de multaj landoj. La duan prezentis ĉefe Bertilo kaj Ĵenja, kiuj bele kantis ne nur kantojn verkitajn aŭ tradukitajn de Ber- tilo, sed ankaŭ novan Esperantan tradukon, kiun Lee Miller faris de la kanto “When I’m Sixty-Four” de la rokgrupo The Beatles.

La dua afero estis uzi Esperanton tuttage! Simple ludi kartludon, aŭ babili en trinkejo kun bonkoraj esperantistaj amikoj, novaj kaj malnovaj, vere feliĉigis mian koron. Mi ne volis foriri, kaj jam antaŭĝojas pri la kurso en 2017. Jam oni anoncis ke NASK okazos en la sama loko ankaŭ en la venontaj tri jaroj.

Brian Harmon

Foto de Greg Heartsfield

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №8-9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/08/nask-4

Apo (mallongigo de aplikaĵo) estas komputilprogramo por t. n. plurfunkciaj poŝtelefonoj (angle: smartphones). Tia poŝtelefono estas ne nur telefono, sed vera komputilo: per ĝi oni povas telefoni, fari fotojn, trovi la vojon, interreti, tviteri, pririgardi filmojn, aŭskulti muzikon, ktp.

La unua apo (Volumo 1, lecionoj 1-11, jam estas elŝutita pli ol 1500 fojojn, plej multe en Brazilo, Usono kaj Hungario, sed ankaŭ multaj en Germanio, Ruslando, Meksiko kaj Suda Koreio.

La aprezonombro estas 4,4 (el maksimumo 5 poentoj).

Oni povas elŝuti kaj instali tiun apon en la butiko de Google Play (serĉvorto: Esperanto aŭ Esperantokurso). Informoj pri ĝi estas ankaŭ ĉe www.iei.nl/apo.htm

Reagoj estas tre bonvenaj.

Piet Buijnsters
programisto
estrarano de Internacia Esperanto-Instituto
Hago, Nederlando

Legu ankaŭ:
Nova Esperanto-kurso por poŝtelefonoj

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton:
La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2016/08/iei-2/

La teamo de lernu.net ĝojas anonci la plenan relanĉon de la paĝaro. La nova lernu.net enhavas novan interesan kurson de Esperanto kun centoj da ekzercoj, ilustraĵoj kaj granda serĉebla biblioteko. La retejo estas plene modernigita kaj funkcias kun novaj retumiloj kaj retaj teknologioj, kiuj ne ekzistis kiam la antaŭa versio de la paĝaro estis lanĉita.

La plena 26-leciona kurso de la nova paĝaro estas bazita je rakonto de konata verkisto Anna Löwenstein, kun ekzercoj de edukisto Birke Dockhorn. La kurso havas abundajn ekzercojn, ilustraĵojn, kaj sonojn, kaj sekvas la gvidliniojn de KER (Komuna Eŭropa Referenckadro) pri lingvolernado. La nova paĝaro ankaŭ enhavas detalan gramatikon de Esperanto kaj refaritajn foruman sistemon, vortarojn, kaj tradukilon. La teamo daŭre aldonas novajn materialojn kaj funkciojn al la nova paĝaro, do revizitu ĝin ofte por vidi la ŝanĝojn kaj plibonigojn! La Lernu-teamo ankaŭ serĉas tradukantojn por kompletigi la jamajn tradukojn de la paĝaro kaj aldoni novajn lingvojn; vi povas registriĝi kiel tradukanto ĉe lernu.traduko.net

Bonvolu veni kaj konatiĝi kun la nova paĝaro!

Lernu.net ekestis kaj ekzistas dank’ al malavara subteno de ESF, kiu, siavice, ekzistas dank’ al malavara subteno de ESF-subtenantoj. Vi povas fari donacon por subteni projektojn, kiel Lernu.net, ĉe esperantic.org/donations

ESF

Fonto: http://esperantic.org/nova-kaj-plibonigita-lernu-net/

Tre konata estas la kurso Esperanto per rekta metodo de Stano Marček. Kvankam la kurso mem nur estas en Esperanto ĝi por diversaj naciaj komunumoj aperis kiel libro kaj kiel kompakta disko kun nacilingvaj klarigoj. Nun ĝi ankaŭ aperis kiel t. n. “apo”. (Volumo 1, lecionoj 1 ĝis 11).

Apo (mallongigo de aplikaĵo) estas komputilprogramo por t. n. plurfunkciaj poŝtelefonoj (angle: smartphones). Tia poŝtelefono ne nur estas telefono, sed vera komputilo: per ĝi oni povas telefoni, fari fotojn, trovi la vojon, interreti, tviteri, pririgardi filmojn, aŭskulti muzikon, ktp., ktp.

Multaj homoj jam havas ĝin. Oni amase vidas ilin surstrate, en trajnoj, en butikoj, en publikaj konstruaĵoj. Patr(in)oj malantaŭ infanĉaroj, gejunuloj sur biciklo, oficistoj en kontoroj, laboristoj en konstruejoj… Kelkfoje ŝajnas kvazaŭ homoj nur komunikas per sia poŝtelefono…

Ekzistas almenaŭ tri specoj de apoj:

• apoj kiuj (nur) funkcias en telefonoj de Apple (i.a. I-phone),
• apoj kiuj (nur) funkcias en Android telefonoj (i.a. Samsung),
• apoj kiuj (nur) funkcias en Windows telefonoj (i.a. Nokia).

Oni nur povas elŝuti (akiri) kaj instali apojn per la butikoj de tiuj firmaoj: Android-apoj nur per la apobutiko de Google.

Por Apple estas konata la apo Duolingo: por multaj lingvoj ĝi havas lingvan lernilon, nun ankaŭ en Esperanto.

Estas ĝoje ke nun ankaŭ aperis Esperantokurso kiel apo por Android.

Ĝi estas vera kurso, nome surbaze de la materialo de Esperanto per rekta metodo. Piet Buijnsters, la programisto, uzis por ĝi la tre trafajn kaj instruajn bildojn (desegnaĵojn) de Linda Marčekova el la kursolibro, kaj kiam oni klakas aŭ tuŝas la tekstojn de la kurso oni ankaŭ tuj povas aŭdi la klaran prononcadon. En ĝi ankaŭ estas la ekzercoj kaj taskoj de la libro.

La apo rigore sekvas la taŭgan, metodan instrulinion de la kurso, sed kompreneble oni povas mem elekti sinsekvon kaj rapidon, ĉar granda profito de la kurso kiel apo estas ke tiuj kiuj havas plurfukcian poŝtelefonon laŭ ŝato kaj en diversaj cirkonstancoj povas uzi ĝin kaj lerni Esperanton: kiam oni veturas en trajno, kiam oni devas ie atendi, preskaŭ ĉie ajn kaj ĉiam ajn…

La apo ankoraŭ estas senpaga. Por elŝuti kaj instali ĝin: iru per via poŝtelefono al la Google-apo-butiko (Google Play) kaj trovu ĝin per la serĉvorto Esperanto aŭ Esperantokurso. Certe rakontu al neesperantistoj!

Fonto: http://www.iei.nl/ieieo77.htm

La sesio pasis en la tre oportuna Centro de la pedagogia majstreco, en granda hela ĉambro, kun ĝusta kvanto da tabloj por ke ĉiu ekzamenato sidu sola kaj sur la tabloj de la unua vico komforte lokiĝu kvar PIVoj, Esperanta flageto kaj manĝetaĵoj. Ĉiuj ekzamenkondiĉoj estis ricevitaj danke al la organizaj klopodoj de la Moskva Esperanto-Asocio MASI, kies kunordiganto Irina Gonĉarova estas helporganizanto de ĉiuj Moskvaj KER-sesioj.

La ekzamenon gvidis Svetlana Smetanina, la kovertojn kun la taskfolioj solene malfermis la freŝbakita membro de la Esperanta Akademio Nikolao Gudskov, ĉiuj tri oficialaj KER-reprezentantoj faris negrandajn klarigajn kaj kuraĝigajn paroladojn. Kaj la ekzameno startis.

Ĝin partoprenis dek diversaĝuloj el Moskvo, Apudmoskvo kaj Kazano. El la dek ekzamenitoj estis ok finintoj de la kursoj FaRo (Faru la Rondon!), gvidataj de Irina Gonĉarova. Kvin el ili ekzameniĝis ĉe la nivelo B2. La unuan fojon inter la ekzamenatoj estis du lernejanoj. Unu el ili elektis la nivelon B2, la alia kuraĝis eĉ por la nivelo C1. La dua partopreninto de C1 estis Arina Osipova, la sekretario de TEJO kaj MASI-membro. Agrabla fakto estis la veno de Ildar Kijamov, nova Esperanto-aktivulo el Kazano, memlernanto, forte subtenata de Svetlana Smetanina.

La ekzamena atmosfero estis trankvila, hejmeca, agrabla kaj entuziasmiga. Kvankam ekstere forte pluvegis kaj neĝis, la humoro estis tute bona. Dum la ekzameno eblis kafumi, teumi, manĝeti bongustaĵojn, kvankam ĉiuj laboris tiom streĉe, ke ne multe interesiĝis pri la regalaĵoj. Laŭ la opinio de Svetlana Smetanina, ĉi-jare la testoj por ĉiuj tri niveloj (B1, B2 , C1) estis pli komplikaj ol en antaŭaj sesioj, tamen mi esperas, ke ĉiuj ekzamenitoj estos sukcesaj.

Svetlana Smetanina akceptas la ekzamenlaboraĵon de Ildar Kijamov (Foto: Irina Gonĉarova)

Post la fino de la ekzameno Irina Gonĉarova kun helpo de Aleksandr Basov intervjuis la partoprenintojn pri la ekzameno, impresoj, malfacilaĵoj ktp por la filmeto de la YouTube-filmaro “Esperanto – Первый Канал”: https://www.youtube.com/channel/UCmXNo743zPZTgb1xmHFiUDA

Rezultoj de la ekzameno atingos nin post kelkaj monatoj, sed jam eblas gratuli la partoprenintojn pro la kuraĝo, prepartrejniĝoj, diligenta laboro dum la ekzameno kaj ĝenerale pro la emo perfektiĝi en la lingvo kaj serioze kontroli sian progreson! Ni invitas ĉiujn sperti la ĝuon de konvinko pri la propraj lingvaj atingoj! Partoprenu KER-ekzamenon!

Pliaj fotoj: https://vk.com/ker5moskvo

Irina Gonĉarova
kunordiganto de MEA MASI
helprespondeculo pri KER-sesioj en Moskvo

Ĝi estas artikolo el la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/04/moskva