Juncker estas sub la lumoj post la impost-skandalo (Foto: Eŭropa Komisiono)

Potenco ĉiam koruptas, se oni longe restas ĉe la pinto. Sed ne pasis eĉ unu monato ekde la enoficiĝo de la nova prezidanto de la Eŭropa Komisiono Jean-Claude Juncker, kiam tiu alfrontis gravan skandalon. Temas pri interkonsentoj de la Luksemburgia registaro kun grandegaj firmaoj. En la longa listo de tiuj firmaoj estas, interalie, ABN Amro, Amazon, Apple, BNP Paribas, Citigroup, Cargill, Eon, Gazprom, GE Group, McGraw Hill, Ikea, Fed Ex, Timberland, Volkswagen, Vodafone kaj Verizon… La pikanta detalo estas, ke multaj el la dubindaj interkonsentoj estis faritaj dum la longega 18-jara periodo, kiam Juncker estis ĉefministro de Luksemburgio.

Tiom gravaj estas la akuzoj, ke nur post unu semajno Juncker respondis al la informoj, kiuj sekvis la raporton de sendependaj ĵurnalistoj pri 550 “komfort-leteroj” el Luksemburgio. Tiuj impost-decidoj helpis ĉirkaŭ 340 grandajn internaciajn firmaojn minimumigi impostpagojn, kaj per tio prirabis aliajn EU-landojn je ties impost-enspezoj.

“Mi bedaŭras se tiuj laŭleĝaj impostdecidoj kondukis al neimpostado”, – li diris al ĵurnalistoj en Bruselo. “Verŝajne estis certa kvanto de impostevitado en Luksemburgo, same kiel en aliaj EU-landoj. En Eŭropo estas nesufiĉa impost-harmoniigo”, – li diris poste al membroj de la Eŭropa Parlamento.

Kvankam Juncker akceptis esti politike respondeca por la decidoj, li aldonis ke la impost-aŭtoritatoj agas sendepende de la registaro. La nova prezidanto de la Eŭropa Komisiono ankaŭ neas, ke estas interes-konflikto ĉar li estras la Komisionon, dum tiu enketas la impost-sistemon de Luksemburgio.

Iom insulte por ĉiuj eŭropanoj, kiuj pagas pli altan imposton ol 1-5%, kiujn pagis grandaj firmaoj, Juncker diris, ke estas “komuna praktiko” en 22 membro-ŝtatoj. La nova prezidanto parolas pri leĝo, kiu enkondukus aŭtomatan interŝanĝon de informoj pri impost-decidoj en EU. Sed tiu leĝo devas esti interkonsentita de ĉiuj 28 ŝtatoj por fariĝi EU-leĝo. Kaj oni ja scias, ke Luksemburgio dum jaroj malhelpis la interŝanĝon de informoj pri bankaj havaĵoj.

Kiel kutime, sekvis granda debato en la Eŭropa Parlamento. Juncker solvos la problemojn, laŭ la prezidanto de la centro-dekstruloj en la parlamento Manfred Weber: “Malsukcesis ne EU, sed ties ŝtatoj-membroj mem, kiuj faris neniujn klopodojn harmoniigi siajn kompaniajn impostsistemojn. Ni bezonas travideblecon pri la landaj impost-decidoj kaj ankaŭ harmoniigitajn impostobazojn”, – diris Weber, kiu apartenas al la sama politika grupo kiel Juncker.

Sentis indignon la prezidanto de la maldekstruloj Gianni Pittella: “Impostevitado estas monda fenomeno, kaj estas la plej granda honto, ke ĝi ne estas eĉ kontraŭleĝa. Tial la leĝo devas esti ŝanĝita”. Pittella alvokis al pli klara difino deimpost-paradizoj, al severaj punoj por la deliktuloj kaj al pli klara impostraportado.

Dafydd ab Iago

Ĉi tiu artikolo aperis en la decembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №12.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/11/bruselo-17/

Eŭropo bezonas pli simplan, sed efikan impostsistemon (Foto: Eŭropa Komisiono)

Je la komenco de 2014 novaj EU-reguloj ekpostulas, ke la membroŝtatoj interŝanĝu “disponeblajn” informojn pri enspezoj, direktor-kotizoj, asekuroj, produktoj, pensioj kaj nemoveblaĵoj.

Tio estas la respondo de la Eŭropa Komisiono je la skandalo pri impostevitado. La skandalo komenciĝis, kiam ĵurnalistoj malkovris reton de centmiloj da bankkontoj en impostparadizoj tra la mondo. Spite al la politikaj deklaroj, raportitaj en la junia Ondo, nun ni povas diri, ke la Eŭropa Unio (EU) ege malfacile sukcesas kontraŭstari la impostevitadon.

La problemo estas konata. Ĉiujare, laŭ la Eŭropa Komisiono, miliardoj da eŭroj de publika mono estas perdataj en EU pro la nepagado de la impostoj, ĉu kvazaŭleĝe aŭ kontraŭleĝe. Laŭ studo de la Komisiono, EU-landoj povus repagi la tutan EU-deficiton dum naŭ jaroj, se ili sukcesus haltigi la impostevitadon. La ŝtatoj de EU suferas seriozan perdon de la enspezoj. Por kompensi la nepagitajn impostojn, honestaj civitanoj kaj entreprenoj portas pezan ŝarĝon. Tamen kelkaj grandaj entreprenoj, – ekzemple, Amazon kaj Google – ja sukcesas pagi la impostojn kompare al la malgrandaj entreprenoj, kiuj trovas sin en konkurenca malavantaĝo.

Eŭropaj parlamentanoj ĵus voĉdonis por pliaj planoj, kiuj devigos la ŝtatojn de EU interŝanĝi impostdatumojn pri novaj tipoj de enspezoj ekde 2017. La Eŭropa Komisiono proponas, ke membroŝtatoj aŭtomate interŝanĝu datumojn pri diversaj enspezoj, dividendrentoj, plusvaloroj kaj bankkontoj.

Parlamentanoj notas, ke en la pasinteco impost-politiko estis konsiderata ekskluzive kiel enlanda afero, pri kiu EU havis neniun kompetenton. Hodiaŭ tia pensado signifas, ke landaj impost-enspezoj multe suferas pro la tutmondigo. Laŭ multaj membroj de la Eŭropa Parlamento, estus pli efike se la Komisiono komisie de la ŝtatoj-membroj kunordigus la interŝanĝon de informoj pri impostado. Malsamaj normoj en la landoj premas la efikecon de interŝanĝo kaj postulos nenecese altajn kostojn por la ŝtatoj kaj por financaj institucioj ene de la Unio.

Tio estas sendube progreso je la nivelo de EU. Tamen laŭ alia studo de la Eŭropa Komisiono, EU-landoj perdas ĉirkaŭ 193 miliardojn da eŭroj nur el la aldonvalora imposto (AVI). Tio estas ĉirkaŭ 1.5% de la tuta malneta enlanda produkto (MEP) en EU en 2011. Tamen neniu scias la ekzaktajn sumojn, kiuj estas perditaj pro laŭleĝa kaj neleĝa impostevitado. Kelkaj sugestas sumojn ĉirkaŭ unu triliono da eŭroj.

Dafydd ab Iago

Ĉi tiu artikolo aperis en la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/01/bruselo-8/

Pro la malkovro de centmiloj da bankkontoj en impostparadizoj tra la mondo, ekmoviĝis ankaŭ moŝtuloj en Bruselo. Tamen evidentiĝas, ke la Eŭropa Unio (EU) nur ege malfacile kapablos kontraŭi impostevitadon.

Dum la lasta kunveno de financministroj, Aŭstrio kaj Luksemburgio blokis la proponon de la Eŭropa Komisiono altigi impost-travideblecon. Financoficistoj bezonas havi aliron al detaloj de kontoj en EU por malkovri malfidajn praktikojn.

Ano de la Eŭropa Komisiono Algirdas Šemeta malferme parolis pri “granda seniluziiĝo”. Tamen estis malatentita lia alvoko “korekti la situacion” de eŭropaj ĉefoj, kiuj kunvenis meze de
majo por priparoli la impostevitadon.

La EU-ŝtatoj ne sukcesas interkonsenti pri la korekto de la bank-direktivo de EU, kiu daŭre permesas al landoj eviti aŭtomatan inform-interŝanĝon pro la premo de Luksemburgio kaj Aŭstrio. Kutime EU-landoj decidas pri la plejmulto da <->aferoj per voĉdono inter la membroj kaj post konsentigo kun la Eŭropa Parlamento. Tamen ĉiu lando daŭre povas bloki decidojn pri financaj aferoj, kaj ĝuste tio okazas, kiam temas pri banka travidebleco celanta kontraŭi impostevitadon.

“Senhonta obstrukcismo fare de Luksemburgio kaj Aŭstrio, kiuj daŭre blokas klopodojn por atingi taŭgan travideblecon de bankaj kontoj, devas esti venkita”, – diris verdula membro de la Eŭropa Parlamento Sven Giegold.

“Mi estas tre seniluziigita vidinte blokita la interkonsenton pri la reviziita Ŝparado-Direktivo de EU”, – mesaĝis Šemeta en Twitter. Por Šemeta estis lastjare farita studo pri la efiko de nelegala impostevitado kaj de “laŭleĝaj” impost-deflankiĝoj. – “Verŝajne, impostevitado kaj impost-deflankiĝo povus kosti al la registaroj de la Eŭrop-Uniaj membroŝtatoj unu trilionon da eŭroj jare”.

Italio estas konsiderata kiel la lando kiu plej multe perdas en Eŭropo, almenaŭ laŭ absolutaj ciferoj. La perdo de impostoj en Italio verŝajne superas 180 miliardojn da eŭroj jare. Tamen Estonio estas la plej granda perdanto proporcie – pli ol 28% de la registaraj enspezoj en Estonio estas perditaj.

La studo ankaŭ notas ke impostevitado valoras pli ol la tuta sanzorga buĝetaro en EU. Se oni sukcesus haltigi impostevitadon, EU-landoj povus repagi la tutan EU-deficiton dum nur 8.8 jaroj. Laŭ la studo impostevitado kaj imposto-deflankiĝoj subfosas la vivantecon de la eŭropaj ekonomioj kaj sendube helpis krei la nunan ŝuldo-krizon, kiu minacas la bonfarton de centmilionoj da homoj en Eŭropo por venontaj jaroj.

Dafydd ab Iago

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/06/bruselo-5/