En Vroclavo, sud-okcidenta Pollando, okazis la 72a Internacia Junulara Kongreso de TEJO. Inter 240 kongresanoj el 36 landoj dudeko partoprenis ankaŭ en la trejnado de trejnistoj, kadre de la programo subvenciita de la Eŭropa Unio. La lernintoj en la fino de la kongreso mem gvidis proprajn kursojn por aliaj kongresanoj – pri praktikaj demandoj, kiel mastrumado de projektoj, motivado, persvadado aŭ grupa dinamiko.

La kongreso havis siajn organizajn malfacilaĵojn pro la manko de kunordiganto, sed finfine ĝi okazis kun ne pli multaj problemoj ol kutime. Kelkaj punktoj estis eĉ aparte bonaj, ekzemple, la trinkejo, kiu ĉi-jare gastis en la apuda studenta klubejo, plene luita por la bezonoj de la kongresanoj. Tie okazis ankaŭ la karaokeo kaj koncertoj, inkluzive de la plej atendata, tiu de La Perdita Generacio. Ĉiuj aliaj programeroj okazis en la ĉefa kongresejo, ĝian rolon ludis la Naturscienca Universitato en Vroclavo.

Koncerto de La Perdita Generacio (Foto: Ivo Miesen)

La Komitato de TEJO por siaj kunsidoj dediĉis unu plenan tagon. Plejparto de la tempo estis uzita por diskuti kaj voĉdoni la Statuton de TEJO kaj la akompanajn dokumentojn, por kiuj venis duoncento da amendoj. La estrara raporto enhavis erarojn kaj mankojn, pro kio la Komitato rifuzis akcepti ĝin kaj taskis la estraranojn pretigi taŭgan raporton ĝis la 1a de septembro, por decidi pri ĝi en reta voĉdono.

TEJO-estraranoj Arina Osipova, Michael Boris Mandirola, Juliana Evandro kunsidas en Vroclavo (Foto: Ivo Miesen)

La varia programo de ekskursoj inkluzivis la pufboatadon, viziton al la fortikaĵo en Srebrna Góra kaj la pli trankvilajn urborigardadon kaj promenon al la bestoĝardeno.

El la du subvenciitoj de la ĉiujara konkurso “Partoprenu en IJK” al Vroclavo venis nur unu: Hector Díaz el Peruo. La alia, bedaŭrinde, ne sukcesis akiri la vizon por la Ŝengen-zono. Ĉeestis kvar el la kvin estraranoj de TEJO, kaj tuta klaso el itala lernejo, kiu studis Esperanton por kune vojaĝi al la kongreso.

En la lasta tago granda buso portis pli ol 50 personojn kvincent kilometrojn suden, rekte al la 101a UK en Nitro, Slovakio, kie la junulara programo estis aparte abunda. Monaton poste la Estraro de TEJO anoncis la kongresurbon de la 73a IJK. La plej gravan junularan Esperanto-aranĝon en 2017 gastigos Aneho en Togolando. Temos pri la unua IJK en Afriko.

Paweł Fischer-Kotowski

Fotoj de Ivo Miesen

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/09/ijk-4

Ĉirkaŭ 300 personoj el pli ol 50 landoj partoprenis en la 71-a Internacia Junulara Kongreso en Vizbadeno, Germanio. En la lastaj kvar jaroj la kongreso ĉirkaŭiris la mondon, okazinte – post Kievo (Ukrainio) – en Hanojo (Vjetnamio), Nazareto (Israelo) kaj Fortalezo (Brazilo). Nun ĝi revenis al Eŭropo, tamen ne plene al la kutima por Eŭropo grandeco. Kaj tio eĉ malgraŭ la plej granda en la lastaj jaroj karavano – 59 personoj (tiel!) venis al la IJK kune, rekte el la 100-a Universala Kongreso en Lillo (Francio).

Kiel kongresejo servis komforta junulargastejo, kiun por la kutimaj kondiĉoj de IJK oni povas nomi luksa. Ĉiutaga purigado de la ĉambroj ne apartenas al ordinaraĵoj en junularaj renkontiĝoj. Tio, siavice, influis la kongresan kotizon, kiu estis iom alta.

Multaj elektis tendumi apud la kongresejo – kio estis malpli kosta, sed evidentiĝis ankaŭ pli danĝera. Dum la semajno iuj eksteruloj eniris la kampadejon kaj priŝtelis kelkajn tendojn.

Tumultaj elektoj

En la IJK okazis la komitata kunveno de TEJO: kadre de tri kunsidoj estis traktitaj dek tri tagorderoj, inter kiuj elekto de la nova estraro. Romualda Jeziorowska, la ununura membro de la Elekta Komisiono, kiu partoprenis en la kongreso, prezentis al la Komitato la raporton laŭ kiu kandidatiĝis naŭ personoj. La Komisiono rekomendis elekti ok el ili – do, esence pligrandigi la nombron de la estraranoj je unu. Jeziorowska argumentis, ke la kandidatoj estas valoraj – oni profitu de la kapablaj kaj laboremaj homoj – kaj kun proponitaj ok estraranoj oni povus havi seksan ekvilibron kun kvar viroj kaj kvar virinoj.

Spite tiun rekomendon la Komitato decidis malgrandigi la estraron ĝis 5 personoj. Tion pravigis ŝparoj je la vojaĝkostoj por la estraraj kunvenoj, kiuj en TEJO okazas du fojojn jare. Sed tio ne estis la lasta devio de la Komitato al la rekomendoj de la Elekta Komisiono.

En la dua kunsido Rogier Huurman prezentis petskribon subskribitan de 13 personoj – komitatanoj, anstataŭantoj kaj unu estrarano – laŭ kiu vicprezidanto Michael Boris Mandirola kandidatiĝu por la posteno de prezidanto por doni al la Komitato elekteblon. Dume Łukasz Żebrowski, la prezidanto 2011–2013 kaj 2013–2015, kandidatiĝu ankaŭ por simpla estraraneco. TEJO volas sendpendiĝi de UEA kaj en la proponata nova statuto troviĝas artikolo, kiu limigas la prezidantecon ĝis du sinsekvaj oficperiodoj. – Kvankam tiu leĝo ankoraŭ ne validas, ni kondutu laŭ la ĝia spirito – klarigis Huurman, la iniciatinto de la petskribo. Ĉe la kandidatiĝo de Mandirola reagis alia kandidato, Costanza Schönfeld: – Mi retiros mian kandidatiĝon, se Michael Boris estos elektita prezidanto.

La sekreta voĉdono tamen ne kondukis al elekto. Żebrowski ricevis subtenon de 10 komitatanoj, Mandirola – 9. Kun 5 sindetenoj kaj 2 nevalidaj voĉoj mankis la postulata subteno de minimume duono de la ĉeestantoj. Ambaŭ kandidatoj prezentis sin denove. Żebrowski emfazis, ke la organizo sub lia prezidado daŭre progresis kaj li volas realigi pliajn planojn: – Se la komitatanoj estas kontentaj pri mia laboro kaj pri la evoluoj en TEJO sub mia gvido, ili reelektu min por ke mi daŭrigu. Mandirola atentigis pri la laborstilo kiu distingas la kandidatojn: – Por mi tre grava estas la ekstera mondo, dum Łukasz fokusiĝas al la interno. Krome, okaze de problemoj li prezentas al la Komitato solvojn, kiujn la Komitato akceptu aŭ rifuzu, dum mi preferas labori grupe kaj kune kun la komitatanoj serĉi respondojn al problemaj demandoj.

En la dua voĉdono ĉiuj voĉdoniloj estis validaj kaj la sindetenoj falis ĝis 3. Mandirola ricevis 14 voĉojn kaj Żebrowski – 8. Tiel TEJO ekhavis novan prezidanton. Tuj post la elekto plia homo retiris sian kandidatiĝon – Tobiasz Kubisiowski, kandidato por la posteno de ĝenerala sekretario. Por tiu funkcio estis elektita per 21 voĉoj Arina Osipova el Rusio. La nova kasisto iĝis Cédric Marchal el Belgio (23 voĉoj).

Tiam sian kandidatiĝon subite retiris ankaŭ Alexandre Raymond, estrarano pri informado, kulturo kaj Pasporta Servo en la oficperiodo 2013–2015. Por la Estraro restis du liberaj lokoj kaj du kandidatoj – ambaŭ elektiĝis: Ariadna García Gutiérrez el Kubo kun 23 voĉoj, kaj Juliana Evandro el Brazilo kun 16.

La Estraro de TEJO 2015–2017

Prezidanto: Michael Boris Mandirola (Italio) – kunordigo, eksteraj rilatoj, aktivula trejnado, rilatoj kun UEA
Ĝenerala Sekretario: Arina Osipova (Rusio) – edukado, kongresoj, rilatoj kun ILEI kaj Fondumo Zamenhof
Kasisto: Cédric Marchal (Belgio) – financoj, subvencipetado, rilatoj kun UEA
Vicprezidanto: Juliana Evandro (Brazilo) – informado, kulturo, homaj rimedoj, adoleska agado, Pasporta Servo
Ariadna García Gutiérrez (Kubo) – landa agado, scienca kaj faka agado

Alia tikla punkto estis la sendependiĝo disde UEA. La proponata statuto, kiun kelkajn tagojn pli frue akceptis la Komitato de UEA, ne ricevis la verdan lumon de TEJO. Malgraŭ la insisto de la nova prezidanto, la Komitato decidis prokrasti la debaton. La komitatanoj postulis pli da tempo por konatiĝi kun la proponata statuto kaj ankaŭ la kontrakton, kiun TEJO intencas subskribi kun UEA kaj kiu difinos detalojn de la kunlaboro. Por tia proceduro voĉdonis 14 komitatanoj, dum 6 tuj esprimis sian subtenon por la proponata statuto. La Komitato de TEJO revenos al tiu temo kaj decidos pri ĝi en reta voĉdono.

En la kongreso okazis kunsidoj de Adoleska Komisiono, Komisiono de Aziaj Junuloj kaj Amerika Komisiono. Aparte kunvenis aktivuloj engaĝitaj en la grandan projekton de TEJO pri trejnado de trejnistoj, kiu ricevis financan subtenon de la Eŭropa Unio.

AMO-fotado

Inter 15 kaj 20 interesitojn altiris la 14-a AMO-seminario (Seminario pri Aktivula Maturigo), kiu ĉi-foje temis pri fotado. Sub la temo “Kiel foti mojose” sep gvidantoj instruis same pri la teknikoj de fotado kaj filmado, kiel pli vaste pri merkatiko. Priparolon de kutimaj eraroj sekvis la praktika parto. En la fono daŭre estis la bezonoj de la Esperanto-movado – reklamado de E-aranĝoj, raportado pri ili, varbado por la E-kursoj.

KLF pli kuirarta ol kultura

Kadre de la 71-a IJK okazis ankaŭ KLF. Malantaŭ ĉi tiu akronimo ne staris, kiel kutime, Kultura kaj Lingva Festivalo, sed Kulinara Lingva Festivalo. La ideo, tamen, restis la sama. La kongresanoj prezentis dekojn da landoj en la publika spaco, urbocentre, proksime al la ĉefa stacidomo. Ne mankis manĝaĵoj (precipe dolĉaj!) nek trinkaĵoj (precipe alkoholaj!). La Festivalo ne altiris grandan atenton de vizbadenanoj, sed venis televida skipo, kiu elsendis poste la materialon registritan tie. La tuto donis tre pozitivan impreson, gajan kaj diversecan.

Post la Festivalo oni iris al proksima klubejo, kie okazis koncerto de Jonny M kaj diskejo de DĴ Leo. La klubejo estis malfermita ankaŭ al neesperantistoj, kiuj por la plezuro gustumi Esperanto-muzikon devis pagi 5 eŭrojn.

Al tutmonda justeco, egalecen!

La kongresa temo, “Tutmonda justeco”, ne estis tre amplekse traktita. Apud la prelegoj pri iniciatoj por justa mondo kaj evolua kunlaboro (ambaŭ de Ulrich Matthias) kaj rajto je kono (de Michael Boris Mandirola) abundis programeroj pri seksegaleco kaj GLAT (akronimo por gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj), prizorgataj de Paulína Kožuchová kaj Rolando Bonkorpa el Egalecen. Ilia aktivado estis rimarkebla ankaŭ sur kelkaj nomŝildaj: laŭ la propono de Egalecen, menciita en la kongresa libro, homoj metis sur sian nomŝildon la preferatan pronomon, kun prefero al “genroneŭtrala” ri. “Enkonduko al neduumaj genroj” de Bonkorpa kaptis grandan atenton de la publiko – ĝi ricevis tiom da laŭdoj, ke oni petis la preleginton ripeti sian prezenton.

La nokta vivo

Eble la plej grava en IJK – kaj certe plej multnombre partoprenata – estas la vespera-nokta programo. La kutimaj trinkejo kaj gufujo, en kiuj ĉiam svarmas homoj, kaj la koncertoj: Asorti, Martin Wiese, JoMo, Ŝanĝo, Inicialoj DC… Unu vesperon okazis kvizo laŭ la modelo de “Famili-duelo”, televidprogramo konata en 57 landoj. Ekzempla demando: Nomu ion, kio estas malfacile lernebla. La respondoj? “La rusa lingvo” (23), “la angla lingvo” (22), “flugi” (20), “la ĉina lingvo” (18), “la franca lingvo” (17). La enketitoj, kiuj respondis la demandojn, estis inter la partoprenantoj de la kongreso – ĉiu aliĝinto ricevis antaŭ la IJK retmesaĝon kun ligilo al la enketilo.

Pli ol abunda estis la programo de la kinejo, kiun prizorgis Nils Klünder. La listo de la montrataj filmoj ampleksis 25 titolojn, inter kiuj iuj en la “plej altkvalita 3D-tekniko”.

Kaj ĝis Vroclavo!

La sekva IJK okazos en Vroclavo, kaj la pollandanoj estis inter la plej aktivaj en Vizbadeno (Foto: Kasia Wróblewska el la Reta fotaro de Pola Esperanto-Junularo: fotoj.pej.pl)

La venonta IJK okazos en Vroclavo (Pollando), 16–23 jul 2016, tuj antaŭ la 101-a Universala Kongreso en Nitro (Slovakio). Pli da informoj – paŝon post paŝo – aperos en la retejo http://ijk2016.tejo.org.

Paweł Fischer-Kotowski

Ĉi tiu artikolo aperis en la postkongresa kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/08/ijk-71/

Ĉiu persono estas invitata ellabori kaj submeti sia(j)n propono(j)n por la emblemo de la aranĝo. Unu elektota propono havas ŝancon fariĝi la oficiala emblemo de la 72a IJK kaj ties aŭtoro ricevi premion de senpaga partopreno en la 72a IJK (t. e. antaŭpago, programkotizo, loĝado en amasloĝejo, manĝado). La proponojn necesas sendi retpoŝte ĝis la 7a de junio 2015 al la retadreso ijk2016@tejo.org.

Organizaj kondiĉoj:

• Ĉiu persono povas partopreni la konkurson.
• Ĉiu konkursanto povas submeti maksimume po 3 proponojn.
• Ĉiu submetita propono devas esti propra verko de la konkursanto.
• Per submeto de sia propono konkursanto konsentas transdoni ĉiujn rajtojn por uzi ĝin al Pola Esperanto-Junularo.
• La venkinta propono estos elektita fare de la LKK, kiu konservas por si la rajton ne elekti ajnan el la ricevitaj proponoj.
• La limdato por liveri proponojn estas 24:00 la 7a de junio 2015 laŭ UTC.
• La rezulto de la konkurso estos anoncita ĉe http://ijk2016.tejo.org kaj per aliaj taŭgaj kanaloj.

Teĥnikaj kondiĉoj:

• Ĉiu propono estas liverenda en plenkolora versio (prefere ĝis 4 koloroj, taŭga por diversaj fonoj), prefere ankaŭ kun nigrablanka / griza versio.
• Ĉiu propono estas liverenda en formo de komputila dosiero, en vektora formato SVG aŭ en vektora formato de Adobe Illustrator, Corel Draw ks. (tiam bv. anonci ankaŭ nomon kaj version de la uzita programo kaj liveri liston de uzitaj tiparoj).
• Por submeti proponojn necesas sendi ilin retpoŝte al la retadreso ijk2016@tejo.org kun etikedo [emblemo] en temo, aŭ sendi ligilon al la dosieroj (uzante ekzemple google drive, dropbox ks.).

Enhavaj sugestoj:

• plej preferata estos propono, kiu sprite kunigos la temon #aktivado (priskribo ĉi-sube) kaj la urbon,
• tamen pli preferata estos propono prezentata la temon ol la urbon.

#aktivado (temo de la IJK)

Por la IJK 2016 en Vroclavo ni ŝatus proponi al vi temon dediĉitan al reta aktivado de neregistaraj organizoj. Ni planas okazigi programerojn en kiuj oni povas konatiĝi kun la ebloj kaj ankaŭ lerni kiel uzi ilin. La temo estos traktata plurflanke. Temos interalie pri:

• Komunikado (iloj kaj strategioj de komunikado, kiel konstrui komunumon, mezurado de efikoj)
• Teamlaboro (iloj kaj manieroj de kunlaboro, strukturigado)
• Reta ĉeesto (modernaj retpaĝoj, poŝtelefonaj aplikaĵoj, retaj grafikaĵoj)
• Edukado (iloj kaj manieroj de reta trejnado)
• Monakirado (amasfinancado, kaj aliaj manieroj sukcese akiri monrimedojn en reto)
• Sekureco (kiel sekure uzi retajn ilojn, kiel stoki kaj administri datumojn)

Ĝeneralaj sugestoj pri elementoj utiligeblaj en la proponoj:

• la vortoj “Vroclavo”, “72a IJK”, “IJK 2016″, “Internacia Junulara Kongreso [de TEJO]“, la nombroj “2016″, “72″ aŭ ajna taŭga derivaĵo de ĉi tiuj;
• la vorto “Esperanto” kiel ununura de amatora publiko klare rekonebla simbolo por la lingvo Esperanto;
• simboloj rilataj al la kongresa temo #aktivado
• kradetikedoj #aktivado #ijk2016 kaj aliaj rilataj
• simboloj de la urbo:
  • “Iglica” (http://eo.wikipedia.org/wiki/Iglica)
  • Blazono (http://en.wikipedia.org/wiki/Coat_of_arms_of_Wroc%C5%82aw)
  • Urbodomo (http://en.wikipedia.org/wiki/Wroc%C5%82aw_Town_Hall, http://bip.um.wroc.pl/uploads/files/grafika/logo_wroclawia.gif )
  • flago de la urbo (http://img1.wikia.nocookie.net/__cb20060414144011/dolnyslask/images/thumb/d/d0/Flaga_Wroc%C5%82awia.jpg/500pxFlaga_Wroc%C5%82awia.jpg)
  • la Popola Halo ( http://eo.wikipedia.org/wiki/Hala_Ludowa ) kun muzika fontano (http://cowewroclawiu.pl/wpcontent/uploads/2015/03/001halaludowawroclawpergolafontanna.jpg)
  • “Vroclavo urbo de cent pontoj”, “Vroclavo urbo de renkontiĝoj”
  • Vroclavaj nanoj (http://krasnale.pl/en/allaboutdwarves/)
  • Skytower (Ĉielturo) (http://en.wikipedia.org/wiki/Sky_Tower_%28Wroc%C5%82aw%29)
  • aliaj

Pola Esperanto-Junularo proponis okazigi la kongreson en 2016 en tiu urbo, ĉar en la sama jaro ĝi estos ankaŭ la Eŭropa Kultura Ĉefurbo, apud Donostio en Hispanio. Alia avantaĝo estas proksimeco al Nitra (Slovakio) – la kongresurbo de la 101a Universala Kongreso de Esperanto.

La lasta IJK en Pollando okazis en Zakopane en la 2005a jaro.

Paweł Fischer-Kotowski

Ĝi estas artikolo el la januara kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №1.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/11/tejo/

Ekde mia esperantistiĝo mi partoprenis plurajn diversspecajn aranĝojn, sed dank’ al TEJO mi povis pli spertiĝi, partoprenante ĉi-jare la 70an Internacian Junularan Kongreson en Brazilo, kio estis por mi samtempe granda honoro kaj aventuro. Jam januare, atendante rezultojn de la konkurso, mi eltranĉis afiŝon de la 70a IJK el Kontakto kaj surgluis ĝin super mia lito en studenta hejmo, atendante senpacience.

Finfine realiĝis mia granda revo! Fortalezen mi alvenis du tagojn antaŭ la komenco de la kongreso, mi havis do sufiĉe da tempo por esplori la kongresejon kaj ekkoni LKKanojn, helpante pri lastaj prepariĝoj. Miaj unuaj tagoj en Brazilo ne estis facilaj precipe por mia korpo: alkutimiĝo al la varmega vetero kaj vento daŭris tri tagojn, post kiuj mi jam povis plene ĝui la etoson de IJK, malgraŭ tio ke mi ĝis nun miregas kiel eblas vivi en tiom varmega klimato.

Partoprenis 116 esperantistoj el 22 landoj, inter kiuj mi tuj trovis miajn amikojn el Eŭropo kaj Brazilo; pri kelkaj aliaj mi jam aŭdis aŭ retbabilis kun ili pere de Whatsup-grupo, fondita kiel eksperimento antaŭ IJK; kun aliaj mi rapide amikiĝis, kaj post unuaj tagoj mi jam sentis min kvazaŭ mi revenus al kutima kongresa amikaro. Kiel gajnintino de la TEJO-konkurso “Partoprenu IJKn” mi ne nur amuziĝis dum la kongreso, sed ankaŭ diligente laboris, interalie, partoprenante TEJO-kunsidojn kaj prizorgante propran matenan programeron: novulan programon. Kaj ĝuste tiu tasko estis por mi unue plej streĉiga, ĉar mi neniam antaŭe organizis nek eĉ partoprenis novulan programon. Sed rapide evidentiĝis, ke partoprenantoj bonvenigis min kun entuziasmo kaj ege ĝuis komunajn matenajn ludojn, kiujn mi gvidis. Surprizis min ankaŭ organizantoj, kiuj de tempo al tempo aliĝis al ludoj kun ni, kio estis por mi plej bela premio pro la preparado de la programero.

La programo estis plena je interesaj momentoj: memorinda programero pri Meksiko, sukcesa AMO-sesio, inspira prelego pri ekonomia kreskado, kurso de ĉina te-kulturo, bunta scienca programo… Aparte menciindas Kulturlingva Festivalo, kiu okazis la unuan tagon ĉe la ĉarma urboplaco en Fortalezo. Tiu ĉi tago estis por mi iom freneza – ne nur mi prizorgis la polan budon sed ankaŭ helpis dum intervjuo en fortaleza radio! Ĝi estis por mi emociiga travivaĵo, kvankam mi nur rolis eksterlandan esperantistinon el la lando de Zamenhof. La festivalon plivigligis koncertoj de Esperantaj muzikistoj kaj strata teatraĵo en la portugala lingvo, kiun mi tute ne komprenis tamen pro la granda talento kaj peno de la artistoj mi ĝuis.

Tamen la ĉarmon de la IJK kreis por mi ne la programo, sed precipe novaj amikoj kaj la urbo – tute alia ol tiuj konataj al mi. Sunaj tagoj kaj temperaturo, kiun mi timetis antaŭ la alveno, ne estis tiom teruraj por malvarmema eŭropanino; ni ĝuis naĝadon en la oceano kaj en la naĝejo meze de la brazila vintro – afero malfacile imagebla por mi antaŭe!(Verŝajne mi estas nun konata inter brazilaj esperantistoj kiel la pola knabino kiu senĉese plendis pri varmo kaj miris pri freneza grandeco de papilioj). Kio do restos plej longe en mia kapo kiel la esenco de la brazila IJK? Multaj miaj belaj memoraĵoj rilatas al apartaj homoj kaj precipe al la etoso de vesperaj programeroj, el kiuj ĉiu estis aparte ĉarma por mi. Kortuŝaj momentoj en la gufuja “ĉambro de poetoj”, komuna dancado dum koncertoj de la lokaj grupoj Damas Cortejam, Ore Acana kaj de nia Esperanta Supernova, rido de miaj novaj amikoj, dormado en hamako kaj varmeco de tiu lando daŭre mistera por mi – nepriskribeblaj momentoj, kiuj igis tiun kongreson vere IJK de la IJKj, mi certas ke ne nur por mi!

Romualda Jeziorowska

Ĉi tiu artikolo aperis en la aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/08/ijk-2/

Ĉio komenciĝis per simpla mesaĝo sendita en februaro en la interreto sub la titolo “Partoprenu IJK-n!” Mi serĉis en la reto: kiam kaj kie okazos la kongreso, kiom da tagoj ĝi daŭros, kiom kostus… Feliĉe iu klarigis al mi, ke tio estas ne nur kuraĝigo, sed ankaŭ konkurso, kiu povas faciligi la partoprenon en la kongreso, kiun mi volonte vizitus.

Mi povas memfide diri, ke la rapida respondo de la organiza teamo, kiu preskaŭ tuj trovis por mi taskojn plenumendajn dum la kongreso, malebligis mian retiriĝon, malgraŭ ke en la laborejo mi ne plu havis feritagojn, kaj dum la somerferioj mi devus skribi tezon… Sed mi ankaŭ devas estri la gufujon, fari kunsidon de sonĝoj, skribi raportojn! Tiel komenciĝis nekredebla aventuro kun mia unua, kaj la 69a por la mondo, Internacia Junulara Kongreso en Israelo.

La kibuco Afikim, la urbocentro de Nazareto, kaj finfine nur la rando de tiu ĉi lasta – feliĉe kun la helpo de organizantoj kaj gastigantoj, neniu devis maltrankviliĝi atingante la IJK-ejon. Dum la antaŭkongresaj vojaĝoj ni ĉiuj tenis niajn dikfingrojn por vjetnaminoj, kaj kiam malgraŭ seriozaj problemoj en la ambasadejo, ĉiuj sukcesis alveni – la ĝojo ne konis limojn.

Malgraŭ problemoj la vjetnaminoj sukcese venis al Israelo. (Foto: Anna Maria Koniecpolska-Lachowska)

La 19an de aŭgusto ĉiujn 80 partoprenantojn salutis la organizantoj: Oded, Eran, Dror, Sergeo, malproksima kunorganizanto Karina de Pollando. La muziko de loka artisto helpis al la antaŭkongresanoj rememori la etoson de la araba distrikto en Hajfo, Tel-Avivan varman plaĝon kaj buntajn budojn en “Via Dolorosa” en Jerusalemo. De tie ni venis rekte al la kongreso.

Ravitaj, ni troviĝis sub la protektaj flugiloj de Dorotka, Tina, Łukasz, kiuj ĉion faris, por ke ni konu bone ne nur Israelon, sed ankaŭ unu la aliajn. Inaŭguritaj malfrue vespere trinkejo kaj kaŝita sub la olivarboj gufujo donis sufiĉe unikan ritmon al ĉiuj alvenantaj, varmaj noktoj.

Matenmanĝo – tagmanĝo – vespermanĝo, konsistantaj el multaj legomoj kaj tradiciaj arabaj pladoj digestiĝis dum la matenaj klasoj kaj ankaŭ posttagmezaj – ĉefe kunsidoj de TEJO. Kiel multe da lernindaj aferoj! Kurso por komencantoj, kurso por tiuj, al kiuj, malgraŭ la sperto, ankoraŭ mankas familiareco kun “-ig” kaj “-iĝ”, trejnadoj de Mirinda kaj Klera – kiel efektivigi lecionojn, prelegoj pri la historio, nuntempo kaj eĉ la estonteco de la lando en kiu ni estis… Sed ankaŭ tiaj interesaĵoj kiel pluramemo – kun memorinda diskuto: kial homoj komplikas la vivon per monogamaj rilatoj, kial per poligamiaj. Por eviti almenaŭ iujn komplikaĵojn venis volontulo Quentin kun la bonaj novaĵoj: “TEJO PROTEKTAS VIN!” skribita sur ne-hazardaj memoraĵoj.

Posttagmanĝaj TEJO-kunsidoj, en kiuj partoprenis estraranoj, komitatanoj kaj anstataŭantoj, kun multaj fortaj debatoj – malgraŭ la varmega klimato – estas, laŭ mi, la plej bona maniero por lerni pli kaj implikiĝi en la organizo. Legante tiun ĉi tekston, vi ekscios, kio okazis dum la kongreso, sed vi ne sentos la komunumon kaj subitan deziron engaĝiĝi en tiun movadon. Simile pri TEJO, legado de raportoj eldonitaj ĉe la paĝaro povas doni scion pri agadoj kaj planoj, sed nur kunvenoj, diskutoj, voĉdonoj, eĉ kvereloj alproksimigas.

Eĉ kun tiel bona kompanio kaj kun tia plena horaro, estas malfacile resti en unu loko, kiam ĉie estas Israelo, la Sankta Lando, la lulilo de kulturoj kaj religioj. La organizantoj certigis, ke dum la kongreso kaj dum la antaŭ- kaj postkongresaj vojaĝoj ili montros al ni diversajn vizaĝojn de la lando: ni ekkonis la kulturon kaj tradiciajn dancojn de ĉerkesoj, druzoj, vizitis Nazaretajn preĝejojn, moskeon, sinagogon; sabate piediris en forlasitaj (pro ŝabato) stratoj de Safedo, naĝis en la rivero Jordano.

Esperantistoj naĝas en Jordano (Foto: Anna Maria Koniecpolska-Lachowska)

Dum la vesperoj mi ne povis kredi, de kie estas ĉi tiu energio kiu igis nin post longa tago ankoraŭ salti supren kaj danci laŭ la ritmo de labambo. Eble pro la teo farita de herboj, kolektitaj de Tali, trinkataj en la gufujo?

Jam pasis multe da tempo ekde kiam ni revenis al la ĉiutaga vivo, sed mi kredas, ke ne nur mi povas ankoraŭ reaŭdi la voĉon de Michael Boris, anoncanta ke la lupoj denove pretas mortigi iun dum la nokto (trankviliĝu, tio estis nur ludo gvidita de Michael), la sonon de Jordano, de la gitaro de Oded kaj de tute ĥaosaj kantoj pri la ordo en vortaro kiu plaĉas al ni; mi kredas ke multaj homoj dissemitaj tra la mondo havas sub la palpebroj bildojn de dancantaj esperantistoj kun ĉerkesoj, de tradiciaj vestoj de vjetnaminoj, de pajlaj ĉapeloj de la venontjara IJK-gastigantaro – brazilanoj. Mi certas, ke ne nur mi havas bonajn travivaĵojn montrante la fotojn pri geamikoj, parolante pri tiu eksterordinara vojaĝo kun la aliaj. Mi devas nur aldoni unu plian frazon: “Partoprenu IJK-on!”

Anna Maria Koniecpolska-Lachowska

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/09/228ijk/

Inaŭguro de la 68a IJK en Hanojo: prezidanto de LKK Phượng Nguyễn (en Esperanto: Flama Floro) kaj vicprezidanto de TEJO Michael Boris Mandirola. (Foto: Lê Minh Thu)

La ĉi-jara Internacia Junulara Kongreso komenciĝis la 5an de aŭgusto, unu tagon post la fermo de la 97a Universala Kongreso en la sama urbo, Hanojo – ĉefurbo de Vjetnamio. La samlokiĝon kaŭzis neatendite deviga ŝanĝo de planoj pri IJK, kiu origine devis okazi en Japanio; la japanaj gejunuloj komence de la jaro informis al TEJO ke ili ne sukcesos organizi la kongreson, kaj sekve vjetnamoj kuraĝe transprenis la taskon, kaj ene de duonjaro brile sukcesis.

Venis al la kongreso 145 partoprenantoj el 27 landoj.

La oficiala malfermo de la kongreso okazis la matenon de 6a de aŭgusto. En la domo de Unuiĝo de Amikecaj Organizoj, kun ĉeestantaj gravuloj kaj reprezentantoj de amaskomunikiloj, Nguyễn Thi Phượng (Flama Floro, prezidantino de LKK) kaj Michael Boris Mandirola (vicprezidanto de TEJO) inaŭguris la 68an IJK-on. Sekvis la unua kunsido de la Komitato de TEJO, kiun momente vizitis la prezidanto de UEA Probal Dasgupta, salutinta la Komitaton nome de UEA. Posttagmeze okazis Lingva Festivalo, gvidita de Olga Ŝilajeva, kadre de kiu la kongresanoj povis partopreni prezentojn pri diversaj lingvoj kaj lingvajn fulm-kursojn. La pli malfrua hanoja surakva pupteatraĵo, tradicia vjetnama arto, altiris tiom da interesiĝantoj ke eĉ ne sufiĉis biletoj por ĉiuj.

La venontan matenon oni kune ekskursis al Maŭzoleo de Ho Chi Minh kaj al la Literatura Templo – la unua universitato de Vjetnamio. La ekskurson akompanis forta pluvo, tute kutima en Vjetnamio por tiu ĉi periodo de la jaro, sed sufiĉe surpriza por la eŭropanoj. Posttagmeze estis organizita aŭkcio, la celo de kiu estis kolekti monon por la apudhanoja orfejo “S.O.S.” – estis vendataj libroj, ĉapeloj, memoraĵoj, ludoj, alkoholaĵoj kaj aliĝnumero 1 al la venontjara IJK; sume oni sukcesis kolekti pere de la aŭkcio pli ol 350 eŭrojn (preskaŭ 9,000,000 dongoj). Tiuj estis transdonitaj al la orfejo la venontan tagon.

Antaŭ la komenciĝo de la vespera programo tiutaga Michael Boris Mandirola solene transdonis al Rafael Henrique Zebretto kaj Alvaro Motta diplomojn pri elstara agado – distingon aljuĝatan fare de la Estraro de UEA. Ili ricevis tiujn ĉi diplomojn pro la sindediĉa laboro por Esperanto antaŭ kaj kadre de la tutmonda pridaŭripova konferenco Rio+20 en Brazilo.

La sekva tago komenciĝis per vizito de la Etnologia Muzeo, prezentanta la historion de la nacioj kiuj loĝis kaj loĝas en Vjetnamio (nur en la nord-okcidenta regiono troviĝas 5 minoritatoj). Posttagmeze la Komitato de TEJO estis diskutanta la jaran raporton de 2011/2012 kaj la Estraran laborplanon por 2012/2013; dume la ceteraj partoprenantoj ĝuis tre interesan koncerton kun Vjetnamaj tradiciaj muzikiloj. Sekvis diverstemaj prelegoj, kaj la tago estis konkludita en burĝa restoracio Sen (“lotuso” en la vjetnama), kiu ofertis nelimigitan elekton de manĝoj de diversaj tipoj kaj pluraj kuirartoj. Rizo, insektoj, viandaĵoj el strangaj korpopartoj, vegetaĵoj el strangaj plantoj, ĉiuj videblis sur la teleroj. La okupitajn per maĉado kongresanojn surprizis granda naskiĝtaga kuko – evidente, la Vjetnama Esperanto-Junulara Organizo havis jubileon! Post kantado de “Feliĉan naskiĝtagon!”, spontanee ekis kanto-batalo inter vjetnamoj kaj “cetero de la mondo”. Se tio ne sufiĉus, ĉirkaŭ la deserta tablo ariĝis granda rondo kaj oni ekdancis La Bambon rekte en la restoracio.

Tio ne malhelpis la ĵaŭdan matenon komenci eĉ antaŭ la 6a horo. Ĉiuj kongresanoj estis veturigitaj al Ba Vì – montara regiono okcidente de Hanojo. Tie, en leĝera etoso, okazis pluraj ludoj, konkursoj, dancadoj kaj noktaj babiladoj. La pluvego sekvis la IJK-n ankaŭ tien kaj meze de teama tasko-konkuro komplete ĉiujn malsekigis. Kombinante akvon kun akvo, la partoprenantoj ensaltis la naĝejon, kaj tie kunnaĝis La Bambon – verŝajne unika okazaĵo en la historio de IJK-oj.

Post la ripoza dua tago en Ba Vì, reveninte en Hanojon, oni spektis monologon pri la sendependeco de Brazilo, kiun sekvis prezento de tradicia brazila kampara geedziĝo kun ties gaja kampara danco Kvadrilo – ĝin partoprenis preskaŭ ĉiuj kongresanoj. La venonta mateno alportis kun si la solenan fermon de la 68a IJK kaj transdonon de la kongresa flago al Israelo – lando de la venontjara kongreso.

Estis anoncita la kongresa rezolucio, kiun aprobis pli antaŭe la komitatanoj:

La komitato de TEJO kunveninta en Hanojo, Vjetnamujo, kadre de la 68a Internacia Junulara Kongreso, ĝojas je la plenumo de valoroj kiel Amikeco, Frateco kaj Amo, kiuj estas bazaj valoroj por la Esperanto-movado kaj kiuj plene ĉefrolas en internaciaj Esperanto-renkontiĝoj.

La internacia junulara Esperanto-movado povas fieri pri tio, kaj ekzempli al la mondo pri sia internacikomunumeco. Tio tamen ne estas nur celo en si mem, sed ankaŭ inspiro kaj motivigo por junaj aktivuloj labori kaj kontribui al la disvastigo de Esperanto kiel interhoma komunikilo kaj solvo al internacikomunikaj problemoj.

En la junulara movado jam estas kutime labori kaj por evoluigo kaj fortigo de la Esperanto-komunumo kaj kulturo, samkiel por la disvastigo de la lingvo internacia, neŭtrale homa. Ni kredas ke la TEJO-agado povas esti pli komplete kaj amplekse difinita kiel raŭmisma finvenkismo.

Sergeo Gōren, Paweł Fischer-Kotowski, Karina Mąkosa

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/09/216ijk/