Ĉi tiu kongreso estis efektive sufiĉe seka, se temas pri la suna kaj iom venta vetero, tamen la t. n. “sekaj faktoj” atestas pri io kontraŭa, nome pri ĝia “fekundeco”.

Ĵaŭde, en la tago de la malfermo, okazis amikec-etosa interkona vespero kun kantoj, dancoj kaj vigla babilado ĉe la t. n.”sveda tablo”. En la inaŭguro la gastoj spektis la filmon de Michał Juszczykiewicz pri Jan Hevelius kun subtekstoj en Esperanto.

Vendrede antaŭtagmeze, en la ĉefa parto de Gdansko la gastoj kun gvidantoj trairis la t. n. Reĝan Vojon, enŝipiĝis kaj promenis ŝipe tra la riveroj Motlavo kaj Morta Vistulo al la promontoro Westerplatte kaj reen. Posttagmeze ili vizitis la Eŭropan Centron de Solidareco kaj vespere aŭskultis la rakonton de Tomasz Chmielik pri la esperantigo de la poezio de Wisława Szymborska. Tomasz mem tralegis kelkajn poemojn, sed ankaŭ en la pola deklamis la aktorino Krystyna Łubieńska, kaj du polaj gestudentoj de la sveda lingvo voĉlegis ankaŭ svede.

Sabato estis la tago de la jarkunveno de SEF, sed paralele grupo da tiuj, kiuj la kunvenon ne ĉeestis, vizitis la urbon Gdynia. Post la komuna tagmanĝo oni povis sin distri dum la koncerto de Kimo (kun ties filo).

Dimanĉo estis la lasta tago, kaj ĝi estis dediĉita al Sopot kun la antaŭtagmeza promeno tra la plej longa en Eŭropo, sopota moleo. Survoje al la Jubilea Kverko la gastoj vizitis la klubejon de la “torentanoj”. Ili tie post la tagmanĝo kafumis rigardante la internan ekspozicion de la sopota asocio. Poste en la Arbarherbejo de Esperantistoj, kie ĉe la rojo portanta la oficialan geografian nomon Torento kreskas la Esperanto-arbo, okazis la adiaŭa programero. Ĝi konsistis el dankvortoj kun kantado kaj dancado en la fono, kun rememoroj kaj tostoj je la sano de la Esperanto-kverko kaj rojo. Poste oni disiĝis, kunportante la etoson de la pasigitaj ĉi tie momentoj al siaj hejmoj.

Andrzej Bach

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/05/gdansko

Michael Boris Mandirola metas demandon al Lech Wałęsa, kiu staras inter Irek Bobrzak kaj Agnieszka Mozer. (Foto: Ivo Miesen)

De la 27a de decembro 2011 ĝis la 1a de januaro 2012 okazis la tria Junulara Esperanto-Semajno (JES) en la bela Pollanda urbo Gdańsk kun ĉirkaŭ 200 partoprenantoj. La bone elektita JESejo troviĝis en la urbocentro, kaj ĉiuj vidindaĵoj estis facile atingeblaj. La amasloĝejo kaj la manĝejo estis en la lernejo, kie okazis la taga programo, kaj la junulargastejo troviĝis en apuda strato. La koncertoj kaj la solena malfermo okazis en alia domo proksime al la JESejo, en sufiĉe granda salono, kie oni povis danci aŭ spekti la koncertojn sidante.

Ĉar ĝi estis mia unua novjara renkontiĝo, mi ĝuis ĉiun sekundon de ĝi, kaj mi tre ĝojis ke mi povas kunfesti kun tiel multaj esperantistoj. La programoj ĉiutage estis interesaj kaj koloraj. Miaj plej ŝatataj estis la prelego de Muzaiko, la urba ludo, la prezentado de la pola popoldancgrupo, kaj la ateliero de arta juvelaro. Krom tio okazis kurso por lokaj infanoj, programo por novuloj, diversaj prelegoj, trejnadoj de Muzaiko, esperantaj kursoj, ĵonglado, ekskursoj en la urbo, renkontiĝo kun la nobelpremiito Lech Wałęsa, ktp…

Ĉiuvespere okazis koncertoj en la koncertejo. Dum la unua vespero la litova Asorti dancigis la publikon, poste Gijom koncerencis (miksaĵo de koncerto kaj konferenco). Duanokte Inicialoj DC, Kimo kaj la Danĝera amuzis nin, kaj sekvontvespere Johannes kaj La Perdita Generacio. La plej kortuŝa momento de la aranĝo estis, kiam la bando petis la publikon, ke ĉiu brakumu iun, ni formis longajn brakumajn vicojn kaj kune kantis. Mi timas, ke neniu faris foton, ĉar ĉiu partoprenis en la granda brakumado.

En JES Kim Henriksen koncertis kun sia filo kaj ties bando (Foto: Ivo Miesen)

Post la koncertoj la noktan programon ĉiu povis elekti el inter la diskejo, karaokeo, gufujo kaj drinkejo. Ni bone atingis la lastan tagon de la jaro kun ĝismatena kantado.

Mi tre dankas al ĉiuj organizantoj kaj partoprenantoj, kiuj donacis al mi la plej bonan renkontiĝon kaj novjaran balon. La plej interesa en ĉi tiu Silvestro por mi estis tio, ke ĉiu kulturo havis eblecon celebri laŭ sia propra metodo. Ni alvenis el diversaj tempozonoj kaj celebris la novjaron ankaŭ laŭ la tempozono de la aliaj partoprenantoj. Ankaŭ mi trovis la manieron, kiel celebri laŭ la hungara tradicio. Mi konigis en la anonctabulo kaj anoncigis per la DĴ, ke post noktomezo ĉiu venu kanti la hungaran himnon al la ĉambro, kie mi jam antaŭe skribis la tekston surtabulen. Post la noktomezo ni kune kantis nian himnon ĉirkaŭ 20-ope.

Organiza teamo de JES (Foto: Ivo Miesen)

Zsófia Pataki

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/01/208jes/