Ĝi estas produkto de la brita entrepreno EuroTalk, kiu kunlabore kun edukado.net pretigis Esperanto-version de sia kurso por la modernaj aplikaĵoj kiel saĝtelefonoj (iPhone) kaj tabulkomputiloj (iPad).

La programo uTalk jam funkciis por 120 lingvoj. Hodiaŭ aldoniĝis ok novaj, inter ili ankaŭ Esperanto.

Nun nian lingvon vidas en la elektolisto miliono da uzantoj de la programo, kaj la internacia lingvo estas lernebla elire el 128 lingvoj. Tiu nombro ĝis la fino de 2016 kreskos ĝis 200.

En la traduklaboro de la Esperanto-versio kunlaboris Katalin Kováts, Malcom Jones kaj Petra Smidéliusz. En la sonregistrado laboris Sylvain Lelarge kaj Katalin Kováts. Pri la lingvolernilo de EuroTalk, kunlaboro kun edukado.net kaj pri la produktado de la kurso vi povas spekti filmon en nia Filmejo.

La novaĵon ni volis konservi kiel surprizon por la jubilea UK, sed AppStore iom pli rapide laboris ol ni imagis.

Do, tiel jam nun elŝuteblas la kursmaterialo, sed atentu.

La donaco de EuroTalk kaj edukado.net honore al la 100a Universala Kongreso de Esperanto ekvalidos nur ekde la 28a de julio, mardo, kiam Katalin prezentos dum sia prelego la kurson.

La donaco estas senpaga elŝuto de la baza kurspakaĵo. Do, valoras atendi ĝis tiu momento, sed tamen la bazan programon de uTalk eblas jam elŝuti nun, por ke inter la 28a de julio kaj 6a de aŭgusto, oni devu nur kompletigi la kurson per la senpaga elŝuto. Volontuloj helpos en tio dum la kongreso.

EŭroTalk dediĉas sian monatan blogon al Esperanto. Komentoj tie bonvenos : http://eurotalk.com/blog/

Ankaŭ en ilia Facebook-paĝo nun aperas reklamo pri Esperanto. Bonvolu vidi kaj esprimi vian opinion tie. https://www.facebook.com/EuroTalk?fref=ts

Kaj nun la gravaj ligoj: www.uTalk.com

Elŝuteblo de la programo ĉe AppStore kaj iTunes

Atentu, ĉar estas de la sama entrepreno aliaj Esperanto-kursoj, serĉu la produktojn por telefonoj kaj tabulkomputiloj, markitaj per tiu apuda blua logotipo.

Fonto: Edukado.net

Legu ankaŭ:

Pli ol 25 000 Esperanto-lernantoj ĉe duolingo.com

Konstanta referenco: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/07/eurotalk/

En tiuj ekzamenlokoj dise en la mondo, la saman tagon, en la sama horo, inter tre strikte priskribitaj kaj organizataj proceduroj oni malfermos la kovertojn de la testoj kaj komencos la ekzamenon. Por la okazo la hungara lingvocentro ITK sendas po du seriojn da testoj; unu por la lokoj de Eŭropo-Azio, kaj la alian por la nord- kaj sud-amerikaj landoj.

En multaj lokoj ĝis nun la ekzamenoj havis altrangan protektanton, gravulon de la urbo, profesoron, direktoron de instituto aŭ ekzemple ĵurnalistojn, kiuj mem ricevis poŝte la testojn kaj portis ilin al la ekzamenlokoj kaj malfermis la ekzamenojn. En raportoj de lokaj kaj regionaj amaskomunikiloj aperis en ambaŭ jaroj tre pozitivaj artikoloj pri la seriozeco de la KER-ekzamenoj pri Esperanto, kiujn oni komparis al la landaj abiturientaj ekzamenoj.

Krom la du celoj – montri la seriozecon de la lingvo kaj ties movado, kaj altigi la lingvonivelon – la ekzamenoj plenumas ankaŭ gravan lingvopolitikan funkcion, montrante al ALTE (Asocio de Lingvo-testistoj de Eŭropo) kaj al respondeculoj de la Konsilio de Eŭropo, kie oni akceptis la Esperanto-ekzamensistemon, ke jam pli ol 1400 personoj trapasis la ekzamenon, ke la Esperanto-movado ne estas aro de stranguloj, sed konsciaj personoj, konantaj kaj flegantaj sian lingvon.

Dum la 3a Tutmonda Ekzamentago kaj ties skriba aŭ/kaj parola ekzamenoj ĉiu loko havos eblon okazigi sesion, se tie troviĝos sume kvin kandidatoj je ajnaj niveloj.

Tiuj kluboj, kursoj kaj organizaĵoj, kiuj ŝatus partopreni la tagon kaj kunorganizi sesion, senprokraste kontaktu Katalin Kováts (ker-ekzamenoj@edukado.net), aŭ vizitu la sekcion Ekzamenoj ĉe la retejo www.edukado.net.

Katalin Kováts

Ĉi tiu artikolo aperis en la marta kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №3.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/03/ekzameno/

Estis tri partoj entute:

1) La mortigo de la besto, kiu okazis ekster la publiko. Bengt Holst, la direktoro de la zoo, substrekis, ke montri la mortigon ne havas edukajn aspektojn.

2) La publika nekropsio – ne dishakigo, kiel diris kelkaj ĵurnalistoj por fari la eventon pli horora. Jen la eduka aspekto: montri la grandan koron, kiu pumpas sangon tra la longa kolo, la nombron de vertebroj ktp. Vidis tion ankaŭ infanoj, kiuj estis interesitaj kaj ne ŝokitaj. Laŭ Holst ili faris la ĝustajn demandojn.

3) La nutrado de leonoj. Ne nur dimanĉe, sed ĉiutage leonoj manĝas viandon de bestoj, kiuj iam vivis kaj estis feliĉaj. Evidente Stalin pravis: “Unu morto estas tragedio, morto de milionoj estas statistiko”.

Duonfamaj holivudaj geaktoroj, enkarniĝintaj vegetaranoj kaj porbestaj aktivuloj, dokumentis sian ĉagrenon pri la tro frua forpaso de la ĝirafo en sociaj retejoj. Uzantoj de Facebook elmontris sian rabion kaj trudis kompense murdi la direktoron Bengt Holst. Jen koktelo de kelkaj alskriboj kiujn li ricevis: “muka murdisto”, “bastardo”, “pafu vin mem por nutri la leonojn”, “nazio”, “mi esperas, ke en infero ĝirafo fikos vian pugon” kaj pliaj samgustaĵoj.

Kio okazis laŭ scienca vidpunkto? Baze Marius estis viktimo de breda sukceso. En Eŭropo estas instanco, kiu observas la optimuman disvastiĝon de genoj inter la ĝirafoj. Montriĝis, ke la genoj de Marius jam estas sufiĉe reprezentitaj. Do, ne estis solvo transdoni la beston al alia zoo, ĉar tiam estus risko de kruciĝo. Ankaŭ ne indis liberigi ĝin, ĉar ĝi tute ne konas la vivkondiĉojn en la hejmkontinento de siaj prapatroj.

Marius vivis dum 1½ jaroj. En tiu aĝo ĝirafoj ne plu bezonas la patrinon kaj forlasas la gregon por eviti konkurencon kun la patro. (Do Marius ne plu estis “bebo”, kiel asertis iu plorema stelulino.) Hejme en Afriko Marius povintus, se la cirkonstancoj estus feliĉaj, esti kun aliaj ĝirafoj en la sama situacio. En malfeliĉa cirkonstanco li fariĝus predo de leono. Kaj tio okazas plej ofte.

Ĉu vere tiom putriĝas en Danlando? Ĉu Holst estas psikopata murdisto? Aŭ ĉu eble la koncepto pri bestoj ne taŭgas? Marius havas nomon, do kvazaŭ individuecon. Marius tamen ne estis dorlotbesto spite al grandaj brunaj okuloj kaj ĉarma konduto. Zooj daŭre devas zorgi pri la bonfarto de la specio kaj ne pri individuaj bestoj. Esence tio estas “supervivo de la plej taŭgaj”. Pro tio la Kopenhaga zoo decidis dorloti Marius kiel plej eble longe. Ili finis ĝian vivon, kiam indis pripensi la bonfarton de la stoko.

Ĉu la sama furoro estus okazinta, se Marius estintus antilopo aŭ kapro? Ĉu tiuj, kiuj priploris la “ekzekuton”, ankaŭ havas opinion pri la nutromanieroj de leonoj, krokodiloj kaj serpentoj? Porkoj kaj bovinoj en buĉejoj suferis, suferas kaj suferos ĉiutage pli ol Marius. Sed ili havas nur numerojn kaj sekve neniu minacas murdi la direktoron de ajna buĉejo.

Ĝirafoj estas la simbolo de “neperforta komunikado”. En baza ĝiraflingvo direktoro Holst defendis sian pragmatikon kontraŭ emociplenaj atakoj de tutmondaj medioj. Li faris nur unu eraron: li mistaksis la amplekson de homa hipokritemo.

Wolfgang Kirschstein

Ĉi tiu artikolo aperis en la marta kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №3.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/02/233zoo/

Katalin Kováts, la iniciatinto, organizanto kaj administranto de la mondekzameno, ĉi-jare akceptis ankaŭ per skajpo la parolan parton de la ekzameno.

Katalin Kováts, redaktoro de www.edukado.net – simile al la pasinta jaro – denove sukcesis kunlaborigi ĉ. 70 personojn el 16 landoj por okazigi samtempan ekzamensesion tra la tuta mondo. Al la ekzameno, okazinta la 8an de junio, aliĝis 250 kandidatoj, el kiuj fine ekzameniĝis 243. Unu kandidato en Pollando kaj 6 en Ruslando ne aperis en la indikita tempo.

La plej multe da kandidatoj varbiĝis denove en la meksika urbo Tecamac. Ni nur kun admiro sekvas la fruktodonan laboron de la loka esperantista teamo. Inter la lando, same kiel antaŭ unu jaro, elstaras Francio kun entute 76 kandidatoj.

La kampanjon partoprenis 24 urboj en 16 landoj de Eŭropo (145 personoj), Ameriko (83) kaj Azio (5), laŭalfabete:

Argentino (Bonaero) 7
Belgio (Gento) 12
Brazilo (Kuritibo 13, Maceio 11) 24
Finnlando (Helsinko) 8
Francio (Arras 17, Avinjono 8, La Roshe-sur-Yon 13, Limoĝo 12, Liono 9, Tuluzo 8, Parizo 9,) 76
Germanio (Berlino) 7
Japanio (Tokio) 5
Kolombio (Kalio) 8
Meksiko (Tecámac 36, Tijuana 4) 40
Nikaragvo (Managvo) 7
Pollando (Varsovio) 5
Ruslando (Moskvo) 14
Serbio (Senta) 9
Svedio (Malmo) 5
Svislando (La Chaux-de-Fonds) 9
Usono (San Francisko) 7

Ekzameno en Moskvo (Foto el la grupo «Moskva Esperanto-Asocio "MASI"» en la socia reto «В контакте» http://vk.com/ek_masi?z=photo-41656827_305457184%2Falbum-41656827_175407367)

En ses lokoj okazis ne nur skriba parto, sed helpe de skajpo, eblis ankaŭ trapasigi la parolan parton de la ekzameno. Por tio ĉiuurbe kunligiĝis la ekzamenloko kaj du ekzamenantoj el diversaj landoj. La lokajn teknikaĵojn kaj sekurecon prizorgis la organizantoj, dum la ekzamenantoj laboris el sia hejmo. Tiel eblis ekzemple ekzameni 15 meksikanojn, kun kiuj Katalin el Hago, Márta Kovács el Budapeŝto, alifoje Petra Smidéliusz el Bonaero sidis ĉe la komputilo. Skajpekzamenis ankoraŭ aliloke Renato Corsetti, Zsofia Kóródy kaj el Liono surloke ankaŭ Mirejo Grosjean. En La Chaux-de-Fonds kaj Tuluzo tiaj sesioj okazos post 1-2 semajnoj.

Krom kelkaj etaj teknikaj defioj kaj malkonektiĝoj la skajpa ekzameno mem teknike tute bone “ekzameniĝis”, kaj tio malfermos novajn eblojn por la okazigo de kompleksaj ekzamenoj tra la mondo sen vojaĝigo de la ekzamenantoj.

La testojn oni skribis en du geografiaj blokoj, eŭropanoj kune kun japanoj, kaj usonanoj kune kun latinamerikanoj. Ni uzis du seriojn el ĉiuj tipoj kaj niveloj, entute 12 testojn. Aldone je ĉiu nivelo ni devis pretigi grandliterajn versiojn por la anoncitaj vidhandikapaj kandidatoj.

Ĉi-jare ankaŭ en la sendado de la dokumentoj estis novaĵoj. En Usono kaj Latin-Ameriko en tri diversaj lokoj oni produktis la materialon surloke kaj tiel ĉefe enlande sendis la kovertojn al la adresatoj. Ĉiuj aliaj testkovertoj kaj pakaĵoj estis pretigitaj en Hago kaj senditaj el Nederlando. La materialoj – krom tiu de Ruslando – atingis siajn celojn ĝustatempe. Por Moskvo necesis apliki B-planon, lastmomentan elektronikan sendadon.

Por tiu ĉi sesio estis kompilitaj proksimume 200 paĝoj da testoj. Bedaŭrinde – pro aliĝo de kandidato, kies artikolo origine enestis en iu testo – necesis lastmomente ŝanĝi la materialojn. Tial ĉe la enpaĝigo enŝteliĝis 3 eraroj en la koncernan dokumenton. La misnumerigadon de du taskoj, helpe de la surlokaj gvidantoj, en ĉiu loko oni flekse kaj rapide solvis, ĝi kaŭzis problemojn – aŭ pli precize vekis akrajn kritikojn – nur inter kelkaj junaj kandidatoj de Varsovio kaj Berlino. Bedaŭrinde iliaj mokaj komentoj en Facebook celis ne la perfektigon de la sistemo, sed demoraligon de la ekzameno. La problemo estos raportita al ITK.

La tutmonda kunagado ankaŭ ĉi-jare altiris la atenton de la ekstermovadaj novaĵservoj, en pluraj lokoj ĵurnalisto vizitis la ekzameniĝantojn, kaj sekve de tio unu post la aliaj aperadas pozitivaj artikoloj pri Esperanto post la evento.

En kelkaj urboj ni sukcesis atingi, ke altrangaj lokaj honoraj gastoj estis enplektitaj en la proceduron, ekzemple, en Liono la vicurbestro ricevis kaj mem portis la testojn al la ekzamenloko kaj poste eĉ ĉeestis la festan restoracian manĝon, kiun la trapasintoj okazigis. En aliaj urboj universitataj profesoroj, lernejaj direktoroj, bibliotekestro kaj direktoro de socia organizaĵo subtenis la aranĝon per sia ĉeesto kaj kunlaboro.

La pretiĝo al la ekzameno por la partoprenintoj signifis sisteman kaj seriozan lernadon de la lingvo. La komuna sperto de la ekzameno fortigas la komunumojn kaj donas okazon je fiero.

Katalin Kováts, la organizanto, nun administras la sesion, kolektas per enketilo la surlokajn spertojn kaj pretigos detalan analizon kun notoj pri la plibonigendaj eroj de la aranĝo. La testpakaĵoj jam survojas al Budapeŝto, kie okazos la korektado kaj taksado. La unuaj rezultoj kaj atestiloj atendeblas dum la 98a UK en Rejkjaviko, kie, verŝajne, la du direktoroj de la Budapeŝta Lingvocentro mem enmanigos la dokumentojn al la ĉeestaj kandidatoj aŭ iliaj reprezentantoj.

Mi kore dankas miajn kolegojn de la prepar- kaj ekzamenanta teamo kaj ĉiujn lokajn kontribuantojn, sen kiuj ne eblintus tiu granda, tutmonda aranĝo. Same korajn dankojn ŝi sendas al ĉiuj, kiuj esprimis siajn gratulojn kaj aprecis la faritan laboron.

Katalin Kováts

Legu ankaŭ:

La Dua Tutmonda Ekzameno (Antaŭekzamena artikolo de Katalin Kováts)

KER: Eksterordinara ekzamentago por 356 kandidatoj (intervjuo kun Katalin Kováts post la unua Tutmonda KER-ekzameno en 2012)

http://sezonoj.ru/2012/07/213ker/

Ĝi estas artikolo el la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/06/ker-2/

La 11an de majo okazis trejnado en la sidejo de Paranaa Esperanto-Asocio (Kuritibo, Brazilo) kun 13 aliĝintoj al la dua monda ekzamentago. (Foto: Rangel Gotardi)

Post la granda sukceso de la Unua Tutmonda Ekzamentago (la 9a de junio 2012) la ekzamenkomisiono de UEA decidis aranĝi similan tagon la 8an de junio 2013.

Ĝis la 15a de majo, la lasta tago de la aliĝeblo, anoncis sin 250 kandidatoj el 16 landoj. La sesioj disvolviĝos en 24 lokoj, inter ili en sep urboj de Francio, en po du urboj de Meksiko kaj Brazilo. Aliĝis al la kampanjo urboj el Nikaragvo, Kolombio, Argentino, Usono, Japanio, Svislando, Svedio, Germanio, Pollando, Serbio, Belgio, Finnlando kaj Ruslando.

Dum pasintjare estis nur skribaj sesioj, ĉi-jare en kvin lokoj okazos ankaŭ parolaj sesioj, tiel ekzemple la kandidatoj eĉ en Meksiko havos eblon ekzameniĝi laŭ la Eŭropa Referenckadro, kaj post sukcesa ekzameno akiri ateston de UEA kaj ITK, la hungara Ekzamencentro.

La distancekzamenojn ebligos la uzo de modernaj teknikaĵoj, danke al kiuj la kandidatoj estos kunligitaj kun la du ekzamenantoj tra skajpo aŭ videokonferenca sistemo.

La malfermo de la testoj okazos samtempe ene de unu bloko. Eŭropo kaj Azio formas unu blokon, kaj Usono kaj Sud-Ameriko la alian. La testoj ekvojaĝis al la gvidantoj de la ekzamensesio (ofte ne esperantistoj) ekde mezo de majo, kaj la solvitaj dokumentoj estos resenditaj al Budapeŝto por taksado.

Pasintjare multaj kandidatoj de la tutmonda ekzamentago jam dum UK en Hanojo povis transpreni siajn atestilojn. Katalin Kováts, la ĉeforganizanto de la Tutmonda Ekzameno, la samon esperas ankaŭ por tiu ĉi jaro, do, ŝatus vojaĝi al Rejkjaviko kun granda kofro da atestiloj.

Inklude la junian ekzamensesion, kiu estos la 34a, la nova ekzamensistemo havos jam 1300 kandidatojn.

Pliaj ekzamenebloj dum la somero estos en Herzberg dum la ILEI-konferenco, en Rejkjaviko dum UK, kaj dum la Itala Kongreso en Kastelaro. Informojn kaj aliĝeblojn trovu ĉe www.edukado.net.

Dr. Katalin Kováts

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/05/224ker/

La programo konsistis el antaŭtagmeza instruado; posttagmeze okazis prelegoj, kursetoj, lingvaj kursetoj, kreivaj metioj. La vesperoj apartenis al kulturo, koncertoj kaj diskotekoj. Historia momento venis dum vespera koncerto de Martin Wiese – sursceneje aliĝis al li Bertilo Wennergren, kaj ni povis aŭskulti komune du membrojn de la fama, tamen ne plu ekzistanta rokbando Persone… Ĉiujn amuzis la kabareda farso Historio de Universalaj Kongresoj. Du aktoroj, Georgo Handzlik (aŭtoro) kaj Saŝa Pilipoviĉ, belege parodiis kutimojn de esperantistoj dum organizado de internaciaj kongresoj.

Instruado pasis en rekordaj 10 grupoj kun 14 instruistoj. La lernantoj estis dividitaj en grupojn laŭ unuopaj lingvoniveloj, laŭ lingva testo dum la unua tago. Du grupoj lernis en apuda restoracio U zlatej svini (Ĉe la Ora Porko), kie ili ankaŭ tagmanĝis kaj kafumis dum antaŭtagmeza paŭzo. Ĉi-jare venis novaĵo por komencantoj – ne plu instruis nur la slovako Stano Marček. Lin helpis Mateusz Kulka el Pollando, nuntempa staĝanto de E@I. Kaj duono de novuloj kleriĝis sub la gvidado de Christophe Chazarein el Francio, kaj lia noveca instrumetodo ĝenerale multe plaĉis.

Ĵaŭdo, la 26a de julio, apartenis al granda festado – ja nia lingvo festis sian 125-an naskiĝtagon! Vespere okazis speciala programo: ekzameno pri parkera kantado de Esperanta himno, aranĝita de Societo por parkere kanti la himnon La Espero. Dume spontane ekestis eĉ versio en „gesta lingvo“, ni povas ĝin jam spekti ĉe Youtube. Sekvis konkurso pri la plej verde vestita SES-ano, ŝerce nomita “verda pornografio”, kaj tri kuraĝuloj konkuris en kvizo kun pli aŭ malpli ruzaj demandoj el Esperantio. Sed organizantoj kaŝite preparis ankoraŭ unu surprizon – sur tabloj aperis verdaj kukoj kun lerte faritaj jubileaj flagetoj kaj verdaj trinkaĵoj. Dum la aranĝo okazis dufoje gustumado de bonkvalitaj slovakiaj vinoj – unu oficiala en la SES-ejo, dua dum duontaga ekskurso al Topoľčianky. Fervoraj, ĉiujaraj vizitantoj de SES jam certe estas veraj vinfakuloj.

La lastan tagon, dum la adiaŭa vespero Xosé Conde el Katalunio kantis siajn versetojn, kiuj ironie kaj ridige resumis kaj pozitivajn, kaj negativajn flankojn de SES.

Mencioj pri SES 2012 aperis en pluraj slovakaj amaskomunikiloj. En novaĵretejoj, retaj gazetoj, eĉ en reta novaĵ-elsendo de regiona televido kaj en radio-elsendoj. Listo de Esperanto-mencioj el Slovakio troveblas en la reto.

La etoso estis simple perfekta. Unue, ni havis internacian organizan teamon kaj la tutan aron da “anĝeloj”; due, venis esperantistoj el 23 landoj. Ĉiuj komune sukcesis krei nekredeblan, vere internacian etoson de amikeco. Estas ĉiam ĝojige vidi ne plu lingvajn barojn, sed homojn el ĉiuj eblaj landoj komune kleriĝi, amuziĝi kaj helpi unu al la alia… Tial sinceran dankon al ĉiuj, kiuj kontribuis al tio, al la bonega etoso reganta ekde la unua tago ĝis forveturo. Laŭ la “modesta” opinio de la organizantoj, ni sukcesis konservi la altan kvaliton de la lastaj jaroj, eble eĉ plialtigis ĝin – sed tion devas prijuĝi partoprenintoj mem. Kaj ni kredas, ke kun multaj el ili ni renkontiĝos ankaŭ venontjare en la urbo Martin.

Katarína Nosková
SES-kunorganizanto

Fotoj: CC-BY-SA E@I

Vidu pliajn fotojn.

Ĝi estas artikolo el La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/08/215ses/

Ĉu ĉio finiĝis bone, ĉu vi kontentas?

La preparo kaj la ekzamentago finiĝis, sed la laboro daŭras. Nun okazas kontrolado de la testoj en Budapeŝto, venos la kalkulo kaj publikigo de la rezultoj kaj poste la produktado kaj sendado de la atestiloj. Krome dankleteroj, raportoj, analizoj kaj artikoloj, intervjuoj… do, amaso da laboroj ankoraŭ.

Kiom da personoj laboris por tiu tutmonda kampanjo?

Tio dependis de la programfazoj. Ekde la naskiĝo de la ideo, la okazigo de la kampanjo, informado, trovo kaj trejnado de sesdeko da surlokaj helpantoj, aligo de kandidatoj, preparo de la testoj, presado, alpoŝtigo de la testoj, reĝisorado kaj raportado dum la ekzamentago, ĉio ĉi okazis en kaj el mia hejmo. Gravis ankaŭ ellabori la tutan proceduron kun ties dokumentado kaj krei la infrastrukturon, ja ĉio estis nova. Dum la tago mem helpis 60 lokaj personoj, kaj en la posta fazo en Budapeŝto laboras 3-4 pliaj personoj, kun kiuj mi havas daŭran kontakton.

Kiucele vi organizis tiun tutmondan kaj kial nur skriban sesion?

Mi volis kontentigi tiujn, kiuj ne povas vojaĝi al grandaj eventoj. Eĉ se ne la kompleksan version, ili tamen havu la eblon almenaŭ je la skriba parto, por kiu ne necesis delegi du akreditigitajn ekzamenantojn. Aliflanke la skriba parto pli facilas, do, en tiu sukcesi povas veki plian apetiton. En Ruslando kaj Meksiko ja okazis tiel, tie jarfine estos la parolaj sesioj.

Ĉio pli facilos kiam ni sukcesos atingi, ke la Budapeŝta centro volu kaj poste sukcesu oficiale modifi la regulojn cele al apliko de parte virtuala ekzameno. Longa burokratia vojo… sed espereble irebla.

Ĉu vi dekomence certis pri centoj da kandidatoj?

Ne, mi eĉ ne revis pri tio. Unue mi pensis pri ĉ. 50–60, poste pensante pri la jubileo iel mi strebis atingi 125. Sed 356 estas super ĉiuj imagoj.

La ĉiam kreskanta kvanto ja komplikis vian laboron.

Ne la kvanto de la kandidatoj, sed la kvanto de la lokoj. Trovi kaj trejni por ĉiu loko almenaŭ du personojn, kontroli la ejojn kaj lokajn cirkonstancojn, tio prenis energion. Estas du lokoj, kun kies gvidantoj mi interŝanĝis pli ol po cent mesaĝojn. Fine tamen en ĉiu loko oni faris ĉion eblan por sekvi la preskribitajn instrukciojn. Post plurmonata prepariĝo agrablis la festo je mondskala dimensio kaj oni fieris pri sia partopreno.

Fieris antaŭ kiu?

Certe ene de la movado, kompreneble, sed kio eĉ pli gravas: tiu evento estis “tre serioza afero”, pri kiu eblis informadi ekstermovade. Ni klopodis trovi patronojn, envolvi lokajn funkciulojn por doni pli da prestiĝo al la evento. Vicurbestro, lernejestroj, universitataj profesoroj, direktoro de biblioteko, ĵurnalisto ricevis kaj portis la sigelitajn kovertojn kun la testoj al la ekzamenlokoj. Aperis pluraj gazetartikoloj, televidaj novaĵoj kaj intervjuo, ĉie kun pozitivaj eĥoj. Oni menciis la 125-jaran jubileon de la lingvo kaj komparis nian ekzamenon al seriozaj, oficialaj abiturientaj ekzamenoj. Tiaj agnoskoj multe gravas kaj por la movado kaj por la lokuloj. Jam por tio valorus ripeti la kampanjon.

Ĉu vi planas fari el tio tradicion?

Origine temis pri unufoja okazo, aŭ almenaŭ provo. La faritaj enketoj indikas, ke pluraj lokoj volas refari la ekzamenon, kaj jam aperis novaj urboj sur la estinta ekzamenmapo. Do, verŝajne ni devos cedi al la petoj, des pli, ĉar multaj aferoj jam pretas, eble necesos ŝanĝi nur kelkajn aferojn en la proceduro.

Kiuj estis la plej multkandidataj ekzamenlokoj?

En Tecámac (Meksiko) okazis la plej amasa ekzameno kun entute 39 kandidatoj. Post la ekzameno oni fermis kaj kopiis la dokumentojn en ĉeesto de la ekstermovada kontrolisto (Foto: José Cruz Pacheco)

La plej grandaj estis vilaĝo en la regiono de Tecámac en Meksiko kun 39 kandidatoj kaj Moskvo kun 30. Al ambaŭ lokoj vojaĝis kandidatoj eĉ de 400-kilometra distanco. Tute male, francoj diaspore okazigis sesiojn, en naŭ urboj de la lando. Cetere ili havis sume la plej multajn, 118 kandidatojn.

Sed ni ne subtaksu lokojn kun malmultaj ekzamenitoj. Estis kortuŝe, ke en unu loko kvar personoj subiĝis nur por ke unu movhandikapa kandidato povu surloke trapasi la delonge deziratan ekzamenon.

Se temas pri nombroj, kiom da personoj ĝis nun trapasis la novtipajn ekzamenojn de UEA-ITK?

Dum kvar jaroj ekzameniĝis entute 925, kaj ĉ. 900 sukcesis. Precizan statistikon mi pretigos aŭtune, post la lastaj tri someraj sesioj, kiuj okazos en Hanojo, dum SES en Slovakio kaj en Sicilio dum la Itala kongreso.

Ĉu gravas atingi iun nombron, ekzemple la magian mil?

Nu, materie mi neniel estas interesata en tio. Tamen por la altiĝo de la kvalito de la esperantistaro estus bone, se la ekzamenatestilo fariĝus parto de la Esperanto-identeco. Aliflanke por la baldaŭa kvalitkontrolo – fare de la britia Asocio de Lingvo-Testistoj (ALTE) – necesis atingi difinitan kvanton de ekzamenokazoj. Tio jam estas plenumita, sekve restas nur aliaj kelkcent punktoj, kie nia laboro devos konformi al la reguloj. Ni esperas, ke ankaŭ la sistemo mem sukcese trapasos la kvalitekzamenon.

Kiuj momentoj estis la plej malfacilaj?

La lastaj noktoj. Mi ne povis dormi pro la timo, ke eble mi miskalkulis, kaj estos kovertoj kun malĝusta kvanto de testoj.

Kaj ĉu estis?

Bedaŭrinde jes, sed Zamĉjo helpis min. La eraro okazis en loko, kie eblis ĝin tuj nerimarkate solvi. Mi estis savita.

Katalin akceptas postekzamenajn raportojn de lokaj responsuloj.

Kaj la plej ĝojigaj momentoj?

Estis pluraj. Je la 9a matene, kiam en la sama momento en 24 lokoj oni malfermis la kovertojn, mi staris sola ĉe mia komputilo. Estis bona sento, sed tre solecaj minutoj ĝis la unuaj telefonaj konfirmoj, mesaĝoj kaj fotoj, kiuj ligis min al ĉiu loko aparte. Sed estas korvarmigaj ankaŭ la ricevitaj poŝtkartoj kun la bildoj de la urboj kaj centoj da subskriboj de la kandidatoj. Tiujn mi nepre konservos kiel perlojn pri la evento.

Ĉi tiu intervjuo aperis en la julia kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №7.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/06/213daf/

Danke al vasta informado kaj kampanjo tra retlistoj kaj la paĝaro de www.edukado.net kolektiĝis nekredeble granda kvanto de kandidatoj. La eksterordinaran ekzamentagon, kiam en du etapoj, en la sama tempo skribos sian teston en 29 urboj de 17 landoj (de Eŭropo ĝis Japanio, kaj aparte en tri landoj de Latinameriko) 380 kandidatoj, gvidos ĉ. 50-personoj, speciale trejnitaj lokaj organizantoj. La ekzamenojn en pluraj lokoj patronos ankaŭ neesperantistaj funkciuloj de klerigaj institutoj (direktoroj de kulturcentroj, estroj de lingvistikaj katedroj ktp.) kaj sekvas lokaj amaskomunikiloj, kio donas bonan eblon por informado pri la Esperanto-movado kaj pri ties “seriozeco”.

La ekzameneblo la plej grandan intereson vekis en Francio, kie en naŭ urboj (Arras, Avinjono, Clermont-Ferrand, Fontaine-Grenoble, Liono, Limoĝo, Parizo, La Roche-sur-Yon kaj Tuluzo) entute 125 francaj kandidatoj ekzameniĝos, kaj tiel Francio duobligos la magian ciferon, ĉar jam estas aliaj 125 francoj kiu trapasis la KER-ekzamenon.

La plej multnombra kandidataro (42) kunvenos en la Meksika urbo Tecámac. Menciindas ankaŭ la aktiva partopreno de ruslandanoj, kiuj en du urboj – Moskvo (34) kaj Jekaterinburgo (22) – entute kun 56 personoj partoprenos la eventon. En Moskvo aliĝis al la sesio plej multe da personoj por la nivelo C1, kaj tial la estraro de UEA decidis subvencii okazigon de parola ekzamensesio, kiucele Katalin Kováts kaj Renato Corsetti en decembro vojaĝos al la Ruslanda ĉefurbo.

Kun la trapasintoj de la rekorda ekzamentago la kvanto de KER-diplomitoj en julio tre verŝajne atingos 940–950 homojn.

Kvankam en tiu maniero nur unu parton de la ekzameno eblos trapasigi (ĉar por la parola parto necesas alvojaĝigi du akreditigitajn komisionanojn) la eblo mezuriĝi kaj akiri ŝtate rekonatan lingvoatestilon, eldonitan de la prestiĝa hungara lingvoekzamena centro ITK, allogis multajn esperantistojn. Sekve de tio eblos, ke la Ekzamenkomisiono de UEA ankaŭ estontece ripetos la Mondan Ekzamentagon kaj plivastigos la eblojn de kompletigaj parolaj ekzamensesioj.

Katalin Kováts

Krome:

Detala listo de la partoprenontaj urboj kaj informoj pri la evento.

Reklama kanto KER-ekzameno de JoMo.

Ĉi tiu artikolo aperos en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/05/212ker/

La modernaj transportiloj kaj komunik-rimedoj ebligas al dekoj da milionoj da homoj senpere konatiĝi kun apartaĵoj kaj valoroj de kulturoj de aliaj popoloj. Ekde la unuaj kontaktoj kun ĉi tiuj kulturoj oni rapide konvinkiĝas, ke reprezentantoj de ĉi tiuj kulturoj diverse reagas je la ekstera mondo, ili havas siajn proprajn vidpunktojn, valorsistemojn kaj kondutnormojn, kiuj grave diferenciĝas de la akceptataj en ilia propra kulturo.

Tiel en la situacio de diferenciĝo aŭ nekoincido de iuj ajn kulturaj fenomenoj de alia kulturo kun la akceptitaj en “sia” kulturo aperas la koncepto “fremda”.

La opozicio “sia – fremda” trapenetras ĉiujn aspektojn de la interpersona komunikado kiel ĉe enkultura komunikado, same tiel ĉe interkultura komunikado, sur ĝia bazo povas realiĝi unu el la alternativoj.

En la unua kazo la opozicio “sia – fremda” estas konstanta kadro de perceptado, sub kies influo la persono ankaŭ plue kunagas kun aliaj komunikantoj. Ĉi-kaze “fremda” estas interpretata kiel malamika, portanta potencialan minacon, kaj la rezultoj estas konceptataj en la paradigmo “minaco – danĝero – singardemo – streĉatentemo – antipatio – ksenofobio”. Ĉi tio fremda estas fonto de nedifineco, danĝero, kiu estas entenata ĝuste en tiu ĉi nedifineco – mi ne scias kiel tiu fremda povas konduti.

En la dua kazo la opozicio “sia – fremda” transformiĝas en la opozicion “sia – alia”: ĉi tie fremda estas perceptata kiel alia, t. e. neportanta potencialan danĝeron kaj la rezultoj de ekkono de la mondo estas traktataj en la paradigmo “scivolemo – intereso – simpatio – admiro – konstanta bonvola kaj estima rilato”.

Ĝuste pri la kultura diverseco kaj edukado en ĝiaj kondiĉoj, al interkultura pedagogio kaj al la universala lingvo kiel ilo de interkultura edukado estas dediĉita la prezentata monografio de Przemysław Paweł Grzybowski. Li estas doktoro pri pedagogio, instruisto en la universitato Kazimiro la Granda en Bydgoszcz (Pollando), aŭtoro de pluraj publikaĵoj pri interkultura edukado. Kiel instruisto de Esperanto li estis engaĝita en edukajn iniciatojn diverslande. Ankaŭ kiel volontulo li akiris praktikajn spertojn en la pritraktata sfero, ne nur renkontante fremdulojn, sed nature estante mem fremdulo en diversaj lokoj.

La esperantlingva monografio estas verkita surbaze de lia pollingva doktoriĝa disertacio. Tial ne mirigas ĉeesto de pli ol ducent verkoj cititaj en la teksto, kiuj estas grandparte pollingvaj, sed nemalhaveblas ankaŭ tiuj en la lingvoj angla, franca, germana…

Bedaŭrinde, la kompetento de la aŭtoro pri la historio kaj kulturo de Esperanto malsuperas tiun pri la edukado, kaj la koncerna ĉapitro estas fragmenteca kaj ne donas necesan sciaron al la leganto. Mi notu nur la kuriozan periodigon de Esperanto, el la ses periodoj du havas la saman karakterizon: “stagnado pro la milita kaoso” (1914–1919 kaj 1939–1945). Kaj nun ni troviĝas (ekde 1945) en la periodo de “multeflanka evoluo de la Esperanto-movado en la tuta mondo, perfektigado de la lingvo, simpligado de skribo, pliriĉigado de vortaro”.

La dua parto entenas adresojn de retpaĝoj de institucioj, asocioj kaj projektoj kun kultura diverseco. Plue sekvas 62-paĝa bibliografio de verkoj pri kultura diverseco dividita je sekcioj. Kompletige estas aldonitaj kvar suplementoj kun studprogramoj de ISTK/AKB.

Halina Gorecka

Ĉi tiu recenzo aperis en la maja kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/05/211hg/

Ekde la 1a de julio 2011 la societo E@I (Edukado@Interreto) havas sian oficejon! En la urbo Partizánske (kie la organizo estas ankaŭ oficiale registrita) ĝi ricevis lokon por sia unua fizika sidejo. Temas pri ĉambro de 60m², rekte en la urbocentro (la oficejo situas en t. n. “Domo de servoj”, tuj malantaŭ la urbodomo).

Danke al la kunlaboro kaj helpo de la urbodomo (ĉefe la urbestro Jozef Božik) povas nun E@I pli efike labori en sia oficejo pri novaj projektoj kaj aktivaĵoj. La ejo estas al E@I disponigita kontraŭ simbola unu eŭro jare.

Labora etoso en la oficejo de E@I

Dum la lasta junia semajno okazis ekipado de la oficejo – necesis plene farbi/kolorigi la ĉambron, kaj plenigi ĝin per la bezonata meblaro – labortabloj, seĝoj, ŝrankoj ktp. Nun la oficejo enhavas laborlokojn por kvin personoj (kiuj efektive dum la somero ankaŭ okupis la oficejon).

Ĉe la urbestro de Partizánske

Post la Somera Esperanto-Studado, aŭguste okazis oficiala akcepto de E@I-teamo ĉe la urbestro de Partizánske, Jozef Božik. Peter Baláž, Jevgenij Gaus kaj Erin Piateski dankis al li pro la malavara disponigo de la oficejo, kaj la urbestro persone konfirmis sian apogon al Esperanto kaj al la agado de E@I. Li esprimis sian deziron en proksima estonto ankoraŭ pli intense kunlabori kaj videbligi Esperanton en la urbo, kaj la urbon inter la esperantistoj.

Akcepto ĉe la urbestro de Partizánske: (de maldekstre) Peter Baláž, Erin Piateski, Jevgenij Gaus kaj la urbestro Jozef Božik

Samtempe tri staĝantoj en E@I dum somero

Unika kaj tre bonvena iniciato estis realigo de tri individuaj staĝoj de studentoj el malsamaj eŭropuniaj landoj per la programo Erasmus, laŭ la antaŭa ekzemplo de Marek Blahuš. Ĉi-somere tiel en Partizánske ĉe la E@I-oficejo staĝis Juan Diego Díaz Bautista el Hispanio, Matthieu Desplantes el Francio kaj Miroslav Hruška el Ĉeĥio.

La staĝantoj laboris jam en la nova oficejo de E@I, krome reprezentis la organizon dum kelkaj Esperanto-aranĝoj kaj aldone helpis organize dum SES.

Staĝantoj kaj staĝintoj de E@I en SES (Nitra)

En la estonto E@I volas plu proponi tian eblon kaj jam nun serĉas novajn staĝantojn. Simile ekde vintro ĝi planas registriĝon ĉe la Eŭropa Volontula Servo (EVS), por tiel povi akcepti ankaŭ pli longtempajn volontulojn kaj ne nur el eŭropuniaj universitatoj.

Slovake.eu kun pli ol mil uzantoj

La unua retejo de E@I por instrui nacian lingvon estas www.slovake.eu. La projekto Slovak Online, subtenita de la Eŭropa Unio (pere de la agentejo EACEA), naskiĝis surbaze de spertoj atingitaj dum la kreado de lernu.net. La nova multlingva paĝaro, per kiu eblas lerni la slovakan lingvon kaj konatiĝi kun Slovakio kaj ĝiaj historio, kulturo kaj vidindaĵoj uzeblas ankaŭ en Esperanto.

La retejo funkcias nur ekde majo, sed jam registriĝis ĉe ĝi pli ol 1000 personoj. Nuntempe ĝi funkcias en sep lingvoj, sed planataj estas ankoraŭ pliaj – aldoniĝi devus, ekzemple, la rusa aŭ la hungara.

Ankaŭ pere de tiaj ĉi iniciatoj kaj projektoj esperantistoj povas montri (kaj pruvi), ke ili vere subtenas lingvan diversecon kaj pretas defendi kaj protekti ankaŭ malgrandajn, minoritatajn lingvojn.

Projekto por instrui la komercan hispanan

Se vin interesas komercaj kontaktoj kaj la hispana lingvo, bonvolu viziti la novan paĝaron www.espa2.eu. Ĝi estas produkto de projekto ESPA 2.0 kadre de Programo de Tutviva Lernado de EU “Leonardo da Vinci”, en kiu E@I zorgis pri tradukoj al la slovaka kaj ĉeĥa lingvoj.

Temas pri platformo kun konsiloj kaj iloj por konstruado de komercaj kontaktoj inter la Centra kaj Orienta Eŭropo kaj Hispanio, kiu ebligas ankaŭ studadon de la moderna komerca hispana lingvo.

La celpubliko estas malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj el la Centra kaj Orienta Eŭropo, kiuj interesiĝas pri kunlaboro kun firmaoj en Hispanio. La retejo ĝis nun ekzistas en 11 lingvoj (Esperanto ankoraŭ mankas).

E@I instruos la germanan!

Post Slovak Online, la unua granda projekto kiun E@I realigis per EU-mono, venis ĉi-somere, ĝuste dum SES, informo de la agentejo EACEA pri aprobo de plia projekto – ĉi-foje E@I konstruos retejon por instrui la germanan lingvon: Deutsch Online.

La projekto estos eĉ pli ampleksa (kaj kosta) ol tiu pri la slovaka lingvo: Partoprenos ĝin ok partneroj el ses landoj. La tuta buĝeto estas 485 mil 857 eŭroj. El tiu sumo 75%, t. e. 364 mil 391 eŭroj, venos el Bruselo. La projekto komenciĝos en novembro 2011 kaj la kreado de la tuta platformo daŭros du jarojn, ĝis novembro 2013.

En la oficejo de E@I: Matthieu Desplantes, Juan Diego Díaz Bautista, Katarína Nosková, Miroslav Hruška

E@I planas monpeti ankaŭ venontjare por lingvo-lernigaj retejoj, ankaŭ por aliaj lingvoj.

Peter Baláž

Ĉi tiu teksto aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto.
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2011, №10 (204).
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2011/09/ei204/