La finiĝinta futbala sezono en Rusio estis la unua, kiu plene okazis laŭ la sistemo “aŭtuno-printempo”. La antaŭa transira sezono daŭris pli ol plenan jaron (ekde marto 2011 ĝis majo 2012), kaj ĉiuj pli fruaj ekde 1936 startis printempe kaj finiĝis malfruaŭtune. Kiam la decido pri la sistem-ŝanĝo estis akceptita, mi multe malĝojis. Futbalo estas signifa parto de mia vivo, kaj mi, same kiel ĉiuj en nia lando, kutimiĝis, ke la plej bona ludo en la mondo reaperas printempe – finiĝas longa vintro, venas longatendata varmiĝo, tagoj suniĝas, kaj oni esperas, ke ĉi-sezone la ŝatata teamo nepre progresegos kaj eventuale ĉampioniĝos… Ekde pluraj jaroj mi volis verki (tamen ne verkis) poemon, kie estus proksimume jenaj versoj: “Denove la printempo, denove la amo, denove la futbalo”. Do estis tre domaĝe perdi tian humoron – nun futbalemuloj jam pli-malpli scias, kio atendas oniajn teamojn, kaj jen ĉagreniĝas pro vica fiasko, jen nervoze atendas kulminon. Sed simplajn futbalŝatantojn neniu demandis, ĉu ni volas la novan sistemon aŭ ne. La poraj argumentoj estis sufiĉe klaraj – plejparto de eŭropaj ĉampionadoj finiĝas maje kaj ni devus sinkroniĝi kun tiuj, kio alportus plurajn avantaĝojn.

Nu, jes. Sed la afero evidentiĝis tute ne tiom malbona, kiom oni supozis. La paŭzo estis same kiel pli frue longa – ekde decembro ĝis la mezo de marto inkluzive (la partoprenantoj de la Ĉampiona Ligo (ĈL) kaj Ligo de Eŭropo (LE) startis pli frue), kaj preskaŭ ĉiuj printempaj rundoj estis interesaj. La Rusia futbala premiera ligo (RFPL) evidente progresas, kvankam ne tre rapide.

Ĉampioniĝis la Moskva CSKA, kio fariĝis la kvara truimfo de la teamo en la postsovetia historio (post 2003, 2005 kaj 2006). La teamo, kiu onikalkule havas nur la sepan buĝeton en la ligo, sukcesis venki la rivalojn. Post la unuaj tri rundoj CSKA estis la tria, kio ne estus tre malbona, se ne temus pri la tria loko de malsupre. La teamo malgajnis du el la tri startaj matĉoj, kaj oni serioze opiniis, ke la ĉeftrejnisto Leonid Sluckij devos demisii, aparte konsiderante la pasintsezonan malsukceson, kiam CSKA iuetape antaŭis ĉiujn je 9 poentoj, sed rezulte finis nur la tria. Sed, laŭ sagaca decido de la kluba prezidanto, Sluckij laboris plu, kaj CSKA ekascendis. Jam post la sepa rundo la moskvanoj estis en la unua loko, kaj ne plu foriris de ĝi. Por la ĝenerala sukceso signifege kontribuis la fama brazila atakanto Vagner Love, kiu revenis en Moskvon por unujara paŭzo.

La duan lokon okupis la Sankt-Peterburga Zenit, kiu estis ĉampiono de la du pli fruaj “sezonoj”. La teamon skuis multaj skandaloj, inter kiuj la plej laŭta estis ligita kun la transiro de la brazilano Hulk. Onidire, Zenit pagis por li 60 milionojn da eŭroj kaj donis al li altegan salajron, kio kaŭzis naturan malkontenton de kelkaj aliaj ludantoj. La Peterburga klubo aŭtune ludis tre malstabile, kaj la dua loko estas absolute laŭmerita. Oni ne miros, se la ĉeftrejnisto – italo Luciano Spalletti – estos baldaŭ maldungita. CSKA kaj Zenit partoprenos la sekvasezonan Ĉampionan Ligon.

Anĵi el la Dagestana urbo Maĥaĉkala unuafoje en sia historio atingis podion. Unu el plej laŭtaj eŭropaj teamoj, kiu ne ŝparas monon aĉetante famaj multekostajn futbalistojn, sukcese plenumis sian taskon – ricevi bronzajn medalojn kaj la rajton sekvasezone partopreni la Ligon de Eŭropo. La centran rolon en la teamo ludas la ĉiukonata kamerunano Samuel Eto’O, kies transiro el la itala Internazionale antaŭ certa tempo estis sensaciego. Eto’O nun kapitanas kaj enŝotas gravajn golojn. Anĵi estas trejnata de eĉ pli fama nederlandano Guus Hiddink, tamen estas preskaŭ tutcerte, ke li lasos la teamon post mallonga tempo.

Krome, CSKA kaj Anĵi ludos finalon de la nacia Pokalo, kiu okazos la 1an de junio.

Tute magra estas la fina rezulto de la “golistoj” – plej multe enŝotis la brazilano Wánderson el la teamo Krasnodar kaj la armena usonano Jura Movsisjan, kiu startis la ĉampionadon same en Krasnodar, sed poste foriris de tie al Spartak. Wánderson kaj Movsisjan enŝotis nur po 13 golojn – neimageble malmulte. Pasintsezone plej multe enŝotis eburbordano Seydou Doumbia el CSKA – 28. Memorendas tamen, ke la antaŭa ĉampionado daŭris 44 rundojn, dum la nuna – la kutimajn 30, kaj pro tio la mezuma rezulto estas tamen proksima – en 2011/12 Doumbia averaĝe enŝotis po 0,66 golojn ĉiumatĉe (li partoprenis 42 ludojn), ĉi-jare Wánderson – po 0,59 en 22 ludoj, kaj Movsisjan eĉ pli – po 0,61 en 21 ludoj.

Kvar rusiaj teamoj ludos en la Ligo de Eŭropo: krom Anĵi estos la Moskva Spartak, dufoja nacia ĉampiono (2008, 2009) Rubin el Kazano, kaj unuafoje Kuban el Krasnodar. La batalado por la lokoj en LE tradicie daŭras ĝis la lasta rundo, sed ĉi-sezone nekutime densa kaj akra konkurado okazis ankaŭ inter la malsukcesaj teamoj. La ideo enkonduki “transirajn” ludojn inter la 13a kaj 14a teamoj de RFPL kaj la 3a kaj 4a de la Futbala nacia ligo (laŭrange la dua) tute praviĝis. Tiel la marĉa parto de la tabelo estis nekutime vigla – neniu volis ludi ekstrajn du matĉojn kaj des pli eventuale malgajni. La plej malbonŝanca estas Rostov el Rostov-na-Donu, okupinta nur la 13an lokon – ĝi devos flugi al la Fora Oriento, por ludi en Ĥabarovsk. La rezultoj de la transiraj ludoj koniĝos la 3an de junio.

La rusia nacia teamo startis en la selektokampanjo por la mondĉampionado en Brazilo sufiĉe bone – 4 venkoj en 4 matĉoj. Bedaŭrinde la ludo, devinta okazi en Norda Irlando fine de la marto, prokrastiĝis ĝis aŭgusto pro misvetero. Sed malgraŭ tio Rusio devancas Portugalion, kiu ludis jam 6 matĉojn: rusianoj havas 12 poentojn, portugaloj – 11.

La sekva sezono komenciĝos, same kiel en plejmulto de la landoj, jam baldaŭ – somere. Daŭre estas iom domaĝe, ke la nocioj “printempo” kaj “starto de nova sezono” ne plu egalas. Nu, tion ni, certe, postvivos. Nur la matĉoj daŭre estu interesaj kaj multgolaj. “Se virino venas por la rendevuo bela, ĉu iu ĉagreniĝos, ke ŝi malfruis?” (Jerome D. Salinger)

Grigorij Arosev

Legu ankaŭ:

La futbala jaro 2010 en Rusio

La Rusia futbalo en 2011/12

Ĉe represo bonvolu indiki la fonton
La Balta Ondo: http://sezonoj.ru/2013/05/cska

La sola klubo, kiu iel konkurencis kun “Zenit” en la rusia ĉampionado, estis la moskva CSKA (kromnomo “armeanoj”, ĉar CSKA estas fakte Centra Sporta Klubo de Armeo – historia titolo neŝanĝita; nun la klubo ne havas rilaton al armeo). En 2009 CSKA, kiu ĉiam estis modele stabila, afliktis siajn fanojn kaj amuzis siajn malamikojn per futbala cirko – dum du monatoj estis maldungitaj du trejnistoj, do septembre-oktobre la teamon ĉeftrejnis tri homoj. Do ne estis mirinda la pasintjara rezulto – la kvina loko. En 2010 CSKA estis multe pli forta, kaj iumomente eĉ pretendetis je la unua loko, sed en plej necesa momento tri matĉojn sinsekve finis egalvenke (cetere, manko de taŭga Esperanta vorto por la rezulto 0:0 k.s. estas ege frapa! Ĉu oni sinturnu al la Akademio?). Per tio CSKA mem sin forstrekis el la batalo por la oraj medaloj. Sed la fanoj de CSKA estas ĝenerale kontentaj pri la sezono – krom la dua loko, kiu rajtigas sekvasezone partopreni la Ĉampionan Ligon, armeanoj dufoje venkis sian plej principan rivalon – la moskvan “Spartak” (2:1 kaj 3:1). Ambaŭ matĉoj estis ege emociplenaj kaj nervostreĉaj, sed posta feliĉo de la fanoj estis senlima (la spartakaj subtenantoj nature havis kontraŭajn sentojn). Certe mi estas malobjektiva priskribanto de tiaj matĉoj – estas konate, ke ofte venko en “derby” estas la plej grava afero por fanoj. CSKA, same kiel “Zenit”, partoprenis la Eŭropan Ligon, kaj same prenis la unuan lokon en sia grupo. Aparte memorinda estis la moskva ludo kontraŭ svisa “Lausanne”, kiu okazis kun la temperaturo minus 15 (CSKA gajnis 5:1).

La ĉampiono de Rusio en 2008 kaj 2009, la kazana “Rubin”, ĉi-jare ne povis ripeti sian sukceson, fininte la ĉampionadon en la tria loko. Ne estis triumfa ilia partopreno ankaŭ en la Ĉampiona Ligo, same kiel tiu de “Spartak”, la kvara teamo de la rusia ĉampionado-2010.
Ĉiuj ĉi-supre menciitaj kvar kluboj ludos printempe en la Eŭropa Ligo. CSKA – kontraŭ la greka PAOK, “Rubin” – kontraŭ la nederlanda “Twente”, “Spartak” kaj “Zenit” alfrontos svisajn klubojn – “Basel” kaj “Young boys” respektive.

Ĝis nun ekde 1936 ĉiuj ĉampionadoj en USSR kaj Rusio komenciĝis printempe kaj finiĝis aŭtune, malkiel en plejparto de eŭropaj landoj, kie oni futbalas laŭ sistemo “aŭtuno-printempo”. Kutime oni klarigis tion per klimataj problemoj, kaj tio parte estis prava. Sed foje la sistemo “printempo-aŭtuno” kondukis al absurdaĵoj – ekzemple, CSKA marte ’2010 ludis en kvaronfinalo de Ĉampiona Ligo, kiun (la Ligon) ĝi partoprenis pro sia sukceso en ĉampionado, kiu finiĝis… novembre ’2008! Same pri aliaj kluboj – kiam pasas preskaŭ plena jaro, teamo, kiu ricevis rajton partopreni eŭropan futbalturniron, jam povas aspekti tute alie, kaj sekve reprezenti sian landon ne same bone kiel ĝi povus fari. Do la gvidantoj de la rusia futbalo decidis ion fari ĉi-prie, kaj rezulte la sekva ĉampionado daŭros 1,5 jarojn – ĝi startos sekvamarte kaj finiĝos maje ’2012. La sistemo estos unika – unue ĉiu teamo ludos la kutimajn 30 matĉojn, poste, jam en 2012, oni dividiĝos je du grupoj (lokoj de la 1a ĝis la 8a, kaj de la 9a ĝis la 16a), kaj jam denove ludos inter si por difini ĉampionon kaj malsukcesulojn. Kaj jam ekde aŭtuno 2012 rusiaj futbalaj ligoj jam funkcios laŭ la baza eŭropa sistemo.

La rusia nacia teamo ne partoprenis la sudafrikan mondpokalon, sed tamen en 2010 la landa futbala prestiĝo konsiderinde kreskis – la 2an de decembro FIFA donis al Rusio la rajton gastigi la mondĉampionadon en 2018. Ĉi tiu decido vekis torenton da malkontentaj reagoj en anglia gazetaro (Anglio estis taksata la ĉefa kandidato), sed la amuzaj lamentoj nur pruvis, ke en la moderna mondo oni ĝis nun apenaŭ scipovas digne malgajni, eĉ kiam temas pri futbalo.

Grigorij Arosev (Moskvo)
speciale por La Balta Ondo