Flavie Wakako Audibert kunkantas kun “Soit dit en passant” (Foto: Brian Moon)

Espéranto-France elektis Marsejlon kiel sian kongreslokon por la jaro 2016. La kongreso okazis de la 5a ĝis la 8a de majo kun la temo “Marsejlo: Pordo de Eŭromediteraneo” kun pli ol cento da homoj el proksimaj kaj foraj partoj de Francio, kaj ankaŭ el kvin aliaj landoj.

La ĉefa kongresejo estis en pedagogia centro apud la stacidomo Saint-Charles (fama pro sia ŝtuparego, simila al tiu de Odeso). Eblis loĝi tre proksime de la kongresejo. Tamen ne ĉio okazis en la ĉefa kongresejo, por ke la kongreso estu videbla en diversaj lokoj de la urbo.

Tre interesa estis la programo de prelegoj kaj prelegetoj. Pri la anarkiista revoluciulo Nestor Maĥno prelegis Jean-Marc Leclercq (JoMo). Monique Arnaud prelegis pri lingvolernado. Pri la helena geografo kaj esploristo Piteaso el la greka kolonio Massilia, la nuntempa Marsejlo, prelegis Patrick Lagrange. Pierre Tell Bouvier prelegis pri “La perdita ŝlosilo”; hodiaŭ ĉiu, kiu volas klarigi la Esperantan vortfaradon, parolas pri derivado, tamen nek en la Unua Libro, nek en la Dua, eĉ ne en la Fundamenta Krestomatio, oni trovas tiun vorton. Rosy Inaudi prelegis pri “Ruĝaj ŝlimoj, poluado de Mediteraneo”.

Preleg-debaton “Rusio hodiaŭ” gvidis Renée Triolle. La prelegantino, emerita instruistino de la rusa, raportis pri siaj impresoj pri la nuntempaj problemoj: korupto, manko da naskiĝoj, foresto de industrio, grandega diferenco inter milionuloj kaj malriĉuloj.

Aldone estis kelkaj prelegetoj. Thierry Spanjaard parolis pri Interkonsento pri Transatlantika Partnereco, danĝero por nia estonteco, kaj ankaŭ pri metromapoj. Renée Triolle rakontis pri Victor Lebrun, iama sekretario de Tolstoj, esperantisto, filozofo, avangarda ekologiisto, abelbredisto, kiu dum duono de sia vivo vivigis la principojn de Tolstoj en provenca vilaĝo. Anne Jausions parolis pri la francigo de Kumeŭaŭa, filo de la ĝangalo de Tibor Sekelj. Michel Ahado proponis surprizprelegon Petoloj.

La arta programo reprenis plurajn erojn kiuj aperis en la UK en Lillo. JoMo, la mondrekordulo pri kantado en plej multe da lingvoj, prezentis buntajn kantojn inspiritajn de diversaj kulturoj, en Esperanto kaj en aliaj lingvoj. Kiel kutime, plena sukceso!

La loka grupo Soit Dit En Passant vojaĝigis tra nostalgio ĝis ĝojo. Ĝi prezentis kantojn, plejparte en la franca, kiuj portas la esperon de pli humana kaj solidareca mondo. Flavie Wakako Audibert kantetis kun ili en Esperanto. La teatraĵo La Semo-Viro estis duvoĉa monologo de Violette Ailhaud, teatre adaptita de Sylvaine Le Magadure. Flavie Wakako Audibert prezentis mallongan version de sia dancospektaklo Hafu, pri la duobla kulturo, franca-japana.

Nova kaj tre interesa afero: filmo kun Esperantaj subtitoloj Serĉante signifon rakontas la inican vojaĝon de du infanaĝaj amikoj ekirintaj por pridemandi la funkciadon de la mondo.

Dum la tuta kongreso funkciis trinkejeto, kiu proponis lokajn vinojn kaj aliajn trinkaĵojn. Gustumado de aniztrinkaĵo Pastis, kun akompanado de tapenade (olivanĉova pasto) preparita el la hejme rikoltitaj olivoj de Rosy Inaudi, estis tre aprezata de ĉiuj. La kongresa bankedo proponis marsejlajn bongustaĵojn.

La ekskursoj kondukis, ekzemple, al la fama malnova haveno, al apudaj kvartaloj, kiel Le Panier (fama pro diversaj filmoj inspiritaj de verkoj de Marcel Pagnol). Kaj al la strato Canebière, la malnova Karitatejo, la katedralo, la nova muzeo MUCEM, k. a.

Unu ekskurso okazis laŭ la plej bela fervoja linio, kiu malkovrigas la sovaĝajn pejzaĝojn kaj la golfon de Marsejlo kun insuloj, de Marsejlo al Port-de-Bouc, laŭ la tiel nomata “Blua Marbordo”. Alia ekskurso uzis la plej belan buslinion en Marsejlo, kiu sekvas la marbordon de la malnova haveno ĝis la haveno de Pointe-Rouge. Por pli bone aprezi Marsejlon, estis ŝipa reveno de Pointe-Rouge ĝis la malnova haveno. Ne mankis ekskurso al Notre-Dame de la Garde, de kie oni malkovras unu el la plej belaj superrigardoj al
Marsejlo. Tiu preĝejo estas la simbolo de Marsejlo, nomata “La bona patrino”.

Kvar tagoj ne sufiĉis por konatiĝi kun ĉiuj interesaĵoj de Marsejlo. Ni povas nur konsili: (re)venu al Marsejlo!

Claude Nourmont

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/05/

Austra, HDP, Jeong-ok, Gunnar (Foto: Brian Moon)

Kion povas skribi iu, kiu por la 31a fojo partoprenas la Internacian Festivalon (IF)? Relegante la pasintjaran artikolon, mi povus preskaŭ verki la samon por ĉi tiu numero de La Ondo. Krom tio, ke ŝanĝiĝis la loko, la prelegoj, la ekskursoj… sed nur malmulte la partoprenantoj kaj kontribuantoj, tute ne la ĉefa organizanto Hans-Dieter Platz (alivorte HDP), la ŝablona strukturo de la programo kaj ĉefe ne la etoso, malgraŭ iom amara gusto de ebla fino de brila aranĝo.

La 31a IF okazis de la 27a de decembro 2014 ĝis la 4a de januaro 2015 en Jülich, kien fine alvenis preskaŭ 100 festivalanoj el 18 landoj. Ne nur estis la kutimuloj, sed ankaŭ areto da novuloj, kiuj bone integriĝis en nia IF-popoleto. La ejo estis bona, komforta, hoteleca domo, ĉe interesa parko.

Por tiuj, kiuj ĉeestis IF-on, mi ne bezonas skribi. Ili havas siajn proprajn rememorojn pri la okazaĵoj. Por tiuj, kiuj neniam ĉeestis la Festivalon, jen raporteto, kiu eble bedaŭrigos ilin, ke ili ne partoprenis tiun unikan eventon.

Jülich estas 2000-jara urbeto inter Köln kaj Aachen, tamen ĝi estis preskaŭ komplete detruita de britaj bomboj en 1944, sed intertempe rekonstruita. Nuntempe ĝi estas ĉefe konata pro sia esplorcentro (la plej granda en Germanio) pri renovigeblaj kaj longedaŭraj energiformoj, kun aparta fokuso al sunenergio.

Pro tio la kadra temo de IF estis “energio”. Pri energi-ŝanĝiĝo en Germanio prelegis Alfred Schubert enkadre de Internacia Vintra Universitato. Li prelegis ankaŭ pri vetveturado per elektraj aŭtomobiloj. Krom ekskurso al karbo-elfosejoj, tio estis la solaj rektaj kontribuoj al la kadra temo. Sed nur harfendemuloj protestus kontraŭ tio. Nu, la prelegantoj estas ĉiuj fakuloj, sed ne necese pri la kadra temo.

La 8an Internacian Vintran Universitaton rektoris d-ro Amri Wandel el Israelo. Li mem prelegis pri la scienca revolucio de Einstein, kaj ankaŭ pri la vivo sur foraj planedoj kaj pri la novaj esploroj dank’ al la spacteleskopo Kepler. D-ro Dieter Kleemann, unuafoja preleganto en IVU, parolis pri la “Romkatolika misia agado en Japanio kaj la sekvoj por la socia strukturo kaj politiko de la lando”. Kaj Mikaelo Bronŝtejn prezentis la kontribuon de Rusio al la monda Esperanto-literaturo. IVU havis ĉi-jare rekordon, pro tio ke ĉiujn ses prelegojn sekvis AIS-ekzameno, kaj la 40 partoprenintoj de la ekzameno sukcesis, du el ili per la maksimuma nombro da poentoj.

Kvankam venis malpli da rusoj ol kutime (interalie, pro la falo de rublo) la rusoj kontribuis, interalie, per multaj prelegoj. Pri “Rusio kaj Ukrainio, la du ŝtatoj – ĉu frataj?” raportis Mikaelo Bronŝtejn, sed tro malmulte da tempo estis dediĉita al la nuntempa situacio. Li ankaŭ kun Dima Ŝevĉenko prezentis la eldonaĵojn de Impeto, kaj Anna Striganova parolis pri fabelaj mondoj kaj pri fabeloj de la rusiaj popoloj. Inter la aliaj kontribuoj ni menciu la kortuŝan rakonton de Karl Breuninger. Li ne estas ruso, sed germano, kiu pasigis sian infanecon en Sovetio pro tio, ke lia patro, germana sciencisto, estis inter la inĝenieroj perforte translokitaj al Sovetio, por tie labori kompense al la teruraj damaĝoj en la venkintaj ŝtatoj.

Kaj multon pluan oni povus mencii: Harald Schicke prezentis naturkuracistan alirmanieron al malsanoj. Estis bildprezentoj pri Argentino, pri Barato, kaj interesega filmo kiun kompilis Liba kaj Floréal Gabalda (kiu cetere ĉefreĝisoris la teĥnikaĵojn de IF) retrospektive kaj nostalgie al la pasintaj IF-oj.

La ĉefa ekskurso estis al la urbo Köln, kiun ni rapide trapaŝis sub ĉiĉeronado de Winfried Schumacher. Ĉefa surprizo estis la restoracio. Ĉu ankaŭ siatempa rusa(sovetia) etoso, ke kafo ne haveblis en restoracio de Köln, pro paneo de la kafmaŝino? Ĉu ni aldonu pri aparte malafablaj kelnerinoj? Ekskursoj estis ankaŭ al Jülich (gvidis Valdemar Ebel, kiu ankaŭ multe helpis por la tuta programo), al Aachen, al la trilanda punkto de Germanio, Nederlando kaj Belgio, kaj al la iama neŭtrala ŝtateto Moresnet.

La vespera programo enhavis multe da ekssovetiaj partoprenoj: Vera Vlasova kaj Mikaelo, barda liriko de Nataŝa, la latva Vento Baltia kun Austra (kiu tamen ne estas aŭstra), Biruta, Lolita kaj Sergej… Silvestra vespero funkciis laŭ la tradicio, kaj la novjaraj kisoj por la rusoj estis la unuaj. La internacia vespero arigis amason da ĝenerale talentaj kontribuoj de multaj partoprenantoj. Tro longe estus citi ilin ĉi tie!

Estis iom da malgajo en iuj vesperoj. La bonveniga memorigis, interalie, la forpasintan fidelan partoprenanton Rémy Bouchet. En la adiaŭa vespero, ja ĉar adiaŭa.

Sed rusa vodko abunde fluis (kaj ne nur vodko), ankaŭ dum aliaj vesperoj. La plej ŝatata parto de la tagoj estas la neformala postvespera kunesto en la knajpo. Jen kion ĉefe maltrafis tiuj, kiuj ne venis: la ĝojo renkontiĝi kun tute bunta aro da homoj, en tute speciala etoso. Babili pri ĉio ajn en Esperanto, trinki, drinki, kanti, muziki, diboĉeti… Kiu diras, ke Esperanto ne funkcias?

Mi multe parolis pri rusoj, sed tie ni estis ne francoj kun angloj, ne rusoj kun poloj, sed homoj kun homoj. Kia bela Esperantujo!

Ĉu vere la lasta IF? Ĉu ne venos IF Nova? HDP sukcesis dum jardekoj sin dediĉi al preparado de brila kaj tre sukcesa aranĝo. Kiu kuraĝos transpreni la torĉon kaj pluvivigi IF?

Claude Nourmont

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/01/244if/

Nördlingen: HDP (maldekstre) kaj ses diverslandaj ekssovetianoj (Foto: Rémy Bouchet)

Ĉu HDP (Hans-Dieter Platz) volis starigi specialan varbokampanjon por IF, kiam li anoncis, ke la 30a Internacia Festivalo estos la lasta? Nu, tio malvarbis kelkajn homojn, kiuj ne volis veni por celebri funebron, sed aliflanke, tio (re)venigis homojn, kiuj ja ne volis maltrafi la lastan okazon por IF-umi. Inter la 27a de decembro kaj la 4a de januaro la junulara kaj familia gastejo de la ĉarma bavara urbo Nördlingen gastigis jam por la tria fojo la festivalanojn.

Fine aliĝis 120 homoj el 22 landoj, al kiuj aldoniĝis kelkaj vizitantoj por la silvestra festo. Sed surprizo tuj ĉe la alveno. Iuj diris al mi, kvazaŭ konfidence: eble ne estos la lasta! Sed la “sekreto” klare staris en la enkonduko de la festivala libreto.

En iuj esperantistaj aranĝoj, oni ne tro scias kion pozitivan raporti, kaj per ĝentilaj vortoj oni simple skribas, ke estis bona etoso (silentante pri la negativaj aspektoj). Tiel oni ne bezonas raporti pri IF. Estis ja bona etoso, des pli kiam ni eksciis, ke ne estos la lasta. Sed ne nur!

Plej multaj prelegoj estis aparte elstaraj, dank’al tio, ke prelegis homoj rekonataj en sia fako, kaj ne nur en nia Esperanto-mondeto.

Thomas Bormann loĝas en Istanbulo kaj estas korespondanto en Turkio por la publikaj germanaj radioj, do plej trafe li prelegis pri “Ĵurnalismo en Turkio – cenzuro sen cenzuristoj”. Bernard-Régis Larue, specialisto pri meteoritoj prelegis pri “Krateroj, Asteroidoj, Meteoritoj” kaj dum prelego montris ne nur bildojn, sed verajn ŝtonetojn. Amri Wandel, profesoro pri astrofiziko en la Universitato de Jerusalemo prelegis pri “Aŭroro, la nordia lumo” (la sama prelego okazis en IKU en Rejkjaviko). Jozef Reinvart, vic-ambasadoro de Slovakio en Grekio, montris kiel “Slovakio [estas] modela lando de EU en interreta multlingva instruado”. La menciitaj prelegoj okazis enkadre de Internacia Vintra Universitato, kaj eta ekzameno post du el la prelegoj ebligis ricevi diplomon de Akademio Internacia de la Sciencoj. Entute 26 homoj sukcesis.

Estis ankaŭ bonega prelego de Harald Schicke, naturkuracisto, pri la faktoroj de aĝiĝo. Ian Fantom analizis en “Novparolo – retrospektive” kiom la novparolo de Orwell en 1984 kompareblas al la nuntempa lingvaĵo de politika propagando. Kiel kutime oni raportis pri diversaj vojaĝoj: pri mirindaĵoj de Islando, pri nekonata Albanio, pri grimpado sur Akonkagvo en la spuroj de Tibor Sekelj… kaj pri multaj aliaj temoj. En la mondon venis nova vento, rakontis la vicprezidanto de UEA Stefan MacGill, kiu prezentis planojn pri AMO kaj SPAMO en almenaŭ tri kontinentoj.

La kadra temo estis “Retrospektive”, sed kiel kutime plej multaj prelegoj okazis ekster ĝi. Retrospektive estis tre amuze vidi bildojn de la IFoj ekde la unua, en la komenco de la 1980aj jaroj. La nuna ambasadoro de Germanio en Moskvo (kiu partoprenis nun la 24a fojon) jam ĉeestis… Ne ĉiam facilis rekoni la homojn, kiuj tiam estis ja junaj kaj belaj, aŭ la infanojn de partoprenantoj, kiuj nun jam estas gepatroj…

Kompreneble, ni ĝuis la kutimajn ingrediencojn de la koktelo IF: iom da gimnastiko, tajĝiĉuano kaj jogo, saŭno, Iano ĉe piano, fabelaj mondoj de Anna Striganova, silvestra bufedo kun sia ordo, polonezo, silvestra balo, kisoj, bondeziroj, promenadoj …

La regiono estas aparte interesa, prahistorie kaj historie. Nördlingen situas en kratero kreita pro falo de asteroido antaŭ 15 milionoj da jaroj. Iom pli lastatempe, ĝi estas aparte bela urbeto kie en mezepoko oni konstruis urban muron kaj trabfakajn domojn. Ĝi ne estas unika en la regiono. En la ĉirkaŭaĵo abundas tiaj urbetoj kun ĉarmaj mezepokaj bone konservitaj restaĵoj. Aparte plezure estis malkovri inter tiuj belaĵoj dum ekskursoj Rothenburg ob der Tauber kaj Oettingen.

Rusa fadeno ligis pli malpli la vesperan programon, sub ĉiĉeronado de Mikaelo Bronstein. Sed malgraŭ klopodoj pri novaj programeroj la antaŭknajpaj vesperaĵoj estis pli palaj ol kutime. Nu, ni ne komprenis la rusan humuron… Tamen unuafoja partoprenanto Nataŝa bele debutis per koncerto Aŭrora mia land’. Kaj rusaj bardoj estas interesaj.

Rusoj ne loĝas nur en Rusujo, eĉ ne nur en Rusio. Kaj homoj, kiuj iam loĝis en Sovetunio, iel emas re-renkontiĝi en IF. Nu, iuj konatiĝis en IF siatempe kun la nuna partnero, migris al alia lando, kaj retrovas la geamikojn en la varma etoso de IF, tute aparte en la Knajpo, la plej baza kaj ĝuinda renkontiĝejo dum IF.

Mi ne farus objektivan raporton, se mi ne dirus kelkajn vortojn pri ĝi. Ĝi estas la koro de IF. Ne nur biero kaj vino, sed ankaŭ teoj, kafo, kokteloj. Kaj babiladoj ĝis nekredebla horo. Fermiĝas nur post kiam la lasta kliento iras dormi, foje tre malfrue, aŭ tre frue, laŭ la vidpunkto. La vorto mem ne plu estas neologismo, ni uzas ĝin nun de ? jaroj. Kaj la koncepto? Lingvohistoriistoj esploru, kaj donu la respondon. T(d)rinku, do t(d)rinku vi, samideano!

Claude Nourmont
30-foja partopreninto

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/01/232if/

La 29a eldono – jam! – kun siaj tradicioj kaj evoluoj… Kaj kion raportu iu, kiu ĉeestis senescepte ĉiujn antaŭajn festivalojn?

Nekutime la renkontiĝo okazis en vere centra urbocentro, kun allogaj butikoj en rabatsezono… tamen tio ne delogis la IF-anojn de la seriozaj programeroj, kaj la prelegoj estis bone vizitataj.

Pluraj prelegoj okazis pri la kadra temo “komputilo/interreto”, kaj iom pli multe (sed ne malpli interese) ekster ĝi. Tiel estis tuta bukedo da temoj traktitaj, kiel ekzemple pri la gaŭlromia kulto de helpemaj diinoj, pri fabelaj mondoj kaj novjarfesto, pri Birmo, pri plantoj kiuj helpas je oftaj malsanoj… Mikaelo Bronstein “stelojn jungis al revado” prezentante sian novan romanon pri la sorto de esperantistoj en la Stalina epoko. Enkadre de Internacia Vintra Universitato okazis pluraj kursoj, kaj 37 kursanoj akiris diplomon de AIS ĉu pri astronomio (kurso de Amri Wandel), ĉu pri muziko (kurso pri violono de Hannes Larsson), ĉu pri la sociaj retoj (kurso de Dima Ŝevĉenko), pluraj el ili kun la maksimumo da poentoj.

Tre interesaj estis partoprenigaj kursoj: muzikimproviza ateliero, prilaboro de steatito, bid- kaj juvel-farado.

Pri la sukceso de iuj programeroj kiel la bierseminario, mi nur citu komenton de partoprenintino: “Kvankam mi ne trinkas bieron, interesis min la bierseminario de Harald Schicke”. La vesperaj programeroj invitis nin al Israelo, al Ruslando, al kvizumo kaj al prezentado de muzikaj kaj ŝercaj kontribuoj.
Jarŝanĝa nokto: bufedo laŭ la tradicia bufeda ordo, balo kiu malfermiĝis per belega polonezo, interŝanĝo de kisoj kaj bondeziroj je la ŝanĝiĝa horo de la diverslandaj partoprenantoj (fakte la japana estas jam for kiam komenciĝis la tuta festado).

Plurfoje okazis vizitoj en la urbo. La tuttaga ekskurso kondukis nin tra la Ruhr-regiono. Unue ni iris al Bochum por vidi la planetarion; tamen ĝi restas por ni mistera nigra truo, ĉar ni vidis nur la ekspozicion en la ekstera galerio. Poste ni estis en eksa koaksigejo en Essen, kie ni ankaŭ tagmanĝis, kaj iris al Ruhr-muzeo, kiun ni tamen ne vere vizitis.

Sed kio plej imponas en IF?

Daŭre ĝi estas eksterordinara renkontiĝejo, kie apudas eldonisto el Japanio, islanda fiŝkaptisto, la ambasadoro de Germanio en Rusio, profesoro pri astrofiziko en la universitato de Jerusalemo, rusa bardo kun barbo, akademianoj kaj multaj same interesaj homoj.

Kaj se vi demandas al iuj ajn partoprenintoj, pri kio ili plej memoras dum tiu ĉi semajno? Nek pri la kursoj, nek pri la ekskursoj sed pri la etosoplenaxxxKnajpo. Kie oni proponas diversajn bierojn, vinojn, koktelojn kaj ankaŭ ginsengon, teojn, kafon. Kaj kie okazas ĝis malfrue en la nokto agrabla t(d)rinkado kaj amikaj babiladoj.

Ŝoka informo estis, ke baldaŭ ĉesos tiu agrabla renkontiĝo. Neeble! Ja ĉi-jare estis nur okdeko da partoprenantoj, sed la etoso estis des pli familieca. Jam kelkaj el la kutimaj partoprenantoj serĉas solvon, por ke post la venontjara 30a IF plu daŭru la tiel ŝatata kaj eksterordinara renkontiĝo kreita de HDP, kiun ni varme dankas pro la grandega kaj persista laboro.

Claude Nourmont

Foto de Brian Moon

Verso de Eŭgeno Miĥalskij.

El la germana vorto “Kneipe”, etosplena gastejo.

Legu ankaŭ artikolojn pri la 27a kaj la 28a IF.

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/01/220if/

Nördlingen situas en geologie aparta loko: ĝi estas en regiono Ries, en ia granda baseno kreita de meteora trafo antaŭ ĉ. 15 milionoj da jaroj. Tial Bernard-Régis Larue parolis pri meteoritaj fenomenoj, kaj liajn atentokaptajn prelegojn kompletigis vizito al la muzeo pri la regiona kratero. Ankaŭ ekster la lingva temo, Masumi Huĝimoto klarigis kiel pripensi laŭ mandalisma formo en 9 fakoj, kaj Wolgang Loose gvidis eŭropan vojaĝon tra operoj el 20 landoj kaj 16 komponistoj. Sed tio estas nur specimenoj de la bunta prelegaro. Ne mankis raportoj pri vojaĝoj, profesinivela filmo pri la 26a IF, kaj diversaj sanigaj ekzercoj kaj prelegoj rilataj al nia sano. Por la 3a fojo okazis KER-ekzameno.

Okazis pluraj ekskursoj tra la ĉarma urbeto, kiu havas la ununuran komplete konservitan mezepokan muron en Germanio. Tuttaga ekskurso donis etan gustumon pri la interesa urbo Munkeno, kun sia fama “Hofbrauhaus”, kie la ekskursantoj abunde tagmanĝis. Kiel kutime la distran programon reĝisoris Mikaelo Bronŝtejn; elstaris la prezento de Triksini, la magiisto kun la blua ŝtono, kiu sukcesas pluridigi eĉ tiujn, kiuj jam multfoje spektis liajn trukojn.

Triksini magias

La gastejo estis komforta kaj la manĝaĵoj abundaj. Sed verŝajne plej memorinda por ĉiuj daŭre estas la tradicia knajpo (etosplena gastejo, laŭ la germana vorto “Kneipe”), kie eblis trinki, drinki, kanti, babili ĝis senlima horo?

Aranĝo rekomendinda al ĉiuj, kiuj emas kleriĝi en agrabla etoso, kaj pasigi neforgeseblajn jarŝanĝajn tagojn!

Bonvenon al la 28a IF en Xanten!

Claude Nourmont

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto. Ĉe represo bonvolu indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2011, №2 (196)
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2011/01/la-27a-internacia-festivalo-jarsange-en-nordlingen/