Partoprenis 16 junuloj el kvar landoj (krom anoj de la tri menciitaj landaj TEJO-sekcioj, venis gasto el Francio) por priparoli problemojn de niaj junularaj organizoj. Evidentiĝis, ke tiuj pli-malpli samas en ĉiuj organizoj. Landaj sekcioj havas tro malmulte da aktivuloj, malgraŭ tio ke la aliĝintaj membroj multnombras. Alia problemo estas manko de nova generacio en la Esperanto-movado. Se junuloj esperantistiĝas, ili malofte sentas emon kaj bezonon aliĝi al organizo, ja ĉio povas nun okazi perrete, kaj por veturi al kongresoj oni ne nepre estu membroj de Esperantaj organizoj.

Nefinebla temo de reklamado de la lingvo al neesperanta junulara publiko ankaŭ aperis dum la Varbadhoro, kiel ni nomis la cerbosturmon.

Partoprenantoj opinias, ke organizo de nova komuna porjunulara aranĝo, kiu estus forte reklamata inter komencantoj kaj novuloj, eble estus bona paŝo kiu plifortigus funkciadon de la tri asocioj. Por tiu celo oni volus uzi subvencion de la Viŝegrada Fonduso, pri kio oni komencis labori tuj post la Centrejo.

Partoprenantoj krom cerbumado pri malfacile solveblaj problemoj, havis ankaŭ plezuron ekscii iomete pri la urbo Svitavy kaj pri la Muzeo de Esperanto dum prelego de Libuše Dvoŗáková, kunorganizantino de la ĉeĥa flanko.

Konklude, kvankam la unua Centrejo estis eksperimenta, ĝi montris grandan bezonon de kunlaboro inter najbaraj junularaj organizoj ne nur dum organizado de aranĝoj, sed ĉefe per interŝanĝo de spertoj kaj pensoj. Multaj aferoj estis traktitaj, sed eĉ pli multaj restis netuŝitaj pro la tempomanko. Certe ne ekzistas nur unu bona recepto kiel funkciigi efike Esperantan organizon, tamen mi kredas ke similaj aranĝoj, eĉ se ili ne helpas rekte, certe almenaŭ pensigas estraranojn, aktivulojn kaj membrojn pri gravaĵoj. Ĉia ajn ŝanĝo postulas iom da tempo, do eble baldaŭ videbliĝos, kio kreskos surbaze de nia unua Centrejo en Svitavy.

Romualda Jeziorowska

Foto de Tomasz Szymula

Ĉi tiu artikolo aperis en la aprila-maja kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №4–5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/04/235centrejo/

Kopřivnice: inaŭguro en 2013

En la ĉeĥa urbo Kopřivnice Rudolf Zanáška (1907-1954) fondis esperantistan kaj skoltan movadojn. En 1950 li iniciatis inaŭguron de monumento omaĝe al Doktoro Esperanto en loka parko, sed poste la parko estis likvidita por liberigi la lokon al novaj domoj.

En 2010 lokaj skoltoj trovis la muskokovritan ŝtonegon de la monumento en arbaro post la urbo, kaj en la vilaĝo Lichnov la domon de la esperantisto Roman Michna (1915-2003), kiu savis la tabulon. Liaj heredantoj volonte donacis la tabulon al la skoltoj, kiuj la 13an de septembro 2013 reinaŭguris la monumenton en sia skolta centro Vanaivan kaj plantis la Kverkon de Konkordo, kiel rememoron al la skolto-esperantisto Rudolf Zanáška. La inaŭguron partoprenis ankaŭ esperantistoj.

Reinaŭguro en 2013

En la urba muzeo estis inaŭgurita ankaŭ la ekspozicio Ĉu Esperanto estas morta lingvo?

Filmeto de loka televido kun esperantlingvaj subtekstoj estas spektebla rete:
https://www.youtube.com/watch?v=syWni8f4tFI

Miroslav Malovec

Ĉi tiu artikolo aperis en la novembra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №11.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/10/229zeo/

La ĉefa programo okazis sabate en la Esperanto-muzeo kun la ĉeesto de la urbestro David Šimek kaj de la direktorino de la urba muzeo Blanka Čuhelová. La muzeo ricevis multajn gratulleterojn el la tuta mondo, kelkajn oni tralegis. Post prelego pri la historio de Esperanto en Svitavy ĉiuj iris en la parkon, kie estis senvualigita nova memorŝtono.

Posttagmeze en la urba muzeo estis inaŭgurita la ekspozicio Pintoj de Eŭropo de Ján Vajs kaj samtempe priskribitaj impresoj el Rejkjaviko. La ekspozicio estas destinita por la plej vasta publiko; sur la fotoj de la konkeritaj montpintoj ĉiam flagras Esperanto-flago. La sabatan programon fermis dancado kun tombolo.

La muzean programon kronis eduka seminario dum la dimanĉa mateno. Posttagmeze kunsidis la asocia komitato ĝis la vespero.

Miroslav Malovec

Ĉi tiu artikolo aperis en la novembra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №11.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/10/229cz/

ĈEA en la daŭro de la jaro 2012a konstante rilatis kun amaskomunikiloj en Ĉeĥio kaj sukcesis aperigi grandan nombron de artikoloj ne nur en ĵurnaloj, televido kaj radio, sed ankaŭ en fakaj revuoj, per prelegoj kaj kulturaj aranĝoj.

Pozitive surprizis la estraranon de Fondaĵo Cigno, ke ĈEA raportis pri “nur” 200 elpaŝojn, kiujn ili povis dokumenti kaj kiuj reprezentas nur 80% el la tuta tutjara agado. Tio montras mirinde vastan laboron en la informa kampo.

Ĉi-jare elekti nur unu premiiton estis malfacila tasko, ĉar la ses Landaj Asocioj partoprenantaj montris elstaran laboron kaj fortan klopodon konigi niajn lingvon kaj movadon al neesperantistoj.

La Cigno-Estraro instigas la Landajn Asociojn daŭre prioritati la informan agadon ankaŭ en la jaro 2013a.

Fondaĵo Cigno estis starigita en decembro 2011 por premii la agadon de Landa Asocio ene de la Eŭropa Unio, kiu plej bone informis la eksteran publikon pri Esperanto dum la periodo de unu jaro.

Ayako Kawakita
Prezidanto

Ĉi tiu artikolo aperos en la aprila-maja kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №4–5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/03/cigno-2/

Dum la vespera programo Peter Baláž skizis la laboron kaj planojn de la teamo E@I, raportis pri ĉi-jara Somera Esperanto-Semajno (SES) en Nitra, kiun partoprenis ducent personoj. Sekvis ekzemploj de mallongaj filmetoj kun esperantlingva komento aŭ subtekstoj, nome pri la urbo Písek, ŝerca televida reklamo pri jorkŝira terhundo kiel polica poŝhundo, fabelo pri Kuĉjo kaj Maĉjo. Urboj mem ofte volonte akceptas helpon de esperantistoj disfamigi la urbon aŭ regionon per kurtaj videofilmoj inter esperantistoj. La tagon fermis komuna kantado en klubejo de la studenthejmo.

La urbestro Oldřich Ryšavý (parolanta) kaj reprezentantoj de la tri landaj asocioj: Vladimír Dvořák (Ĉeĥio), Stano Marček (Slovakio), Bernhard Tuider (Aŭstrio). (Foto: Miroslav Malovec)

La vera konferenco komenciĝis vendrede je la 9-a horo. La urbestro venis saluti la partoprenantojn kaj per lumbildoj prezentis la urbon kaj la regionon, sed lin atendis surprizo – preparita filmeto pri lia urbo kun esperantlingvaj subtekstoj. Sekvis la programero “La tri Esperanto-landoj prezentiĝas”, en kiu la reprezentantoj priskribis la situacion de Esperanto en siaj landoj. Estis projekciita ĉeĥa filmo pri Slovakio kun Esperantlingvaj subtekstoj. Posttagmeze duono de la konferencanoj forveturis buse al la proksima kastelo Lednice, la plej bela moravia kastelo kun granda ĉirkaŭanta parko. Post vizito de la kastelaj ĉambroj, kie la klarigon de ĉiĉeronino esperantigis Pavla Dvořáková, la plej kuraĝaj promenis dum unu horo tra la parko al turka minareto kaj reen, ĉirkaŭ lageto, kie apudvoje kreskas interesaj maljunaj arboj de diversaj specioj.

La vesperan programon malfermis loka folklora infana ensemblo Břeclavánek (eta Břeclavano, Břeclavanĉjo) per pluraj kantoj kaj dancoj akompanataj de violonoj kaj cimbalo, ankaŭ ludataj de neplenaĝaj muzikistoj. La aŭskultantoj fine kunkantis popolajn kantojn esperantlingve. Poste sekvis prelega vespero. Paŭlo Kaščák prezentis la novan radiostacion Verda Stacio, kiu klopodas daŭrigi tradicion de iam tre populara Verda Stacio en Brno (1933-1937) kaj Prago (1946-1951). La nova stacio organizas ankaŭ Esperanto-kurson en kastelo de la urbeto Bartošovice. La tri ĉeestantaj esperantistaj eldonistoj (Peter Baláž, Petr Chrdle, Stano Marček) prezentis novaĵojn de siaj eldonejoj. Ankaŭ ĈEA montris sian kompaktan diskon de voĉlegataj rakontoj de Karel Čapek (kiel ekzemplon oni aŭdis pri Morto de Arĥimedo). Okaze de la ŝtata festo operkantisto Miroslav Smyčka kantis la ĥoralon Sankta Venceslao el la 11a jarcento kaj deklamis Romancon pri Karolo la IVa de Jan Neruda en traduko de Miloš Lukáš.

Sabate matene kunvenis ĉiuj tri asocioj memstare en apartaj ĉambroj kaj diskutis siajn organizajn aferojn, precipe la membrobazon kaj ekonomiajn problemojn. Posttagmeze ĉiuj vizitis urban solenaĵon sub la kastelo okaze de Sankt-Venceslaaj festoj (budoj kun frandaĵoj, trinkaĵoj, memoraĵoj kaj podio kun kantoj kaj folklora humuro). Interesiĝantoj povis viziti sinagogon, Domon de Lichtenstein aŭ preĝejon de Sankta Venceslao, tute modernan, ĉar la malnova estis detruita dum la milito kaj la nova povis esti konstruata nur ekde 1992.

Vespere kunvenis Esperanto-instruistoj sub gvido de Maria Feifičová kaj la tri asociaj komitatoj. Paralele okazis konversacia kurso. En komuna programo en granda salono Margit Turková prezentis la vivon de la ĉeĥa ĵurnalisto kaj satira poeto Karel Havlíček Borovský (1821-1856) “Havlíček en Brikseno – ĉapitro el la ĉeĥa-aŭstra historio – ĉu en la nova perspektivo?” Ŝi menciis ne nur la faman Bapto de caro Vladimir en la traduko de Tomáš Pumpr, sed ankaŭ Tirolajn Elegiojn en la traduko de tie ĉeestanta Jaroslav Krolupper kaj versojn pri Havlíček de Čestmír Vidman, naŭdekjara ĉeĥa poeto kaj esperantisto, al kiu Margit Turková helpas eldonadi liajn nuntempajn verkojn. Slovaka grupo simile skizis la vivon de pastro Ján Maliarik (1869-1946), kiu en sia libro La tuttera ŝtato kalkulis kun Esperanto. Poste ili projekciis kortuŝan, profesie aktoritan filmon pri ĉi tiu apostolo de paco.

La dimanĉa programo estis denove komuna sub titoloj “Vojoj al kunlaboro kaj perspektivoj, Invito al interretaj projektoj” (Vikipedio, Ipernitio, aŭdoprojektoj), “Studu interrete!” (Lernu.net, Slovake.eu). Ján Vajs prezentis prelegon “Surspure de habanoj en Ĉeĥio, Slovakio kaj Aŭstrio”. La habanoj estis antikva etno vivanta en tiu regiono, kie la tri landoj najbaras, restis post ili “habanaj ceramikaĵoj” kaj verŝajne multaj loĝantoj estas iliaj posteuloj, eĉ ne sciante pri tio. Skizitaj estis eblaj kunlaboroj pri aranĝoj (KAEST, SES, Muzea nokto), kunlaboro de Esperanto-muzeoj, interŝanĝo de ekspozicioj, komuna prezento de literaturoj en interreto aŭ kompaktdiske.

Pluaj informoj estas preparataj por la retejo
http://www.esperanto.cz/eo/aktualajxoj

Miroslav Malovec

Ĉi tiu artikolo aperis en la novembra kajero de La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №11.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/10/217trilanda/

Konferencanoj en la Litomiŝla tombejo ĉe la lasta ripozejo de Karolo Piĉ (Foto: Petro Chrdle)

Sur la kovrilpaĝo de la junia Ondo aperas la kvar membroj de la Ibera Grupo. Venis al ni Abel Montagut en 2008, kiam IEK (Internacia Esperanto-Konferenco de OSIEK) okazis en Slovenio, kaj Miguel Gutiérrez Aduriz ĉi-jare por IEK, kiu okazis de la 14a ĝis la 20a de julio 2012 en la ĉeĥa urbeto Svitavy.

“Sciencfikcio kaj Robotoj!” estis la temo en nia rondo, elektita en Herzberg-am-Harz antaŭ du jaroj. Pri ĝi prelegis unue Petro Chrdle, kiu ĵus eldonis la dramon R.U.R. de Karel Čapek. Li prelegis pri la du fratoj Čapek, ĉar Josef proponis la vorton “roboto”, kiu iĝis tutmonda. Je la fino de la semajno ni spektis teatraĵon tiele titolitan, kaj altnivele rolludis junuloj de la urba liceo, kiuj bele elparolis Esperanton. Reĝisoris Radka Oblouková.

Toon Witkam, kiu proponis la temon, prezentis la verkon Terra de István Nemere, kiu mem venis kaj parolis pri la estiĝo de la vivo sur la Tero kaj demandis sin, ĉu eble ĝi devenis el alia kosmoparto dismetita de alia estaĵo pli matura, kaj pri la evoluo de la vivo en la Tero. Li estas konvinkita, ke iam la homo estos devigata elmigri de sia medie difektita planedo al eble alia galaksio.

Miguel Gutiérrez enmetis mirindan gamon de interesaj ideoj, kiuj instigis viglajn reag-diskutojn ĉe la aŭskultantaro. Li ricevis multe da aplaŭdoj, eĉ se ne ĉiuj konsentis pri la proponitaj ideoj. La temo tuŝis filozofiajn terenojn: “De kie devenas la vivo?” kaj “Estonte, kiun rolon elprenos robotoj?” Ni debatis pri la danĝero, kiu kaŝiĝas en tiu evoluo. Li ankaŭ prezentis numerojn de sia libroserio Sferoj (SciencFikciaj eroj).

Miguel Gutiérrez prezentas sian legendan (ankaŭ leg-endan) serion “Sferoj” (Foto: Eric Laubacher)

Mikaelo Bronŝtejn regalis nin per fotoj kaj rakonto pri la fratoj Arkadij kaj Boris Strugackij, sciencfikciaj aŭtoroj konataj ne nur en Ruslando, kaj kunportis diversajn verkojn de ili.

Mélanie Maradan surprizis nin pri Zorg-robotoj: ili jam ekzistas en Japanio, helpas handikapulojn, kiuj povas plenumi neniun taskon. Ili estas stirataj helpe de voĉaj komandoj. Sed kiel alparoli ilin? Estas bezonata nova lingvo, kiu malebligas ambiguajn, miskompreneblajn komandojn. Ŝi kunlaboras en tiucela projekto.

Ĉar ni kunvenis en ege bela biblioteko de la Ottendorfer-domo, Detlev Blanke kaj Miroslav Malovec gvidis la seminarion: “Esperanto-Bibliotekoj kaj Arkivoj. Kiel savi la materialon?” Grave estas jure certigi statuson ankaŭ de la propraj kolektoj ĝustatempe.

Dumtempe, Stano Marček gvidis Esperanto-kurson al dudeko da lernantoj, entuziasmigitaj de lia metodo.

Akceptis nin la urbestro David Šimek kaj Jana Pernicová, membro de konsilio de Pardubice-regiono. Nia aranĝo estis mirige bone organizita de Petro Chrdle, kiu bedaŭrinde diris, ke li faras tion por la lasta fojo, ĉar li deziras nun dediĉi sian tutan tempon al eldonado. Libuše Dvořaková, prezidanto de la Klubo de Esperanto-Amikoj en Svitavy, ĉarme, efike kaj diskrete klopodis pri ĉio kun tuta teamo.

Ni aŭskultis koncertojn de Mikaelo Bronŝtejn kun Elena Puchova kaj Dmitrij Dovžik, kantojn en la hispana, ĉeĥa kaj aliaj lingvoj de Miroslav Smyčka kaj Pavla Dvořaková. Gerrit Berveling prezentis al ni siajn tradukojn de Antologio Latina, Margit Turková deklamis omaĝe al la fantazianto Čestmir Vídman, kaj Russ William kaj Anna Skudlarska prezentis al ni filmon, kiun ili lerte subtitoligis Esperanten: Seksmisio, kies fino estas tute neatendita!

Ne mankis solena ekumena diservo, kiun gvidis pastroj Gerrit Berveling kaj Zdenĕk Gerhard Klimeš kun helpo de laiko Pavel Polnický.

Svitavy ekde nun disponas pri ĵus plantita tilia Esperanto-arbo, kies apudstarantan memorŝtonon senvualigis kune OSIEK prezidantino Anne Jausions kaj la urbestro Pavel Šimek.

Multe da surprizoj rezervis al ni la temo, sed ankaŭ la malkovro de la regiono: ne nur la beleta urbo Svitavy, sed ankaŭ tiu, kiu fondis ĝin: Litomiŝlo, kaj unufoje pli, post la vizito de tiu ĉi urbo, tre bone tradukita de Pavla Dvořáková, ni honoris la tombon de Karolo Piĉ, same kiel en 2001. Alian tagon Moravská Třebová senvualigis al ni siajn monumentojn.

Je la fino, la OSIEK-Premio estis atribuita al István Ertl pro lia traduko de Sensorteco de Imre Kertész.

La sekva IEK okazos de la 20a ĝis la 26a de julio 2013 en Saint-Amand-Montrond, meze de Francio kaj estos organizita de Ĵak LePuil kaj Armela Le Quint. La temo estos: Esperanto kaj Muziko.

Anne Jausions

Ĝi estas artikolo el La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/08/215iek/

Eli Urbanová
(1922–2012)

Ŝi naskiĝis la 8an de februaro 1922 en la ĉeĥa urbo Čáslav kiel Eliška Vrzáková. Ŝi studis en pedagogia instituto kaj, post abiturientiĝo, en 1941 ŝi instruis muzikon en privata lernejo de Štefo Urban. En 1942 ili geedziĝis, sed en 1955 divorcis kaj Eli transiris al popollernejo. En 1965 ŝi fariĝis edukistino de junularo. En 1975 ŝi eldonis ĉeĥlingvan pedagogian helpilon por edukistinoj.

En 1940 librovendisto Malý en Čáslav eldonis ŝian ĉeĥlingvan poemaron Zrcadlo (Spegulo) sub pseŭdonomo Eliška Doubravská. Ĝi estis ŝia unua poezia provo.

En 1942 Eli kaj Štefo akompanis muzike aktoron Karel Höger, kiu informis ilin pri Esperanto, ĉar li antaŭ la milito aktoris en Verda Stacio de Brno. Sed nur en 1948 ili ambaŭ esperantistiĝis, en 1949 aliĝis al EK Praha kaj 1950 ekzameniĝis pri lingvo-scio. Tiam ili komencis verki esperantlingve. Inter la jaroj 1952-1977 Eli Urbanová estis 10-foje premiita en diversaj belartaj konkursoj.

En 1956 Julio Baghy vizitis Pragon, ili interkonatiĝis kaj rezulto estis poemaro Nur tri kolorojn (1960) eldonita de Stafeto kun antaŭparolo de Baghy.

Sekvis ŝiaj poemaroj El subaj fontoj (ĈEA, 1981), Verso kaj larmo (Iltis, 1986), Vino, viroj kaj kanto (Fonto, 1995), Peza vino / Těžké víno (KAVA-PECH, 1996, enĉeĥigis Josef Rumler), El mia buduaro (Fonto, 2001), Rapide pasis la temp’ (KAVA-PECH, 2003) kaj Prefere ne tro rigardi retro (KAVA-PECH, 2007). Ŝia sola romano Hetajro dancas (Fonto, 1995) estas aŭtobiografia kaj ricevis premion OSIEK en 2001.

En 2003 okazis en Prago Internacia Esperanto-Konferenco de OSIEK “Intimaj temoj en Esperanto-beletro” inspirita de ŝia verkaro kaj ankaŭ parte dediĉita al ŝiaj vivo kaj beletro. Aperis prelegaro samnoma (KAVA-PECH, 2005) kun ŝia detala biografio.

En 1969 ŝi instruis Esperanton en Barlastono kaj gvidis Esperanto-kurson por komencantoj en la gazeto Pionýrská štafeta (Pionira stafeto, gazeto por geknaboj).

En la jaroj 1986–1995 ŝi membris en la Akademio de Esperanto. En 1990 ŝin akceptis ankaŭ la ĉeĥa verkista asocio Obec spisovatelů. Honoran membrecon de ĈEA ŝi ricevis en 1982, de UEA en 1996.

Miroslav Malovec

La redakcio de La Ondo kaj Sezonoj funebras kaj kondolencas.

Konkluda diskuto dum Esperanta Vikimanio 2011 en Svitavy (Fotis Marek Blahuš)

Ekde la 26a ĝis la 30a de oktobro 2011 en la ĉeĥa urbo Svitavy okazis seminario pri Vikipedio omaĝe al dekjara jubileo de ĝia Esperanto-versio. La ĉeforganizanto de la unua internacia renkontiĝo de esperantistoj-vikipediistoj estis Pavla Dvořáková (Ĉeĥa Esperanto-Asocio) kun kontribuo de E@I.

Spertiĝi pri kontribuado al Esperanta kaj alilingvaj versioj de la reta enciklopedio Vikipedio venis pli ol 30 komencantaj kaj spertaj vikipediistoj el ok landoj (Ĉeĥio, Slovakio, Pollando, Hungario, Belgio, Nederlando, Germanio kaj Francio). La trejnadon gvidis, interalie, Chuck Smith, la fondinto de la Esperanta versio de Vikipedio, kaj Miroslav Malovec, kiu – instigita de Chuck Smith – fondis la ĉeĥan version.

Ĉar en la gastiginta urbo Svitavy ekde 2008 havas sian sidejon Esperanto-Muzeo, oni utiligis la restadon en la urbo por viziti ĝin. En la muzeo (la Domo de Ottendorfer) okazis parto de la programo, malfermita por publiko – solena prelega matineo omaĝe al dekjariĝo de la Esperanta Vikipedio.

El la rezultoj de Vikimanio menciindas precipe plibonigo de diverslingvaj versioj de 17 vikipediaj artikoloj (interalie, pri Svitavy, Pardubice, Oskar Schindler kaj Valentin Oswald Ottendorfer) kaj pliriĉigo de Vikipedia Komunejo je 11 fotografaĵoj. Multaj artikoloj estis kompletigitaj laŭ siaj sperte ellaboritaj Esperanto-versioj, kio montras praktikan valoron de la pontolingvo ankaŭ al publiko.

La aranĝo sukcesis veki grandan interesiĝon de lokaj kaj naciaj amaskomunikiloj – amaso da mencioj kaj raportaĵoj spekteblas/legeblas rete (vidu ilian liston).

Katka Nosková

Ĉi tiu artikolo aperis en la decembra kajero de La Ondo de Esperanto.
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2011, №12 (206).
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2011/11/vikimanio/