278 esperantistoj venintaj el 20 landoj partoprenis la 8an Azian Kongreson de Esperanto, kiu de la 3a ĝis 6a de novembro sukcese okazis en la pitoreska ĉina urbo Quanzhou [Ĉjuanĝoŭ] kun la ĉeftemo “Esperanto por la azia kunlaboro en interreta epoko”. Paralele kun ĉi tiu kongreso okazis la 5a ILEI-Seminario en Orienta Azio kun la temo “Lerni Esperanton per moderna metodo” kaj la 10a jarkunveno de IKEF-Ĉinio (komercista asocio).

Antaŭ la inaŭguro estrarano de UEA Lee Jungkee prezentis dek gravajn novaĵojn el UEA. La kongresan inaŭguron mesaĝe salutis la prezidanto de UEA Mark Fettes; surpodie salutis Lee Jungkee, ĝenerala direktorino de UEA Veronika Poór, prezidantino de ILEI Mirejo Grosjean, prezidanto de KAEM (Komisiono de UEA pri Azia Esperanto-Movado) Wang Ruixiang, vicurbestrino Wang Jianping, vicprezidanto de Ĉina Fremdlingva Eldonejo Fang Zhenghui. La prezidanto de Ĉina Esperanto-Ligo Chen Haosu faris salutan paroladon.

Dum la kongreso okazis 23 programeroj paralele en ses ĉambroj, Markus Gabor prelegis pri la Eŭrazia Kultura Centro kaj pri indramang-metoda lingvoinstruado en koreaj kaj tajlandaj universitatoj; So Gilsu pri la azia Esperanto-movado kaj pri la diversaj vojoj al la 102a UK en Seulo (2017); Ilona Koutny pri eŭropaj kaj aziaj trajtoj de Esperanto, pri universitata instruado de Esperanto kaj esperantologio, pri kunlaboreblo inter Eŭropo kaj Azio; Zbigniew Galor pri Esperanto kaj esperantistoj en spegulo de sociologiaj esploroj; Ragnar Baldursson pri Esperanto kiel interkultura komprenigilo, Hori Jasuo pri internacia Esperanto-sumoo kaj aliaj temoj; Wang Tianyi pri deveno de la ĉinoj; Isikawa Tieko pri Esperanto-ekzercaro por japanlingvaj komencantoj; Nema pri la korea landa kongreso, pri tutlanda trejn-sistemo, pri volontuloj de UK, pri la 50a ILEI-kongreso en Busan (2017); Arko (Gong Xiaofeng) pri Esperanto-instruado en Ĉinio, Mirejo pri lernado-encerba mirakla procezo, Ju Jianchao pri plezuro en legado; Chen Ji pri lingvolernado en la interreta epoko.

Ĉina Radio Internacia (ĈRI) prezentis amuzajn programojn, ekzemple, pri manskribado de ĉinaj ideogramoj “Unu zono kaj unu vojo”. Ĉiuj aziaj landoj prezentis la Esperanto-movadon en siaj landoj. En la kunsido pri landa agado kaj Esperanto-movado en la reta epoko oni varme diskutis pri la movado en Azio. La prelegantoj el Filipinoj, Indonezio kaj Vjetnamio allogis ĉeestantojn per la junaj vizaĝoj kaj aktiveco. La plej juna preleganto estis la 18-jara studento Albert Stalin T. Garrido el Filipinoj.Lia prelego pri la Filipina Esperanto-movado ege interesigis la ĉeestantojn. Li diris, ke mankas nejunuloj por gvidi la movadon en Filipinoj. Markus Gabor promesis flugi al Filipinoj por semi kaj akvumi. Oni lanĉis kampanjojn por instigi multajn partoprenantojn al la 102a UK, la 50a ILEI-kongreso kaj la 1a komuna kongreso de IKEF en Koreio en 2017. En la kunveno de KAEM, d-ro So Jinsu estas elektita kiel KAEM-prezidanto, Inumuru Fumio kiel vicprezidanto kaj Chimedtseren Enkhee kiel sekretario.

La nova estraro de KAEM deklaris, ke la 9a Azia Kongreso de Esperanto okazos post tri jaroj en Vjetnamio. En lasta duontago 23 partoprenantoj partoprenis KER-ekzamenon. Abundas programoj distraj kaj instruaj en nacia kaj internacia vespero, ekskursoj antaŭ, dum kaj post la kongreso.

El Popola Ĉinio, ĈRI kaj eksteraj ĵurnaloj kaj televidoj faris multajn intervjuojn pri la kongreso. Antaŭ kaj post ĝi multaj ĉinaj esperantistoj fariĝis ĉiĉeronoj aŭ gastigantoj por gvidi aŭ gastigi fremdlandajn esperantistojn en Ĉinio. (En restoracio mi aŭdis, ke juna japano diris, ke li hontas pro tio, ke ĉinaj amikoj ĉiam pagis lian manĝadon.) Por sukcesigi la kongreson LKK fondis Esperanto-kurson por 40 studentoj, kiuj volontule laboris por la kongreso. Oni bone semas kaj sukcese akvumas en la kongreso. Ni semas kaj semas, akvumas kaj rikoltas! En sia ferma parolado la nova KAEM-prezidanto d-ro So Jinsu diris, ke li esperas revidi la volontulojn en la venonta kongreso! Tio fakte estas komuna espero de ĉiuj partoprenantoj de la 8a Azia Kongreso de Esperanto.

Trezoro Huang Yinbao

Foto de Semio

Aziaj Kongresoj de Esperanto

Ĝi estas artikolo el la novembra-decembra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №11-12.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/11/azio

Dum dekoj da jaroj mankis kontakto inter esperantistoj de la najbaraj insuloj Saĥaleno (Ruslando) kaj Hokkajdo (Japanio).

Celante fratigi saĥalenanojn kaj hokkajdanojn per la neŭtrala lingvo internacia Esperanto, studentoj de la Esperanto-Rondo de la Hokkajda Universitato kun aliaj samideanoj planis vojaĝon al Saĥaleno. Komence de la nuna jaro komenciĝis reta korespondo inter esperantistoj de la du insuloj.

Ĉar studentoj ne estas sufiĉe riĉaj por vojaĝi alilanden, ni varbis monoferojn per “Crowdfunding”, kaj post unu monato ni povis sukcese kolekti monon.

Nia grupo restis en Saĥaleno de la 10a ĝis la 17a de aŭgusto. Ni vizitis gazetejon por informi pri nia plano, bibliotekon kaj universitaton por doni vortarojn kaj lernolibrojn de Esperanto. Surstrate ni disdonis flugfoliojn pri nia kunveno, okazinta la 15an de aŭgusto. La kunvenon en la hotelo Gagarin vizitis dudeko da ruslandanoj. Ili entuziasme aŭskultis paroladon pri Esperanto kaj elementan lecionon de Esperanto.

Ni esperas, ke la novaj lernantoj progresos en nia lingvo kaj fortiĝos la ligo inter esperantistoj de la du najbaraj insuloj.

Hoŝida Acuŝi

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/09/sahaleno

Kongresi en Israelo, ekskursi en Jordanio kaj kvar Maroj – tio estas la formulo, kiun la Israela Kongreso ofertas al siaj eksterlandaj partoprenantoj ĉiujare. Ankaŭ ĉi-jare tiu plano brile efektiviĝis en la 17a Israela Kongreso de Esperanto, kiu okazis en la urbo Jafo, la suda parto de Tel-Avivo.

Unuafoje la Israela Kongreso okazis en la regiono de Tel-Avivo, kie loĝas plimulto de la esperantistoj en Israelo. Ĝi estis unu el la plej grandaj israelaj kongresoj, kun pli ol 50 partoprenantoj, sep eksterlandanoj el ses landoj. Temas do pri duobla rekordo, de partoprenantoj kaj de eksterlandaj gastoj (ne kalkulante la Azian Kongreson en 2013, kiu samtempe estis la 14-a Israela Kongreso).

La artan parton gvidis la konata nederlanda grupo Kajto, kiu entuziasmigis la partoprenantojn per siaj kantoj. Ankaŭ okazis monda premiero de nova KD de israelaj kantoj, tradukitaj de Amir Naor kaj kantitaj de la profesia kantistino Ŝoŝia Beeri-Dotan. Okazis du duontagaj ekskursoj al la turismaj specialaĵoj de Jafo.

La eksterlandaj gastoj ĝuis dektagan programon. Komence tritaga antaŭkongresa ekskurso en la nordo de Israelo – Haifa kaj Akko Nazareto kaj Lago de Tibeiado (Galilea Maro); sekve la kongreso en Jafo, unu el la plej antikvaj havenurboj ĉe Mediteraneo; kaj fine kvintaga postkongreso al Jerusalemo kaj la suda dezerta parto – la Morta Maro, dutaga vizito de Jordanio kaj subakvumo en la Ruĝa Maro.

Ses eksterlandanoj partoprenis la postkongreson, kies kulmino estis verŝajne vizito de la nabatea mistera ĉefurbo Petra kaj ties fama palaco gravurita en ruĝa sabloroko, kiu estas monda heredaĵo de Unesko. Krome estis riĉa programo kiu inkludis viziton de la moskeoj sur la Templa Monto en Jerusalemo, flosadon en la Morta Maro, subakvumon en la Ruĝa Maro, ĝipo-ekskurson en la ruĝaj dunoj en Uedo Ram (Wadi Rum) en Jordanio kaj tranokton beduenstilan en la dezerto.

Skribis pri siaj impresoj Ankie kaj Nane el la grupo Kajto en sia Facebook-paĝo:

«Kia granda plezuro estis koncerti dum la 17-a Israela Esperanto Kongreso en Jafo, apud Tel Aviv. Kaj poste … la postkongresa ekskurso de kvin tagoj sub la inspira gvido de Amri Wandel!»

Amri Wandel

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2016).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2016, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2016/05/israel

Post la malfermo de la kongreso estraranoj de Irana Esperanto-Asocio (IREA) raportis pri la aktivado de la asocio. Sekvis arta programero kaj interkona vespero.

La duan tagon komencis d-ro Sayadpour per sia prelego pri la Irana Esperanto-movado kaj neceso plifortigi ĝin diversmaniere. Poste alilandanoj prezentis tri prelegojn: Guy Perrin el Francio prelegis pri konsiderindaj punktoj por organizi sukcesan ekskurson, menciante ankaŭ pri siaj spertoj en la 100a UK; Yves Nicolas el Francio, kiu partoprenis la Kongreson kun sia filino Sophie Nicolas-Sibireff, prelegis pri Normandio, kie ili loĝas; Masayha Seshimo el Japanio prelegis pri interrilatoj de Japanio kaj Irano dum la 1950aj jaroj.

Ahmad Reza Mamduhi, IREA-vicprezidanto kaj la ĉefdelegito de UEA en Irano, prelegis pri lingvistika temo. Samtempe en alia salono okazis perslingva prezentado de Esperanto por publiko fare de d-ro Hamed Sufi. Nazi Solat gvidis paroligan parton de la kongreso pere de interesaj bildoj. La lastan kongresan prelegon faris Behĝat Mamduhi pri “Optimismemo, ĉu utila?”

La arta programo de la dua tago enhavis kanzonojn, kiuj estis kantataj en du partoj inter aliaj programeroj de la Kongreso. Fine de la Kongreso ĉiuj prelegintoj suriris la scenejon por ricevi honorajn kongresajn dankleterojn.

La plej lasta programero de la Kongreso estis “sekrete” organizita surpriza naskiĝtag-festo por inĝ. Shafiee – vicprezidanto de IREA kaj la ĉefa motoro de ambaŭ Esperanto-kongresoj de Irano.

La lasta kongresa tago estis dediĉita al ekskurso al Milad-Turo, la plej alta (435 m) konstruaĵo de Tehrano.

En la kongresa rezolucio la kongresanoj, interalie, alvokis:

• Al koncernaj ministerioj (ekzemple, pri edukado, altedukado, sporto kaj junularo…) serioze konsideri la plenumitajn eksperimentojn en aliaj landoj kaj ekagi por vasta informado, instruado kaj aplikado de Esperanto.
• Al neregistaraj organizaĵoj naciaj kaj internaciaj – helpi al konatigado, lernigado kaj uzado de Esperanto ĉiurimede kaj ĉiuterene, interalie, utiligante ĝin en siaj internaciaj publikaĵoj, rilatoj kaj kunvenoj.
• Al la estraroj de diversaj urboj – doni al diversaj publikaj lokoj (stratoj, aleoj, parkoj, placoj) la nomojn “Esperanto”, “D-ro Zamenhof” aŭ simile.

Ahmad Reza Mamduhi

Ĉi tiu artikolo aperis en la oktobra kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №10.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/09/irano

Diverslande, esperantistoj jam anoncis sian deziron konkrete helpi homojn trafitajn de la katastrofo. Oni povas tiucele donaci al sialanda help-fonduso aŭ alia organizaĵo, kiu jam laboras surloke. Tamen ankaŭ UEA kolektos rimedojn por helpi nepalajn esperantistojn, ne tiom en ĉi tiu komenca periodo, sed en la restarigo de personaj kaj movadaj vivoj en pli longa daŭro.

Kiu volas donaci monon tiucele, bonvolu utiligi la donac-paĝon en la retejo de UEA, por fari kontribuon al la Konto Espero. En la sekcio por “notoj, komentoj” ĉe la fino, bonvolu indiki “por Nepalo”.

UEA utiligos la kolektitan monon laŭ proponoj de la nepalaj esperantistoj, kolektitaj kaj pritaksitaj de kunordiga teamo. Pri la rezultoj oni informos la donacintojn.

Videoj pri la tertremo en la blogejo de Razen Manandhar.

Plena listo de la diversaj manieroj sendi monon al UEA troviĝas en Jarlibro 2014, p.37-38, kaj en la retejo de UEA.

Gazetaraj Komunikoj de UEA, 2015, №576

KS-33, kies ĉeftemo estis: “Kunlaboro inter aziaj junuloj”, sukcese okazis la 26–28an de decembro kun kvindeko da partoprenantoj el Ĉinio, Japanio, Koreio, Indonezio, Usono, Hispanio kaj Vjetnamio.

La unua tago proponis temajn programerojn “Aziaj junularaj movadoj” kaj “Kunsido de aziaj junuloj”. Tuj post la malfermo reprezentantoj de kvin aziaj landoj (Japanio, Ĉinio, Koreio, Vjetnamio kaj Indonezio) prezentis siajn landajn movadojn – speciale la junularajn.

Posttagmezo komenciĝis kunsido de aziaj junuloj – la plej grava programero de KS. La kunsido okazis tuj post la fondo de la Komisiono de Azia Junularo (KAJ), kaj troviĝis ne nur multaj avantaĝoj, sed ankaŭ malfacilaĵoj. Do, dum la kunsido gejunuloj el kvin landoj kundiskutis metodojn por plibonigi la movadon junularan kaj serĉi komunikilojn de KAJ, ankaŭ inter alilandaj junuloj.

La sekva programero estis “Aziaj kulturoj” kaj konkurso “Miss Esperanto ĉe KS-33″. Oni kunportis siajn landajn tradiciajn manĝaĵojn, trinkaĵojn, kaj specialaĵojn por prezenti kulturojn de siaj landoj. Estis bonŝanco por ĉeestantoj plibonigi la konojn pri alilandaj kulturoj.

Bui Hai Mung – Miss Esperanto

La konkurso “Miss Esperanto” allogis ses kandidatojn el Koreio, Indonezio kaj Vjetnamio. La kandidatoj devis partopreni en tri konkursoj: montrado de tradiciaj vestaĵoj, talento kaj respondado. Ĉiuj fraŭlinoj beliĝis kaj ĉarmiĝis en tradiciaj koloroj kun allogaj dancoj, dolĉaj kanzonoj aŭ interesaj prezentoj. Fine, Bui Hai Mung el Vjetnamio iĝis Miss Esperanto.

Kiel en ĉiuj junularaj Esperanto-aranĝoj, la interkona vespero pasis amuze kaj interese kun ludoj kontribuitaj de LKK-anoj kaj kongresanoj.

La dua tago de KS verŝajne estis la plej atendita tago pro la ekskurso al la tunelaro Ku-Ĉi, templo Ben Duoc kaj bankedo en la feriejo Binh Quoi. La partoprenantoj havis bonŝancon por pliriĉigi siajn konojn pri problemoj kaj oferoj de sudvjetnamaj popoloj dum la du longaj militoj kontraŭ Francio kaj Usono. La vespero ĉe Binh Quoi aldonis belajn impresojn pri vjetnamaj tradiciaĵoj danke al tiea festivalo, kie prezentiĝis tradiciaj vestaĵoj, manĝaĵoj, ludoj, ktp de ĉiuj partoj de Vjetnamio.

La 33a KS estis organizita en la urbo, nomita laŭ la unua prezidento de Vjetnamio, kaj la filmeto Ho-Ĉi-Min – Portreto de la homo prezentis al ĉiuj profundan kaj kompletan klarigon pri la bela nomo de la urbo. La sekvaj distraj programeroj estis kontribuitaj de junuloj el Indonezio kaj Japanio.

La ferma ceremonio okazis posttagmeze en la kortuŝa adiaŭa etoso. Poste la kongresanoj kune ĝuis ekskurseton ĉirkaŭ la urbo per motorcirkloj.

KS-33 sukcese okazis danke al la kontribuoj kaj subteno de ĉiuj partoprenantoj, de eksterlandaj kaj enlandaj organizoj kaj danke al la senlaca laboro de LKK-anoj kaj helpantoj. Espereble, iun belan tagon KS iĝos komuna evento de ĉiuj junuloj en Azio.

Nepo

Ĉi tiu artikolo aperis en la februara kajero de La Ondo de Esperanto (2015).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2015, №2.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2015/01/vjetnamio/

Inter la 240 kongresanoj estis 29 el 9 landoj ekster Japanio, inkluzive de 12 el Ĉinio kaj 7 el Koreio, kiuj partoprenis en la 4a ILEI-Seminario en Orienta Azio (ISOA) en la antaŭa semajno. Krome, preskaŭ 200 personoj pagis reduktitan kotizon por morale subteni la kongreson sen ĉeesti ĝin.

En la inaŭguro salutis Suzuki Keiichiro, la prezidanto de Japana Esperanto-Instituto kiel la kongresa prezidanto; Kitagawa Syozi, la estro de Loka Kongresa Komitato; Matsuzaki Kouji, la urbestro de Obama; reprezentantoj de la invititaj landaj asocioj: Nan Youli el Ĉinio, Bak Suhyeon (Elstara) el Koreio kaj s-ro Huynh Van Ut el Vjetnamio; kaj invititaj prelegantoj: prof-ino Gong Xiaofeng (Arko) el Ĉinio kaj Kim Seon-Wook (Suno) el Koreio.

Ĝojigis la ĉeestantojn, ke la urbestro Matsuzaki salutis du-trione en la bele prononcita Esperanto – ja Kitagawa Syozi, la estro de LKK estis instruisto de la urbestro kiam li estis en duagrada mezlernejo.

La kongresa temo estis “Ni akordu trans la maro – manĝo, naturo kaj amikiĝo”. Prelegoj malfermaj al la civitanoj okazis pri jenaj temoj:

1. Prof. Isobe Shosaku, specialisto kaj esperantisto, pri sekureco kaj kvalito de manĝaĵoj,
2. Arko pri situacio de medio kaj energio en Ĉinio,
3. Nisino Hikaru pri ĉi tiu distrikto, ne tro dependanta de atomcentraloj,
4. prof. Kimura Goro Christoph pri energi-konverto el loĝlokoj – ekzemploj en Germanio kaj la ebleco en Japanio,
5. Suno pri sia unumonata vojaĝo tra Japanio per Esperanto,
6. s-ro Omori Kazuyoshi pri la de li reeltrovita historio, ke la vilaĝanoj savis la koreajn ŝipanojn, kies ŝipoj drivis al la bordo de Obama en 1900.

Okaze de la kongreso memore eldoniĝis la bild-libro La vilaĝo, al kiu blovis la vento en Esperanto.

Pri la nukleaj centraloj prelegis en alia programero la budhisma monaĥo Nalazima Tetuen, kaj la germana kuracisto d-ro Dieter Kleemann.

Kiel unu el la fakkunsidoj okazis “Azia Agado”. Tie la invititoj el Azio raportis pri sia agado en Koreio, Vjetnamio kaj Ĉinio.

Sekvis raportoj pri Japanio, KAEM (Komisiono pri Azia Esperanta Movado de UEA) kaj pri JEJ (Japana Esperanto-Junularo) kaj invito al la 33a Komuna Seminario okazonta en Vjetnamio. Menciiĝis, ekzemple, “kakaotokaj” (poŝtelefonaj) kursoj en Koreio, printempa kaj somera renkontiĝoj en Vjetnamio kaj kurso en universitato en Hanojo, la 10a kongreso kaj malfermo de la Esperanto-muzeo en la urbo Zaozhuang en Ĉinio, enketo de JEI-membroj pri taksado kaj farendaĵoj de JEI. Petiĝis kontribuo de japanoj al la azia movado. JEJ fortigas edukadon. Post ĉiu raporto okazis demandoj, kaj sekvis libera diskuto.

Multaj kongresanoj loĝis en vilaĝaj loĝejoj proksime de fiŝhaveno. La kongresa bankedo estis en la dua vespero ĉe la vilaĝloĝejoj. Do, en la bankedo oni preparis multajn freŝajn krudajn fiŝojn. Partoprenantoj multe ĝuis la manĝaĵojn.

La programeroj en la lasta tago estis mallongigitaj pro la proksimiĝo de tajfuno. Ni revenis hejmen kun kara memoro kaj refreŝigita energio.

Kimoto Yasuhiro

Ĉi tiu artikolo aperis en la decembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №12.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/11/japanio-2/

Ekde la 1a ĝis la 11a de aŭgusto okazis la 9a RA (Renkontiĝo de Amikoj). RA okazas en diversaj lokoj, kaj ĉi-foje ĝi estis en Altaja respubliko de Ruslando. La renkontiĝon partoprenis 27 personoj el naŭ ruslandaj urboj kaj tri eksterlandanoj.

Dum la renkontiĝo tradicie okazis Esperanto-kursoj por du niveloj, debatoj, konkursoj, sportaj ludoj kaj ekskursoj. La kurson gvidis Rafael Mateos González el Hispanio sia laŭ propra rekta metodo. Jen estas liaj impresoj pri RA-9 kaj intervjuo kun komencantino el Novosibirsko.

Rakontas Rafael Mateos González:

De antaŭ multaj jaroj mi sciis pri la allogo de la regiono de Altaja montaro, ĉe la centro de norda Azio, kiu situas inter kvar landoj: Rusujo, Kazaĥujo, Ĉinujo kaj Mongolujo. Fama rusa pentristo Nikolaj Reriĥ ĝin vizitis kaj priskribas la magion kiu ĉeestas en ĉiuj anguloj de ĝiaj altaj montoj, longaj valoj kaj rapidfluantaj riveroj. Kiam mi instruis Esperanton en Novosibirsko vintre pasintjare, oni informis min ke la venonta RA okazos ĉi-jare en bazejo, kiun ĉirkaŭas altajaj pejzaĝoj kaj tuj mi decidis veni kaj partopreni.

La grupo ekveturis de Novosibirsko mem per aŭtobuseto (kelkaj aliĝis en Barnaulo). La rusa tajgo prezentiĝis al ni laŭ la vojo. Preterpasinte kelkajn urbojn ni fine alvenis al Altajo frumatene, kie ni vizitis la unuajn belaĵojn kaj oni klarigis al ni iomete pri ĝia geografio kaj historio de la norda silka vojo. Ni venis al impresdona monttrapasejo, kie de la arboj pendis teksaĵoj, tradicio de la loka popolo por plibonigi animajn rilatojn al antaŭuloj.

En nia grupo estis 30 homoj kun tri eksterlandanoj: Thierry, franco kiu eklernis Esperanton en la kurso kiun okazigis RA en la bazejo, germano Erik, kaj mi mem, Rafaelo, instruisto de Esperanto tra la mondo. Nia restadejo estis bela turista bazo en valo ĉirkaŭata de altegaj montoj, proksime de loka vilaĝo kaj ĉe rivero kun blankaj rapidveturantaj akvoj. Tie dum 10 tagoj ni havis multe da komuna kunvivado: estis, kompreneble, interkona vespero – multaj ne konis unu la aliajn, malgraŭ tio ke bona kvanto da homoj revenas al RA dum multaj jaroj – konkursoj (la plej bona paro, pri la plej bona amfoto), ludoj, metiejoj pri florfabrikado, instruado de gitarludado, tago de sekreta amiko, kortuŝa kantado ĉirkaŭ la fajro, kaj belegaj ekskursoj.

Por mi estas speciale primenciinda la vizito al Ĉuliŝ Man tra la montrapasejo Katu Jarik, grandega valo, superba pejzaĝo, unu el la plej impresdonaj kiun mi vidis en mia tuta vivo. Por alveni oni bezonas veturi tra sovaĝaj vojoj, plenaj je spirkaptaj lagoj, arbaroj, arĥeologiaj restaĵoj… Ni vizitis akvofalojn kun etoso de legendo, rajdis sur lokaj ĉevaloj kaj la plej kuraĝaj praktikis raftingon (temas pri montrivereta flosado) – la organizantino de RA, Katja Arbekova, preskaŭ falis de la flosboato, kaj estis savita dum lasta sekundo de nia franca amiko!

La kurson de Esperanto ĉeestis kutime sep veraj komencantoj, kelkaj falsaj komencantoj kaj unu aŭ du kiel-vi-fartuloj. La atmosfero estis tre gaja kaj, mi esperas, miaj gelernantoj restos en nia movado. Ankaŭ oni okazigis debaton, kie dezirantoj parolis pri la plej varmaj temoj aktualaj, kaj sociaj, politikaj kaj tiuj kiuj rilatas al Esperanto.

Por mi speciale rimarkindas ke la rilatoj ene de la grupo estis pliriĉigaj: kun Mansur el Rusujo mi parolis pri tataraj popoloj, iliaj kulturoj kaj lingvoj – li mem venas de siberitatara familio; kun Vladimir mi parolis ĉefe pri Esperanto, lingvaj aferoj, situacio en la nuna mondo; kun Elena mi parolis pri ŝia urbo, Krasnojarsko, la movado tie, pri la tempoj de rekonstruo en Rusa Federacio; kun Thierry pri turismomarŝado – li mem tramarŝis la tutan Mongolujon antaŭ jaro – kun Saŝuk pri turisma biciklumado…

Leoneto estas granda bebo, kiu gajigis nian grupon dum la tuta restado, liaj gepatroj renkontiĝis en antaŭa RA kaj, kiel rezulto, jen li jam inter ni. Dum la lasta nokto ni aŭskultis gorĝan kantadon, vere aparta maniero fari muzikon – specialaĵo de popoloj en la centra Azio. Post tio oni rakontis niajn tagojn kaj donacojn ricevitajn de niaj sekretaj amikoj kaj ni malsekretigis nin fine, ĉio ene de jurto, tipa loĝejo de homoj en stepoj mongolaj kaj tataraj.

Mi pretas ripeti la sperton, kompreneble.

Intervjuo kun Irina Gelfenbejn el Novosibirsko:

Katerina: Ĉu vi iam estis en Altajo?

Irina: Jes, multfoje. Kvin aŭ ses fojoj.

Katerina: Kial vi decidis partopreni en Esperanto-aranĝo?

Irina: Mi ŝatas lerni lingvojn. Aŭtune mi konatiĝis kun Rafael Gonzalez en la hispana klubo kaj li bone reklamis la vojaĝon.

Katerina: Kiamaniere vi sukcesis aligi ankaŭ vian amikinon?

Irina: Kiam mi rakontis al ŝi pri Esperanto kaj ebleco vojaĝi, ŝi ekinteresiĝis kaj ankaŭ ekvolis partopreni en RA.

Katerina: Ĉu la renkontiĝo plaĉis al vi?

Irina: Jes. Mi volas ke ĝi daŭru kaj daŭru.

Katerina: Ĉu la kurso de Esperanto plaĉis al vi?

Irina: Jes, estis interese. Mi komencis kompreni la strukturon de la lingvo kaj sencon de la konversacioj.

Katerina: Kiuj estas viaj impresoj pri la instruisto?

Irina: Mi ege ŝatis la metodon. Sen skribado de vortoj kaj gramatiko…

Katerina: Kiuj estas viaj impresoj pri la etoso de RA?

Irina: Multe da interesaj homoj, talentaj, bonkoraj kaj sinceraj…

Katerina: Kion vi ŝatis plejmulte?

Irina: La kurson de Esperanto kaj la kreeman etoson.

Katerina: Ĉu vi planas daŭrigi lerni Esperanton?

Irina: Jes, mi volus.

Katerina: Ĉu vi venos al iu alia Esperanto-renkontiĝo?

Irina: Mi pensas, ke jes.

Katerina Arbekova

Ĉi tiu artikolo aperis en la aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/08/altajo/

Dum la unua tago (ĵaŭde) matene kelkaj memstare ekskursis en la apuda urbo Arad kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. En la posttagmezo okazis la malfermo, lingvaj ludoj kaj enigmoj, kaj post la vespermanĝo oni veturis al la apuda monto de Masado por spekti noktan lum- kaj son-spektaklon pri la rakonto de la lasta bastiono de la juda granda ribelo kontraŭ la romianoj, kaj pri ĝia arkeologia malkovro 1900 jarojn poste.

Vendrede okazis duontaga vizito de Masado kaj posttagmeze kvar prelegoj: pri Movado (“Novelanismo” de Gian Piero), turismo (Barcelono de Nava kaj Islando de Amri) kaj pri la eŭritmia dancarto (Tali). En la vespero Gian Piero faris humuran prezentaĵon, ensemblo el Jerusalemo prezentis danc-spektaklon Moseo en la spegulo de la nuntempo, kaj aldone tri pecojn en Esperanto. Enrica kantis originalajn kantojn en Esperanto. Fine oni spektis la novan filmon pri Esperanto produktitan de SAT.

En la lasta tago okazis migrado al la apuda baseno Cfira kaj vizito de la arkeologia parko Arad. La tradicia resuma diskuto okazis post bongusta tagmanĝo en la populara restoracio Muza en Arad.

Antaŭ la Kongreso okazis sestaga antaŭkongresa ekskurso al la Morta Maro, Eilat kaj Jordanio, kiun partoprenis, interalie, du eksterlandaj gastoj, ges-roj Breuninger el Munkeno. Organizis kaj ĉiĉeronis la kongreson kaj la antaŭkongreson Amri Wandel, kun la helpo de Nava Bilicki-Cinori (transportado), Gian Piero Savio (teknikaĵoj) kaj Jael Ŝelaĥ (grafiko).

Amri Wandel

Ĉi tiu artikolo aperis en la junia kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №6.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/05/israelo/

La unua Irana Esperanto-Kongreso (IREK1) okazis en Tehrano la 24–26an de marto kun pli ol cent partoprenantoj el Aŭstralio, Francio, Japanio, Koreio, Pollando kaj sep provincoj de Irano.

Dum la unua tago de la kongreso, kiun organizis kaj okazigis Irana Esperanto-Asocio (IREA) kun profesia helpo de Jasna Instituto, post kutimaj inaŭguraj programeroj estis legita mesaĝo de Mark Fettes, la prezidanto de UEA, kiu skribis, interalie:

En viaj manoj kuŝas la sorto kaj signifo de la unua Esperanto-kongreso en Irano, lando kun longa kaj glora historio, kiu ludas gravegan rolon en la disvolviĝo de la vasta regiono inter Eŭropo, Azio kaj Afriko. Temas pri regiono, kiun ankoraŭ minacas diversaj konfiktoj kaj militoj, kaj kie do urĝe necesas disvastigi tiun pacan spiriton, kiun portas la Esperanto-movado jam de sia naskiĝo.

Estraranoj de IREA raportis pri la aktivado de la asocio. La arta programo de la inaŭgura tago inkludis kvin komediajn teatraĵetojn kaj iranajn tradiciajn muzikaĵojn/kantojn de la grupo Vahe (Oazo), kies direktorino estas Niku Mamduhi, reĝisoro kaj denaska esperantistino. Fine de la unua tago okazis interkona vespero kaj aŭkcio.

La duan tagon komencis Lee Jungkee per prelego pri la Seula Kultur-Centro, kiun li fondis antaŭ 23 jaroj kaj ĝis nun okazigis 266 kursojn tie komencante novan kurson ĉiumonate. Ahmad Reza Mamduhi, IREA-vicprezidanto kaj la ĉefdelegito de UEA en Irano, prelegis pri “Irano kaj Esperanto”. Samtempe en alia salono de la hotelo Ŝahr, la kongresejo en la orienta parto de Tehrano, okazis perslingva prezentado de Esperanto.

Omid Rohanian, la irana KAEMano, prezentis raporteton kun kelkaj proponoj, reage al kiuj Lee Jungkee diris klarigojn kaj kuraĝigojn. Ŝirin Ahmadnia, irana sociologo kaj poetino, prelegis pri la stato de virinoj en Irano kaj potenciala helpo, kiun Esperanto povas fari por ilia prospero. Ŝi, kiel ekzemplon, priparolis sin: 16-jara ŝi lernis Esperanton kaj 23-jara partoprenis en la Pekina UK (1986), kaj poste ŝiaj poemoj aperis en prestiĝaj internaciaj gazetoj: Fonto, Heroldo de Esperanto kaj Monato.

La artaj programeroj de la dua kongresa tago inkluzivis komediajn teatraĵetojn pri la irana novjara sep-so-tablotuko (kun sep aĵoj kies nomoj en la persa komenciĝas per “s”) kaj muzikon kaj kantojn de Vahe.

D-ro So Gilsu interesoveke parolis pri la bezonataj ecoj de Internacia Lingvo – facileco, perfekteco kaj aplikebleco – kiujn Esperanto havas tre kontentige, kaj kiujn malhavas naciaj lingvoj kiel la angla. La lastan prelegon “Esperanto kaj tradukado” prezentis Golam-Reza Azar-Huŝang, irana verkisto kaj tradukisto.

Fine ĉiuj prelegintoj suriris la scenejon por respondi demandojn. Okazis viglaj kaj konstruaj diskutoj. Post tio la kongresa rezolucio estis laŭtlegita de d-ro Sayadpour kaj aprobita per aplaŭdado de kongresanoj.

Poste al ĉiuj eksterlandaj kongresanoj (el kiuj multaj donacis librojn al IREA), IREA-prezidanto, d-ro Keyhan Sayadpour sursceneje donacis ekzemplerojn de Versoj de Persoj (originalaj poemoj de irananoj en Esperanto) – por ili mem kaj por la bibliotekoj de iliaj Esperanto-Asocioj. Li ankaŭ disdonis honorajn kongresajn dankleterojn kaj memor-tabulojn.

La lasta kongresa tago estis dediĉita al ekskursoj al du vidindaĵoj de Tehrano: palaco Golestan kaj bazaro Taĝriŝ.

Ahmad Reza Mamduhi

Ĉi tiu artikolo aperis en la aprila-maja kajero de La Ondo de Esperanto (2014).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2014, №4–5.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2014/04/235irano/