La sekva tago, kiel kutime, estis dediĉita al la prezentado de la kvin verkoj, proponitaj por la OSIEK-premio. Anne Jausions, la prezidanto de OSIEK, rakontis pri ili. Unu el tiuj estis ne libro, sed DVD Esperanto Elektronike de Peter Baláž. La libroj estis: Dek tagoj de kapitano Postnikov de M. Bronŝtejn, Ordeno de Verda Plumo de Josip Pleadin, Nu, kaj Do? de Sen Rodin kaj La Gefianĉoj de Al. Manzoni, pro la traduko de G. Battista Cadei. Poste Ĵak Le Puil prelegis pri la regiono.

Kelkaj OSIEK-anoj sur la placo de Saint-Amand-Montrond: Daniel Lachassagne, Horst Vogt, Claude Jausions, Françoise kaj Eric Laubacher kun la filo Stefano antaù ili, Mantha Christou (Foto: Anne Jausions)

Lunde komenciĝis prelegoj. La ĉeftemo estis: “Esperanta Muziko”. Ni ĝuis la prelegojn de Jean-Pierre Danvy pri Lou Harrison, de Mikaelo Bronŝtejn pri la rusa barda kulturo kaj pri la oraj kantoj de la rusa Esperantujo, de Michel Duc Goninaz pri la francaj kanzonoj en Esperanto dum la 20a jarcento, de Sergio Sir’ pri klarneto kaj pri la Intervaloj, de Ansofi’ Markov pri muzikistoj en Esperanto-movado, de Ĵak Le Puil pri li!

Kaj la vizitoj! Tre interesaj! La fortreso de Montrond, kiu komenciĝis en la 9a jarcento, la abatejo de Noirlac, kiun Claude Jausions detale priskribis gvidante nin tra ĉiuj konstruaĵoj kaj la belega ĝardeno, la arbaro Tronçais, unu el la plej grandaj en Francio, Bourges: la malnovaj kvartaloj, la katedralo, kiu vere impresis nin, kaj la marĉoj, la romia amfiteatro de Drevand, kaj la Ordomego, tre impona kaj tre riĉa!

Ni ne parolu pri la distraj programoj de vesperoj! Koncertoj, filmoj, spektakloj, la grupo Maragan’ kun kanzonoj, pliaj koncertoj!

Vendrede okazis la Ĝenerala Asembleo de OSIEK. Unue la asembleo diskutis kaj aprobis la kasraporton de Eric Laubacher. Poste Anne Jausions kaj Mantha Christou interŝanĝis la oficojn de la prezidantino/vicprezidantino, kaj Mantha Christou estos prezidantino dum tri jaroj. Poste ni diskutis kaj voĉdonis por la loko de nia konferenco en 2015. Ĉar Višnja Branković jam kandidatiĝis kaj kontaktis la Katalunan Esperanto-Asocion, ni voĉdonis por ŝi, kaj ni daŭrigos la diskutadon venontjare. Pri la temo en la jaro 2015 estis decidite: “Esperanto kaj Interreto”.

Poste ni voĉdonis por la premio. Estis du voĉdonadoj, ĉar neniu ricevis pli ol 50%, inter la libro de Bronŝtejn kaj DVD de Baláž. Gajnis la libro Dek tagoj de kapitano Postnikov. Kaj poste venis la momento de la prezentado de Braŝovo (Braşov), kie nia venonta konferenco okazos. Rodica Todor rakontis, donis la nomojn de hoteloj kaj iliajn prezojn, klarigis la programon, montris fotojn, parolis pri la postkonferenca aranĝo ktp.

Ni multe dankas al Ĵak Le Puil kaj Armela LeQuint! Dank’ al ili ni ĝuis agrablan konferencon! Nia nova rendevuo estos en Braŝovo de la 19a ĝis la 25a de julio 2014 kun la temo “La Maro en literaturo kaj muziko”.

Mantha Christou

Legu la artikolon pri IEK-2012

Ĉi tiu artikolo aperis en la aŭgusta-septembra kajero de La Ondo de Esperanto (2013).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2013, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2013/08/227iek/

Konferencanoj en la Litomiŝla tombejo ĉe la lasta ripozejo de Karolo Piĉ (Foto: Petro Chrdle)

Sur la kovrilpaĝo de la junia Ondo aperas la kvar membroj de la Ibera Grupo. Venis al ni Abel Montagut en 2008, kiam IEK (Internacia Esperanto-Konferenco de OSIEK) okazis en Slovenio, kaj Miguel Gutiérrez Aduriz ĉi-jare por IEK, kiu okazis de la 14a ĝis la 20a de julio 2012 en la ĉeĥa urbeto Svitavy.

“Sciencfikcio kaj Robotoj!” estis la temo en nia rondo, elektita en Herzberg-am-Harz antaŭ du jaroj. Pri ĝi prelegis unue Petro Chrdle, kiu ĵus eldonis la dramon R.U.R. de Karel Čapek. Li prelegis pri la du fratoj Čapek, ĉar Josef proponis la vorton “roboto”, kiu iĝis tutmonda. Je la fino de la semajno ni spektis teatraĵon tiele titolitan, kaj altnivele rolludis junuloj de la urba liceo, kiuj bele elparolis Esperanton. Reĝisoris Radka Oblouková.

Toon Witkam, kiu proponis la temon, prezentis la verkon Terra de István Nemere, kiu mem venis kaj parolis pri la estiĝo de la vivo sur la Tero kaj demandis sin, ĉu eble ĝi devenis el alia kosmoparto dismetita de alia estaĵo pli matura, kaj pri la evoluo de la vivo en la Tero. Li estas konvinkita, ke iam la homo estos devigata elmigri de sia medie difektita planedo al eble alia galaksio.

Miguel Gutiérrez enmetis mirindan gamon de interesaj ideoj, kiuj instigis viglajn reag-diskutojn ĉe la aŭskultantaro. Li ricevis multe da aplaŭdoj, eĉ se ne ĉiuj konsentis pri la proponitaj ideoj. La temo tuŝis filozofiajn terenojn: “De kie devenas la vivo?” kaj “Estonte, kiun rolon elprenos robotoj?” Ni debatis pri la danĝero, kiu kaŝiĝas en tiu evoluo. Li ankaŭ prezentis numerojn de sia libroserio Sferoj (SciencFikciaj eroj).

Miguel Gutiérrez prezentas sian legendan (ankaŭ leg-endan) serion “Sferoj” (Foto: Eric Laubacher)

Mikaelo Bronŝtejn regalis nin per fotoj kaj rakonto pri la fratoj Arkadij kaj Boris Strugackij, sciencfikciaj aŭtoroj konataj ne nur en Ruslando, kaj kunportis diversajn verkojn de ili.

Mélanie Maradan surprizis nin pri Zorg-robotoj: ili jam ekzistas en Japanio, helpas handikapulojn, kiuj povas plenumi neniun taskon. Ili estas stirataj helpe de voĉaj komandoj. Sed kiel alparoli ilin? Estas bezonata nova lingvo, kiu malebligas ambiguajn, miskompreneblajn komandojn. Ŝi kunlaboras en tiucela projekto.

Ĉar ni kunvenis en ege bela biblioteko de la Ottendorfer-domo, Detlev Blanke kaj Miroslav Malovec gvidis la seminarion: “Esperanto-Bibliotekoj kaj Arkivoj. Kiel savi la materialon?” Grave estas jure certigi statuson ankaŭ de la propraj kolektoj ĝustatempe.

Dumtempe, Stano Marček gvidis Esperanto-kurson al dudeko da lernantoj, entuziasmigitaj de lia metodo.

Akceptis nin la urbestro David Šimek kaj Jana Pernicová, membro de konsilio de Pardubice-regiono. Nia aranĝo estis mirige bone organizita de Petro Chrdle, kiu bedaŭrinde diris, ke li faras tion por la lasta fojo, ĉar li deziras nun dediĉi sian tutan tempon al eldonado. Libuše Dvořaková, prezidanto de la Klubo de Esperanto-Amikoj en Svitavy, ĉarme, efike kaj diskrete klopodis pri ĉio kun tuta teamo.

Ni aŭskultis koncertojn de Mikaelo Bronŝtejn kun Elena Puchova kaj Dmitrij Dovžik, kantojn en la hispana, ĉeĥa kaj aliaj lingvoj de Miroslav Smyčka kaj Pavla Dvořaková. Gerrit Berveling prezentis al ni siajn tradukojn de Antologio Latina, Margit Turková deklamis omaĝe al la fantazianto Čestmir Vídman, kaj Russ William kaj Anna Skudlarska prezentis al ni filmon, kiun ili lerte subtitoligis Esperanten: Seksmisio, kies fino estas tute neatendita!

Ne mankis solena ekumena diservo, kiun gvidis pastroj Gerrit Berveling kaj Zdenĕk Gerhard Klimeš kun helpo de laiko Pavel Polnický.

Svitavy ekde nun disponas pri ĵus plantita tilia Esperanto-arbo, kies apudstarantan memorŝtonon senvualigis kune OSIEK prezidantino Anne Jausions kaj la urbestro Pavel Šimek.

Multe da surprizoj rezervis al ni la temo, sed ankaŭ la malkovro de la regiono: ne nur la beleta urbo Svitavy, sed ankaŭ tiu, kiu fondis ĝin: Litomiŝlo, kaj unufoje pli, post la vizito de tiu ĉi urbo, tre bone tradukita de Pavla Dvořáková, ni honoris la tombon de Karolo Piĉ, same kiel en 2001. Alian tagon Moravská Třebová senvualigis al ni siajn monumentojn.

Je la fino, la OSIEK-Premio estis atribuita al István Ertl pro lia traduko de Sensorteco de Imre Kertész.

La sekva IEK okazos de la 20a ĝis la 26a de julio 2013 en Saint-Amand-Montrond, meze de Francio kaj estos organizita de Ĵak LePuil kaj Armela Le Quint. La temo estos: Esperanto kaj Muziko.

Anne Jausions

Ĝi estas artikolo el La Ondo de Esperanto (2012).
Ĉe represo bonvolu nepre indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2012, №8–9.
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2012/08/215iek/

Grupo da partoprenantoj (Fotis Eugène de Zilah)

La akcepto estis eksterordinare varma. Tuj post nia trajna alveno el Pekino, ni (francoj, germanoj, hungaroj, italinoj, polinoj, rumanino) estis gastigitaj en bela salono, ĉirkaŭ rondaj tabloj kie estis disponigitaj belaj kaj bongustaj manĝaĵoj. Ĉiuj prezentis sin. Samtempe bela programo disvolviĝis: koruso, legado de surpergamena poemo de Hu Guozhu poste donacita al mi, luktarta demonstraĵo, teatraĵo. En la sekvantaj tagoj la programo estis altkvalita kaj densa:

Prezentado de la OSIEK-premiindaj libroj, inter kiuj Ĉe Akvorando tradukita de Laŭlum (Li Shijun). Temas pri unu el la du pli famaj ĉinaj romanoj, unue rakontita en foiroj, poste skribe verkita en la 14a jarcento, atribuita al Shi Nai’a kaj Luo Guanzhong: 1830 paĝoj, tri volumoj! Banditoj ribelantaj kontraŭ la korupciita povo vojiradas, drinkas, batalas kaj murdas, estas enkarcerigitaj, fuĝas.

Peng Zhengming, la perfekta organizanto de nia aranĝo, prezentis sian urbon Wuhan, Zhang Danchen la tri volumojn de El verda klavaro de Hu Guozhu, kaj Denis Keefe la projekton Feliĉa insulo: tutmonata Esperanto-kurso en la suda tropika insulo Hainan. Alloga!

Eugène de Zilah kaj Hu Guozhu (Fotis Eric Laubacher)

Poste disvolviĝis la elektita temo: “La Ĉina Saĝo”. Eŭgeno de Zilah pritraktis ĝin en Eŭropa perspektivo. Hu Guozhu parolis pri ĉina Saĝo kiel iom el hanligvo kaj arte prezentis diversajn mirformajn poemojn: pagodo reflektiĝanta en akvo aŭ palindromo. Wang Chongfang, kiu ne povis veni, petis ke oni legu lian prelegon pri Dao de Jing atribuita al Laozi. Ĝi estis tiom densa, ke de Zilah proponis, ke ĝi aperu en La Gazeto. Tajvana doktoro Zhaoming Cho (Abengo) kontribuis per Daŭdeĝingo kaj Iĝingo, kaj Michel Fontaine, franco kiu edziĝis kun ĉina instruistino, raportis pri “Ĉinoj per eŭropaj okuloj”. Wei Yida (Vejdo) brile parolis pri sia fako: ĉinesko. Temas pri esperantigo de la ĉina tradicia fiksforma poemo Ci, kiu originis el Tang-dinastio (618-907 p. K.). Shi Chengtai, kiu venis el la malproksima nord-orienta provinco Heilongjiang, prelegis pri konfuceismo. Kaj pri budismo, bonzo Miaohui, trankvile, kviete parolis ne nur en la konferencejo, sed ankaŭ en la templo Baotong, kaŝita en parko.

Ankaŭ la turismaj posttagmezaj aŭ vesperaj programoj estis altkvalitaj. En ĝardendomo memorinda akcepto atendis nin. Koncerto, sed ankaŭ te-ceremonio, kvieta, gracia. Kia ĉarma spektaklo, tiuj kvar junulinoj surhavantaj verdan, ruĝan, flavan, blankan robojn: printempo, somero, aŭtuno, vintro. Estas danco, spektaklo de elverŝado de diverssezonaj teoj de te-potoj en tasojn. Vespere la kultura programo daŭris. Liu Zhichun ludis per ĉina instrumento. Liu Jianchao enkondukis nin en la kulturon de la urbo Huizhou. Yu Jianchao, el la Ĉina Radio, montris la manieron ĝentilece uzi manĝbastonetojn. Nia korea partoprenanto Ho Song ekspoziciis siajn vivkolorajn pentraĵojn.

Kaj tuta tago estis dediĉita al la malkovro de Wuhan: muzeo de la Hubei-provinco kun interalie la tombo de Ji Markizo, kiu havis reĝan statuson. Ĝi konsistis el pluraj ĉambroj en kiuj oni malkovris bronzajn rezervujojn, armilojn, muzikinstrumentojn kaj mirindan gigantan sonorilaron.

Poste, vizito de la granda domo de la loka asocio, restaŭrigata, posedaĵo de Peng Zhengming, ĉe la lago. Proksime, tagmanĝo en surfostaj bambu-dometoj. Promenado en parko laŭlonge de la riverego Jang-Tse-Kiang. Tie atendis nin lokaj esperantistoj, kiuj denove honoris nin.

Claude Jausions kaj Wang Min Hao el Ŝanĥajo gvidis kurson por komencantoj, helpataj de Stéphane Laubacher, dekdujara, la sola infano de nia renkontiĝo.

Dum la antaŭkongreso en Pekino, ni malkovris la placon Tian An Men, la ankoraŭ nedetruitajn dometojn hutong, la Muregon, la antikvan Palacon, la templon de la Ĉielo, sed tio pro kio ni ŝatas Esperanton estas la invito al la hejma vivo: agrabla vespermanĝo en la ĝardeno de Wang Yanjing (Freŝa Maro), la filo de Ye Chuan-Chan (Cicio Mar). Li montris al mi librojn verkitajn de la patro, fama pro Montara Vilaĝo kaj tradukoj el Andersen. Survoje al Wuhan, ni vizitis la urbon An Yang. Ĝi enhavas du mirindajn muzeojn: la nacia muzeo pri la ĉina skribarto, kiu prezentas specimenojn el la unuaj ĉinaj skibaĵoj sur testudaĵoj kaj sur ostoj kaj la antikva loko Yinxu el la Shang dinastio.

La OSIEK-Premio estis atribuita al Laŭlum pro la traduko de Ĉe Akvorando. Bele, ke ĉina verkisto estas premiita. En 2010, en Herzberg-am-Harz (Germanio) estis Baldur Ragnarsson, je la sojlo de sia okdek-jariĝo, kiel li skribis poste al mi, kiu ricevis la premion pro la traduko de Sagao de Njal. Post du jaroj Laŭlum estos je la sojlo de sia 90-jariĝo. Laboregemaj, mirindaj verkistoj ekzistas en Esperantujo!

Anne Jausions montras la premiitan verkon (Fotis Eric Laubacher)

Venontaj lEK okazos la trian plenan semajnon de julio: en 2012 en Svitavy, (Ĉeĥio), organizota de Petro Chrdle kun la temo Robotoj kaj sciencfikcio; en 2013, meze de Francio en Saint-Amand-Montrond, organizota de Ĵak LePuil kun la temo Esperanto kaj muziko.

Anne Jausions
prezidanto de OSIEK (Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj)

Ĉi tiu artikolo aperis en La Ondo de Esperanto.
Ĉe represo bonvolu indiki la fonton paperan (se en presaĵo) aŭ retan (se en retejo):
Papere: La Ondo de Esperanto, 2011, №6 (200).
Rete: La Balta Ondo http://sezonoj.ru/2011/05/iek-2011/