Arkivo por la kategorio 'Kulturo'

Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov ricevis la lastan premion de OSIEK

Foto de Aleksej Korĵenkov

Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj (OSIEK) ĉiujare atribuas sian premion al vivanta esperantisto pro kultura kreaĵo precipe nefikcia en Esperanto, publikigita per ia ajn perilo (libro, kasedo, bendo, mikrofilmo, K-disko…). Okaze de traduko, la premio rekompencas la esperantigon, sendepende de la naturo de la originalo.

Kadre de ĉi-jara Internacia Esperanto-Konferenco, okazinta la 13-19an de julio en Kondoros (Hungario), la ĉeestantaj membroj de OSIEK per sekreta voĉdonado atribuis la premion al Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov (Ruslando) pro ilia komuna enciklopedia verko Nia diligenta kolegaro (NDK), kuneldonita de Sezonoj kaj Litova Esperanto-Asocio en 2018.

Legu la tutan artikolon ‘Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov ricevis la lastan premion de OSIEK’

La unuan fojon Unesko uzos Esperanton en festivalo

UneskoLa 19an de septembro 2020 (post unu jaro) Unesko okazigos festivalon por la paco en Tolosa (Hispanio). La laborlingvoj de tiu ĉi festivalo estas la franca, la angla, la hispana kaj Esperanto. La festivalo konsistos grandparte el filmetoj de kiel eble plej da korusoj tra la mondo kantantaj por la paco en plej diversaj lingvoj, sed la tekstoj de la kantoj devos esti tradukitaj al unu el la kvar laborlingvoj: franca, angla, hispana aŭ Esperanto.

Legu la tutan artikolon ‘La unuan fojon Unesko uzos Esperanton en festivalo’

Biblioteko de La Ondo (BibLO): Libroj ricevitaj en 2018

Arkivoj kaj bibliotekoj – kiel protekti kaj konservi nian heredaĵon: Kolekto de kontribuaĵoj prezentitaj dum la konferenco “Aplikoj de Esperanto en Scienco kaj Tekniko” (KAEST), aranĝita en Modra (SK), 2014-11-13/16, fare de E@I / Kompilis Katarína Novotníčková. — Partizánske: Espero, 2015. − 174 p., il.; 150 ekz. — [Recenzoekzemplero].

Balmont, Konstanteno. Mi venis al la mond’ por vidi Sunon / Kompilis Nikolao Gudskov; Postparolo de Svetlana Vinokurova; Tradukis el la rusa Tatjana Auderskaja, Mikaelo Bronŝtejn, Irina Gonĉarova, Nikolao Gudskov, Klara Ilutoviĉ, Igor Kaliniĉev, Ludmila Novikova, Mikaelo Povorin. — Moskvo; Ŝujo: REU, 2018. 80 p., il. — [Donaco de Nikolao Gudskov].

Camacho, Jorge. Brulvunde / Postparolo de Nicola Ruggiero. — Partizánske: Espero, 2017. — 155 p. — [Recenzoekzemplero].

Cherpillod, André. La Mesio, unu mito trairinta la jarcentojn. — Courgenard: La Blanchetière, 2018. — 148 p. — [Donaco de André Cherpillod].

Dobrzyński, Roman. Zamenhof en Varsovio. — Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio, 2017. — 160 p., il. — [Recenzoekzemplero].

Gorecka, Halina; Korĵenkov, Aleksander. Nia diligenta kolegaro: Biografioj de 200 eminentaj esperantistoj. — Kaliningrado: Sezonoj; Kaunas: Litova Esperanto-Asocio, 2018. — 320 p., il.; 500 ekz. — (Serio Scio, №10). — [Donaco de Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov].

Legu la tutan artikolon ‘Biblioteko de La Ondo (BibLO): Libroj ricevitaj en 2018’

Aleksandr Solĵenicyn: Unu tago de Ivano Denisoviĉ

Solĵenicyn“Ĉi tiun novelon de-vas tra-le-gi kaj parkerigi ĉiu civitano el ĉiuj ducent milionoj da civitanoj de Soveta Unio”, – Anna Aĥmatova diris al Lidija Ĉukovskaja, traleginte la verkon Unu tago de Ivano Denisoviĉ. Ĝia aŭtoro Aleksandr Solĵenicyn naskiĝis antaŭ cent jaroj, la 11an de decembro 1918. Okaze de la jubileo ni aperigas la komencon de la novelo, verkita en 1959 kaj mirakle aperinta en la novembra numero de Novyj mir en 1962.

Aleksandr Solĵenicyn

Unu tago de Ivano Denisoviĉ

Kiel ĉiam, je la kvina horo matene sonoris la veksignalo – martelbato kontraŭ la relon, pendantan ĉe la staba barako. La tremanta sonoro mallaŭte aŭdiĝis tra la vitroj, kiujn tavolis du fingrojn larĝa glacio, kaj baldaŭ finiĝis. Estis malvarme, kaj la gardisto ne deziris longe svingadi sian brakon.

Legu la tutan artikolon ‘Aleksandr Solĵenicyn: Unu tago de Ivano Denisoviĉ’

Talento kaj gusto

Jean-Claude ArnaultĈu vi jam rimarkis? Ĉi-jare ne okazis atribuo de Nobel-Premio por literaturo. Jes! Ĉu vere mankis al ni la daŭra divenado de eblaj kandidatoj? Neniu preteratento de Haruko Murakami. Ili jam ne plu bezonas preteratenti Philip Roth, alian eternan favoraton kiu mortis en majo. Sed Ngũgĩ wa Thiong’o ankoraŭ vivas, do se sekvajare la Akademio regajnos sian reputacion, ili povos tiam neglekti lin denove.

Kio okazis? En 2017 la plej granda sveda matena gazeto La Novaĵoj de la Tago intervjuis plurajn virinojn pri ĉikanoj kaj perfortoj de iu “Kulturprofilo”. Baldaŭ montriĝis, ke temis pri Jean-Claude Arnault. Arnault en si mem ne estas grava persono de la sveda kulturo, pli organizanto ol kreanto. Li administris la kulturcentron ”Forumo – Nuntempa Loko por Kulturo” kune kun sia edzino verkistino Katarina Frostenson, ano de la Sveda Akademio. La Akademio finance subvenciis Forumon – do eblas suspekti korupton. Krom la financa helpo por tiu Forumo estas akuzoj, ke Arnault antaŭ la oficiala anonco jam flustris la nomon de laŭreatoj al siaj amikoj. Tiel ili povis veti por la ĝusta kandidato ĉe vetperistoj.

Legu la tutan artikolon ‘Talento kaj gusto’

Ekvinokso koncertos en BET-55

Ekvinokso koncertas en RET-17

Kiel kutime en la Litoviaj BEToj, ankaŭ en la 55aj Baltiaj Esperanto Tagoj (BET-55), kiuj okazos la 6-14an de julio 2019 en Panevėžys, la partoprenantoj povos ĝui ĉiutagan artan programon de Litoviaj kaj alilandaj artistoj, inter kiuj estos la Ruslanda muzika grupo Ekvinokso.

Legu la tutan artikolon ‘Ekvinokso koncertos en BET-55’

Novelaro de Valerij Brjusov – plia senpaga libro de Sezonoj

Valerij BrjusovAntaŭ 19 jaroj la Ruslanda eldonejo Sezonoj (tiam en Jekaterinburgo, nun en Kaliningrado) eldonis 500 ekzemplerojn de Kvar noveloj de la rusa literaturisto Valerij Brjusov. Ĉar ĉi tiu kolekto, tradukita de Grigorij Arosev, Ilsia Novikova kaj Aleksander Korĵenkov, delonge elĉerpiĝis, Sezonoj reeldonis ĝin en la serio “Virtuala biblioteko de Sezonoj” kiel senpagan bitlibron laŭ la normoj epub kaj pdf.

Legu la tutan artikolon ‘Novelaro de Valerij Brjusov – plia senpaga libro de Sezonoj’

Julian Modest: Patrino

Julian ModestLa virino aperis ĉiam dum la granda interleciona paŭzo. Arjanov vidis ŝin de la fenestro sur la dua etaĝo. Nun, en la komenco de la printempo, ŝi ankoraŭ surhavis brunan vintran mantelon, larĝan, ne laŭ ŝiaj mezuroj. Ŝiaj longaj malhelaj haroj falis sur la ŝultrojn kiel flugiloj de hirundo. Videblis, ke ŝi estas bela. Ŝiaj grandaj helaj okuloj similis al maturaj orecaj vinberoj kaj ŝia vizaĝo estis iom pala kiel ĉina porcelano. Ŝia irmaniero memorigis la molajn movojn de kapreolo. Arjanov ne povis difini kiomjara estas la virino, eble tridek aŭ tridekkvin. Ŝi staris kun levita kapo ĉe la lerneja barilo, aŭ vagis tien reen ĉe la granda pordo. Ofte, oftege ŝi rigardis al lernejaj fenestroj kaj atendis la eksonoron de la sonorilo por la interleciona paŭzo.

Legu la tutan artikolon ‘Julian Modest: Patrino’

ESF subtenas konservadon de Esperanto-pasinteco

Du lastatempaj donacoj de ESF helpas konservi la historion de Esperanto-societoj en Nord-Ameriko kaj helpas konstrui bibliotekajn kolektojn pri Esperanto kaj rilataj kampoj.

Legu la tutan artikolon ‘ESF subtenas konservadon de Esperanto-pasinteco’

JoMo invitas al la okcitana karnavalo

jOmO okcitanas: K-disko. – Donneville: Vinilkosmo, 2016.

Jean-Marc Leclercq (konata ankaŭ kiel JoMo) verŝajne ne bezonas eĉ mallongan prezenton por la esperantistoj. Multaj konas kaj ŝatas lin pro liaj brilaj prezentoj de plej diversstilaj kaj diverslingvaj kantoj, per kio li akiris la famon de siaspeca “pop-stelulo” de Esperantujo. Tamen lin interesas ne nur la populara kant-arto, sed ankaŭ la relative malmulte konataj kantaj kulturoj de diversaj popoloj. En sia antaŭa disko JoMo slavumas li jam donis multe da atento al la jida, cigana, ukraina kaj rusa kantaj tradicioj, jen do venis la tempo por turni sin al la okcitana.

Legu la tutan artikolon ‘JoMo invitas al la okcitana karnavalo’

Forpasis Virgilijus Noreika, homo kiu sonigis Esperanton

Virgilijus Noreika

La 3an de marto 2018 forpasis la plej fama litova operkantisto de la Sovetunia periodo tenorulo Virgilijus Noreika.

Legu la tutan artikolon ‘Forpasis Virgilijus Noreika, homo kiu sonigis Esperanton’

Rusaj poetinoj en Esperanto

Okaze de la Virinfesto, kiun la 8an de marto oni festas en multaj landoj, ni publikigas versaĵojn de kvar ruslingvaj poetinoj, kiujn tradukis nia Moskva kunlaborantino Ludmila Novikova. Ĉi tiuj tradukoj aperis en la marta eldono de La Ondo de Esperanto.

Bella Aĥmadulina

* * *

Dum pluraj jaroj desur mia strat’
amikaj paŝoj sonas kaj forsvenas.
Kaj la nekomprenebla forpasad’
al transfenestra sombro plenkonvenas.

Legu la tutan artikolon ‘Rusaj poetinoj en Esperanto’

Nikolao Hohlov: Vintra fabelo

Antaŭ 65 jaroj, la 26an de februaro 1953, forpasis Nikolaj Ivanoviĉ Ĥoĥlov (Хохлов, 1891-1905-1953), rusa ekonomikisto kaj esperantisto, sekretario de la lingva komisiono de SEU, gvidanto de la Esperanto-sekcio de la amikeca societo VOKS, en Esperanto konata ankaŭ kiel Nikolao Hohlov – aŭtoro de la poemaro La tajdo (1928), tradukinto de beletraj, politikaj kaj fakaj verkoj.
Okaze de la hodiaŭa datreveno ni proponas al vi relegi lian klasikiĝintan poemon Vintra fabelo.
Legu la tutan artikolon ‘Nikolao Hohlov: Vintra fabelo’

Anton Ĉeĥov: Ŝuisto kaj malsankta potenco

Anton Ĉeĥov, kiun ekster Ruslando oni (tute prave) taksas kiel aŭtoron “grandiozan kaj seriozan”, en sia patrolando, precipe inter la simplaj homoj foregaj de literatura kritiko, kutime estas konsiderata kiel humurverkisto №1 en la rusa literaturo. Ĉi tiun reputacion li akiris ne laste per Kristnaskaj rakontoj, kiujn en la komenco de sia kariero li ĉiujare verkis por gazetoj. Unu el tiaj Kristaskaj rakontoj aperis en la januara numero de La Ondo de Esperanto. Ni dankas al Valentin Melnikov pro la traduko.
Legu la tutan artikolon ‘Anton Ĉeĥov: Ŝuisto kaj malsankta potenco’

Liro-2017: Tri semajnoj ĝis la limdato

Nur tri semajnoj restas ĝis la 31a de decembro – la lasta akceptodato de tradukoj por la tradicia literatura konkurso Liro-2017. Ĉi-jare por tradukado estas proponitaj du noveloj: “To the Man on the Trail” de Jack London kaj “Obruĉ” de Fjodor Sologub.

Legu la tutan artikolon ‘Liro-2017: Tri semajnoj ĝis la limdato’

Artisto en ŝanĝiĝanta mondo

Kazuo Iŝiguro, nobelpremiito pri literaturo 2017

Malfacilas esti kandidato. Kutime la favoratoj por la Nobel-premio pri literaturo en la profesiaj vetlistoj gajnas nenion. Alternative oni povas atribui la premion al si mem (aŭ almenaŭ sian fikcian alian “mi”), kiel faris John Updike en Bech en premego (Bech at Bay). Ankaŭ la nuntempa ada kandidato Haruko Murakami faris jam ironian referencon al la fama premio. En Senkolora Tazaki Cukuru kaj liaj jaroj de pilgrimado li notis, ke junaj talentoj povas gajni nur monon, kiam ili ricevas Nobel-premion “aŭ ion alian”. Notu bone: junaj talentoj! Murakami jam ne bezonas ajnan konfirmon. Ankaŭ ĉi-jara laŭreato enspezas sufiĉe sen manpremo el Stokholmo. Kaj finfine ili eĉ denove trovis verkiston – mirinde post la lastjaraj ekskursoj al marĝenaj distriktoj de la literaturo.

Legu la tutan artikolon ‘Artisto en ŝanĝiĝanta mondo’

Ĉielido kun cigna animo

CvetajevaDance paŝante, mi iris sur ter’! Ĉiel-id’!
Kun plentuko da rozoj! Senvelka karmino!
Mortos mi ĉe la aŭror’. – Nokton de raba bird’
Dio ne sendos ja por mia cigna animo![1]

M. Cvetajeva

(El “Mortos mi dum ĉielruĝo”, 1920)

Marina Cvetajeva [Цветаева, pron.: cvetájeva], klasikulo de la Arĝenta Epoko de la rusa literaturo, okupas apartan lokon en la koro de ĉiu ŝatanto de la rusa poezio. Eble pro la senprecedenca tragikeco de ŝia sorto, kiun ŝi antaŭsentis ekde sia junaĝo, kaj kiu estis kun doloriga esprimforto reflektita en ŝia poezio. La saman percepton de la specifeco de la poetino havis Iosif Brodskij: “La poezio de Cvetajeva plejparte diferencas disde kreaĵoj de ŝiaj samtempuloj per ia apriore tragika tono, per implicita – en la versoj – plorego… Mi opinias, ke Cvetajeva estas la unuaranga poeto de la 20a jarcento”.

Legu la tutan artikolon ‘Ĉielido kun cigna animo’

Literatura konkurso Liro-2017

La redakcio de La Ondo de Esperanto denove invitas al la tradicia literatura konkurso Liro. Same kiel en la du lastaj jaroj, ankaŭ en 2017 la konkurso havos nur tradukajn branĉojn.

Por Liro-2017 estas proponataj du tradukendaj verkoj:

Traduko el la angla: To the Man on the Trail – novelo de Jack London;

Traduko el la rusa
: Obruĉ – novelo de Fjodor Sologub.

Legu la tutan artikolon ‘Literatura konkurso Liro-2017’

Rezultoj de la konkurso EKRA-17

Dum la tradicia festo komence de junio Esperantista Domo de Kulturo “D-ro Ivan Kirĉev” anoncis la rezultojn de sia literatura konkurso EKRA-17. Partoprenis verkintoj el dek kvin landoj kaj kvar kontinentoj. La ĵurion prezidis Venelin Mitev; membroj: Josip Pleadin kaj Ivaniĉka Maĝarova.

Legu la tutan artikolon ‘Rezultoj de la konkurso EKRA-17’

Konstantin Balmont: aŭskulti la printempon

Antaŭ 150 jaroj, la 3an (Gregorie: la 15an) de junio 1867, naskiĝis Konstantin Balmont, unu el plej talentaj kaj famaj reprezentantoj de la tiel nomata “Arĝenta Epoko” de la rusa literaturo. Balmont vivis nekutime longe por lia generacio de poetoj, sed lia forpaso estis tre tipa: dum la milito, ĉirkaŭita de mizero, malsano kaj soleco. Okaze de la jubileo Grigorij Arosev skize rememoras la vivon de Balmont.

Konstantin Balmont (Константин Дмитриевич Бальмонт, Prononcu: Konstantín Balmónt) naskiĝis en la jaro 1867a en profunda rusa provinco. La nekutiman por la rusa popolo familinomon la poeto klarigis tiel, ke “laŭ la familiaj legendoj inter la prauloj troviĝis skotaj kaj skandinavaj maristoj, ja la familinomo Balmon estas sufiĉe ofta en Skotlando”. Lia vilaĝo estis vere eta, kie tamen troviĝis ankaŭ domo de la patro Dmitrij, mezriĉa bienulo, kiu la tutan vivon laboris en lokaj instancoj – jen kiel paciga juĝisto, jen kiel estro de loka prefektejo. Lia patrino Vera ricevis institutan kleron, okupiĝis pri kuracado kaj instruado al kamparanoj. Fojfoje ŝi publikigis siajn amatorajn versaĵojn en la provinca gazetaro. Jam estante grava poeto, Balmont skribis en unu el leteroj: “Inter ĉiuj homoj mia patrino, altklera, saĝa kaj malofta virino, plej profunde influis min en mia poezia vivo. Estis ŝi, kiu unue instruis al mi kompreni belecon de la virina animo”.

Legu la tutan artikolon ‘Konstantin Balmont: aŭskulti la printempon’