Arkivo por la kategorio 'Grigorij Arosev'

Grigorij Arosev pri la ĉeso de La Ondo

La Ondo de Esperanto«Sen “La Ondo” ne nur la rusia Esperanto-movado, sed ankaŭ (aŭ eble eĉ unuavice) la internacia iĝos malpli riĉa», – jene Grigorij Arosev komentis la antaŭnelonge anoncitan informon pri la ĉeso de la monata bitgazeto La Ondo de Esperanto. Legu la artikolon de Arosev La Ondo de Esperanto foriras en Libera Folio https://www.liberafolio.org/2019/10/02/la-ondo-de-esperanto-foriras/
Legu la tutan artikolon ‘Grigorij Arosev pri la ĉeso de La Ondo’

Kiu efektive konkuras kun UEA?

En la unua dekado de majo diskoniĝis la informo, ke la estraro de UEA volas kvaroble altigi bazan kotizon – de 11 ĝis 44 eŭroj por Nederlando kaj aliaj eŭropaj landoj. Kompreneble, aldonante nenion el la servoj (eĉ male, ion forstrekante – almenaŭ la paperan Jarlibron/Gvidlibron). Se la propono oficialiĝos, membroj ricevos malpli da servoj kontraŭ kvaroble pli da mono. En la “granda” mondo oni apenaŭ kredus, ke tiaj proponoj entute povas aperi, sed en la esperantista rondo familia ĉio eblas.

Legu la tutan artikolon ‘Kiu efektive konkuras kun UEA?’

Jubileo de la kosmotago

Okaze de la hodiaŭa Kosmotago ni republikigas la artikolon de Grigorij Arosev, kiu aperis antaŭ kvin jaroj en La Ondo de Esperanto kaj en La Balta Ondo. (En la unua frazo ni ŝanĝis «Antaŭ 50 jaroj» al «Antaŭ 55 jaroj»).

Jurij GagarinAntaŭ 55 jaroj, matene la 12an de aprilo 1961, la sovetia armea piloto Jurij Gagarin en la kosmoŝipo Vostok 1 (Oriento) faris la unuan en la mondo flugon ĉirkaŭ la terglobo.

Kvankam tiu flugo estis rezulto de klopodoj de multegaj sciencistoj kaj armeanoj, inter kiuj elstaris la ĉefkonstruinto de Vostok Sergej Koroljov, ĝuste Gagarin estas menciata, kiam temas pri la “kosmotago”.
Legu la tutan artikolon ‘Jubileo de la kosmotago’

Anna Aĥmatova: ĉion postvivinta

AĥmatovaOkaze de la 50a mortodato de Anna Aĥmatova, forpasinta la 5an de marto 1966, ni reaperigas la artikolon de Grigorij Arosev, kiu unue aperis en 2014, okaze de ŝia 125-jariĝo. La unua alineo de la artikolo estas modifita kongrue kun la datoj, la cetero restas netuŝita.

La vivo de Anna Aĥmatova meritas ne dupaĝan artikolon, sed diversĝenrajn librojn – fakte, tiuj estas jam amase verkitaj. Preskaŭ ĉiu imagebla temo estas jam pritraktita kaj pridisertita. Neoficiala retejo, dediĉita al Aĥmatova, nombras pli ol 600 artikolojn pri ŝi. Okaze de ŝia 50a mortodato ni nur rememoru la ĉefajn eventojn el la vivo de unu el la plej elstaraj rusaj poetoj.

Legu la tutan artikolon ‘Anna Aĥmatova: ĉion postvivinta’

Rudyard Kipling: Poeto de brita imperiismo

Antaŭ 150 jaroj naskiĝis Rudyard Kipling

KiplingEn la jaro 2015 oni celebras la 150-jariĝon de Joseph Rudyard Kipling – verkisto kaj poeto, literatura Nobelpremiito (1907) kaj “prikantisto” de la brita koloniismo. Kaj krome Kipling sendube estis ankaŭ elstara vojaĝanto. Malfacilas kalkuli, sed ŝajnas, ke li estis mondĉampiono pri veturado kaj navigado en la antaŭaviada epoko. Nu, sen konsideri tiujn, por kiuj vojaĝoj estis laboro.

Legu la tutan artikolon ‘Rudyard Kipling: Poeto de brita imperiismo’

Krimeo: UEA sekvu UEFA?

Grigorij ArosevSekvante ĉiaspecajn diskutojn kaj kverelojn ĉirkaŭ la rusia anekso de Krimeo mi, sincere dirante, plene forgesis, ke fakte povas ekzisti ankaŭ la “movada“ flanko de la problemo. Sed nun, legante la raportojn post la okazinta konferenco de Rusia Esperantista Unio (REU), ĉiuj komprenis, ke la krimea demando efektive venis ankaŭ en Esperantujon. La reago de UEA, kiun voĉigis ties prezidanto Mark Fettes, pruvas, ke la demando ankaŭ en Esperantujo tuj transformiĝis en la problemon.

Legu la tutan artikolon ‘Krimeo: UEA sekvu UEFA?’

Pjotr Ĉajkovskij: Inventinto de sentotransdonilo

ЧайковскийAntaŭ 175 jaroj, la 25an de aprilo (Gregorie: la 7an de majo) 1840 en Votkinsk (tiam en Vjatka gubernio, nun en Udmurtio) naskiĝis Pjotr Ĉajkovskij (Пётр Ильич Чайковский).

Kion oni rememoras, aŭdante la familinomon Ĉajkovskij? “La cigna lago”, “La nuksrompilo”, “La pika damo”, La unua piana konĉerto… Ĉio ĉi ja certe estas Ĉajkovskij, sed li estas multe pli ol tio. Same kiel ajna lando estas multe pli, ol nur ties ĉefurbo (nu, krom Vatikano).

Legu la tutan artikolon ‘Pjotr Ĉajkovskij: Inventinto de sentotransdonilo’

Feliĉo ekster difinoj: Boris Pasternak

PasternakOkaze de la 125-jariĝo de Boris Pasternak, kiu naskiĝis la 29an de januaro (Gregorie: la 10an de februaro) 1890, ni reaperigas la artikolon de Grigorij Arosev, kiu unue aperis en 2010. La unua alineo estas modifita kongrue kun la datoj, la cetero restas netuŝita.

La jaro 2015 entenas, same kiel ĉiuj aliaj, multegajn jubileojn, sed inter aliaj — la 125-jariĝon de la naskiĝo kaj la 55-jariĝon de la morto de Boris Leonidoviĉ Pasternak, unu el plej elstaraj ruslingvaj verkistoj.

Legu la tutan artikolon ‘Feliĉo ekster difinoj: Boris Pasternak’

Grigorij Arosev: Muziko kaj maro

Arosev1.

Ekstere estis sufoka varmego. Leo kuris por preni la intervjuon. Li ne estis malfruiĝanta, tamen por iri jam mankis tempo – necesis kuri. Ĉirkaŭe bruis, tondris, grumblis, hupis kaj brulis la apenina vespero. Leo ĉiusekunde viŝis ŝviton de la frunto kaj vangoj, sed egale ĝojis pro la baldaŭa konversacio kaj pro sia restado en la interesa, nova lando – Italio. Li estis atendata de la ĉeftrejnisto de la loka futbalteamo. Pli ĝuste, Leo devintus lin atendi. Sed aŭta ŝtopiĝo korektis la planojn de Leo – en plej bona okazo neniu atendos iun ajn. En malplej bona – la intervjuo estos nuligita. Sed tio ne devis okazi.

Legu la tutan artikolon ‘Grigorij Arosev: Muziko kaj maro’

La mortinta tempo

LebedevaLa ruslingva novelo Мёртвое время (La mortinta tempo) de la moskva verkisto Grigorij Arosev aperis en la decembra numero de la literatura magazino Дружба народов (La amikeco de la popoloj). Menciinda estas la fakto, ke la novelo estas dediĉita al la rusia esperantistino Lena Lebedeva, kiu forpasis en februaro 1997 pro kancero.

Legu la tutan artikolon ‘La mortinta tempo’

Pri la nigrflugila pasero

Grigorij ArosevAtentaj ŝatantoj de la romano Lundo ekas sabate, verkita de Arkadij kaj Boris Strugackij, parkere scias versaĵon, kiu aperas en la dua ĉapitro de la unua parto. La protagonisto Aleksandr Privalov pasigas maltrankvilan nokton en la sorĉodomo, kaj interalie trovas la libron Kreado de mensmalsanuloj kaj ĝia influo je evoluo de sciencoj, arto kaj tekniko, kiun aŭtoris Pavel Karpov.

Jen estas la originalo de la Versaĵo №2 kaj ĝia laŭvorta traduko:
Legu la tutan artikolon ‘Pri la nigrflugila pasero’

La kvara ĉampioniĝo de CSKA

Rezultoj de la futbala sezono en Rusio

La finiĝinta futbala sezono en Rusio estis la unua, kiu plene okazis laŭ la sistemo “aŭtuno-printempo”. La antaŭa transira sezono daŭris pli ol plenan jaron (ekde marto 2011 ĝis majo 2012), kaj ĉiuj pli fruaj ekde 1936 startis printempe kaj finiĝis malfruaŭtune. Kiam la decido pri la sistem-ŝanĝo estis akceptita, mi multe malĝojis. Futbalo estas signifa parto de mia vivo, kaj mi, same kiel ĉiuj en nia lando, kutimiĝis, ke la plej bona ludo en la mondo reaperas printempe – finiĝas longa vintro, venas longatendata varmiĝo, tagoj suniĝas, kaj oni esperas, ke ĉi-sezone la ŝatata teamo nepre progresegos kaj eventuale ĉampioniĝos… Legu la tutan artikolon ‘La kvara ĉampioniĝo de CSKA’

Postprezidaj meditoj

Grigorij ArosevPost la eksiĝo de la prezida posteno en Rusia Esperantista Unio (REU) mi ekanalizis la rezultojn de mia propra laboro. De ekstere la rezultoj efektive aspektas magraj, pli ĝuste – neekzistantaj. Mi konsentas kun tio kaj eĉ pretas akcepti la “titolon” de la plej malsukcesa prezidanto de REU – probable iuj ŝatos tion kaj kontentiĝos pro la “agnosko”. Mia egoo ne suferus, ĉar dorloti miajn proprajn ambiciojn mi kutimas ekster Esperantujo. En la “Esperanto-movado” estas tro simple atingi asocian postenon, do la facileco de atingado devas egali al la facileco de malsukcesa elposteniĝo.
Legu la tutan artikolon ‘Postprezidaj meditoj’

Sciencisto, filo de la poetoj

La eta Lev kun siaj famaj gepatroj-poetoj en 1915 aŭ 1916.

Longa homa vivo en la lastaj jarcentoj estas interalie promeso de drastega ŝanĝo de ĉirkaŭa medio. Ekzemple la verkisto Bernard Shaw naskiĝis en 1856, en la jaro de la invento de celuloido, kaj mortis en 1950, kiam estis prezentita la unua kreditkarto. Krome li vivis dum regado de preskaŭ 30 britiaj ĉefministroj kaj postvivis plurajn gravegajn eventojn, interalie ambaŭ mondmilitojn. Sed mi aŭdacas opinii, ke malgraŭ tiom da ŝanĝoj Shaw naskiĝis kaj mortis en ŝtato, kiu ĉiam restis pli-malpli sama.
Legu la tutan artikolon ‘Sciencisto, filo de la poetoj’

Fatraso, Kanibalo kaj Damaĝantoj

La 34a Moskva Internacia Kinofestivalo (MIKF) el la oficiala vidpunkto fariĝis triumfa por la britia kino. Estis du konkursoj por ludfilmoj (la ĉefa kaj Perspektivoj), kaj en ambaŭ venkis reprezentantoj de Britio: respektive Junkhearts (la tradukon de ĉi vorto ni traktu aparte en sekva alineo) kaj The Wreckers (La damaĝantoj). Krome la ĉefrolulo en Junkhearts Eddie Marsan ricevis premion por la plej bona vira rolo, kaj en la konkurso de dokumentaj filmoj venkis Searching for Sugarman (Serĉante Sugarman-on), kie Britio estis unu el kunproduktantoj. La menciitaj rezultoj de la ĉefa konkurso estas des pli mirindaj, ĉar du aliajn tieajn premiojn – por la plej bonaj reĝisoro (Andrej Proŝkin) kaj virina rolo (Roza Ĥajrullina) prenis la rusia filmo Orda (La hordo). Estis tre nekutima decidmaniero de la ĵurio, ĉi-foje prezidata de la brazila klasikulo Héctor Babenco, ne ĉar Junkhearts kaj La hordo ne meritas la premiojn, sed ĉar nun ŝajnas, ke la aliaj konkurintoj estas ne tre altnivelaj. Tradicie ĉiujn kvar premiojn de la ĉefa konkurso ricevas malsamaj filmoj, do entute kvar. Ĉi-foje estis duoble malpli, kvankam estis kroma premio “Speciala mencio”.
Legu la tutan artikolon ‘Fatraso, Kanibalo kaj Damaĝantoj’

Nenio ŝanĝiĝis

Hispanio – ĉampiono de Eŭropo 2012

La eŭropa futbalĉampionado, kiu la unuan fojon okazis en orienteŭropaj landoj (Pollando kaj Ukrainio) finiĝis per sufiĉe prognozebla venko de Hispanio. La nacia teamo de ĉi tiu lando fariĝis la unua en la historio, kiu ĉampioniĝis 3-foje sinsekve en tri grandaj turniroj: du eŭropaj kaj unu monda. Siavice la hispana ĉeftrejnisto Vicente del Bosce faris sian rekordon: li nun havas en sia “bagaĝo” trejnovenkojn en la eŭropa ĉampionado (2012), la monda (2010), kaj krome kune kun madrida Real li dufoje triumfis en la Ĉampiona Ligo (2000, 2002). Plia rekordo estas la rezulto de la finalo: neniam antaŭe la decida matĉo finiĝis kun tioma avantaĝo: 4:0 (venkitaj estis la italoj). Krome estas la unua fojo, kiam eŭropa triumfanto sukcese defendis la titolon – pli frue la kontinenta ĉampiono nepre ne ripetis sian sukceson sekvafoje
Legu la tutan artikolon ‘Nenio ŝanĝiĝis’

La Rusia futbalo en 2011/12

La Rusia futbala sezono 2011/12 daŭris plej longe en la historio – ĉiu teamo anstataŭ 30 kutimaj matĉojn ludis po 44. La senprecedenca longeco okazis pro la strebo sinkronigi la Rusian futbalan kalendaron kun la Eŭropa.

Ĝis nun la ĉampionado en Rusio (kaj pli frue en Sovetunio) okazis laŭ la sistemo “printempo-aŭtuno”: ĝi startis printempe kaj finiĝis aŭtune (ĉar tio estis logika el la vetera vidpunkto), malkiel en plejparto de la Eŭropaj landoj, kie la futbalbataloj komenciĝas somere kaj finiĝas en majo. La oficialaj gvidantoj de la Rusia futbalo decidis, ke la malkoincido de la “horaroj” kaŭzas ne ĉiam sukcesan ludadon de la nacia teamo kaj ankaŭ de kluboj en la Ĉampiona Ligo (ĈL) kaj Ligo Eŭropa (LE).
Legu la tutan artikolon ‘La Rusia futbalo en 2011/12’

REK en Ĉeboksary: sukceso, sed ne plena

La 27a Rusia Esperantista Kongreso, okazinta en Ĉeboksary la 20–23-an de oktobro 2011, pasis sufiĉe sukcese, kaj samtempe ĝi estis interesa sperto. La unuan fojon en la landa historio kongreso estis samtempigita kun lingva festivalo (LF) – unu el plej gravaj neesperantlingvaj aranĝoj, kiun tradicie okazigas esperantistoj. Apartan guston aldonis la fakto, ke laŭinforme ĝuste en Ĉeboksary naskiĝis la ideo de LF. Notindas, ke REK pli frue jes okazis samtempe kun aliaj Esperanto-aranĝoj (kun la arta festivalo EoLA).
Legu la tutan artikolon ‘REK en Ĉeboksary: sukceso, sed ne plena’

Kio estas la reala trezoro de REU?

Grigorij Arosev (Foto de Natalja Saljaeva)Oktobre 2011 finiĝas la mandatperiodo de la nuna estraro de Rusia Esperantista Unio (REU), kaj per ĉi tiu artikolo, kiu nepre ne estas laŭvorta raporto pri la farita agado, mi prezentas kelkajn ideojn pri la Unio kaj pri la Esperanto-movado ĝenerale, kiuj aperis dum ĉi tiu tempo. Io estis koncize dirita en mia intervjuo en La Ondo de Esperanto julio 2011), sed nun mi volas pli detale prikomenti la situacion. Ĉar ĉio sube menciita estas nur mia opinio, mi ne aldonu post ĉiu tezo vortojn “laŭ mi”, ĉar tio estas memevidenta.

Nia lando estas integra parto de la mondo, kaj ni alfrontas la samajn problemojn, kiel la planedo entute. Inter tiuj problemoj estas malaltiĝo de la valoro de Esperanto kiel internacia komunikilo. La angla dominas jam delonge, sed la fulma evoluo de teknologioj nun permesas ĝin reale uzi ĉiutage, ne elirante el la hejmo kaj foje eĉ simple tenante poŝtelefonon enmane – afero, kiu praktike ne estis imagebla proksimume antaŭ la jaro 2000. Pere de interreto oni povas rapide interkomunikiĝi en baza (foje eĉ primitiva) angla, kaj esti tute kontenta pri la rezulto: oni povas nun ekscii ĉiun necesan informon kaj konversacii kun ajna homo sen apliko de Esperanto.
Legu la tutan artikolon ‘Kio estas la reala trezoro de REU?’

En “La Ondo” pri “La ondoj”

Revueto pri la 33a Moskva Internacia Kinofestivalo

Se pasintjare unu el la ĉefaj festivalaj tendencoj estis “provo lerni de la pasinto” — en pli ol plejparto de la konkursaj filmoj en 2010 temis pri la socialisma epoko, ĉi-jare estis preskaŭ oficiale deklarita, ke la ĉeftemo estas “reveno”. Sendube la menciita fenomeno estas tre multfaceta, kaj oni povas atribui ĝin preskaŭ al ĉiu kinaĵo, sed la festivalo liveris vere “revenajn” pecojn. Pri ĉiuj oni povas verki apartan eseon, ĉar ĉiuj meritas, sed ni provu limigi nin per mallongaj revuetoj.
Legu la tutan artikolon ‘En “La Ondo” pri “La ondoj”’