Mi havas la impreson ke tiu ĉi nova, prigratulinda atingo fakte konfirmas tendencon rimarkeblan dum la lastaj jaroj, nome ke seriozaj esploroj rilataj al Esperanto renkontas respektan intereson kaj scivolemon ĉe iuj fakuloj de la koncernaj sciokampoj.

Ke oni finfine agnoskas Esperanton kiel atentindan eron el la socia kaj intelekta historio de la du lastaj jarcentoj (ja la radikoj de la planlingva movado estas sufiĉe pli fruaj ol la jaro 1887, kompreneble), estas speco de …. venko, eĉ se probable neniam okazos iu imagita “Fina Venko” laŭ la tradicia, megalomania kompreno pri ĝi.

Jen la preciza ligilo al la podia sesio dum kiu Toño prezentis la referaĵon: https://esshc.socialhistory.org/esshc-user/programme?day=52&time=132&session=2699