http://sezonoj.ru/2016/03/bet-37/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=bet-37 Mon, 16 Jan 2017 01:15:05 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.3 http://sezonoj.ru/2016/03/bet-37/comment-page-1/#comment-5152 Valdas Banaitis Mon, 21 Nov 2016 19:55:04 +0000 http://sezonoj.ru/?p=8555#comment-5152 Mi vizitis ambaŭ BETojn en Vejsejo: BET-6 (1964) kaj BET-34 (1998) Al la unua mi venis kun 16 kursanoj el Kovna studenta turista klubo, uniformitaj per verdaj ĵinzoj. Rekte el la tendaro 1ni + 4 moskvanoj en 5 tendoj aŭtosopis al Uĵgorod por marŝi piede tra Karpatio parolante esperante kaj kantante: "Marŝu, marŝu, kamaradoj, helan estontecon havas ni! Estas seka la botel', kaj malplena la sitel', kaj Karpata pado estas antaŭ ni!!El tiu tempo restis memoro pri Tatjana Preobraĵenskaja el Moskvo, kiu perdiĝis en montaro kaj estis revokita per sonora krio PREO!!!n Ĝis nun ni uzas tion resonan krion EO! por atentigi konaton rimarkitan en amaso. Funkcias mojose. Post la dua restis romano de Trevor Steele pri Bergen-Belsen, kiun mi prunte tralegis kaj decudis nepre aĉeti. Sed La monumento de Zamenhof estas tute neadekvata. Li venis al Vejseja ŝtetlo apenaŭ 25-jara kaj tie finpretigis La Lnuan Libron. Lingvon li tovan li ne konis kaj nur unu oportunan vorteton (TUJ) prenis el ĝi. Li tute ne aspektis tia kalva maljunulo. La citaĵo sur la monumento venas el jaro 1908, post 24 jaroj, kaj temas pri lia infaneco en Belostoko ĝis 13-jara aĝo, ne pri Litovio, sed pri Litvo - la tuta teritorio norde de Pripjat-rivero, kies loĝantoj parolis kaj nun parolas lingvon rutenan(bjelarusan). Lingvo litova tiam estis parolata nur trans la Sejna limo, ekde la la baseno de Ŝeŝupa rivero, kion atestas la unua rakonto pri Litovio, originale verkita de Osip Elleder kaj presita tra tri numeroj de "The Esperantist" en 1905. Mi vizitis ambaŭ BETojn en Vejsejo: BET-6 (1964) kaj BET-34 (1998)
Al la unua mi venis kun 16 kursanoj el Kovna studenta turista klubo, uniformitaj per verdaj ĵinzoj. Rekte el la tendaro 1ni + 4 moskvanoj en 5 tendoj aŭtosopis al Uĵgorod por marŝi piede tra Karpatio parolante esperante kaj kantante: “Marŝu, marŝu, kamaradoj, helan estontecon havas ni! Estas seka la botel’, kaj malplena la sitel’, kaj Karpata pado estas antaŭ ni!!El tiu tempo restis memoro pri Tatjana Preobraĵenskaja el Moskvo, kiu perdiĝis en montaro kaj estis revokita per sonora krio PREO!!!n Ĝis nun ni uzas tion resonan krion EO! por atentigi konaton rimarkitan en amaso. Funkcias mojose.
Post la dua restis romano de Trevor Steele pri Bergen-Belsen, kiun mi prunte tralegis kaj decudis nepre aĉeti. Sed La monumento de Zamenhof estas tute neadekvata. Li venis al Vejseja ŝtetlo apenaŭ 25-jara kaj tie finpretigis La Lnuan Libron. Lingvon li tovan li ne konis kaj nur unu oportunan vorteton (TUJ) prenis el ĝi. Li tute ne aspektis tia kalva maljunulo. La citaĵo sur la monumento venas el jaro 1908, post 24 jaroj, kaj temas pri lia infaneco en Belostoko ĝis 13-jara aĝo, ne pri Litovio, sed pri Litvo – la tuta teritorio norde de Pripjat-rivero, kies loĝantoj parolis kaj nun parolas lingvon rutenan(bjelarusan). Lingvo litova tiam estis parolata nur trans la Sejna limo, ekde la la baseno de Ŝeŝupa rivero, kion atestas la unua rakonto pri Litovio, originale verkita de Osip Elleder kaj presita tra tri numeroj de “The Esperantist” en 1905.

]]>