Komentoj pri: Valora kroniko – precipe pri la poezio http://sezonoj.ru/2015/11/recenzo-61/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=recenzo-61 Mon, 16 Jan 2017 01:15:05 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.3 De: Giorgio Silfer http://sezonoj.ru/2015/11/recenzo-61/comment-page-1/#comment-4849 Giorgio Silfer Wed, 02 Dec 2015 22:22:17 +0000 http://sezonoj.ru/?p=7864#comment-4849 ... precipe se temas pri la organizinto de PIF. … precipe se temas pri la organizinto de PIF.

]]> De: Giorgio Silfer http://sezonoj.ru/2015/11/recenzo-61/comment-page-1/#comment-4848 Giorgio Silfer Wed, 02 Dec 2015 22:16:19 +0000 http://sezonoj.ru/?p=7864#comment-4848 Lau klara indiko en la frontispico, el la 54 chapitroj de la libro, 49 estas subskribitaj de ambau autoroj. Tial, ekzemple, Silfer responsas pri la poezia parto ne malpli ol Minnaja, chi-lasta responsas pri la teatra ne malpli ol Silfer. Nur pri la chapitroj 50-54 (1994-2012) responsas ekskluzive Minnaja. La chapitro 49 (titolita "La plej bunta sezono: teatro por Esperantio sen la fina venko") ampleksas nau paghojn, kiuj pritraktas la jarojn 1970-1993, kun la koncernaj konsiderindaj autoroj, verkoj, geaktoroj, ensembloj kaj eventoj, sume pluraj dekoj da nomoj kaj/au titoloj, pritaksitaj de Minnaja-Silfer. Al Zagrebo estas dedichita unu tuta el la nau paghoj, kiu ekas per la alineo: "Zagrebo pli ol Varsovio gravas por nia teatro en la 1970aj. Unue pro la kreskanta dimensio de PIF, unusola chiujara Pupteatra Internacia Festivalo (la alia, en la nordfranca urbeto Charleville-Mezieres, okazas nur en malparaj jaroj); due pro la verkado de Emilija Lapenna; trie pro la aktiveco de la drama sekcio de Studenta Esperanto-Klubo." Sekvas po unu longa paragrafo, dedichita al pupteatro, respektive SEK, respektive Emilija Lapenna. El la tuto oni deduktas ke literaturkritike, por nia originala teatro, dudek tri PIF-oj ne gravas pli ol la unusola libro de Emilija Lapenna. Kompreneble oni rajtas opinii malsame ol Minnaja-Silfer. Lau klara indiko en la frontispico, el la 54 chapitroj de la libro, 49 estas subskribitaj de ambau autoroj. Tial, ekzemple, Silfer responsas pri la poezia parto ne malpli ol Minnaja, chi-lasta responsas pri la teatra ne malpli ol Silfer. Nur pri la chapitroj 50-54 (1994-2012) responsas ekskluzive Minnaja.

La chapitro 49 (titolita “La plej bunta sezono: teatro por Esperantio sen la fina venko”) ampleksas nau paghojn, kiuj pritraktas la jarojn 1970-1993, kun la koncernaj konsiderindaj autoroj, verkoj, geaktoroj, ensembloj kaj eventoj, sume pluraj dekoj da nomoj kaj/au titoloj, pritaksitaj de Minnaja-Silfer.

Al Zagrebo estas dedichita unu tuta el la nau paghoj, kiu ekas per la alineo: “Zagrebo pli ol Varsovio gravas por nia teatro en la 1970aj. Unue pro la kreskanta dimensio de PIF, unusola chiujara Pupteatra Internacia Festivalo (la alia, en la nordfranca urbeto Charleville-Mezieres, okazas nur en malparaj jaroj); due pro la verkado de Emilija Lapenna; trie pro la aktiveco de la drama sekcio de Studenta Esperanto-Klubo.” Sekvas po unu longa paragrafo, dedichita al pupteatro, respektive SEK, respektive Emilija Lapenna.

El la tuto oni deduktas ke literaturkritike, por nia originala teatro, dudek tri PIF-oj ne gravas pli ol la unusola libro de Emilija Lapenna. Kompreneble oni rajtas opinii malsame ol Minnaja-Silfer.

]]> De: zlatko http://sezonoj.ru/2015/11/recenzo-61/comment-page-1/#comment-4847 zlatko Wed, 02 Dec 2015 18:46:31 +0000 http://sezonoj.ru/?p=7864#comment-4847 Mi tre konsentas pri la recenzo de Sten. Mi ne detale rigardis la libron, sed foliumis ĝin kaj rigardis la ĉapitron pri teatroj. Ili estas tre supraĵaj. Parolante pri PIF, ekzemple, Silfer mencias nur du-tri tatraĵojn kiuj iel rilatis al li kaj Emilija Lapenna, sed nenie eblas kompreni ke dum 23 unuaj PIFoj estis prezentitaj pli ol 100 profesiaj teatraĵoj en Esperanto kaj vere elekto de tio kio estas prezentata estas tre arbitra kaj sensitema. Ekz. pi dudaekjara grava teatra agado de Vida Jerman estas apenaŭ spureto. Mi tre konsentas pri la recenzo de Sten. Mi ne detale rigardis la libron, sed foliumis ĝin kaj rigardis la ĉapitron pri teatroj. Ili estas tre supraĵaj. Parolante pri PIF, ekzemple, Silfer mencias nur du-tri tatraĵojn kiuj iel rilatis al li kaj Emilija Lapenna, sed nenie eblas kompreni ke dum 23 unuaj PIFoj estis prezentitaj pli ol 100 profesiaj teatraĵoj en Esperanto kaj vere elekto de tio kio estas prezentata estas tre arbitra kaj sensitema. Ekz. pi dudaekjara grava teatra agado de Vida Jerman estas apenaŭ spureto.

]]>