***

Mike, mi iomete trafoliumis vian retejon, sed ne bone komprenis la ideon. Tamen, unu demando por pripensi: Kia estas la diferenco inter INTERFACA valoro de Esperanto, kaj LERNFACILIGA valoro de ghi? Mi bone konas la argumentojn rilate la lastan, sed ne la antauan.

Jajro, dankon pro viaj afablaj vortoj. Vi pensigas min pri io. Vi parolas pri la forlasado de Esperanto, kaj diras, ke unu el la kauzoj estas manko de praktika, tuj aplikebla valoro post la kurso, chu ne? Mi konsentas kun vi pri tio rilate homojn kiuj serchas nur la praktikan valoron de lernado (la plejparto de homoj lernas en plenkreskulaj jaroj pro au karieraj kialoj au pro edukaj kialoj kun konkreta diplomo che la fino). Sed ankau estas minoritato de idealistoj kiuj ne bezonas praktikan, tujan valoron. Eble vi kaj mi estas pli che la idealista flanko de la afero.

Sed tio pri kio vi chefe pensigis min estas la sekvo: Unue, estas varbado por Esperanto-kursoj. Poste estas homoj kiuj alighas al kurso pro tiu varbado. Pli poste, estas homoj kiuj forlasas la kurson. Chu la varbado estis TRO pozitiva, tro alloga, tro troa, ni diru? En Merkatiko, se la varbado troigas, poste la homoj kiuj achetas la produkton au kiuj provos la servon estos NEKONTENTAJ, kaj ne plu reachetos la produkton au ne plu uzos la servon. Aliflanke, se la varbado ne troigas, kaj la homoj achetos ghin kaj poste trovos ghin pli bona ol ili antaue kredis, tiuj homoj estos kontentaj, kaj poste reachetos la produkton, reutiligos la servon. Eble ofte estas problemo kauzata de nia varbado. Ni troigas la valoron de Esperanto en la kursovarbado.

Mi mem havis tian problemon kiam mi starigis Esperanto-Insulon en la fama, plej suda, china insulo nomata chine Hai Nan Dao. Mi donis la impreson al alighontoj, ke la temperaturoj estos pli varmaj ol ili estis. Tiuvintre la meznombra temperaturo dum la unumonata afero estis eble 16 centigradoj; kutime en januaro, la temperaturo estas 21 che maksimumo, do jen unu ekzemplo praktika inter “troa promeso kaj nesuficha atingo.” Mi povus paroli pri aliaj eraroj miaj tiurilate.

Resume, se oni tro esperigas novajn lernantojn de Esperanto, poste tiuj lernantoj ne estos kontentaj. Studinda afero. . . .

Fabian, mi dankas al vi pro via dua komento, en kiu vi donas pli da ideoj rilate konkurson en Esperantujo, kaj en kiu vi pliampleksigas vian ideon. Estus interese, unue, listigi chiujn konkursojn kiuj jam ekzistas en Esperantujo, ekzemple estas la konataj konkursoj pri literaturo (vidu supre, ekzemple, pri LIRO), kaj ankau estas premioj, ekzemple, se mi ne eraras, la premio CIGNO (5000 euroj) kiu estas por la landa asocio kiu plej antauenigas Esperanton en la jaro. Se ni bone komprenos ghuste kiaj konkursoj – chu literaturaj, muzikaj au aliaj – jam ekzistas en Esperantujo, tio helpos prezenti novan, specialan konkurson pri Merkatiko.

Mi. persone, chiam pensas, ke la plej bonaj konkursoj en Esperantujo estas tiuj kiuj rilatas la artojn: literaturo, muziko, poezio, retoriko, teatro, eseoj. Ni, en Esperantujo, ne sufiche bone priatentas tiun flankon de Esperanto. Mi bone komprenas la valoron de Merkatiko por varbado, komunikado, informado, sed mi chiam kredas, ke la plej valora afero de Esperanto estas KULTURO.

Paradokse, mi estas merkatikisto (mezbona, nesufiche profesia), sed mi estas kontrau la utiligo de Merkatiko por la plejparto de niaj mondaj aferoj. Ekzemple, eble vi konas la firmaon, la chenan kafejon Starbucks. Ili utiligas Merkatikon tre profesie kaj efike. Nu, mi estas preskau tute kontrau Starbucks; mi volas utilligi Merkatikon por kontraustari ilin, por kontraustari McDonalds, por kontraustari chiujn firmaojn kiuj troas. Ke estas UNU McDonalds en Moskvo, bone. Unu en Pekino, bone. Sed, ke McDonalds, Starbucks kaj aliaj starigu unu novan manghejon au trinkejon post la alia, forigante la lokajn trinkejojn kaj vendejojn, NE. Tute ne! Nia mondo bezonas, pli ol iam ajn, fortan lokan kulturon.

Tamen, mi ne volas esti ghisostulo, ekstemisto rilate nian kunlaboradon kun nia nuntempa mondo. Kiam mi laboras kun Lingvaj Festivaloj, mi ne diras ne al sponsorado de banko au de granda vendejo. Mi ankau ne serchas tian helpon. Do, por reveni al via pli ampleksa ideo pri konkurso pri Merkatiko, kaj ankau pri, kiel vi menciis, Dezajno au Stilo, bone. Sed, chu estas aliaj Esperantistoj kiuj interkonsentas kun ni pri tio? Lau mia takso de la Esperanto-Movado, post jardekoj da konkretaj provoj miaflanke, la plejparto de la movadestroj ne multe pripensas pri kiel antauenigi Esperanton. Vi pensas tiel, mi pensas tiel, kaj multe da aliaj homoj (ekzemple, Laszlo Szilvasi, Lu Wunsch-Rolshoven, kaj eble Ian Fanton) pensas tiamaniere, sed pro io, la plejparto de la movadestroj, lau mia sperto, chefe volas protekti la nuntempan Esperanton: ne kreski nek malkreski sed tutsimple resti. Tio ne estas malbona en si mem, char tiaj homoj povas protekti nin kontrau forfalo. Tamen, tia agomaniero neniam antauenigos nin. Eble la Movadoj en la venontaj jaroj kreskos, sed tiu kresko venos de eksteraj fortoj, ne de internaj strategioj kaj laboroj niaj.

Via ideo, Fabian, pri konkursoj, meritas plian interparoladon.

Amike,

Dennis

Jes, chiuj esperantistoj scias kiel Esperanto faciligas la postan lernadon de chiaj lingvoj, sed tio ne estas agnoskita de la plimulto da homoj, do ili vidas tiun “propedeutikan trejnadon” kiel tempoperdo.

La lernado de Esperanto devas esti utila per si mem, ne nur kiel vojo al alilingvaj posta lernado, kaj tion ni atingus se la KER-diplomoj estus plene agnoskitaj kaj profitaj che chiuj la Eûropaj universitatoj kaj landoj kaj ne nur en Hungario aû Pollando, nuntempe ni laboras tiuvoje en Hispanio.

Mi ja komencis tian vortaron / enciklopedion pri la angla / angla kulturo, uzante na Esperanto kiel la interfacan lingvon. Jen la ligilo al ĝi:

http://prof-vortaro-de-la-merk-angla.weebly.com/

Mi kontentas ke plachu al vi la ideon kara Dennis.

Nu, UEA povus helpi kiel sponsoro, kompreneble, sed ne nur, kial ne malfermi la eblon de partopreni al privataj entreprenoj, oni povas ligi ambaû: “esperanton” kaj “entreprenon X”, tiamaniere oni ne nur interesighos pri esperanto al generala publiko sed ankaû al tiu entrepreno kiu povos profiti si mem de la konkurso kaj povus kunlabori aû kunpagi la premion.

Ekzemple “Coca-Cola kaj Esperanto” internacia lingvo por internacia trinkajho. “Coca-Cola” profitas la propagandon de la konkurso, kunlaboras kun kultur-socia movado agnoskita de la UNESCO kiel estas la “esperanta movado” kaj siaj valoroj de paco, komunikado, ktp. Kaj ghi havos delegiton en la jhughantaro kaj povas helpi kun la premio.

Ankaû tiamaniere ni kreas interesajn retojn kaj kontaktojn kun entreprenoj kiu povus trovi interesajn komunajn laborkampojn kun esperantistoj, ekzemple: tradukado de siaj retejoj, ech la kreado de “internacia laborgrupo de la entrepreno” kiuj povas solvi etajn problemetojn per eta kvanto da mono. Chu iu kiu atendu entreprenisto en flugaveno de malproksima lando kaj alportu lin ghis la hotelo… chu malgrantan tradukon de mesaghon en la loka lingvo, ktp. Do ju iom post iom esperanto komencas esti vere utila, kaj entreprenoj valoras ghin pli da homoj volos vere lerni ghin.

La ideo de la konkurso ne nur utilas al la merkatiko sed al aliaj kampoj tre gravaj kiel la dezajno, la stilbildoj, ktp. Estas konata de chiuj ke la esperanto havas gravan problemon kun sia “stilo” kiu apartenas pli al XIXa jarcento ol XXI jarcento. Ni bezonas imagon junan, freshan, sporteman kaj unuvorte “bela” de nia lingvo, kiu vere estu “moderna”. Nu kiel vi povas vidi, la ebloj estas senlimaj. Ne hezitu kontakti min por kunagi.

Amike.

Fabián.

Pri konkurso mi konsideras bonan ideon se tiu konsurso donas bonan premion. Nenio pli estus pli ĝusta se mi pagi tiun kiu helpis min monprofiti. Nu, finfine, la artikoloj de nia samideano Denis Keefe estas ora. Sed mi kredas, ke Eo bezonas ankoraŭ praktikan utilecon.

Via ideo pri konkurso kaj Merkatiko estas vere bona ideo!! (Mi ne audis pri tia ideo antaue). Kial bona? Unue, ghi kostos al ni neniom, kaj probable ankau ne kostos al la konkursantoj, specialaj char retaj ideoj, se tiaj estas, povas kosti neniom – pensu pri Youtubo, Instagramo, Tvitero, Vikio, ktp. Due, ghi donos shancon al nemovadestroj prezenti novajn freshajn ideojn kiuj povas helpi antauenigi Esperanton (tro ofte en Esperantujo, movadestroj proponas ideon, kaj atendas ke poste venos multe da entuziasmaj volontuloj por plenigi tiujn ideojn de la movadestroj – la modelo desuprismo, modelo kiu ofte ne estas tiel efika, fakte). Trie, via ideo estas konkreta propono. Por realigi ghin bezonatas sistemo por disvastigi la ideon pri konkurso, kaj bezonatas jughantaro, ekzemple Laszlo Szivasi de Hungario, Lu Wunsch-Rolshoven de Germanio, kaj espereble almenau du homoj, neesperantistoj, kiuj posedas doktoran diplomon pri Merkatiko. Kvare, estos ankorau pli bone se oni insistas pri MEZUREBLAJ REZULTOJ pri la ideo. Ekzemple, se estas konkurso-propono kiu konkrete starigas Youtubo-Serion da esperantaj filmetoj (au filmetoj pri Esperanto, au pri lernado de Esperanto, ktp), oni povas parte prijughi la gajnanton de la konkurso lau la kvanto da homoj kiuj rigardas la filmon, la kvanto da homoj kiuj shatas la filmon, la kvanto da homoj kiuj alighas al ia Esperanto-grupo, kaj ech la kvanto da homoj kiuj achetas esperantajn librojn au kiuj alighas al Landaj Kongresoj, au al Universala Kongreso, ktp. Chu vi pensas, ke UEA estus bona sponsoro de tia merkatiko-konkurso? Se jes, mi estas B-Komitatano kaj mi povos rekomendi ghin en UEA-kadro. Chu estas aliaj ebloj tiurilate? Kion pensas vi? Kaj kion pensas aliaj Esprantistoj pri la nova ideo de Fabian?

Amike,

Dennis Keefe