Mi tamen apartenas al tiaj Esperantistoj, kiuj kredas, ke la plej bona maniero prezenti Esperanton al la ekstera mondo estas fari per ghi ion prezentindan kaj utilan.

Mi esperas, ke ni revenos la homcentra parto de la Esperanto-Movadoj. Dum eble nun pli ol dek jaroj ni atendas miraklojn de la Interreto. Niaj interretaj ejoj naskighas, komplikighas, kaj sendas al ni naskighdatrevenajn bondezirojn. Mankas pensado, mankas kulturo, mankas homcentra movado. Lokaj, homaj, viglaj kluboj en urboj au ech urbo-kvaraloj gravas.

Homcentra movado estas ankau kulturo-centra movado, chu ne? Niaj verkoj, libroj, kaj artoj, muziko, radio-elsendoj kaj filmoj povas ighi bona kerno de venonta movado. Ne verkoj de 2 minutoj, au 200 vortoj. Pensu pri la lasta prezentado de Humphrey Tonkin en Roterdamo che UEA pri la poemaro de Marjorie Boulton. Ke la listo de furoro-libroj en la revuo Esperanto konsistighu el multe pli ampleksaj libroj, kulturaj libroj, kaj ne el broshuretoj kaj poshlibroj.

Kelkaj scias, ke mi ofte skribas pri la avantaghoj apliki principojn de Merkatiko al la Esperanto-Movado, sed tio estas nur flanka afero; tio kio gravas estas la kvalito, unuaflanke, kaj la kvanto, aliflanke, de nia homa, esperanta kaj internacia kulturo.

Chu nia kulturo vidighas sur papiruso, pergameno au elektronike nubigitaaj palimsestoj, tio ne tiom gravas. Chiaj metodoj por registri Esperanto-kulturon shanghighos kaj povos kapturnighe eksmodighi. Kompreneble, ni rapide adaptighu al chiaj novaj komuniko-sistemoj, sed ni faru tion profundo-pense kaj celstrebe, ne genuo-reage.

Tio kio gravas estas la homoj, la ideoj kaj la kulturo de Esperanto. Pensu pri verkoj, originaj kaj tradukitaj; pensu pri homoj kiuj lernas pri ili, pri homoj kiuj pli profunde studas tiujn verkojn kaj interparolas pri ili; kaj pensu pri vasta, celstreba informado por enkonduki ne-esperantistojn al la lingvo Esperanto. Pensu pri lokaj Esperantistoj kun internaciaj kontaktoj. Esperanto, homcentra kaj kultura, unue. Iom da Merkatiko, diskrete, nealtrude kaj poste.

Amike,

Dennis Keefe

Probable Komitatano Z aludis al la UEA/ILEI-ekzameno, kiu enhavas nur du shtupojn (kiujn lau LTSEC ekvivalentas al B1 kaj B2 en KEFR).

La nivelo C2 ekzistas en LTSEC, sed ne che la ekzamenoj de ITK, kies eksterlanda gicheto estas UEA kaj edukado.net.

Klarigo pri la sigloj en:
http://www.esperantio.net/index.php?id=268
http://www.esperantio.net/index.php?id=671
http://www.esperantio.net/index.php?id=2261

Mi nenion legis, ke ie en la mondo okazis publika prezento por Esperantistoj, kie ili povus trafoliumi la novan revuon kaj juĝi pri la enhavo kaj aspekto. Mi ankaŭ ne ricevis la informon, ke UEA disdonas prov-ekzemplerojn por varbi novajn legentojn kaj abonantojn.

Ne estas miraklo, ke kelkaj homoj, kiuj ŝatis la kutiman enuigon, malabonas. Sed ĉu ili estas vera perdo?

Sen efika varba strategio ekster la fermitaj rondoj de UEA la nova produkto ne atingos sian celgrupon. Certe estas bone, ne tuj per la unua numero komenci la varbadon ekstere. Indas atendi, ĝis la redaktoro akiris certajn sekurecon.

Sed nun UEA urĝe devus konfronti la Esperantistaron kun sia nova produkto. Mi iam (kiel kutime vane) ofertis mian pretecon kunagi por ĉi tio nobla celo.

Tamen, por altigi la membronombron en la hodiaŭaj kondiĉoj unuavice necesas kohera reta strategio (krom multo alia), sed tiun demandon komitatano Z tute ne tuŝas — kio eble rivelas relative altan aĝon.