De: Valdas Banaitis

Valdas Banaitis — Sat, 22 Feb 2014 19:41:40 +0000

POŜTELEFONO VENKAS,INVOLUO ZORGIGAS – estus pli ĝusta titolo. Tamen ĉu iu vere zorgas eĉ POST la DU JUBILEAJ RIVELOJ; 1)la KONFESO de Zlatko Tiŝljar pri la preskaŭ vana, ĉar nur 1% rezultiva instruDado de Esperanto, kiu ankoraŭ vegetas nur dankal memlernantoj, kiuj faras 3/4 de ellernintoj, kaj 2)la averto pri INERTO – la plej minaca malamiko de Esperanto. Ĉu Alko konfuzis kaj verbon ZORGI uzis anstataŭ MALTRANKVILI, DEPRIMI, SENESPERIGI? Esperanto estas pli intima, pli profunda afero ol nur lingvo. Ĝi, kiel la sola intua verko de infana mensevoluo, estas antaŭ ĉio natura genomo de lingvo, harmonie organizita instrumento de sinesprimo. Antaŭ ĉio lingvo interhoma, je nivelo individua, tre fora de rolo internacia, politika, komerca aŭ teknika. Por tio oni faras apartan, jam maŝinan lingvaĵon el terminoj. Terminojn oni daŭre internaciigas kaj ofiakigas sen helpo de Esperanto. Ni zorgu pri uzado de lingvo en interpersona komunikado, pri akiro kaj manipulado de baza leksiko, kiu kreskas kun beletro kaj vortfarado. Esperantiston faras ne kurso+ekzameno, sed tuja memstara uzado de lingvo post ŭnu-triseanca prezento de lingva mekanismo – kun 9 vortuniformoj en la kapo, 125 vortetoj sub la mano laŭ sinteksa sintakso ek al tralego de ducentpaĝa verko kaj parkerigo de kelk versaĵoj. Tio estas pli facila ol irigi aŭton per tri pedaloj, kluĉostango, stirrado kaj lumsignaloj sur ka kampo for de l’mondo, antaŭ nokto de somero – kaj ek al navigado tra tekstoj, sisteme markitaj per sufloraj orientiloj silabaj kaj fonemaj. Ĉe lingvo tiel organizita komencanto ne bezonas lecionaron lernolibran aŭ kursan, sed nur ŝatatan legolibron. Mi komprenas, mi povas, mi faras – laŭ SOC de Aaron Antonovsky.

De: Valdas Banaitis

Valdas Banaitis — Fri, 21 Feb 2014 18:38:53 +0000

plej zorgigas la manko de intereso al beletro. En 1967 Andrea Gacond en svisaj kurtondaj radiodialogoj diris, ke Esperanto supervivos nur dankal literaturo, verkita per chi mirinda reciproke interkompreniga lingvokrea instrumento. Tamen la esperantistaro ne frandas lingvan muzikon, char pro kronika komencantozo kaj neadekvata instruDado estas tenata for de legado.
Konsolo nur la pinta loko de la Couperus-romano “Pri maljunuloj” kiun mi jam relegas denove, ghuante ne nur la verkon, sed ech pli ankau la majstrecon de la tradukinto, kiun mi, azeno, tute ne konis, kaj nur intue, nur pro la titolo, havigis al mi helpe de mia filo, kiu interalie trovis por mi nekrologan chapitron pri Couperus interrete en Literatura Mnndo de 1929.

Komentoj pri: Libroservo de UEA en 2013

De: Valdas Banaitis

De: Valdas Banaitis