Kelkajn eble konsiderindajn notojn pri GDREA (HORORON SENTAS MI INTERNE), do pri historiaj faktoj sisteme prisilentitaj de la “sciencisto” d-ro B. kaj de la iamaj GDREA-aktivuloj, kaj pri la scienca laboro de d-ro B. mem dum la GDR-tempo (kiun oni klopodas prisilenti nuntempe) oni povas trovi chi tie:

http://www.planlingvoj.ch/Studie_DDR_der-esperantist.pdf

(Ne maltrafu legi ankau la recenzon sur pp. 61-63).

Post la legado vi eble emos sendi min ne al la infanghardeno, sed rekte en la inferon.

Sed mi lernis, ke diskuti kun eks-GDR-anoj pri GDR praktike havas nenian sencon (krom eble kun Torsten Bendias).

Pri Usono: Mi tute ne havas “sufice senkritikan opinion” pri Usono. Unue mi tro malbone konas tiun landon, kiun mi neniam vizitis (kaj ne tro emas viziti, char ghia civilizo/kulturo simple ne tro malinteresas min), kompare kun la landaro de orienta Europo, kies historion kaj politikon mi konas pli bone kaj kiujn landojn mi ekde 1981 abunde kaj detale vizitis kaj kie mi restadis ankau pli longe. Usono ne estas mia fako, sed mi suprajhe sekvas la evoluon tie kun sufiche kritika kaj distancita menso, same kiel mi sekvas la evoluon en Chinio, Ruslando, ech Norda Koreio, Sudafriko kaj aliaj landoj. Imagu se mi komencus skribi pri Usono: La esperantistoj laute hurlus “ho vidu, nun tiu Künzli komencas skribi ankau pri Usono (pri kiu li ja nenion komprenas)!

Certe, vi ne povos atendi de mi, ke mi komencos pozitive pensi pri GDR kaj Sovetunio kaj negative pri Usono.

Mi ankau same kritike pensas pri Germanio, pri Svislando, kaj pri chio ajn cetera, ankau pri Esperanto, kion vi ja intertempe certe rimarkis, kaj kion mi pruvis pere de miaj multnombraj artikoloj pri diversaj temoj (kiuj certe ne estas verkitaj el la vidpunkto de oportunisto). En diferenco kun la e-istoj, en la percepto de la aferoj che mi ludas rolon la normala racia kaj sana homa menso, la objektiveco kaj honesteco. La esperantistojn, kiuj konstante kontraubatalas miajn vidpunktojn, mi ne povas konsideri serioze kaj perceptas kiel fantaziulojn, naivajn fanatikulojn kaj parte kiel idiotojn. Mi esperas por vi, ke vi mem trovighas ekster tiu kategorio.

Eble interesas vin la pensoj esprimitaj en tiu chi artikolo:
http://www.planlingvoj.ch/Interlinguistik_21Jh.pdf

Kompreneble mi konas la teatrajhon “prof. Mamlock” de F. Wolf, preskau parkere – kaj mi konas ankau chiujn haveblajn librojn de lia fifama filo – Genosse M. Wolf (denove hororon sentas mi interne), chefo de la eksterlanda spionado de GDR (interese ke tion vi ne mencias). Mi ankau abunde okupighis, praktike de 30 jaroj, pri judaj temoj, germana historio, pri nacisocialismo, komunismo kaj antisemitismo (ech en GDR) ktp. kaj konas chion tion vershajne pli bone ol vi povas imagi (permesu ke mi iom laudu min mem). Pri la historio ktp. de GDR mi havas c. 200 librojn, kiujn mi pli malpli legis. Do mi havas imagon pri tiuj temoj kaj pri kio mi parolas kaj skribas. Sed ne venu kaj diru al mi: “Vi nenion povas kompreni, char vi ne vivis en GDR”. Tio estas la ruza defendo-strategio de la blankistoj por rifuzi kritikon de ekstere kaj ne serioza argumento, char tro simpla.

Hodiau chiuj iamaj GDREA-anoj emas diri, ke ili kontrauis Blanke (im Rahmen des Möglichen, chu ne). Hahaha, chu mi rajtas ridi!? (Bendias dokumentis kiu diris kion, chu ankau vi nomo estas menciita en via libro mi ne memoras kaj devos kontroli).

La e-istoj nenion kritikan, au signifan verkis pri GDR kaj parencaj temoj, kaj dum la GDR-tempo aperis chefe nur propaganda fatraso por trompi la idiotojn (en kaj ekster GDR, kiuj devis legi kaj kredi tiujn mensogojn). Ankau Blanke verkis “science” chefe por la propagando, se vi tion ankorau ne komprenis. Nur kiam (au se) en Esperanto ekzistas sciencaj kaj honestaj verkoj pri tiuj kaj aliaj temoj, mi povas serioze konsideri la e-istojn, kaj Esperanton mem. Antau tio oni ne povas proponi Esperanton al la “homaro” por enkonduki ghin kiel universalan lingvon, char ghis nun Esperanto efektive ludis rolon nur en la infanghardeno, kaj chefe por propagandaj celoj, por trompi la homojn, kiuj kredu la fabelojn disvastigitajn de la e-istoj. Chi-rilate la Esperanto-propagando tre similas en principo al la propaganda praktiko en la komunismaj landoj, de kiuj la e-istoj vershajne ech lernis.

Pri chio cetera mi konsilas al vi (re)legi:
http://www.planlingvoj.ch/13_HIPOTEZOJ_PRI_ESPERANTO_2012.pdf

Do, prefere okupighu pri seriozaj aferoj ol publike skribi al mi diversajn stultajhojn. En tiu kazo mi ankau povos konsideri vin kiel seriozan kundiskutanton.

Almenaŭ d-ro Blanke estas sufiĉe konata sciencisto ankaŭ ekster Esperantujo. Ĉu ne?

Kiel ano de GDREA ne nur kelkfoje mi defendis kontraŭan (politikan) opinion ol d-ro Blanke. Sed neniam mi pridubis lian sciencan kapablon. Jes, li estis membro de la reganta partio (SED), kiel ankaŭ pli ol du milionoj da aliaj GDR-anoj. Kiu pruvas tiu? Ĉu Vi scias la teatraĵon aŭ la filmon “Professor Mamlock” (Profesoro Mamlock)? Ano de la naziisma partio defendas la hebreon Mamlock, dume iamaj “amikoj” perfidas lin. Vidu kaj komprenu!

Vi, s-ro Künzli, certe ne estas la ĝusta juĝisto. Ĉu Vi iam vivis sub rilataj vivkondiĉoj? La mondo ne estas nigra-blanka! Ĉu Vi certas ne esti oportunisto? Leginte Vian sufiĉe senkritikan opinion pri Usono … pri tio oni povas multon diri!

En kio konsistas ilia eminenteco mi ne scias (neniu scias).

La eminenteco de Blanke vershajne konsistas el lia 40-jara kunlaboro kun la GDR-reghimo kiel SED-membro kaj shtata funkciulo.

(Ankau mi estas Specialisto pri la rusa kaj aliaj slavaj lingvoj), sed neniam demandita de la AdE, chu mi estus interesita farighi korespondanto. (Nu, mia opinio chiukaze estintus negativa).

Char la AdE ne estas serioza instanco (sed pli komparebla kun infanghardeno), oni ne povas konsideri tiun korespondantecon serioza afero. Tio estas nur imitajho, lau la Möchtegern- kaj Wunschdenken-koncepto.

Krom tio, shajnas, ke tiuj korespondantoj ankorau ne komprenis, kie ilia korespondanteco en AdE povas grave damaghi ilian reputacion en la “ekstera mondo”. (Probable ili ech prisilentas en la “ekstera mondo”, ke ili estas korespondantoj de AdE, kaj ke entute ili estas esperantistoj, por eviti honton flanke de siaj kolegoj.)