Komentoj pri: Nia trezoro: Johano Paŭlo la Dua

De: Vladimir MININ

Vladimir MININ — Sun, 01 Dec 2013 14:25:56 +0000

Andreas Kuenzli, kial Vi ne respondis al mia supra demando? Cxu Vi miskomprenis gxin?

De: Carlo

Carlo — Sat, 30 Nov 2013 20:54:20 +0000

Ne Vin mi celis, sed gxenerale.

De: A. Künzli

A. Künzli — Sat, 30 Nov 2013 19:16:49 +0000

Mi nenion miskomprenas/is.

Ŝajnas, ke la e-istoj kutimas/is ĉion miskompreni, kaj mis- aŭ fuŝinterpreti.

Jes, la historio de Esperanto estas revizienda, por korekti la miskmprenojn. Favore al Esperanto.

Pri tio mi verkis i.a. en:
http://www.planlingvoj.ch/Interlinguistik_21Jh.pdf

De: Carlo

Carlo — Sat, 30 Nov 2013 13:59:50 +0000

Lau mi ekzistas konkreta miskompreno inter: subtenanto de E-o, amiko de E-o, dankemulo pro la agado de e-istoj; simpla konanto de la ekzisto de E-o.
Antau jaroj la E-movado aplaudegis dirojn de Mau Ze-Dong, de Gaddafi, de Francisko Franco, Mussolini ktp pri E-o, pro iu “finvekismo”, kiu foje farigxas patologia. Nun oni volas revizii la historion, forprenante – kiu cele. car paperoj restas? mi demandas al mi – la honoran patronecon de Franco super la hispana UK.
Mi dezirus, ke ia patologie misformita finvenkismo ne tradukigxu al perdo de tusxo al la tero.
Pro tio mi skribas tion cxi: lau sia stilo, ankau papo Benedikto la 16a montris interesigxon pri E-o
http://www.ikue.org/arkivo/b16rv.mpeg

Kaj malgrau forgeso de e-istoj, la elsendoj de RV en esperanto dauras, nu, silente lau reagoj, sed simbole lau la atesto pri la ekzisto de E-o.
Carlo

De: A. Künzli

A. Künzli — Sat, 30 Nov 2013 13:34:49 +0000

Tio validas esence kaj principe por ĉiuj revuoj kaj redaktoroj de Eo-gazetoj (inkluzive de Monato, kies enhava nivelo ŝokis min, kiam mi lastatempe havis la okazon vidi unu numeron).

La Eo-revuoj, inkluzive de la Ondo de Eo, fariĝis iusence speco de rubujo por plej diversaj strangaj artikoloj de eĉ pli strangaj aŭtoroj, kiuj ŝajne povas aperi nur en la Eo-gazetaro, sed probable havus problemon esti akceptitaj de (seriozaj) nacilingvaj periodaĵoj, ĉar la koncernaj redaktoroj certe mirus pri la altgrada strangeco de tiuj artikoloj.

De: Vladimir MININ

Vladimir MININ — Sat, 30 Nov 2013 03:55:10 +0000

A. Künzli: “Kiel redaktoro de revuo, kiu pretendas esti ĉiurilate gvida en la Esperanto-movado…”
Andreas, pri kiu revuo temas?

De: A. Künzli

A. Künzli — Fri, 29 Nov 2013 16:31:43 +0000

Do, ŝajnas ke dank´ al la beno de tiu papo kaj lia eklezio, kiu laŭ la konvinkiĝo de Lech Walęsa kontribuis ankaŭ al la fal(ig)o de la komunismo, Esperanto entute post- aŭ pluekzistis. Kiel oni povus kvazaŭ kaj iusence kun la ironio de la historio subkompreni la fanfaronan artikolon de RD.

Povas esti, ke kiel polo Wojtyła pozitive kaj favore rilatis al Esperanto. Tion mi eĉ volonte kredas. Kaj tio estas en ordo, bona kaj rimarkinda en la historio. Ŝajnas, ke tiu epoko definitive pasis.

La provoj de la e-istoj ligi la diversajn teologiajn aludojn en la diraĵoj kaj skribaĵoj de JP II kun la intencoj de Esperanto/Zamenhof estas pure spekulativaj kaj povas kreski nur sur la sterko de la Eo-propagandistoj, kiuj kvazaŭ mistike supertaksas kaj troigas en siaj interpretoj la aferojn.

Do, la eventualaj penoj kaj klopodoj forĝi el JP II kvazaŭ-esperantiston, kiel en aliaj similaj kazoj (kaj artikoloj en ĉi tiu serio), estas maltrafaj kaj vanaj, ĉar la substanco mankas. Tio kio restas en la memoro kaj konscio pri tiu glora papo estas, ke li parolis frazon en Esperanto okaze de Pasko kaj Kristnasko. Eble okazis ankoraŭ aliaj (signifaj) aferoj, pri kiuj RD silentas. Kiel sciate, la nuna papo (bedaŭrinde) rezignis pri tio, same pri la sesdeko da aliaj lingvoj.

La tuta rakontado pri medaloj, UEA-premioj kaj bildkartoj estas ridinda balasto, infaneca palavro, tipe esperantista. Sed kion fari, se oni havas nenion substancan por raporti?

Dum la plimulto de la artikolo estas dediĉita al Zaleski-Zamenhof (anstataŭ al JP II), la revuo “Espero Katolika” ŝajne ne estis uzita kiel fonto. En ĝi kaj en la katolika literaturo de IKUE oni verŝajne povus trovi iujn kromajn citaĵojn kaj detalojn ĉi-rilatajn.

Laŭ mia scio ekzistas kelkaj aliaj detaloj lige kun Esperanto kaj la pola papo, kiuj atestas, inter alie, ke kiel junulo li lernis Esperanton (kiel informis min iu alia pola e-isto). Sed RD aŭ ne konas ilin aŭ ne konsideras inde ilin mencii, ĉar ili ne devenas el lia kuirejo.

Por vidi kio ankoraŭ aperis de aŭ pri JP II, necesus konsulti almenaŭ la katalogon de TROVANTO, kie oni konstatus, ke ankaŭ iuj enciklikoj verkitaj de JP II estis tradukitaj al Eo. Speciala bibliografio pri mencioj lige kun JP II aperintaj en Eo-publikaĵoj estis kompilita de Krystyna Macińska.

Nemenciita en la artikolo estas ankaŭ tio:
http://katalogo.uea.org/katalogo.php?inf=7630

Kio mankas en Esperanto estas objektiva biografio aŭ monografio pri JP II. Nur se tia ekzistos, Eo havos iun ŝancon esti serioze konsiderata de la scienco, kaj, tra ĝi, de la politiko.

Kiel redaktoro de revuo, kiu pretendas esti ĉiurilate gvida en la Esperanto-movado, mi estonte pli zorgus pri la “intelekta nivelo” de la tekstoj. Sed kion fari se aliaj pli taŭgaj aŭtoroj ne estas troveblaj kaj simple mankas! La viruso de la fanfaronado, blufado kaj troigado, kaj unuflanka prezentado, profunde sidas kiel nekuracebla malsano en la mensoj kaj koroj de la e-istoj, kaj apenaŭ estas elsarkebla, verŝajne ĝis la Fino de la Tagoj.