Ech se mi ne estas profesia politologo (sed nur studis historion, slavistikon kaj internacian juron), ekzemple, mi senprobleme kaj sufiche kompetente povus verki artikolojn ankau pri politikaj temoj, ne nur svisaj, por revuo kiel MONATO, kie chefe amatoroj kunlaboras.

Do, la argumenton pri kompetenteco mi povas nur parte akcepti. Ofte tiu averto servas kiel preteksto por ion ne devi fari.

Do, mi esperas, ke vi komprenis, kion mi celis diri.

Kaj sviso devus scii cxion pri gregoj. Tamen kial Andy volas nepre melki lakton el bovo aux boko? Estas malsagxe, kiel li povas lerni el siaj propraj samlandanoj. El lingv(ik)a ekspertizulo kiel PD, oni povas pretendi nur verkojn priajn, kiel mi komence jam asertis.

Por tio, unue PD devus kompetenti pri la temoj de li postulataj, dum sxajnas al mi ke lia kompetento,kiel universitata profesoro, direktigxas al pli abstraktaj temoj, cxu Andy volu, cxu ne.

Se li kompetentus pri tiuj temoj li ja devus preferinde priverki kaj publikigi en Bharato mem, kie li tutcerte trovus atentan legantaron, cxefe se li sukcesus prezenti solvojn por tiaj gravaj problemoj de lia lando.
Tamen ne tie cxi.

Mi konfesas, ke mi sxatus legi en Esperanto aux en iu ajn alia lingvo de mi regata, ne pri tiuj temoj indikitaj de Andy, tamen pri aliaj multe pli interesaj, kiaj:

a)la fakto ke Hindio (Bharato, Bangladesxo kaj Pakistano) estis la dua plej ricxa lando en la mondo (post Cxinio) kaj havis sian ricxecon pumpitan dum preskaux du jarcentoj fare de la fifama Orient-Hindia Komerckompanio, per sistema detruo de la tuta enlanda ekonomio favore el Anglujo;

b) la giganta ricxeco de iom pli ol 32 milionoj da homoj, kiuj akaparas pli ol 42% de la monda ricxeco, laux la Banko Crédit Suisse;

b) pri la stato de senlaboreco de milionoj de euxropanoj pro la krizo gxuste kauxzata de la monavido de tiu kelkmiliono da (mal)felicxuloj;

c) pri la akrigxanta konflikto inter la tri pli fortaj centraj ekonomioj de la Euxropa Unio (Germanujo cxekape) kaj la periferiaj landoj (pig-oj?) Portugalujo, Irlando kaj Grekujo, al kiuj jam delonge aldonigxis Hispanujo, Italujo (eble same malpuraj?) kaj la purega vikinga aria Islando, kiuj ne sukcesas elturnigxi el la ekonomia euxromarcxo en kiu ili estis volonte (cxu?) metis sin.

d) kaj, parolante pri malpureco, mi ankaux volonte legus pri la malpureco de difinitaj urboj kaj regionoj en difinita euxopa lando kaj pri la financa ruinigxo de la antauxe gravaj usonaj urboj Cxikago kaj Detrojto kaj praktike kompleta kolapso de la urbaj plej gravaj servoj (Cxu nova, nun nordamerika, Bengalujo?

Eble Monato povus malfermi siajn foliojn al tiaj interesaj artikoloj. Andy mem povus verki ilin, pro liaj multtalentaj kapabloj kaj arda deziro verki – nur por ekstera publiko, kiel li jxus asertis en Libera Folio – en Esperanto, pri temoj gravaj, ne pri etlingvaj diletantajxoj, escepte se temas pri la laux li definitiva kaj senkondicxa (tutcerte de li dezirata) fiasko de Esperanto kaj de la Esperanto-Movado, surbaze de la pseuxdoauxtoritataj fatalismaj asertoj de iuj Svisaj Profetoj, teoriumantoj de iaspeca Darvina lingva kaj movada malevoluo. Hodler kaj Privat tutcerte volvas sin en siaj tomboj. Kia honto!

Iu alia multe pli forta kaj dangxera ankaux deziris tiun fiaskon, dum fiaskis lia fanfarone antauxanoncita Jarmila III-a Regno, kiu ne sukcesis transvivi jarcentkvaronon, dum Esperanto kaj la Esperanto-Movado ekpasxis la III-an Jarmilon, malgraux li kaj malgraux multaj aliaj, kiuj kasxe aux subkasxe cxion faris kaj faras por bremsi la evoluon kaj kreskon de nia lingvo kaj movado, kun la senhonta helpo de alpaj kaj cxirkauxalpaj (tamen talpaj) lupoj, kiuj similaj al sxakaloj, jam delonge snifas cxiumomente por vidi cxu la la lasta kadavro de la grego ekputros por frandi la restajxojn (Ili ja pensas nur pri malpurajxoj), dum la grego malgraux cxio sukcesas transvivi sinsekvajn vintrojn, cxar cxu Andy volu, cxu ne, post cxiu vintro sekvas printempo.

Oni ne povas allasi senresponde tiujn mallojalajn, do perfidajn atakojn al Esperanto kaj Esperanto-Movado kiu celas ilian diskreditigon kaj lancxon de duboj en la mensoj de la Esperanto-aktivuloj por ke tiuj perdu la kuragxon kaj intereson okupigxi pri la Movado kaj entute pri Esperanto, kaj bedauxrinde multaj lasas sin kaptigxi en la masxoj de tiu damninda reto.

Esperantistoj similas ne al sxafoj, kiel sugestis aliloke cxi tie, sed al fisxoj, kiuj se pro eventuala sekeco mortas, sukcesas reproduktigxi kiam novaj pluvoj alvenas, aux al la arboj de mia regiono kiuj perdas cxiujn foliojn dum sekeco, sed tuj plenfoliigxas kaj ekfrutas, kiam la pluvoj revenas.

Feniksa lingvo kaj movado, kara Andy.

Prefere PD verku artikolojn pri praktikaj kaj aktualaj temoj, ekzemple pri la inflacio de la hindia rupio, la malpureco en hindiaj urbegoj, la giganta malricheco de unu miliardo da homoj, la konflikto kun Pakistano kaj la atombomba programo de la novdelhia registaro. Kaj proponu praktikajn solvojn. En Esperanto. Tio havus pli da senco ol fantazii pri ia renesanco de, kun au per Esperanto, kiu neniam okazos.