Do, restas — “fosi nian sulkon” kaj ĝui homajn kulturajn kontaktojn inter espoj tra tuta mondo.

Nia movado similas al konstruado de domo, sed nur unu procento de esperantistoj konstruas, ĉirkaŭ dudek procentoj propagandas kaj ĉirkaŭ okdek procentoj nur gapas.

Niaj propagandistoj ne propagandas konstruadon de la domo kaj ne varbas konstruantojn, ĉar ili vidas sian cdelon en varbado de plej multaj gapantoj. Tial ili varbas nur propagandistojn.

Se vi lernos la hungaran lingvon, vi ne bezonas zorgi pri la hungara kulturo, ĉar ekzistas 10 milionoj da denaskuloj, kiuj mem prizorgas librojn, gazetojn, filmojn, kantojn ktp. Vi kiel lernanto povas resti nur pasiva konsumanto, nur gapanto.

Sed ĉe Esperanto estas tute alia situacio. Kion ne faros esperantistoj mem, tion faros neniu alia. Ni mem devas krei niajn librojn, gazetojn, enciklopediojn, turismajn prezentojn kaj ĉion alian. Tamen la Esperanta kulturo ne estas varbilo, por persvadi novulojn. Ĝi devas servi precipe al malnovuloj, kiuj jam konas la lingvon. Ankaŭ la hungara kulturo ne estas kreata por varbi fremdulojn, ke ili lernu la hungaran lingvon, sed servas ĉefe al hungaroj mem. La varba efiko estas nur akcesora.

Lerni Esperanton nur por scii ĝin, ne havus sencon. Lingvo ne estas nur komunikilo, por ke oni dum vojaĝo povu demandi pri la vojo al hotelo kaj mendi ĉambron kaj kafon.
Ĝi devas servi ĉefe kiel fonto de informoj kaj de kulturo, ne por varbi novulojn, sed por utiligi la scion de malnovuloj.

Ne sufiĉas cent libroj, por ke novuloj povu trejni la lingvon. Ni bezonas milojn da libroj kaj aliaj tekstoj, por ke nia scio estu uzebla en la praktika vivo. Simile kiel ne sufiĉas en niaj gepatraj lingvoj tiuj tekstoj, kiuj jam ekzistas, sed ĉiutage aperas novaj. Ni ne legas tiujn tekstojn por lerni aŭ trejni la lingvon, sed por utiligi la jam ekzistantan scion. La kulturo de iu lingvo ne estas varbilo, sed celo.

>Por mi estas pli facile enkomputiligi 100 librojn ol persvadi 100 homojn.

Tiuj centoj aux miloj da libroj helpas persvadi kelkajn homojn. Se libroj kaj revuoj (kaj aliaj aferoj) ne estus en la reto, estus multe pli malfacile persvadi iun ajn.

>Mia amiko sukcesis instrui Esperanton al 150 studentoj ĉe Masaryk-univeristato en Brno, sed post la kurso restis nur unu studento kaj unu instruisto, kiuj aliĝis al nia klubo.

Eble iuj el tiuj 150 revenis aux revenos al Esperanto, precipe se ili “denove malkovrus” Esperanton. Ne cxiuj revenantoj anoncas siajn revenojn.

Multaj fojoj mi trovis ie en la reto, iujn el miaj lernantoj kiuj ne finis la kurson. Kelkaj ne sxatas studadi laux iu kurso, sed ili praktikas siamaniere. Kelkaj lernantoj revenas al mi post unu jaro aux pli.

>La ceteraj ne volis fariĝi esperantistoj (movadanoj)

Cxu homoj kiuj uzas Pasportan Servon, aux tiuj kiuj babilas en babilejoj … cxu ili estas movadanoj? Mi kredas ke la celo de Esperanto estas uzado, ne lernado.

Mi kredas ke tio okazas pri cxiuj lingvoj. Multege da lernantoj cxesas la studadon … kelkaj el ili iel uzas tiujn lingvojn.

>En Hungario eble 50 000 universitataj studentoj faris ekzamenon pri Esperanto

La situacio en Hungario estas tre speciala. Tiuj lernantoj ne lernas Esperanton cxar ili sxatas Esperanton. Ili lernas gxin nur por savi stud-horojn.

>Novaj esperantistoj estas bezonaj, sed nur por konservi la nunan staton. Eĉ se la nombro dekoble kreskus, tio neniel puŝus la movadon antaŭen. La 150 000 al mi ne helpas pli ol kiam estis nur 15 000 kaj neniel helpus al mi, se ili estus 1 500 000.

Mi ne konsentas. Se unu el milo, farigxas esperantulo … milono de 150 000 estos pli granda ol milono de 15 000. El tiuj esperantuloj, kelkaj farigxos movadanoj, kaj eble persvadus kelkajn pli.

>Internacia lingvo, Esperanto aŭ la angla aŭ iu alia, devas esti antaŭ ĉio fonto de informoj, tutmonda enciklopedio.

Kiuj farus tiujn laborojn por Esperanto? Ni bezonas multege da esperantuloj por ke iuj el ili volus labori por fari cxion kion vi postulas. Dumtempe estas kelkaj homoj kiuj laboras. Vikipedio estas pli malgranda ol Wikipedia … sed ni bezonas pli da homoj kiuj grandigos gxin.

Estas kelkaj retejoj kiuj montras novajxojn kaj interesajn artikolojn. (ne tiel multaj kiel la angla lingvo):

http://esperanto.cri.cn/
http://esperanto.cri.cn/radio/video.htm

Cxina Radio Internacia estas suficxe granda entrepreno, ne esperantista.

http://pola-retradio.org/aktualajoj-2/

Klaku sur: Novaĵoj, Felietonoj, Sciencaj informoj.

http://esperantaretradio.blogspot.com/
http://www.espero.com.cn/
https://www.mondogazeto.com/
http://novajhoj.weebly.com/

Ni plendas pri komencantoj kiuj ne restas kiel esperantuloj. Se iu komencanto trovas kaj legas debatojn kiel cxi tiu, kiu havas tiom da pesimismo, la komencanto ne restos … Ni bezonas pli da optimismo, kaj pli da agado.

Mia amiko sukcesis instrui Esperanton al 150 studentoj ĉe Masaryk-univeristato en Brno, sed post la kurso restis nur unu studento kaj unu instruisto, kiuj aliĝis al nia klubo. La ceteraj ne volis fariĝi esperantistoj (movadanoj) kaj ni ankoraŭ ne scias, kiom longe restos tiuj du.

En Hungario eble 50 000 universitataj studentoj faris ekzamenon pri Esperanto por facile akiri diplomon pri la dua fremda lingvo, sed neniu el ili volis fariĝi movadano.

Mi ĝojas kompreneble, ke en Lernu registriĝis 150 000 homoj, sed sincere dirite mi ne deziras kun ili babili, certe ne nur por uzi Esperanton, sen vera bezono sciigi iun gravan informon aŭ ricevi gravan informon.

Novaj esperantistoj estas bezonaj, sed nur por konservi la nunan staton. Eĉ se la nombro dekoble kreskus, tio neniel puŝus la movadon antaŭen. La 150 000 al mi ne helpas pli ol kiam estis nur 15 000 kaj neniel helpus al mi, se ili estus 1 500 000. Tio estas nur belaj statistikaj numeroj por propagandiloj, sed al aplikado de Esperanto en la praktika vivo tio neniel helpas.

Internacia lingvo, Esperanto aŭ la angla aŭ iu alia, devas esti antaŭ ĉio fonto de informoj, tutmonda enciklopedio. Ankaŭ pri Esperanto, sed precipe pri ne-esperantistaj aferoj: pri kulturo, sporto, scienco, tekniko, vetero, kosmo ktp. Milionoj da homoj ĉiutage serĉas en la reto miliardojn da informoj. Se ili ne trovos ilin en Esperanto, tia internacia lingvo estos por ili senvalora.

Kompreneble, inter novaj esperantistoj povas troviĝi tiaj, kiuj povus helpi al la necesaj laboroj. Sed ili devas scii, ke tiaj laboroj estas bezonaj kaj ke jam ekzistas bazoj, al kiuj ili povas aliĝi kaj kontribui. Kaj ke nia movado celas konstrui tian informan sistemon.

Esperantistoj dum la pasintaj 126 jaroj faris multe da laboro, parte publikigita, parte restinta manuskripte en skatoloj. Ili prezentas almenaŭ milionon da laborhoroj.
Kiu scias kaj kapablas fari ion novan kaj aktualan, tiu faru tion, la ceteraj klopodu revivigi tion, kion postlasis niaj antaŭuloj. Estas pli facile enkomputiligi tion, kio jam estis elpensita kaj prilaborita ol elpensi ion novan. Se ni ne zorgos pri tio, kion postlasis esperantistoj antaŭ ni, tiuj kiuj venos post ni, ne zorgos pri nia laboro.

La internacia komunikado ne estas vetkuro de lingvoj pri iu “fina venko”, kvankam la publiko tion ofte tiel komprenas. “Venkis la angla”, ili diras. Sed laŭ Eurobarometro 2012
http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_386_en.pdf
tio signifas, ke nur 40% de Eŭropanoj scias angle, la scio de aliaj lingvoj estas pli malbona. Ni ne devas forgesi, ke eĉ naciaj lingvoj de malgrandaj nacioj ricevas por sia agado miliardojn da eŭroj, la angla bilionojn (milojn da miliardoj), dum Esperanto nenion kaj tamen sukcesas vivi. En Esperanto kuŝas granda potencialo.

La “fina venko” ne estas iu daŭra stato, sed afero senĉese moviĝanta. La angla kaj franca por certigi por si la ĉefan pozicion inter la aliaj monlingvoj, devas ĉiutage traduki milojn da paĝoj pri diversaj leĝoj, regularoj, proklamoj, politikaj, ekomoniaj, kulturaj kaj sportaj novaĵoj ktp.

Enkonduki lingvon en lernejon ne sufiĉas. En mia lando ni devis dum 40 jaroj lerni la rusan, lingvon parencan, por kiu ni havas naturan lingvosenton, tamen ni ne rusiĝis.

Estas ankaŭ fakto, ke en la interreto ekzistas multe da rubaĵo kaj fatraso, en ĉiuj lingvoj de la mondo, kiuj eksidis en la reto. Sed la samo ekzistis kun libroj post la invento de Gutenberg. Cervantes plendas, ke oni nun presas ĉiun stultaĵon, kaj pastro kun instruisto elĵetis sur fajron preskaŭ la tutan bibliotekon de Don Quijote post lia freneziĝo. Ankaŭ inter la homoj svarmas sovaĝe milionoj da libroj de diversaj kvalitoj. Sed aperis publikaj bibliotekoj, precipe la sciencaj, kiuj estas kiel oazoj de ordo en la maro de kaoso.

Mi tute ne dubas, ke post kelkaj jaroj da serĉado, hezitado kaj eksperimentado ankaŭ en la interreto aperos tiaj sciencaj bibliotekoj de elektronikaj materialoj.
Kaj nur tiam estos katastrofo por nia movado, se aliaj lingvoj ĝin havos, sed Esperanto ne.

En la projekto Gutenberg nun troviĝas 43 606 libroj, la lasta estas
http://www.gutenberg.org/ebooks/43606

Ni certe devas ankaŭ propagandi kaj akiradi novajn esperantistojn. Sed ni ne rajtas pro tio neglekti ankaŭ tiajn laborojn, kiajn faras Vikipedio kaj Gutenberg.

A. Künzli diris:

>La homoj (e-istoj), kiuj konstante krias, ke por la lernado de la angla lingvo estas bezonataj multaj jaroj (jes povas esti – por stultuloj kaj malshatantoj de la angla lingvo pro politkaj kauzoj)

Dankon por diri ke mi estas stultulo. Sxajnas ke vi sxatas
insulti homojn.

La facileco por lerni lingvojn multe varias inter la homoj. Sed gxenerale, tiuj homoj kiuj povas lerni la anglan rapide, pli rapide ili povus lerni Esperanton.

Denove, mi asertas ke se lerni Esperanton estus tiel malfacile kiel lerni aliajn lingvojn, neniu lernus Esperanton. Ankaux mi.

>Ekzistas milionoj, eble ech miliardoj da homoj, kiuj relative rapide lernis la anglan lingvon kaj bone parolas kaj skribas ghin

Eble pro tio, en kongresoj kie oni elektas la partoprenanton
nur se ili kapablas la anglan … ili bezonas havi grandan
nombron da interpretistoj kaj tradukistoj.

En Usono ekzistas granda nombro da homoj kiuj naskigxis en Usono, kiuj tre malbone parolas la anglan, kaj ecx ne aŭdacas skribi gxin.

>kiu aplikas relative primitivan Esperanto-lingvajhon, apenau povas bone skribi ghin

Mi kredas ke tio okazas en cxiuj lingvoj.

>unuflankan prezentadon de la aferoj fare de la fanatikaj
Esperanto-propagandistoj,

Mi iom konsentas pri tio … precipe kiam mi legas ke estas 15 milionoj da Esperanto-parolantoj, aux ke maljuna kuracisto kreis Esperanton. Bedauxrinde, Zamenhof ne havis la sxancon esti “maljuna”, kaj komencis Esperanton antaux ol esti kuracisto.

>chion malbonan en la angla (au alia nacilingvo)

Mi neniam komparas Esperanton kun alia lingvo. Mi komencis lerni la anglan kiel sxatokupo kiam mi estis infano, sen iu sukceso. Poste mi malkovris Esperanton kaj rapide lernis gxin … aux almenaux mi povis uzi gxin. La scio de Esperanto helpis mian lernadon de la angla. Mi lernis ambaux lingvojn.

>Ekzistas tro da materialo en Esperanto, KIUN LA
ESPERNTISTOJ NE UTILIGAS,

Tiu estas unu el la kialoj pro kio mi kreis mian retpagxon.

>Oni povus ankau listigi 20 kialojn kial NE lerni Esperanton

Bedauxrinde, tiuj retpagxoj jam ekzistas … tiuj kialoj ne estas realaj.

>Esperantistoj kondutas kiel fundamentalismaj katolikoj,

Mi ne estas tia … nek tiuj esperantistoj kun kiu mi parolis en multaj landoj, aux el multaj landoj.

>Restas nur esperi, ke vi ne rakontas fabelojn, mitojn kaj

legendojn – finfine stultajhojn kaj absurdajhojn – pri Eo al viaj lernantoj.

Mi konsilas al ili ke ili legu mian retpagxon por scii pri la valoro de Esperanto. Tial vi scias kion mi diras al ili:

http://esperantofre.com/faktoj/kiale.htm esperante
http://esperantofre.com/faktoj/kialh.htm hispane
http://esperantofre.com/faktoj/ angle

Kiam iu lernanto skribas kelkajn liniojn en komprenebla Esperanto, post 10 horoj da lernado, ne estas facile respondi dirante ke Esperanto estas malfacila.

>ONI PRAKTIKE NENION UTILAN POVAS FARI PER GHI

Sxajnas ke vi ne legis mian retpagxon.

>Komparem, la angla lingvo, kaj la naciaj lingvoj praktike
malfermas chiujn pordojn.

Ili investas multege da mono por trudi ilian lingvojn al siaj kredantoj.

Esperanto malfermas multege da pordoj. Nur legu la milojn da ekzistantajn retpagxojn. Ankaux legu multajn librojn verkitajn en multe da lingvoj, por montri la valoron de Esperanto al tiuj kiuj ne konscias pri gxi.

>Ech unu serioza kaj aktuala libro pri komputiko, ekonomiko
au informatiko ne ekzistas en Eo

Eble vi pretas verki tiujn librojn … Iu devas verki ilin …

>ekzistos nul shanco de ghia progreso kaj (re)prospero.

Por konscii pri la progreso de Esperanto, komparu kiom da retpagxoj ekzistas hodiaux kun kiom ekzistis antaux 10 aux 15 jaroj … pagxoj pri:

Por instrui Esperanton.
Por montri kaj elsxuti videojn.
Por legi kaj elsxuti librojn kaj revuojn.
Por acxeti muzikon de esperantaj grupoj.
Novajxoj, blogoj, diskutoj … pri multege da temoj.
Ankaux en Facebook kaj multaj aliaj retejoj.

Ne forgesu pri la Lernu.net . Gxi havas 151 328 registritajn membrojn.

>Chiuj indikiloj antaumontras tiun evoluon.

Tio dependas de tiuj okuloj kiuj vidas gxin. Bedauxrinde pesimistoj vidas cxion iom same kiel vi.

Iu diris ke Esperanto progresos nur kiam granda entrepreno
uzus Esperanton.

Google estas suficxe granda entrepreno, kaj ili evoluigis suficxe bonan tradukilon el kaj al Esperanto. Estas rimarkinde ke la Google traduk-masxinon ne faris esperantistoj. Gxin faris la samaj homoj kiuj kreis la tradukilojn por la aliaj 70 lingvoj.

Tiom longe ke tiu situacio de Eo restas valida, ekzistos nul shanco de ghia progreso kaj (re)prospero. Ghia prospero de antau 1989 okazis precipe pro ideologiaj-politikaj kauzoj kaj chefe sine de la komunisma bloko (kio estas ghissate klarigita en la 13 hipotezoj). Post 1989 Esperanto disfalis en la komunismaj landoj kaj restis nur ruinoj, dum en Okcidento ghi preskau malaperas nun, precipe pro la biologia elmortado de la pioniraj e-istoj. Kaj grandparto de partoprenantoj de Eo-kongresoj estas nuraj turistoj, do, kalkuli je tiu publiko, ke ghi substanceIeprosperigos Esperanton, oni povas forgesi.

Esperanto TOTALE maltrafis la “Anschluss”-on al la 21a jarcento kaj probable malaperos en tiu chi jarcento, kiel movado. Chiuj indikiloj antaumontras tiun evoluon. Voli savi Esperanton per la interreto estas iluzio. Tiam ankau viaj, niaj kaj miaj retpaghoj ne plu helpos, char en tiuj retpaghoj oni reale trovas ne multon interesan kaj AKTUALAN (mi sufiche bone konas la Esperantan interreton). Kaj la plimulto de Eo-retpaghoj estas ne pli ol ghena datena rubajho.

>Esperanton eblas rigardi kiel religion kun eklezio UEA

Nur tre eta nombro de Esperanto-parolantoj membras cxe UEA. Multaj el tiuj membroj ne konsentas kun la agado de UEA.Se Esperantistoj diras ke Esperanto estas religio … kion povas diri la neesperantistoj?

>Esperanton eblas rigardi ankaŭ kiel instrumenton,
>celo estas prepari tiun instrumenton por ĝenerala uzado.

Cxi tio estas iom pli bona. Sed la instrumento jam ekzistas kaj bone funkcias. La celo estas esperantigi la neesperantistojn.

>Libro enretigita povas esti daŭra, se pri ĝi zorgas institucio

Estos pli bone se institucio faros tion. Sed, la agado de unuopuloj jam kolektigis milojn da libroj kaj revuoj en la reto. Kaj la nombro de tiuj libroj dauxre kreskas.

>Pri la 20 kialoj, kial lerni Esperanton, ĉiu neesperantisto respondos, ke la samon proponas la angla kaj en multe pli alta kvalito. Precipe pro tio, ke ĝi proponas pli multe da daŭraj aferoj – multe pli da libroj en la reto, multe pli da artikoj en Vikipedio, multe pli da turismaj informoj, pri multe da informoj pri ĉio ajn imagebla.

Ne. La angla ne proponas ke oni lernu gxin tiel rapide kiel oni povas lerni Esperanton. En multege da landoj studentoj studas la anglan dum multe da jaroj. Tio ne signifas ke ili povas uzi la lingvon. Kelkaj monatoj suficxas por uzi Esperanton … jes kun multe da eraroj … sed malpli da eraroj kiuj ili faras kiam ili parolas aux skribas la anglan. Preskaux cxiam oni komprenas Esperanton. Multege da fojoj oni ne komprenas la anglan.

Mi ne scias se en la reto estas tiel multe da libroj en la angla. Kopirajtoj malfaciligas tiun enretadon de libroj.

En mia pagxo mi montras 10 fotojn de homoj kiuj forlasis siajn agojn de tuta tago por akompani min. Tio estas, en Hanojo tri junulinoj kiuj akompanis min dum tuta tago, (3 malsamaj tagoj). En Seulo, junulo akompanis min dum 3 tagoj. Tri sinjorinoj akompanis min dum tuta tago kaj du el ili invitis min al siaj hejmoj. Poste mi faris same por meksikanino, kubano, kaj meksikano, kiuj tranoktis cxe mi dum kelkaj tagoj. Bonvolu diri al mi kiel atingi tion per la angla.

>Miloj da volontuloj jam faras tion dum 15 jaroj, sed 75% de tiu laboro perdiĝas, ĉar neniu movada institucio ĝin kolektas

Eble via celo estu krei tiujn instituciojn. Mia celo estas kreskigi la nombron de Esperanto-uzantoj per instruado. Se la nombro de uzantoj kreskas, estus pli facile trovi homojn kiuj volus fari cxion kion vi proponas.

Ekzistas milionoj, eble ech miliardoj da homoj, kiuj relative rapide lernis la anglan lingvon kaj bone parolas kaj skribas ghin, inter ili sennombraj negepatrolingvanoj, dum ekzistas amaso da esperantistoj (vershajne la plimulto), kiu aplikas relative primitivan Esperanto-lingvajhon, apenau povas bone skribi ghin (mi tute ne parolu pri verkado) kaj kies Esperanto-lingvajho de stagnas de la komenco sur certa nivelo, kun multaj gramatikaj eraroj kaj malcertecoj (pri la gramatikaj problemoj, kiuj estas menciitaj en iu piednoto de la 13 hipotezoj). En tiuj hipotezoj trovighas ankau la aserto, ke bona regado de kia ajn lingvo ne dependas unuavice de ghia facileco au malfacileco, sed de la lingvokapablo kaj de la klereco de individu parolanto. La praktika observado de la chi-rilata realeco en la Eo-movado estas klara pruvo por tiu aserto.

Per tiu chi klarigo mi nek celas defendi la anglan lingvon (kiel mondlingvon) nek dubas, ke Esperanto estas relative facile lernebla, sed mi nur fakte konstante, devas kvazau “kontraubatali” la unuflankan prezentadon de la aferoj fare de la fanatikaj Esperanto-propagandistoj, kiuj argumentas komplete ekster la realaj relacioj, kiuj vidas chion bonan en Esperanto kaj chion malbonan en la angla (au alia nacilingvo). Tiu sinteno estas la esenca problemo de la Esperanto-propagando, kiu kauzis al Esperanto grandan damaghon kaj perdon de kredindeco kaj reputacio che la “ekstera mondo”.

Mi ankau ne asertas, ke nenio utila au interesa ekzistas por praktiki Esperanton. Fakte la malo ekzistas: Ekzistas tro da materialo en Esperanto, KIUN LA ESPERNTISTOJ NE UTILIGAS, preferante suprajhan kaj amuzigan pasigon de sia libera tempo en Eo-medioj, kie bona lingvoregado de Eo or la membraro fakte ne ludas tioman rolon (krom por prelegantoj), char oni estas akcetebla ankau kiel krokodilo (morala apogo de Eo sufichas en tiaj kazoj).

Jen tiu chi estas mia sinteno.

Oni povus ankau listigi 20 kialojn kial NE lerni Esperanton, kio respegulas al la elekto de 99,99999999….% de la homaro, sed se mi farus tion oni vershajne mortigus min.

Esperantistoj kondutas kiel fundamentalismaj katolikoj, kiuj kondamnas protestantismon au kiel fundamentalismaj protestantoj, kiuj abomenas katolikismon. Tio estas la esenca problemo de la e-istoj.

Esperanton eblas rigardi ankaŭ kiel instrumenton, celo estas prepari tiun instrumenton por ĝenerala uzado.

Manaĝero kun merkataj kapabloj poste povas direkti sian elanon aŭ al kaptado de homoj aŭ al preparado de lingvaj servoj.

Niaj agoj estas parte pasemaj, parte daŭraj, la movado bezonas ambaŭ. Kongresoj kaj aliaj renkontiĝoj estas pasemaj kaj jam post semajno ne plu aktualaj, libroj estas daŭraj kaj uzeblaj eĉ post cent jaroj.

Libro enretigita povas esti daŭra, se pri ĝi zorgas institucio, kaj pasema, se ĝin flegas unuopulo, kiu povas morti aŭ kabei.

Pri la 20 kialoj, kial lerni Esperanton, ĉiu neesperantisto respondos, ke la samon proponas la angla kaj en multe pli alta kvalito. Precipe pro tio, ke ĝi proponas pli multe da daŭraj aferoj – multe pli da libroj en la reto, multe pli da artikoj en Vikipedio, multe pli da turismaj informoj, pri multe da informoj pri ĉio ajn imagebla.

Kiu faros, kion mi proponas? Miloj da volontuloj jam faras tion dum 15 jaroj, sed 75% de tiu laboro perdiĝas, ĉar neniu movada institucio ĝin kolektas, nek planas kolekti.