Aldone la aferoj nuntempe ofertataj en Esperantujo ja logas certan publikon. Estas tre verŝajne, ke ili plaĉos al eĉ pli da homoj, se estos pli da Esperanto-parolantoj – prefere ne iuj ajn, sed specife homoj, kiuj ŝatas ĝuste tion, kio nuntempe estas ofertata en Esperantujo: Se homo volas legi sciencan literaturon, eble ne multe indas varbi tiun por Esperanto. Se 14-jara aŭ 20-jara junulo deziras vojaĝi tra la mondo, tiu trovos multajn taŭgajn ofertojn en Esperantujo, do tre indos varbi tiun. Kaj fakte, kiel montras la enketoj de EsperantoLand, ekzistas specifaj karakterizoj de la eklernantoj de Esperanto (ĉefe: plej multe lernas homoj inter 14 kaj 25 jaroj; relative multe lernas studentoj/studintoj de matematiko, fiziko, informadiko, lingvoj). Tiuj grupoj estas malsufiĉe informitaj pri Esperanto (parte nur 10 % scias, kio estas Esperanto). Tiuj estas la celgrupoj de la varbado de EsperantoLand.

Plej gravas ĉi tie vorteto “se”. Bedaŭrinde, en la hodiaŭa Esperantujo nur tre malmultaj homoj povas trovi aferojn, kiuj plaĉas al ili. Tial ĝi ne kreskas.

Nu, Andy, iu lingvo ja estas bezonata, kiam homoj volas trakti la temojn, kiujn vi listigis (kaj multajn aliajn). Kial ne Esperanto?! Ja estas la komuna lingvo de la homoj, kiuj partoprenis – do estas tute nature, ke ili uzas ĝuste ĉi tiun lingvon.

Esperantujo kreskas, se la homoj, kiuj uzas ĝin, trovas iujn aferojn en ĝi, kiuj plaĉas al ili. Evidente dum siaj ferioj la homoj ŝatas okupiĝi pri la plej diversaj temoj kaj okupoj. Tial EsperantoLand en NR donas la kadron, por ke ili povu tion fari.

Cetere la celo de E-renkontiĝoj estas unuavice tio kion deziras kune fari Esperantistoj. Tion Esperanto ĉiuokaze bezonas.

diversaj masaĝorondoj, trikado, harplektado, ĵonglado, Mahjong-kurso, senstreĉiga gimnastiko, jogo, teatrosporto kaj svingodancado

mi ne scias.