Kvankam, kiel Roland Rotsaerts bone atentigas, la registrada proceduro estas iom peza, la dezajno kaj utiligebleco estas je tre alta nivelo. Mi gratulas.

Andreas Kuenzli prave diras, ke estas risko, ke chi tiu retejo, kiel multaj aliaj en Esperantujo povas perdi elanon kaj iam malaperi. Tamen, rigardante and uzante la retejon, mi dirus, ke la sistemeco kaj simpleco estas tiel bone faritaj, kiel tiuj de Libera Folio kaj de la Balta Ondo, ke la retejo http://www.adresaro.org havos longan vivon.

La helpo-ideo menciita de Andreas ankau povas esti utila. Li indikis la retadreson de tre tre longa, simpla adresaro de Esperantistoj listigitaj lau landoj http://forum.17marta.ru/index.php?topic=5634.0 Tralegante la liston, mi pensas, ke multe da tiuj adresoj estas eble eksaj, sed eble valoros la penon ghentile kaj afable kontakti tiujn homojn kaj demandi chu ili interesighas esti listigita che ADRESARO. Nepre evitu spamadon, kompreneble.

Lau mia kalkulo estas nun eble 300 uzantoj de ADRESARO. Ech kun tiu nombro, vi konstatos, ke se vi vojaghos al Europo, al la Amerikoj au al Azio, vi jam povas facile trovi homojn kiuj parolas Esperanton kun kiuj vi povas paroli, kaj eventuale peti helpon por trovi loghadon en hotelo, au ech, kiel en la Pasporta Servo, resti che ili.

Por fini, mi eble rekomendus, ke la retdirektoro de la retejo chiam pensu pri rapida ekuzo por la membroj. Ekzemple, por vidi la eble 40 au 50 membrojn de Francio, mi devis vidigi la nomojn en grupoj de dek, kaj ech tiuj dek utiligis multe da vertikala spaco. Provu mem. Se vi volas trafoliumi la membraron de Francio, vi ne povas fari tion rapide. Nun estas 40 membroj en tiu lando; imagu la frustrighon de uzantoj kiam estos 400!

Resume, mi pensas, ke kun iom da flego por la retejo, http://www.adresaro.org povas ighi unu el la plej elstaraj kaj praktikaj retejoj de Esperantujo.

Amike,

Dennis Keefe

http://forum.17marta.ru/index.php?topic=5634.0

Ekzistas la delegita reto de UEA (Jarlibro) kun ĉiuj esencaj kontaktadresoj kaj ekzistas Pasporta Servo, kiu disponas pri longa tradicio, eĉ se kun krizo de tempo al tempo. Mi dubas, ke ekzistas la kapacito por novaj adresaroj. Kion fari ekzemple kun tiuj e-istoj, kiuj jam ne plu deziras havi kontakton kun aliaj e-istoj? Ĉu starigi por ili apartan adresaron?

Mi ne celas malkuraĝigi vin, sed mi donas nur bonan konsilon por pripensi. Eble vi tamen devus iom bremsi vian entuziasmon kaj kvindek foje sinsekve demandi vin mem antaŭ komenci ĉu tio kion vi celas fari vere havas ian sencon kaj utilon kaj ĉu vi havas la daŭrajn fortojn por honorofice (kiel mi supozas) okupiĝi pri tiu projekto, ankaŭ post 1, 2, 3, 5 jaroj? Kredoj kiel “Nu, jam la faciligado de kontaktoj, laŭ mia opinio, helpas al la movado” estas neniondiraj kaj povus montriĝi tro idealismaj aŭ eĉ trompaj en la praktiko.

Kiel ajn. Ekzistas multaj vojoj al Romo (aŭ al la Eo-movado). Prefere oni plibonigu la ekzistantan movadan infrastrukturon. Sed mi komprenas ankaŭ, ke iuj entuziasmuloj volas fari ion novan kaj propran, se la kunlaboro kun aliaj montriĝus malfacila aŭ malebla.