Sed eble la e-istoj, kiuj estas plagitaj de paranojo, intence elektis la vorton “vizio”, char tio kongruus kun iliaj imagoj pri enkonduko de Esperanto por plibonigi la mondon k.s. Tiu chi koncepto de imago sendube havas religian koloron, au odoron.
Lau mi la vorto “vizio” estu evitinda en tiaj strategiaj planoj, char ili vekas troigitajn atendojn, esperojn kaj iluziojn, fatamorganojn, kiuj povas esti nur seniluziigtaj.

La dokumento pri strategia vizio klarigas la celgrupojn kaj la ĉefajn agadkampojn. Tamen ŝajnas ke oni tute forgesis la agadon celantan la ĝeneralan publikon. Se ni ne ĉerpas interesitojn/subtenantojn el la ĝenerala publiko, la aliaj celgrupoj baldaŭ elĉerpiĝos kaj kiom ajn ni klopodos ĉe la aliaj agadkampoj la movado baldaŭ kolapsos. Certe UEA en si mem ne havas sufiĉe da rimedoj por celi la ĝeneralan publikon, tamen UEA estas tegmenta asocio de la Esperanto-movado kies landaj asocioj devus okupiĝi pri la agadkampo publikinformado. Pro tio mi opinias ke la dokumento devus nomiĝi Strategia vizio por la Esperanto-movado kaj enteni agadkampon publikinformado.

http://www.planlingvoj.ch/UEA-strategio.pdf

Persone, mi ne kredas je la utileco de ia Fettes-erao, se entute ghi alvenos. Ghi signifus nur la daurigon de la regado kaj kontrolado fare de la tradicia UEA-koterio, kiu ne intencas rezigni pri sia ludilo UEA (Fettes ja estas nenio alia ol la lojala servisto de Tonkin, cetere sen opinia autonomeco, kaj sen novaj taugaj ideoj), do ghi signifus la konservadon de la status quo, kaj la prokraston de la solvo de iuj demandoj. Kompreneble, en la Eo-movado estas ne malmultaj, kiuj profitus de tiu stagna situacio (por kelkaj “komercistoj” tio konkrete signifas: la pleneco de la propra posho estas pli grava ol la sorto de Esperanto) kaj do nun jam morale preparighas al la eventuale Fettes-erao (se Fettes kaj Lins akceptos, ni havos ghin, Tonkin, Corsetti kaj Blanke chiukaze konsentas, kaj aliajn oni ne konsultos). Ghin sendube bonvenigus ankau diverstipaj malamikoj de la demokratio, kiel en la supra artikolo oni povas legi inter la linioj.

Sed tiom longe ke la financoj de UEA estos pli malpli ekvilibritaj kaj la mono ne elcherpita, la komitato kaj estraro povos permesi al si ankorau longe brili pro flegmeco, indiferenteco kaj nenionfarado. En la praktiko tio interesas neniun, nek grandparton de la e-istoj mem (kiuj havas nenian influon en UEA), nek la “eksteran mondon”, kiun tiaj aferoj nek ghenos nek koncernos. Antauvidebla estos vershajne nur tio: La membroshrumpo estos daurigita (pro biologiaj kauzoj), kaj tion povos eviti nek nova prezidanto (kiu supozeble nenion faros) nek la interreto, je kies mirakla renoviga potenco la Eo-movado (vane) esperas.

Do, Fettes kiel prezidanto ne signifos novan eraon, sed novan eraron. Per aliaj vortoj: Maltrafitan shancon por ion shanghi en la movado.

Koncerne eraron: Mi esperas, ke mi eraras.