Sed ekzistas io alia- LA POLITIKAJ DECIDOJ en cxiuj el 4 novaj sxtatoj. Laux Konstitucio(j) de la menciitaj nun sendependaj kaj memstaraj landoj, ekzistas la serba, la kroata, la bosniana kaj la montenegrana lingvoj. Tio estas fakto kiun oni ne povas neglekti. La lingvon sxtatan oni konsideras unu el la cxefaj identecaj faktoroj, mi dirus tute prave. (Cxu iu povus imagi ke post la sangoplena balkana milito, en Kroatio oni proklamus ke la oficala lingvo estu “kroato-serba”? Kaj vice versa: en Serbio proklami ke la oficiale parolata lingvo estu serbo-kroat? Balkano ne estas Okcidento kie oni tute normale diras: en USONO au en Auxstralio esatas parolata la angla lingvo. Kaj neniu koleras, neniu estas ofendita! En nuna Serbio oni forpelis ecx la latinan literojn el la oficiala uzo asertante tute stupide ke la latinaj literojn ne estas serbajxo! Sed dum pli ol 50 jAROJN 75 PROCENTOJ DA SERBOJ UZIS GXUSTE LA LATINAJN LITEROJN! Mi ankux uzas ilin kaj serbaj nacionalistoj min nomas “malbonkvalita serbo”.

La reguloj pri lingvo de EU estas tute klaraj. Nur oficialaj sxtataj lingvoj povas esti egalrajtaj en EU.
Sed la auxtoro de la artikolo nur nombras la problemojn sen ajna volo proponi iun solvon.
Laux mi, kaim temas pri tiuj 4 lingvoj (politike) sed respektive unu lingvo (lingvistike) la solvo povus esti jena:
Dumi iu kroato, serbo, montenegrano aux bosniano parolos en EU Parlamento , oni ne devas traduki entute, suficxus nur indiki (politikaj “faktoroj” tion bezonas) ke la parolanto uzas “la serban” aux “la kroata”, au “la montenegran”, aux “la bosnianan”.
Cxu mia estimata kolego Nikola Rasxic vere opinas ke la kroata delegito dum la parolo de iu montengrano (aux serbo) devus preni la auxskultilojn por kompreni aux pli bone kompreni la paroladon? Certe ne! Se ni ekskludos la politkajn kaj “patriotajn” kialojn, kompreneble.
Sed se temas pri la skribaj materialoj oni laux la EU reguloj devas esti tradukotaj je cxiu el 4 politikaj lingvoj.

Kiel tion oni solvos mi ne scias. La aliaj povus uzi nur la kroatajn tekstojn, kaj tiam metoighos la problemo d ela alfabeto, char la serboj preferas skribi sian lingvion cirile, alemenau en oficialaj dokumentoj. Kroatoj ja abomenas tion kaj tute ne akceptas.

La situacio vere similas al la rilato inter la dana kaj norvega, hinda kaj urdua, malejzia kaj indonezia.
Ghis nun tio ne estis kialo ne agnoski ie la urduan au devigi ilin uzi la hindan (tute sama lingvo stukture).

Chiukaze por aligho de aliaj balkanaj landoj estas tro frue estas la granda demando kiam la temo estos aktuala, se entute EU ekzistos ghis tiam. Do provizore la kroata funkcios kiel sola sudslava lingvo, kaj kiel ne? Tio estas la baza rajto de la membroshtato.

Mi timas se ni diskutos tiel ke baldau la makedona restos sen rajtoj char ghi tro similas al la bulgara. La autoro cetere pravas ke EU plene neglektas la lingvoj de shtataj.
minoritatoj. Iu pli lingvcoj des pli bone, la kaoso estos des pli granda.

Sed la esperantistoj ankau tiam prezentos nenian politikan forton kiu povos veni kun la solvo, kiu ja estas la plej bona, sed senespera, interalije pro homoj kaj movado kiu ghin promocias.