Komentoj pri: Trevor Steele: Ĉu malesperi?

De: Kirill

Kirill — Wed, 09 May 2012 19:01:46 +0000

Mi jam delonge intencis skribi komenton al ĉi tiu artikolo, sed ĝuste ĉi-momente, kiel mi menciis ĝin en letero al alia E-isto, al mi venis konvena formo. La aŭtoro plendas, ke stato de Esperanto en la socio ne pliboniĝis dum cent jaroj kaj por ilustri tion priskribas E-kunvenojn, kie oni okupiĝas pri samaj aĵoj kiel antaŭ jarcento. Tamen, eble, ĝuste pro tio, ke oni tiom longe okupiĝas pri samaj aĵoj, la stato de Esperanto ne ŝanĝiĝis?..

De: cyrille

cyrille — Sat, 05 May 2012 20:24:35 +0000

@Luís Ladeira
Mi konsentas kun vi ke Esperanto ne mortos pro perfeta tradukmaŝino. Kun kelkaj alilandaj amikoj mi kelkfoje havas 3 komunajn lingvojn, kiujn ni ambaŭ regas ĉe alta aŭ sufiĉa nivelo, sed tamen ĝuas la uzon de Esperanto. La samo validus êc se ni povus simple ŝalti la maŝinon inter la franca kaj la hungara.

De: Various Esperanto slogans around the world | Esperanto Language Blog

Various Esperanto slogans around the world | Esperanto Language Blog — Mon, 26 Dec 2011 16:38:32 +0000

[...] Esperanto: more than a language. Trevor Steele originally mentioned it in an article called Should we love hope? The more I thought about it, the more I loved it. If someone hasn’t heard of it before, they [...]

De: Lingvaj dorsosakuloj ĉe La Balta Ondo

Lingvaj dorsosakuloj ĉe La Balta Ondo — Sat, 17 Dec 2011 21:53:39 +0000

[...] Trevor Steele la lingva nivelo en la aŭstralia movado estas pli alta ol antaŭ 100 jaroj. Li certe konas siajn [...]

De: Vjaĉeslav Roĵdestvenskij

Vjaĉeslav Roĵdestvenskij — Sat, 19 Nov 2011 10:45:47 +0000

La artikolo bonas kaj plene subteneblas!

De: Luís Ladeira

Luís Ladeira — Wed, 02 Nov 2011 10:37:31 +0000

“La ideo estas tiel evidenta kaj alloga, kiam oni vere ĝin pripensas, ke iam ĝi devos venki” (Claude Piron citita de Trevor Steele). Mi tute konsentas. Ne precipe kiam mi analizas la rolon de Esperanto kiel interkomunikilo, sed ĉefe kiel identecilo. Ni imagu evoluon de tradukmaŝinoj ĝis nivelo tiu, kiu ebligus paroli al maŝino per iu ajn lingvo kun tuja traduko al alia elektita lingvo. Ĉu tio mortigos Esperanton? Se oni ne bezonos pontlingvon por interkomuniki la lernado de fremdaj lingvoj vershajne malkreskos rapide. Ĉu tio puŝos Esperanton al mortonta geto? Ne necese, mi opinias. Pro tio ke neŭtrala lingvo ne nur ebligas interkomuniki sed ankaŭ krei mondan identecon baze demokratian. Tio estas supereco de neŭtrala lingvo antaŭ etna lingvo. Laŭ la ĉefa rolo de identecilo kaj ne de interkomunikilo Esperanto havas ŝancon plian ol iu ajn etnan lingvon. Do, mi konsentas kun C Piron kaj T Steele. Ŝajne neeblas reveni en praizolon. La estonto malfermiĝas al homaranismo, do… al Esperanto!

De: Ralph Dumain

Ralph Dumain — Tue, 25 Oct 2011 20:56:43 +0000

La plivastismo de amiko Jose estas pli matura ol la ankoraŭ propagandisma sinteno de Trevor. Ĉu estas tute vera la jena?: “Sed la rolon plenumus Esperanto multege pli efike: kaj krome, kiel Zamenhof emfazis, Esperanto estas pli ol lingvo: ĝi estas manifestaĵo de internacia pensmaniero. Tion oni ne povas diri pri iu ajn nacia lingvo.” Eble pliboniga faktoro de junaj esperantistoj estas la la procento de frenezuloj en la movado malpliiĝis de la oldula generacio.

De: José Antonio Vergara

José Antonio Vergara — Mon, 24 Oct 2011 12:48:12 +0000

La brila komento de Cindy McKee plene interpretas min. Jam kelkfoje antaue oni substrekis la similecon inter Linukso kaj Esperanto. Fakte, nia fenomeno estas la praulo de aliaj libere aligheblaj/uzeblaj, kunkonstruaj iniciatoj kiel la nunaj Linukso kaj Vikipedio, lanchitaj kaj daure plutenataj de voluntuloj por la komunaj bono kaj libero. En tiaj kunlaboraj, kolektivaj kreadostreboj, praktikaj sed samtempe (nebule) idealismaj, esprimighas tre inspiraj trajtoj de nia komuna homeco, kaj tiel estas vere homigaj.

Kiel mi komentis antau kelkaj semajnoj okaze de la LOdE-intervjuo kun la REU-prezidanto, malgrau la frustrigho de la tradicia finvenkismo, en la nunaj cirkonstancoj la motivoj por ligi sin al Esperanto, kiuj fakte chiam estis tre diversaj, bonshance ighis pli rimarkeble kaj plenrajte tiaj, do plurecaj, ne chiam koincidaj nek ununuraj de homo al homo. Tre esperiga fakto estas tio ke, malgrau chio, pro plej diversaj kialoj, foje tre malsimilaj inter si, Esperanto daure restas (kaj restos) interesa, intelekte alloga, emocie entuziasmiga kaj do subteninda al iuj homoj. Ili plenrajte agas lau siaj propraj emoj, lertoj au konvinkoj, jen per literatura kreado, jen per instruado, jen per konsciiga agado pri la valoro de la homa kapablo lingvi kaj ties lingva diverseco, ktp (la manieroj kontribui estas senlimaj!). Inter ili, kelkiuj ech pretas pagi kotizojn ekz. al UEA, por subteni la organizitan agadon favoran al nia tute aparta, pluraspekta kolektiva entrepreno.

Dum la raumismo foje shajnis umbilikisme, skolastikisme memcentrita en la supozata unikeco de iu “Esperanta kulturo”, unu el la chefaj trajtoj de la reala Esperanto-fenomeno kiel mikroportanto samkiel de la aparta kiel de la universala aspektoj de la homara kulturo estas ghia malfermiteco, ghia daura invita karaktero. Je tiu bonveniga karaktero tamen nur profitas tiuj el la ceteraj homoj kies inteligento, interesoj au emoj igas ilin suspekti ke Esperanto tamen indas, ech se oni nebule prezentas ghin kiel nevershajnan alternativon al la anglalingva superregado.

Fakte, che ni ankorau pli lautas la admonaj alvokoj plu daurigi la reklamadon de Esperanto kiel “LA” internacia lingvo, kvazau nenio estus shanghighinta ekde ekz. la jaro 1905, kvazau ni nur bezonus esti teknologie ghisdataj, plene surretaj por informi la homojn ke ili profunde eraras per siaj penoj lerni kaj uzi ajnacele la anglan kiel internacian lingvon. Tamen, mi havas la impreson ke jam de kelkaj jardekoj multaj homoj agas en Esperantujo lau alia, pli realisma sinteno, kiun mi nomas “plureca plivastismo”. Oni strebas igi Esperanton pli vasta lau chiuj dimensioj, lau chiuj aspektoj, ech por la propra intereso de ni mem, por fari Esperanton ech pli ghuinda: pli ampleksa kaj densa kiel homa reto, pli kvalite valora kiel kultura kreilo, pli kredinda arigho favora al streboj por pli egalecaj kaj intime proksimaj rilatoj trans chiuj limoj, ktp.

Esperanto estas tre speciala homa kaj fakte homiga iniciato. La motivoj okupighi pri ghi evoluas, kiel chio homa.

Nek (umbilika) raumismo, nek (senespere ridindiga) finvenkismo, sed plureca plivastismo!

De: Pako

Pako — Mon, 24 Oct 2011 06:29:53 +0000

La artikolo esprimas tion kion, laux mi, la plejmulto de maturaj esperantistoj pensas.

Mi opinias ke e-o estas en infleksa punkto: aux gxi farigxos la labor-lingvo de la verduloj kaj “kontraux-sistemuloj” aux gxi simple malaperos (aux malkreskos je la nivelo de la aliaj artefaritaj lingvoj, ekzemple) en cxi tiu jarcento.

De: Paul Desailly

Paul Desailly — Mon, 24 Oct 2011 03:54:55 +0000

Responde al sia propra demando: ‘Kial nia propagando malsukcesas?’ Trevor Steele ghuste asertas jene: ‘Ŝajnas vere, ke la mondo ankoraŭ ne estas sufiĉe matura por adopti Esperanton. La decidoj pri tiaj aferoj estas ankoraŭ en la manoj de la potenculoj de la mondo, kaj ili ja profitas de la prestiĝo de siaj lingvoj.’

Alivorte, kvankam la nunaj arbitraciantoj en homaj aferoj disponas pri abundegaj riĉaĵoj morala kuragho mankas al ili (same al multaj el ni) char lau ili financa frofito pelas preskau chion.

Alivorte, la kancero de materialismo (lau ambau difinoj!) estas la nuntempa malbeno afliktanta chiujn altruismajn movadojn. Do, kerna demando kaj analizo restas por onta artikolo. Kial ghuste nun pli ol iam ajn en la pasinteco la dolaro forkonsumas nin, aparte la junan generacion? Estas precipe en la glorigo de la strebo al materiaj riĉaĵoj kie la tereno devas esti ebenigita por la konstruado de nova mondo taŭga por niaj posteuloj. Kiel atingi tion kara Trevor?